ENG SUB《陈情令 The Untamed》EP46——主演:肖战、王一博、孟子义

ENG SUB《陈情令 The Untamed》EP46——主演:肖战、王一博、孟子义

SUBTITLE'S INFO:

Language: Thai

Type: Robot

Number of phrases: 753

Number of words: 815

Number of symbols: 15505

DOWNLOAD SUBTITLES:

DOWNLOAD AUDIO AND VIDEO:

SUBTITLES:

Subtitles generated by robot
01:56
ปรมาจารย์ลัทธิมาร ตอนที่ 46 หาก จินกวงเหยาคิดจะมั่นคง อยู่ในตระกูลจินแห่งหลันหลิง ก็ต้องมีฉินชางเย่เป็นพ่อตาหนุนหลัง ค่อยช่วยเหลือเขา เขาไม่คิดจะแต่งได้อย่างไรล่ะ ความวิปลาสของ จินกวงเหยา ใครจะเทียบเขาได้อีก คงไม่มีใครจะทำเช่นนี้ได้แน่ ใช่แล้วๆ มิน่าตอนนั้นเขาพูดกับฉินซู่ในห้องลับ อาซงจะต้องตาย ดูสิ ดูสิ ข้าพูดถูกไหม ข้าได้ยินเรื่องลูกชายเขามานานแล้ว ไม่ใช่โดนคนอื่นทำร้าย ตัวเขาเองนั่นล่ะที่ลงมือ ประมุขเหยา หมายความว่าอย่างไร ทุกคนต่างก็ทราบดี ลูกที่เกิดจากพี่น้องกันเอง เก้าในสิบจะเป็นเด็กสติฟั่นเฟือน เมื่อเด็กยังเล็ก คนทั่วไปอาจจะดูไม่ออก หากเมื่อโตขึ้น สิ่งผิดปกติจากเด็กทั่วไป ก็จะค่อยๆเผยออกมา หากคลอดเด็กที่สติฟั่นเฟือนออกมาจริง ข้ากับทุกท่าน ก็ต้องนินทาจินกวงเหยา ว่าร้ายสารพัด พูดกระทั่งว่า
03:45
จินกวงเหยาได้สายเลือดนางโลม จึงมีลูกแบบนี้ออกมา หลากสารพัดข่าวลือ นอกจากนี้ทุกท่านลองคิดดูให้ดี ตอนนั้นคนที่ฆ่าจินหรูซง ดันเป็นประมุขที่คัดค้านการเป็นเซียนตูของเขา จะมีเรื่องบังเอิญเช่นนี้ได้อย่างไร ดังนั้นเมื่อเขาลงมือแล้วต้องลงมือให้ถึงที่สุด จัดการฆ่าจินหรูซง ใส่ร้ายประมุขที่คัดค้าน จากนั้นใช้ข้ออ้างเรื่องลูกชายแก้แค้น ลงโทษตระกูลที่คัดค้านต่อหน้าทุกคน ถึงจะดูโหดร้าย แต่คือ ยิงธนูดอกเดียวได้นกสองตัว เหลี่ยนฟางจุนมีชั้นเชิงดีจริงๆ ที่งานชุมนุมที่จินหลินไถ เจ้าเคยพบฉินซู่ไม่ใช่หรือ ข้า... ตำหนักอวลบุปผาคืนนั้น ฉินซู่กับจินกวงเหยามีปากเสียงกัน นางบอกว่านางไปพบคนคนหนึ่ง คนคนนี้ได้บอกบางเรื่องกับนาง ทั้งมอบจดหมายให้นางฉบับหนึ่ง บอกว่าคนคนนี้ไม่มีทางหลอกนางเป็นแน่ ใช่เจ้าหรือไม่ คือข้าเอง ความลับนี้เจ้าก็เก็บมานานหลายปี เหตุใดอยู่ๆจึงตัดสินใจบอกนางล่ะ เหตุใดถึงต้องมาเปิดเผยต่อหน้าทุกคน เพราะว่า... เพราะว่าข้าอยากให้คุณหนูได้รู้
