ENG SUB《陈情令 The Untamed》EP38——主演:肖战、王一博、孟子义

ENG SUB《陈情令 The Untamed》EP38——主演:肖战、王一博、孟子义

SUBTITLE'S INFO:

Language: Thai

Type: Robot

Number of phrases: 580

Number of words: 782

Number of symbols: 11605

DOWNLOAD SUBTITLES:

DOWNLOAD AUDIO AND VIDEO:

SUBTITLES:

Subtitles generated by robot
02:12
ปรมาจารย์ลัทธิมาร ตอนที่ 38 วิชาเชื่อมจิต ไม่ได้ อันตรายเกินไป วิชามารนอกรีตแบบนี้ หากไม่ระวังก็จะเข้าตัวเอง เข้าแล้วเอาออกไม่ได้ หากว่าไม่มี... พอเถอะ ไม่มีเวลาแล้ว รีบยืนให้ดี เริ่มกันเถอะ เสร็จแล้วยังต้องกลับ ไปหาหานกวงจวินอีก จินหลิง เจ้าเป็นคนจับตาดู ข้า เจ้าให้ เจ้าให้ข้าจับตาดูเจ้าเรื่องนี้ หากว่าคุณชายจินไม่ยินยอม ข้าทำเอง จินหลิง เอากระดิ่งเงินของ ตระกูลเจียงมาด้วยหรือไม่ กระดิ่งเงินของตระกูลเจียงทำให้จิตสงบนิ่ง พวกเราใช้มันสำหรับเตือน ข้าจัดการเอง เดี๋ยวก็ยอมทำ เดี๋ยวก็ไม่ยอมทำ เปลี่ยนไปเปลี่ยนมา นิสัยคุณหนูชัดๆ จิ่งอี๋ พวกเจ้าไม่ต้องพูดอะไรแล้ว เริ่มกันเถอะ =10 ปีก่อน= ทำไมมีเด็กสาวอยู่ด้วยล่ะ ดูเหมือนจะมองไม่เห็นด้วยนะ ใช่แล้ว แม่นาง ข้างหน้ามีต้นไม้ ขอบคุณขอบคุณ ช้าหน่อย แม่นาง ขอบคุณ เจ้าระวังหน่อย เจ้าหิวไหม อันนี้ให้เจ้ากิน แบบนี้จะดีหรือ ข้า เจ้าเอาไปเถอะ อาจิงขอบคุณพี่สาว ขอบคุณพี่สาว น่าสงสารจัง ใช่แล้ว อายุยังน้อยอยู่เลย มองไม่เห็นซะแล้ว
05:29
อายุยังน้อยอยู่เลย ทำไมถึงมองไม่เห็นแล้วล่ะ ถือดีๆ ได้ ขอบคุณ ขอโทษด้วย ขอโทษด้วย ไม่มีตาหรือไง ข้า ข้ามองไม่เห็น ขอโทษด้วย เจ้า มองไม่เห็น งั้นเดินระวังหน่อยละกัน แม่นาง ข้าไปส่งเจ้าแล้วกัน ระวังหน่อย แม่นาง ข้าเดินไปเองได้ ขอบคุณ งั้นแม่นางเดินระวังหน่อยนะ น่าเกลียด ผู้ชายก็แบบนี้กันหมด แต่งตัวก็ออกจะดูดี แต่มีเงินติดตัวแค่นี้ เขย่าไปมายังไม่ได้ยินเสียงเลย ตอนพี่ซ่งอยู่ที่อี๋หลิงบอกว่า เสี่ยวซิงเฉินไม่รู้หายไปไหน แล้วตาของเขาเป็นอะไรไป ขอโทษด้วย ขอโทษด้วย ข้ามองไม่เห็น ข้าไม่เป็นไร แม่นาง เจ้าก็มองไม่เห็นหรือ ใช่แล้ว งั้นเจ้าเดินช้าหน่อย อย่าเดินเร็วนัก เดี๋ยวไปเดินชนใครเข้าอีก เดินทางนี้ คนค่อนข้างน้อย อาจิงขอบคุณพี่ชาย