05:19
ว่าแท้จริงแล้วสามีของนางเป็นคนอย่างไร เดิมทีข้าก็ไม่ได้อยากเปิดเผยต่อหน้าทุกคน แต่คุณหนูของข้า เกิดฆ่าตัวตายไร้สาเหตุที่จินหลินไถ ข้าจึงต้องเปิดเผย ใบหน้าที่แท้จริงของคนหน้าซื่อใจคด คืนความยุติธรรมแก่ฮูหยินและคุณหนูของข้า เจ้าไม่รู้จริงๆหรือ เพราะเจ้าบอกคุณหนูของเจ้า นางจึงฆ่าตัวตาย เจ้าพูดอย่างนี้ ข้าไม่เห็นด้วย หรือต้องให้นางปกปิดความจริงถึงจะถูกหรือไง กำไลข้อมือสวยดีนี่ แต่ว่า วันนี้คนที่นำแม่นางทั้งสองมาส่งที่นี่ เขาเป็นใครกันแน่ พวกเราจะไปสนใจทำไมล่ะ พวกเรารู้แค่ว่า มีคนคนหนึ่ง ผดุงคุณธรรม เขาต้องฝั่งเดียวกับพวกเราแน่นอน ใช่ๆ ถูกต้อง อยู่ฝั่งพวกเรา ถูกต้องแล้ว ข้อสงสัยยังมาก ข้อสงสัยตรงไหนหรือ ข้อสงสัยเยอะเลยล่ะ ก่อนอื่น จินกวงเหยาโหดเหี้ยมอำมหิตขนาดนี้ เหตุใดหลังสังหารคนไปยี่สิบกว่าคน ยังไว้ชีวิตซือซือไว้หนึ่งคนล่ะ ตอนนี้มมีพยาน งั้นหลักฐานล่ะ ก็เพราะสวรรค์ยังมีตาอยู่อย่างไรล่ะ ตอนแรกจินกวงเหยาประจบชื่อเฟิงจุน
07:05
กับเจ๋ออู๋จวิน ถึงค่อยๆมีหน้ามีตากับเขาได้ ไม่เช่นนั้นลูกนางโลมอย่างเขา จะนั่งตำแหน่งในทุกวันนี้ได้งั้นหรือ เขากล้าลงมือโหดเหี้ยมกับชื่อเฟิงจุน ตอนนี้เจ๋ออู๋จวินอยู่กับเขาที่นั่น คงจะไม่เกิดเรื่องร้ายกับเจ๋ออู๋จวินหรอกนะ แค่พี่น้องร่วมสาบาน ขนาดพี่น้องแท้ๆยังรอดยากเลย ไม่กี่ปีก่อนที่จินกวงซ่านจะจากไป เขาก็ยุ่งอยู่กับเรื่องพี่น้องต่างแม่ กลัวว่าจะมีคนโผล่มาแย่งตำแหน่ง ดูๆไปแล้ว โม่เสวียนอวี่ถือว่ายังโชคดี ถ้าไม่บ้าจนถูกขับไล่ออกไป ไม่แน่ว่าตอนนี้อาจจะเป็นเหมือนคนอื่นๆ ที่หายตัวไปอย่างไร้ร่องราย การตายของจินจื่อเซวียน ก็ต้องเกี่ยวข้องกับเขาด้วยแน่ พวกท่านอย่าลืมสิ ยังมีเรื่องของเซวียหยางอีก ปีนั้นเซวียหยางก็หลบหนีไปด้วยไม่ใช่หรือ ต้องเกี่ยวข้องกับจินกวงเหยาด้วยแน่ๆ ใช่ ตราพยัคฆ์ทมิฬที่ควบคุมหุ่นเชิด เซวียหยางก็เป็นคนสร้างด้วยไม่ใช่หรือ ดูท่าแล้ว คนตระกูลจินผู้นี้ ฆ่าพ่อ ฆ่าพี่น้อง ฆ่าลูก ฆ่าประมุข ฆ่าสหาย เป็นคนที่น่ากลัวจริงๆ วันนี้ก็เช่นกัน ข้าว่า จินกวงเหยา เห็นว่าหลายปีมานี้ อำนาจแต่ละตระกูลแผ่ขยายไปมาก แข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ ในใจเขาย่อมเกิดระแวง ดังนั้น
08:20
เขาจึงกลัวว่าตนเองจะเป็นเหมือน ตระกูลเวินแห่งฉีซาน ถูกโค่นล้มถูกกวาดล้าง จึงต้องจัดการเรื่องนี้ให้ถึงที่สุด วางแผนให้พวกเราทุกคนต้องตายกันหมด เมื่อเป็นเช่นนี้ พวกเราก็ทำให้เรื่องที่เขากลัวที่สุด ให้เป็นจริงเสียเลย พวกเราไปโจมตีจินหลินไถกันเลย ใช่ โจมตีจินหลินไถ จับเป็นจินกวงเหยา ก่อนหน้านี้ คนน่ากลัวคนนี้ เหลี่ยนฟางจุน ที่ทุกคนเคยสรรเสริญชื่นชม คาดไม่ถึง เพียงวันเดียวทุกคนก็ป่าวร้องให้โจมตี จับเป็นจินกวงเหยา คุณชายเว่ย คุณชายเว่ย คุณชายเว่ย จินกวงเหยามีตราพยัคฆ์ทมิฬอยู่ในมือ เรื่องนี้ต้องรบกวนท่านแล้ว ใช่แล้ว ใช่แล้ว ในสายวิชานี้ ผู้ใดก็ชนะปรมาจารย์อี๋หลิงไม่ได้ ครั้งนี้จินกวงเหยาอยู่ไม่เป็นสุขแน่ ใช่แล้ว ใช่แล้ว มีเหตุผล เป็นเช่นนั้นจริง
09:33
ใช่ๆๆ จับเป็นจินกวงเหยา บดจินกวงเหยาให้เป็นผุยผง หลานจ้าน เจ้าว่าอย่างไร รู้ตัวผู้ส่งจดหมายแล้ว แต่คนเขียนคือใคร ช่วยซือซือไว้ โน้มน้าวให้นางเป็นพยาน ทั้งติดสินบนปี้เฉ่า ให้นางไปบอกฉินซู่ แล้วเลือกช่วงเวลานี้ ให้ทั้งสองเปิดเผยเรื่องจินกวงเหยา ต่อหน้าทุกคน คนคนนี้คิดรอบคอบทุกขั้นตอน ฉลาดล้ำลึกมาก ไม่แพ้ไปกว่าจินกวงเหยาเลย แต่ให้ข้าเดา คนคนนี้คือชายชุดดำที่ชี้ทาง ให้พวกเราเจอชื่อเฟิงจุน ยังไม่มีหลักฐาน คนคนนี้จะเป็นศัตรูหรือมิตร มีจุดประสงค์อะไร ยังสรุปไม่ได้ แต่หลักฐานของจินกวงเหยาชัดเจน คนเห็นธาตุแท้ เรื่องจริงไม่ผิดแน่ ข้าจะรีบส่งจดหมายถึงพี่ใหญ่ เตือนให้เขาระวังตัว เป็นอะไรหรือ ไม่มีอะไร ที่นั่นคือหอบรรพชนตระกูลเจียง =หอบรรพชนตระกูลเจียง= จะเข้าไปไหม ไม่ล่ะ ท่านอาเจียง ฮูหยินอวี๋ ศิษย์พี่ ข้าเอง ข้ามารบกวนความสงบของพวกท่านอีกแล้ว เมื่อก่อน ข้าเป็นแขกประจำของที่นี่เลย ฮูหยินอวี๋ลงโทษข้าแทบทุกวัน ข้าก็เคยได้ยินมา ลือไปถึงกูซูของเจ้า จะเรียกว่า เคยได้ยิน ได้งั้นหรือ
12:55
แต่ผ่านมาหลายปี ข้าก็ยังไม่เคยเจอสตรีผู้ใด ที่อารมณ์ร้อนเหมือนกับฮูหยินอวี๋เลย เพียงแค่ทำเรื่องผิดเล็กน้อย ก็ไล่ข้ามาคุกเข่าที่หอบรรพชน ผิดไปแล้วๆ เจ้าจะไม่บอกเจียงเฉิงงั้นหรือ ไม่รู้สิ อย่างน้อยก็คงไม่ใช่ตอนนี้ ถึงอย่างไร พวกเจ้าก็เป็นพี่น้องกัน ข้ากับเจียงเฉิงมีเรื่องบาดหมางกันมานาน