ข้าเดินกลับเองได้ ในเมื่อเจ้าเรียกข้าว่าพี่ชาย งั้นก็คืนถุงเงินให้พี่ชายเถอะ เจ้าเด็กนี่ คืนเงินข้ามา คืนข้ามา ช้าก่อนพี่ชาย ปฏิบัติกับเด็กสาวแบบนี้ มันไม่ดีนะ คนตาบอดอย่างเจ้าโผล่มาจากไหน วางท่าเป็นวีรบุรุษอีก เจ้ารู้หรือไม่ว่านางเป็นหัวขโมย ขโมยเงินข้า เจ้าปกป้องนาง เจ้า เจ้าเป็นพวกเดียวกับนางงั้นหรือ เอาเงินคืนเขาไป
08:37
เจ้านี่ช่างกล้าจริง มองไม่เห็น ยังกล้าขโมยของอีก เขาแต๊ะอั๋งข้า ข้าเอาเงินเขาหน่อยจะเป็นไรไป ถุงเงินเขาออกจะใหญ่ แต่ใส่เงินแค่นิดเดียว แถมยังกล้าจะตีคนอีก เจ้าผียากไร้ เมื่อเป็นเช่นนี้ เจ้าก็ไม่ควรไปหาเรื่อง หากวันนี้ไม่มีใครอยู่ด้วย แค่ตบตีไม่สามารถแก้ปัญหาได้ แม่นาง เจ้าควรรู้ไว้ ถุงเงินท่านยังอยู่ที่ข้านะ ข้าให้เจ้า เงินไม่ได้มาก ก่อนใช้หมด ก็อย่าไปขโมยใครอีก เมื่อครู่ตอนเจ้าผียากไร้นั่นด่า ที่แท้ท่านก็มองไม่เห็นเหมือนกันหรือ งั้นจากนี้ข้าติดตามท่านละกัน ตามข้าทำไม หรือว่าเจ้าอยากเป็นนักพรต ท่านคือพี่ตาบอด ข้าคือน้องตาบอด พวกเราไปด้วยกัน อย่างน้อยก็ช่วยดูแลกันได้ ข้าไม่มีพ่อ ไม่มีแม่ ไปกับใครก็ได้ ไปที่ไหนก็ได้ อีกอย่าง หากท่านไม่ตกลง เงินที่ท่านให้ข้ามา ข้าอาจใช้มันหมดในเร็ววันก็เป็นได้ ถึงเวลานั้นก็ต้องหลอกขโมยผู้อื่นอีก ไม่แน่ว่า อาจโดนใครที่ไหนทุบตีเข้าอีก ตีจนข้ามึนไม่รู้ทิศเลยก็ได้ น่าสงสารออก เจ้าแสนเจ้าเล่ห์เพทุบายขนาดนี้ มีแต่เจ้าที่จะทำจนพวกเขามึนไม่รู้ทิศ
10:03
ใครกันจะตีเจ้าจนมึนไม่รู้ทิศ งั้นท่านก็ตกลงพาข้าไปแล้วใช่หรือไม่ พี่ชายชุดขาว เวลาเดินอย่ากระโดดโลดเต้น ระวังหกล้ม อะไรหรือ ไม่มีอะไร ข้า ข้าข้อเท้าแพลง พวกเราไปเมืองข้างหน้าอะไรนั่นเถอะ จะได้พักเท้ากัน เจ้าข้อเท้าแพลงไม่ใช่หรือ ให้ข้าแบกเจ้าไหม ได้ =เมืองอี้= ช้าก่อน มีกลิ่นคาวเลือด ทำไมหรือ มีคนนอนอยู่ตรงนี้ เขาตายแล้วใช่ไหม พวกเราต้องขุดหลุมฝังเขาหรือไม่ ยังไม่ตาย เพียงแค่บาดเจ็บหนัก =เมืองอี้= อาฉิง ดูว่าแถวนี้มีของอะไรที่ใช้ได้บ้างไหม มีกะละมังใส่น้ำ หาเตาจุดไฟต้มน้ำ ระวังด้วยนะ อาจิง เร็วหน่อย มาแล้ว น้ำอยู่นี่ อย่าขยับ เจ้า เจ้าอย่าขยับสิ บาดแผลจะฉีกขาด วางใจ ข้าช่วยเจ้ามา ย่อมไม่ทำร้ายเจ้าอยู่แล้ว เจ้าเป็นใคร เจ้ามีตาก็มองดูเอาเองสิ นักพรตพเนจรท่านนี้ อุตส่าห์แบกเจ้ามาอย่างลำบาก ช่วยรักษา ช่วยชีวิตเจ้า ให้เจ้ากินยา ยังมาทำท่าดุใส่อีก ตาบอด ทำไม เจ้าดูถูกคนตาบอดงั้นหรือ คนตาบอดนะช่วยเจ้าไว้น่ะ