เข้าใจกันไม่ได้ง่ายๆหรอก อีกอย่าง ตราพยัคฆ์ทมิฬข้าก็ทำขึ้นจริง จินกวงเหยาจะเกี่ยวข้องหรือไม่ ก็เปลี่ยนความจริงเรื่องนี้ไม่ได้ เว่ยอู๋เซี่ยน เจ้าไม่คิดว่าตนเองเป็นคนนอกหรือไง คิดจะมาก็มา คิดจะไปก็ไป คิดจะพาใครมาก็พามา เจ้ายังจำได้อยู่ไหมว่าที่นี่บ้านใคร ประมุขคือใคร แต่ข้าไม่ได้พาหานกวนจวิน ไปที่ลับอื่นที่ท่าเรือสัตตบงกชหนิ ข้าเพียงแค่พาเขามาจุดธูป เคารพท่านอาเจียงกับฮูหยินอวี๋เท่านั้น พวกเราจะไปแล้ว ใช่สิเจ้าควรจะคุกเข่าให้พวกท่านดีๆ คุกเข่าต่อหน้า แปดเปื้อนสายตาพวกท่าน ความดีเปรอะเปื้อน ประมุขเจียง โปรดระวังคำพูดด้วย ให้ข้าระวังงั้นหรือ ข้าว่าบางคนมากกว่าที่ต้องระวังท่าที เจ้าถูกไล่ออกจากตระกูลพวกเรานานแล้ว
14:49
เจ้ายังกล้ามีหน้ามาเจอท่านพ่อท่านแม่ ท่านพี่ข้าอีกงั้นหรือ เจียงหวั่นอิ๋น หลานจ้าน หลานจ้าน พวกเราไปเถอะ จะไปก็ไปให้ยิ่งไกลยิ่งดี อย่าให้ข้าได้เห็น คนถ่อยอย่างพวกเจ้า มาอยู่ต่อหน้าบรรพบุรุษข้าอีก เจียงเฉิง เจ้าจะด่าก็ด่าข้า ไม่ต้องลากผู้อื่นเกี่ยวข้อง ข้าจำเป็นต้องไว้หน้าเขาด้วยหรือ เว่ยอู๋เซี่ยน เจ้าช่างขี้ลืมจริงๆ งั้นข้าจะเตือนเจ้าก็แล้วกัน ตอนนั้นเพราะเจ้าอยากจะเป็นวีรบุรุษ เพื่อช่วยคุณชายรองหลาน ทั้งท่าเรือสัตตบงกช และพ่อแม่ข้าก็ถูกเจ้าลากไปตาย แค่นี้ยังไม่พอ ตระกูลเวินก็ยังจะไปช่วย ลากพี่ข้าไปตายเช่นกัน เจ้านี่ยิ่งใหญ่เสียจริง แต่ที่ยิ่งใหญ่กว่านี้ เจ้ายังใจกว้าง พาเขาทั้งสองมาท่าเรือสัตตบงกช ให้ขุนพลผีเดินเล่นที่หน้าประตูบ้านพวกข้า ให้คุณชายรองหลานเข้ามาจุดธูป จงใจให้ข้า และพวกเขาไม่มีสงบสุข คุณชายรองหลาน ท่านก็ทำข้าประหลาดใจเช่นกัน หยกคู่สกุลหลาน ไม่สนใจชื่อเสียงหลายร้อยปีตระกูลหลาน มาเปรอะเปื้อนกับปรมาจารย์อี๋หลิงเว่ยอู๋เซี่ยน แบบนี้ท่านอา และพี่ใหญ่ของท่านบารมีสูงขึ้นเลยสินะ เจียงหวั่นอิ๋น เจ้าขอโทษเดี๋ยวนี้ ขอโทษงั้นหรือ ทำไมต้องขอโทษ
16:23
เพื่อดูแคลนมิตรภาพพวกเจ้า ที่ข้าอุตส่าห์ยกย่องงั้นหรือ เจ้าจะไม่หยุดใช่ไหม จะลงมือก็ได้ ข้ากลัวพวกเจ้าหรือไง เว่ยอิง หลานจ้าน พวกเราไปเถอะ ได้ หยุดนะ ทำไม เมื่อครู่เจ้าเก่งนักหนิ จะลงมือไม่ใช่หรือ ลงมือสิ ปล่อยมือซะ เว่ยอิง หลานจ้าน พวกเราไปเถอะ ได้ หยุดนะ ถอยไป ใครให้เจ้าเข้ามาในท่าเรือสัตตบงกช กล้าดีน่ะเจ้า เจ้าคิดจะทำอะไร ชักออกมา ข้าขอเตือนเจ้า หากไม่อยากโดนบดเป็นผุยผง ก็รีบเอาเท้าของเจ้า ออกจากท่าเรือสัตตบงกชเดี๋ยวนี้ ไสหัวไป ทำสิ ชักสิ ชักแล้วจะทำไม กระบี่คลายงั้นหรือ กระบี่ผนึกมาตลอด จนถึงตอนนี้ มันยังคงผนึกอยู่ หากท่านเก็บมันกลับเข้าฝัก เปลี่ยนคนชัดกระบี่ ไม่ว่าจะเปลี่ยนเป็นใคร ก็ล้วนแต่ชักออกมาไม่ได้ ทำไมกัน แล้วทำไมข้าถึงชักมันออกมาได้ เพราะกระบี่เล่มนี้ ถือว่าท่านคือคุณชายเว่ย อะไรคือที่ถือว่าข้าคือเว่ยอู๋เซี่ยน ถือได้อย่างไร ทำไมเป็นข้า เพราะว่าตอนนี้ในตัวท่าน จินตานที่ขับเคลื่อนพลังวิญญาณ เป็นของเขา ท่านพี่ เขาคงไม่ฟื้นขึ้นมาใช่ไหม
20:53
ไม่หรอก ออกมาเถอะ เปลี่ยนจินตานเถอะ เจ้าพูดเรื่องเหลวไหลอะไรอยู่ ข้าไม่ได้พูดเหลวไหล เจ้าหุบปากซะ จินตานของข้า จินตานของข้า เป้าซานส่านเหรินเป็นคนฟื้นฟูให้ท่าน เจ้ารู้ได้อย่างไร เรื่องนี้เขาก็บอกเจ้างั้นหรือ ไม่ใช่ คุณชายเว่ยไม่เคยบอกเรื่องนี้ กับใครเลยสักคำ ข้าเห็นด้วยตาของข้าเอง โกหก เจ้าอยู่ที่นั่น เจ้าจะอยู่ที่นั่นได้อย่างไร ตอนขึ้นเขามีแค่ข้าเพียงคนเดียว เจ้าไม่มีทางตามข้าขึ้นไปได้ ข้าไม่ได้ตามท่านไป โกหก งั้นท่านฟังดูว่า ข้าพูดโกหกไหม ตอนที่ท่านขึ้นเขาไปถูกปิดตาด้วยผ้าสีดำ ในมือถือกิ่งไม้ยาว ตอนใกล้ถึงยอดเขา ได้ผ่านป่าหิน ต้องอ้อมไปครึ่งชั่วยามถึงผ่านได้ เวลานั้นท่านได้ยินเสียงระฆัง เสียงระฆังทำให้ฝูงนกแตกตื่น ท่านกำกิ่งไม้ในมือแน่น เหมือนอย่างจับกระบี่ เมื่อเสียงระฆังสงบลง ก็มีกระบี่จ่อที่อกท่าน ท่านได้ยินเสียงสตรีนางหนึ่ง สั่งไม่ให้ท่านเดินไปข้างหน้า ผู้ที่มาเป็นใคร มีเรื่องอะไร ข้าเป็นลูกศิษย์ของเป้าซานส่านเหริน ลูกชายของจั้งเซ่อส่านเหริน เว่ยอิง ตั้งใจมาขอร้องเป้าซานเซียนซือ
23:13
ท่านหยุดเดินทันที ดูประหม่าอย่างมาก ซ่อนความตื่นเต้นเอาไว้ สตรีนางนั้นใช้เสียงต่ำ ถามว่าท่านเป็นใคร ทำไมถึงมาที่นี่ ท่านตอบว่า หุบปาก ท่านตอบว่า ท่านเป็นลูกชายของจั้งเซ่อส่านเหริน เว่ยอิง ท่านบอกว่าตระกูลถูกทำลาย บอกว่าท่าเรือสัตตบงกชเกิดความอลหม่าน ท่านยังบอกอีกว่าท่านถูกเวินจู๋หลิว ทำลายจินตาน ผู้หญิงคนนั้นยังถามท่านต่อเรื่อย ๆ เกี่ยวกับท่านพ่อท่านแม่ของท่าน ตอนที่ท่านตอบคำถามสุดท้าย ทันใดนั้นก็ได้กลิ่นหอมลอยมา หลังจากนั้นท่านก็หมดสติไป เจ้ารู้ได้อย่างไร เจ้ารู้ได้อย่างไร ข้าบอกท่านไปแล้วไง ว่าข้าอยู่ที่นั่นด้วย ไม่เพียงข้าอยู่ที่นั่น คุณชายเว่ยก็อยู่ที่นั่นด้วย ไม่ใช่แค่ข้ากับเขา ยังมีท่านพี่ของข้า เวินฉิง นางก็อยู่ที่นั่น ประมุขเจียง ท่านคิดจริงหรือ ว่าที่นั่นคือที่อยู่ของเป้าซานส่านเหริน ที่นั่นเป็นแค่ภูเขาแห้งแล้งในอี้หลิง ไม่จริง ไม่จริง ไม่จริง เจ้าพูดเหลวไหลอะไร ทำไมเจ้าต้องโกหก แล้วจินตานของข้า แล้วเรื่องฟื้นฟูจินตานของข้าล่ะ จินตานของท่านไม่เคยได้รับการฟื้นฟู
24:30
ไม่ ไม่ ไม่ๆ ประมุขเจียง ท่านเดาได้หรือยัง ที่ท่านคิดว่าฟื้นฟูจินตานได้ นั่นเป็นเพราะว่าท่านพี่ข้า หมอที่เก่งที่สุดของตระกูลเวินแห่งฉีซาน เวินฉิง นางผ่าเอาจินตานของคุณชายเว่ย มาเปลี่ยนให้ท่าน ท่านคิดว่า เหตุใดภายหลังเขาถึงไม่ใช้กระบี่สุยเปี้ยน คิดว่าเป็นเพราะเขาอวดดีงั้นหรือ คิดว่าเขาอยากให้ผู้อื่น พูดแทงใจดำทั้งต่อหน้าและลับหลัง ว่าตนเองไม่มีมารยาทไม่มีคนสั่งสอนงั้นหรือ เพราะเขาคิดว่าพกไปก็ไร้ประโยชน์ เขาไม่มีจินตาน พลังวิญญาณอ่อน เมื่อชักกระบี่ออกมา ก็ทนได้ไม่นาน กระบี่ของเจ้า เว่ยอู๋เซี่ยน เขาช่วยเจ้าหากระบี่สุยเปี้ยนจนเจอ ทำไมวันนี้เจ้าไม่พกมาด้วย ก็บอกแล้วว่าไม่อยากพกมา ต่อไปงานสำคัญอย่างนี้ ต้องพกกระบี่คู่กายมาด้วย ข้าว่าตั้งแต่เช้าจนค่ำ กระบี่ของเจ้าเนี้ยต้องเช็ดกี่รอบกันแน่ แล้วกระบี่ของเจ้าล่ะ ไม่ได้เช็ดมานานเท่าไหร่แล้ว ยังมีวิชาพิสดาร ท่านคิดว่า ทำไมอยู่ดีๆเขาถึงเปลี่ยนไปฝึกวิชาพิสดาร กลายเป็นปรมาจารย์อี๋หลิงที่ผู้คนโจมตี เป็นเพราะว่า เขาไม่มีจินตาน
26:18
ไม่สามารถใช้วิชากระบี่ได้อีก ก็เพราะแบบนี้ มันไม่มีวิธีอื่นอีกแล้ว เจียงเฉิง ไม่ต้องโกรธขนาดนั้นหรอก หลบไป ทำไม ดื่มสุรามากไปงั้นหรือ ถึงกับหมดเรี่ยวหมดแรง สภาพของเจ้าตอนนี้ ยังจะพูดว่าจะช่วยพัฒนาตระกูลเจียง อย่าเข้ามานะ เจียงเฉิง มีเพียงแค่โอกาสนี้ ครั้งหน้าอย่าบุ่มบ่ามแบบนี้อีกล่ะ ท่านเอากระบี่เล่มนี้ไป ไปงานเลี้ยง ไปลานฝึก หรือไปที่ใดก็ได้ หาใครสักคน ให้พวกเขาชักกระบี่ออกมา ท่านลองดูว่าจะมีใครสามารถชักออกมาได้บ้าง