14:06
ไม่งั้นเจ้านอนตายอยู่ ข้างทางจะมีใครสนไหม ฟื้นมาก็ไม่รู้จักขอบคุณ ยังว่าคนตาบอดอย่างพวกเราอีก เจ้าอย่าพิงอยู่ตรงนั้นเลย บาดแผลที่ขา เลือดยังไหลอยู่ หากไม่รีบรักษา ขาของเจ้าจะพิการได้ ลำบากท่านแล้ว ทำไมหรือ ข้าทำให้เจ้าเจ็บหรือ ไม่ใช่ ข้าไปโดนบาดแผลเจ็บเอง สหายเซียนไม่ถาม ข้าหน่อยหรือว่าข้าเป็นใคร แล้วทำไมถึงบาดเจ็บหนัก ในเมื่อเจ้าไม่พูด ข้าจะถามเจ้าไปทำไมกัน มีวาสนาเจอกัน ก็ยื่นมือช่วยเหลือกัน สำหรับข้าก็ไม่ใช่เรื่องลำบากอะไร รอเจ้าหายดี ก็ต่างคนต่างไป กลับกันหากเป็นข้า ก็คงมีหลายเรื่องที่ไม่อยากให้ใครถาม เสร็จแล้ว แต่ว่าเจ้าก็อย่าขยับดีกว่า ไม่เช่นนั้นกระดูกจะเคลื่อนผิดที่ ขอบคุณที่ช่วยชีวิต มีอะไร มีลูกกวาดให้เจ้ากิน ข้าไม่กิน ไม่ไป เจ้าไม่กินจริงหรือ ไม่ใช่ว่าไม่กล้ามาเอาหรอกนะ ไปก็ไปสิ เจ้าเอาอะไรมาขว้างใส่ข้า ลูกกวาดไง ให้เจ้ากิน ลืมไปเจ้ามองไม่เห็น รับไม่ได้ หล่นอยู่ตรงเท้าเจ้าน่ะ อร่อยไหม น้องตาบอด ข้ามีชื่อ ข้าไม่ได้ชื่อน้องตาบอด ก็เจ้าไม่บอกชื่อกับข้า ข้าก็เลยต้องเรียกเจ้าแบบนี้ไง เจ้าฟังให้ดีละกัน ข้าชื่ออาจิง ห้ามเรียกน้องตาบอด อย่าเรียกข้าแบบนั้นอีก
17:23
เจ้านี่ก็แปลก ทั้งตัวมีแต่เลือด แถมบาดเจ็บหนัก ในตัวยังพกลูกกวาดอีก เจ้า เจ้ายังมีอีกไหม ตอนเด็กข้าชอบกินลูกกวาดมาก แต่ก็ไม่เคยได้กิน ดูคนอื่นกิน อยากกิน ดังนั้นข้าคิดเสมอว่า หากวันใดข้ามั่งมีขึ้นมา ข้าจะพกลูกกวาดจนกินยังไงก็ไม่หมด งั้น เจ้ายังมีอีกไหม มีแน่นอน เจ้าเข้ามาสิ ข้าจะให้เจ้า อาจิง พี่ชายชุดขาวของเจ้า ออกไปทำอะไรดึกๆดื่นๆ เหมือนว่าจะออกไปล่าสัตว์นะ ล่าสัตว์อะไร ไปล่าภูตผีมากกว่า งั้นหรือ แต่ว่าสองคำนี้ก็คล้ายๆกัน ก็ไปช่วยคนปราบปิศาจไม่คิดเงินนั้นแหละ เขามองไม่เห็น ออกไปล่าภูตผีได้งั้นหรือ เจ้านี่อีกแล้ว มองไม่เห็นแล้วยังไง ถึงท่านนักพรตจะมองไม่เห็น แต่เก่งมากเลยนะ กระบี่ของเขาฉับฉับฉับไปมา คำเดียว ไว เจ้าก็มองไม่เห็น แล้วรู้ได้อย่างไรว่ากระบี่เขาไว ข้าบอกไวก็ไวสิ กระบี่ของท่านนักพรตต้องไวแน่นอน อีกอย่าง แม้ข้าจะมองไม่เห็นก็ไม่ใช่ว่าจะไม่ได้ยินหนิ เจ้านี่ยังไงกัน ดูถูกพวกเราคนตาบอดอีกแล้วใช่ไหม ท่านไปไหนมา
20:05
ข้าไปหาไม้แล้วก็ฟางกลับมา มาซ่อมหลังคา กลัวว่าตอนกลางคืนข้าออกไป พวกเจ้าจะหนาวกัน ท่านจะออกไปตอนดึกอีกหรือ ไปล่าภูตผีงั้นหรือ แค่ไปช่วยน่ะ ให้ข้าช่วยไหม ข้าหมายถึงหลังคาน่ะ ไม่ลำบากเจ้าหรอก สหายเซียนทำเป็นงั้นหรือ พูดไปก็น่าอาย ข้าเองก็ยังไม่เคยลองทำ งั้นข้าทำเองดีกว่า ข้านอนกลางดินกินกลางทรายตั้งแต่เด็ก หากแค่นี้ทำไม่ได้... แต่บาดแผลเจ้ายังไม่หายดี จะไหวหรือ ต้องขยับหน่อยถึงจะหายเร็ว อีกอย่างข้าก็ไม่ได้เจ็บทั้งสองขาซะหน่อย เจ็บแค่นี้ข้าชินตั้งนานแล้ว ข้าโดนคนตีมาจนโต ให้ข้าช่วย ท่านอย่าไปกับเขา ข้าจะบอกให้ คนคนนี้เป็นเหมือนท่าน ตอนที่ข้าคุยกับเขา ตั้งใจพูดว่าล่าภูตผีเป็นล่าสัตว์ เขาก็แก้คำให้ข้าทันที คำนี้มีเพียง นักพรตอย่างพวกท่านที่รู้ เขาเองก็ดูลับๆล่อๆ ไม่รู้ฐานะแท้จริง พูดจาอ้ำๆอึ้งๆ ต้องไม่ใช่คนดีแน่ๆ เจ้าน่ะ กินลูกกวาดของเขาแล้ว ก็อย่าไล่เขาไปอย่างนั้นเลย แผลหายดี เขาก็คงไปเอง ไม่มีใครยินดีที่จะ อยู่กับพวกเราที่นี่หรอก คืนพรุ่งนี้เจ้าพาข้าออกไปด้วยดีไหม ไม่ได้หรอก เจ้ายังไม่หายดี อีกอย่างเพียงแค่เจ้าพูดข้าก็อยากยิ้ม พอข้ายิ้มกระบี่ในมือก็สั่นคลอน
21:31
งั้นข้าไม่พูด ข้าถือกระบี่ให้ เป็นลูกมือเจ้า เจ้าอย่ารังเกียจข้านักสิ ได้ มา ช้าหน่อย หมู่บ้านนี้ไม่เหลือผู้รอดชีวิตแม้แต่คนเดียว ต่างเป็นหุ่นเชิดทั้งหมด ใช่แล้ว ดีที่กระบี่ของเจ้าชี้ตำแหน่งหุ่นเชิดได้ ไม่เช่นนั้นแค่เราสองคน คงฝ่าวงล้อมได้ยาก ตรวจดูหมู่บ้านนี้อีกรอบเถอะ หากไม่มีผู้รอดชีวิตแล้วจริงๆ ต้องรีบเผาหุ่นเชิดพลังมารนี้ให้หมด คนพวกนี้คือหุ่นเชิดหมดเลยงั้นหรือ เจ้าหมอนี่ช่วยท่านนักพรตอยู่จริงหรือ คนตาบอดเดินมากับคนพิการ น่าขันจริงๆ คลำไปเดินไป ใช่ใช่ ไปๆ เสี่ยวซิงเฉิน =3 ปีให้หลัง= =เมืองอี้= แม่นาง ตะวันใกล้ตกดิน หากตาของเจ้ามองไม่เห็นจริงๆ ก็อย่าเดินเร็วนัก แม่นาง มีอะไร เจ้าเคยพบ นักพรตตาบอดสวมชุดขาวพกกระบี่หรือไม่ ท่าน หาเขามีเรื่องอะไรหรือ เจ้าเคยเจอเขามาก่อน เขาอยู่ที่ไหน เหมือนข้าเคยเห็น หรือไม่เห็นดีนะ แม่นาง ต้องทำอย่างไรถึงจะได้พบ งั้นท่านตอบคำถามข้ามาก่อน ไม่แน่ว่าข้าอาจจะเคยเห็นก็ได้