ท่านก็รู้ว่าข้าโกหกหรือไม่ ประมุขเจียง ไม่จริง ท่านเป็นคนดื้อรั้น ทั้งชีวิตชอบเปรียบเทียบกับคนอื่น แต่รู้ไหม ที่แท้ท่าน เทียบเขาไม่ได้เลยทั้งชีวิต ไม่จริง ไม่จริง ไม่จริง ไม่จริง ไม่จริง พวกเจ้าหลอกข้า หลอกข้า คุณชายรองหลาน พวกเรารีบพาคุณชายเว่ยออกจากที่นี่เถอะ คุณชายรองหลาน มีอะไรหรือ ได้โปรด ท่านอย่าบอกคุณชายเว่ยเรื่องที่ข้า พูดเรื่องผ่าจินตานออกไป
30:16
เพราะว่า เขาเคยเตือนข้า ห้ามข้าพูดออกไปอย่างเด็ดขาด แม้ช้าเร็วเขาก็ต้องรู้อยู่ดี แต่ข้า เจ้าวางใจเถอะ ขอบคุณท่านมาก ที่ช่วยพูดแทนพวกข้าที่จินหลินไถ ข้าจดจำเสมอมา ขอบคุณท่าน และยิ่งต้องขอบคุณ ที่หลายปีมานี้ ท่านดูแลอาเยวี่ยน ข้าคิดว่าคนตระกูลพวกเรา ตายไปหมดแล้ว ไม่เหลือแม้สักคน คิดไม่ถึงจริงๆ ว่าอาเยวี่ยนยังมีชีวิตอยู่ หน้าเขาเหมือนลูกพี่ลูกน้องข้า ตอนอายุยี่สิบกว่า ไม่มีผิด วันนั้น ตระกูลเวินถูกกำจัด ข้าไปหาเว่ยอิงที่ล่วนจั้งกั่ง ได้พบอาเยวี่ยน เขาหลบอยู่ในถ้ำอยู่นาน จึงมีไข้ขึ้นสูง ป่วยหนัก ข้ารู้ว่าเขาต้องป่วยหนัก ถึงจำเรื่องในอดีตไม่ได้เลย ข้าคุยกับเขาอยู่นาน เขาพูดแต่เรื่องของท่าน เมื่อก่อนก็พูดแต่เรื่องคุณชายเว่ย ไม่เคยพูดถึงเรื่องข้าบ้างเลย เจ้าไม่ได้บอกเขาหรือ ท่านหมายถึงฐานะของเขาหรือ ตอนนี้เขาดูมีความสุขดี รู้เรื่องอื่นมากเกินไป
32:17
จดจำเรื่องที่หนักหนาสาหัส เกรงว่าจะทำให้เขาไม่มีความสุขเหมือนตอนนี้ ช้าเร็วก็ต้องรู้ ใช่แล้ว ช้าเร็วก็ต้องรู้ เหมือนกับคุณชายเว่ยกับประมุขเจียง เรื่องเปลี่ยนจินตาน ประมุขเจียงช้าเร็วก็ต้องรู้ ไม่สามารถปิดบังประมุขเจียงไปตลอดชีวิตได้ เจ็บมากหรือไม่ อะไรนะ ผ่าจินตาน เจ็บมากหรือไม่ หากข้าบอกท่านว่าไม่เจ็บ คุณชายรองหลานก็คงไม่เชื่อ ข้าคิดว่าเวินฉิงมีวิธี ก่อนขึ้นเขาไป ท่านพี่ข้าได้ทำยาชาสลบไว้มากมาย ไว้บรรเทาความเจ็บปวดจากการผ่าจินตาน แต่นางเพิ่งมารู้ทีหลัง ว่ายาเหล่านั้นไม่มีผลเลย เพราะหากตอนผ่าจินตาน ออกจากร่างกาย หากคนคนนั้นหมดสติไป ก็จะส่งผลถึงจินตาน รับรองไม่ได้ว่าจะหายไป หรือจะหายไปตอนไหน ดังนั้น ดังนั้น คนที่ถูกผ่าจินตาน ต้องตื่นอยู่ตลอดเวลา ต้องรู้สึกตัวตลอดเวลา จินตานที่เชื่อมโยงกับจิตวิญญาณ
34:00
เมื่อถูกผ่าออกจากร่าง จะรู้สึกถึงพลังที่พลุ่งพล่าน ค่อยๆนิ่ง จนสงบ คงที่ ราวน้ำที่นิ่งสงบ ไร้เกลียวคลื่นซัดสาด รู้สึกตัวตลอดเลยงั้นหรือ สองคืนหนึ่งวัน รู้สึกตัวตลอดเวลา ตอนนั้น พวกเจ้ามั่นใจแค่ไหน เพียงครึ่งเดียว ครึ่งเดียว ที่จริง ไม่เคยมีใคร ใช้วิชาผ่าจินตานมาก่อน และไม่มีใครที่ยอมยก จินตานของตนเองให้คนอื่น เพราะหากเป็นเช่นนั้น ก็เท่ากับว่าตนเอง ไม่สามารถกลายเป็นยอดฝีมือได้อีกต่อไป เป็นเพียงคนไร้ประโยชน์คนหนึ่ง ดังนั้น ตอนที่คุณชายเว่ยขอร้องท่านพี่ ตอนแรกท่านพี่ข้าก็ไม่ยินยอม แต่คุณชายเว่ยดึงดันไม่ยอมลดละ บอกว่าครึ่งเดียวก็ยังดี ครึ่งเดียวเชียวนะ ถึงไม่สำเร็จ เสียจินตานไป เขาก็ถือว่าไม่เสียหายอะไร แต่สำหรับประมุขเจียงนั้นไม่ได้ เขาหัวรั้นมาก หมกมุ่นอยู่กับเรื่องได้กับเสีย พลังภายในคือชีวิตของเขา หากประมุขเจียงเป็นได้เพียงแค่
35:31
คนธรรมดาคนหนึ่ง ทั้งชีวิตของเขาก็ไร้ค่า ทำไมเจ้าต้องละทิ้งวิชากระบี่ แล้วเลือกฝึกวิชาอื่น เจ้าคิดจะทำอะไรกันแน่ การฝึกวิชามารมีสิ่งที่ต้องแลก ตั้งแต่อดีตจนปัจจุบัน ไม่มีผู้ใดรอดพ้นสักราย วิชานี้จะทำลายร่างกาย ยิ่งกว่านั้นคือทำลายจิตใจ จิตใจของข้าเป็นอย่างไร คนอื่นจะรู้ได้อย่างไร เว่ยอู๋เซี่ยน หลานจ้าน พวกเราออกมาได้อย่างไร สู้กันฉากหนึ่ง ข้ารู้อยู่แล้ว เจียงเฉิงไม่มีทางปล่อยข้าออกมาง่ายๆแน่ เด็กดื้อจริงๆ ไม่มีเหตุผลเอาซะเลย หลานจ้าน คำพูดพวกนั้นที่เจียงเฉิงพูด เจ้าอย่าได้เอามาใส่ใจ เจ้าเด็กน้อยนี่ เอาแต่ใจมาตั้งแต่เด็ก พอโกรธก็จะพูดไม่เข้าหู ไม่น่าฟังมาก เรื่องมารยาทการสั่งสอนไม่สนทั้งนั้น เพียงแค่ทำให้คนอื่นเป็นทุกข์ได้ เขาก็พูดออกมาได้ทั้งนั้น หลายปีมานี้ เขาไม่ได้โตขึ้นเลยสักนิด ดังนั้นน่ะ เจ้าอย่าได้นำมาใส่ใจเลย นี่พวกเรา... คุณชาย พวกเราพายเรือมาถึงทะเลสาบสัตตบงกช ข้ารู้แล้ว ตอนเด็กข้ากับศิษย์พี่มาเล่นที่นี่บ่อยๆ
38:13
อาเซี่ยน มา กินเม็ดบัวสิ ศิษย์พี่ คุณชายเว่ย คุณชาย มีเพียงแค่พวกเราสามคนเท่านั้น ที่สนิทกันที่สุด ศิษย์พี่ ข้าหิวแล้ว ทำไมยังทำตัวเหมือนเด็กอีกล่ะ คุณชาย ท่านเป็นอะไรหรือ ข้าหิวน่ะ หลานจ้าน เวินหนิง มาได้ฤดูพอดีเลย เว่ยอิง มีอะไรหรือ สระสัตตบงกชนี้ มีเจ้าของไหม ไม่มีอยู่แล้