25:42
ได้ ท่านกับท่านนักพรตเป็นสหายกันงั้นหรือ ใช่ ท่านรู้จักเขาจริงหรือ เช่นนั้นท่านนักพรตสูงเท่าไหร่ รูปงามหรืออัปลักษณ์ กระบี่เป็นอย่างไร ความสูงเขาพอๆ กับข้า รูปโฉมสง่างาม กระบี่ลายเกล็ดหิมะ ก็ได้ ดูแล้วท่านก็ไม่ใช่คนชั่วอะไร งั้นตามข้ามา ลำบากแม่นางแล้ว ทำไมล่ะ ทำไมไม่ตามมา เร็วสิ ทำไมท่านถึงไม่เดินมาล่ะ คนชั่วกลับมาแล้ว ทำไมเขาถึงอยู่ที่นี่ เจ้ารู้ไหมว่าเขาคือใคร คือคนชั่ว ไม่บอกชื่อแซ่ ใครจะไปรู้ว่าเขาคือใคร พี่ชายชุดขาวช่วยชีวิตเขาไว้ ตามติดเขาทั้งวัน น่ารำคาญจะตาย มา เสี่ยวซิงเฉิน กฎเดิม เลือกไม้หนึ่ง อันนี้ แน่ใจนะ เจ้าเลือกได้ไม้สั้น ข้าชนะแล้ว เจ้าไปซื้อกับข้าว ได้ ข้าไป กลับมาเถอะ ข้าไปเอง ทำไมถึงจะไปอีกล่ะ เจ้านี่โง่จริง จริง ๆ แล้วข้าจับได้ไม้สั้น แต่ข้าน่ะซ่อนไม้ยาวเอาไว้ตั้งนานแล้ว ไม่ว่าเจ้าจะเลือกอันไหน ข้าก็จะได้ไม้ที่ยาวกว่าของเจ้าอยู่ดี ใครบอกให้เจ้ามองไม่เห็นล่ะ พอแล้ว พอแล้ว ไม่พูดแล้ว ข้าไปซื้อกับข้าวแล้ว รอข้ากลับมานะ พี่ชาย ท่านเป็นอะไรไป
28:59
อย่านะ อย่านะ ซ่งหลาน อย่า รีบเรียกพวกเขาเถอะ แบบนี้อันตรายเกินไป รอก่อน รออีกสักครู่ รีบสั่นกระดิ่งสิ เร็ว รีบสั่นกระดิ่ง ท่านอาวุโสโม่ ท่านอาวุโสโม่ ตื่นสิ ท่านอาวุโสโม่ ทำไมถึงยังไม่ตื่น ท่านอาวุโสโม่ ท่านอาวุโสโม่ รีบตื่นสิ เซวียหยาง เจ้าเห็นว่าเขาตาบอด เจ้ายังจะหลอกใช้เขาอีก เขาตาบอด เขาตาบอดเพราะยกดวงตาให้ใครกันล่ะ เซวียหยาง ท่านนักพรตซ่งไม่ใช่หรือ ลมอะไรหอบมา มากินข้าวงั้นหรือ นักพรตชั่ว ข้าตั้งใจที่จะออกมาซื้อกับข้าว เจ้าช่างขัดจังหวะข้าเสียจริง เจ้าต้องการทำอะไรกันแน่ ข้าก็ว่าทำไมท่านนักพรตซ่งยังไม่ลงมือ ที่แท้ก็เพื่อถามคำถามนี้นี่เอง พูด คนคิดร้ายแบบเจ้า ไปใกล้ชิดเขา คิดอะไรอยู่กันแน่ ไม่คิดว่าท่านนักพรตซ่งจะเข้าใจข้าขนาดนี้ พูด ได้ ในเมื่อเจ้าอยากฟังนัก เจ้ารู้ไหมว่าสหายนักพรตที่แสนดีของเจ้า ทำอะไรบ้าง เขาฆ่ามารมามากมาย กำจัดปิศาจชั่วร้าย ไม่หวังผลตอบแทน ช่างน่าตื้นตันนัก เขายกดวงตาให้เจ้า กลายเป็นคนตาบอด ดีที่กระบี่ซวงหัว ชี้ตำแหน่งพลังแค้นให้เขาได้เอง ยิ่งไปกว่านั้น
31:41
ข้าพบว่า เพียงแค่ตัดลิ้นของคนที่โดนพิษ กระบี่ซวงหัวก็แยกไม่ออก ว่าคือคนเป็นหรือมารปิศาจ ดังนั้น สัตว์นรก สัตว์เดรัจฉานยังไม่เท่าสัตว์นรกอย่างเจ้า ท่านนักพรตซ่ง บางครั้งข้าคิดว่า คนที่ถูกอบรมมาดี อย่างพวกท่านเอ่ยปากด่าคน ช่างเสียเปรียบดีแท้ เพราะพูดวนไปวนมา ก็มีแค่สองคำ ไม่มีคำใหม่ ไม่เจ็บเลยสักนิด ข้าเลิกใช้คำนี้ด่าคนตั้งแต่เจ็ดขวบแล้ว เจ้า เจ้าเห็นว่าเขาตาบอด เจ้ายังจะหลอกใช้เขาอีก เขาตาบอด เขาตาบอดเพราะยกดวงตาให้ใครกันล่ะ ที่แท้ก็คืออาจารย์อา ยกดวงตาของตนเองให้ท่านนักพรตซ่ง เจ้ามีสิทธิ์อะไรมาด่าข้า สหายงั้นหรือ เจ้ายังกล้าพูด ว่าตนเองเป็นสหายของเสี่ยวซิงเฉินงั้นหรือ ข้า ท่านนักพรตซ่ง อยากให้ข้าเตือนเจ้าสักหน่อยไหม หลังจากที่ข้ากวาดล้างหอป๋ายเสวี่ยของเจ้า เจ้าพูดอะไรกับเสี่ยวซิงเฉิน ข้า ตอนนั้นข้า ตอนนั้นเจ้ากำลังโกรธแค้น กำลังเศร้าโศก กำลังเสียใจ กำลังอึดอัดไร้ที่ระบาย ดังนั้นจึงไปโกรธแค้นเขา ไม่ ถ้าจะพูดให้ถูก ข้ากวาดล้างหอป๋ายเสวี่ยเจ้าก็เพราะเขา เจ้าโกรธแค้นเขาก็มีเหตุมีผล สมดังใจข้าเลย
33:49
ที่พูดไว้ว่าไม่ต้องพบเจอกันอีก เจ้าพูดไม่ใช่หรือ ท่านนักพรตซ่ง หลังจากที่เขายกดวงตาให้เจ้า เขาก็ลาหายไปจากเจ้า ตอนนี้เจ้าจะตามหาเขาทำไม เจ้าไม่คิดว่าทำให้เขาลำบากใจงั้นหรือ เสี่ยวซิงเฉิน เจ้าว่าใช่หรือไม่ ใช่เจ้าหรือไม่ ข้าเอง เจ้ามาได้อย่างไร กระบี่ซวงหัวเคลื่อนไหว ข้าเลยตามมาดู หุ่นเชิดงั้นหรือ ใช่ เมื่อครู่ร้องซะดุเชี่ยว แต่ตอนนี้ไม่มีอะไรแล้ว =กระบี่ฝูเสวี่ย= ไปเถอะ กลับไปทำกับข้าวกัน ข้าหิวแล้ว ซื้อผักมาแล้วหรือ ซื้อมาแล้ว ขากลับเจอเรื่องสนุกแบบนี้เข้า โชคร้ายจริง ผู้อาวุโสโม่ ผู้อาวุโสโม่ ผู้อาวุโสโม่ ผู้อาวุโสโม่ ตื่นเร็ว รีบตื่นเร็ว ผู้อาวุโสโม่ ไม่ขยับเลย ไม่ใช่โง่ไปแล้วนะ ข้าบอกแล้ว วิชานี้อันตรายมาก เป็นเพราะเจ้านั่นแหละ ไม่รีบสั่นกระดิ่ง พวกเจ้าเงียบหน่อย ข้าเวียนหัว ลำบากเจ้าแล้ว ที่แท้ก่อนหน้านี้เจ้ามองเห็น ทั้งยังพูดได้ ที่เจ้าเป็นเช่นนี้ ก็เพราะเซวียหยางทำร้ายเจ้า วางใจ พวกเจ้าอยู่ที่นี่ก่อนตอนนี้ หุ่นเชิดในเมือง มาไม่ถึงเมืองป่าช้านี่หรอก ข้าไปครู่เดียวเดี๋ยวกลับมา ท่านผู้อาวุโสโม่ เมื่อครู่ที่ใช้วิชาเชื่อมจิต ท่านมองเห็นอะไรกันแน่ เรื่องมันยาว ไว้เล่าวันหลัง เล่ามาสั้นๆ ก็ได้ อย่าทำให้อยากรู้สิ พูดง่ายๆ เซวียหยางมันต้องตาย
39:11
หลานจ้าน เวินหนิง จับไว้ เข็มสองเล่มนี้ เล็กกว่าเข็มที่ปักที่หัวของเวินหนิงมาก คนละชนิดกัน ซ่งหลานฟื้นคืนสติไม่น่ายาก คืนข้ามา เซวียหยาง เจ้าจะให้เขาคืนอะไรเจ้า กระบี่ซวงหัว กระบี่ซวงหัวไม่ใช่กระบี่ของเจ้าสักหน่อย ทำไมต้องคืนเจ้าด้วย หน้าด้านเสียจริงเจ้านี่ ผู้อาวุโสเว่ย ไม่ไว้หน้ากันเลยนะ ข้าย่อมไม่ไว้หน้าเจ้าอยู่แล้ว เจ้าคิดว่าข้าไม่รู้หรือว่าหลายปีนี้เจ้า ทำเรื่องอะไรไว้บ้าง ตอนนั้นที่เจ้าถูกตามล้างแค้น เสี่ยวซิงเฉินช่วยเจ้าไว้ เจ้าไม่หัดตอบแทนบุญคุณ ทำให้คนเป็นๆ กลายเป็นหุ่นเชิด หลอกลวงเสี่ยวซิงเฉิน ทั้งทำให้ซ่งหลานกลายมาเป็นแบบนี้ แม้แต่อาจิงเด็กสาวตัวเล็กๆ เจ้าก็ไม่เว้น หัวเราะ เจ้ายังหัวเราะได้อีก ทุกคนเขารังเกียจเจ้า เจ้ายังจะลากพวกเขากลับมา มาเล่นเกมบ้าๆ นี่กับเจ้า ใครอยากเล่นเกมกับเขากันล่ะ แล้วที่เจ้าคุกเข่าอ้อนวอน ขอให้ข้าคืนชีพวิญญาณเขาทำไมกันล่ะ ยินเสียงขลุ่ย กลัดกลุ้มระทมใจ เมฆคลุมหนาทึบ ราตรีเนิ่นนานไร้สิ้นสุด
42:49
ถูกและผิด ล้วนเป็นอดีตที่ผันผ่าน ตื่นขึ้นมา ไฉนเป็นเพียงความฝัน สรรเสริญหรือก่นด่า สูญเสียหรือได้มา ปุถุชนในโลกมิอาจคาดเดา เลือดกายร้อนผ่าวคมมีดกลับเย็นเฉียบ ขุนเขาสูงธาราไกล ยินเสียงฉินกังวานอีกหน ความรู้สึกเดิมยังคงตัดไม่ขาด เอนตัวนอนบนดอกหญ้า จันทราดุจน้ำค้างแข็ง ต้มสุราแห่งความเป็นตายความเศร้าและความสุขหนึ่งกา เซ่นบูชาวัยเยาว์ของชายหนุ่ม จันทรายังคงทอแสง หมดอาลัยมาจากที่ใด ไม่สู้ฝ่าทุกคลื่นลมไปอย่างสง่าผ่าเผย สุดขอบฟ้าหนึ่งบทเพลงร่วมขับขาน ต้มสุราแห่งความเป็นตายความเศร้าและความสุขหนึ่งกา เซ่นบูชาวัยเยาว์ของชายหนุ่ม จันทรายังคงทอแสง หมดอาลัยมาจากที่ใด ไม่สู้ฝ่าทุกคลื่นลมไปด้วยใจอารี
43:58
สุดขอบฟ้าหนึ่งบทเพลงร่วมขับขาน

DOWNLOAD SUBTITLES: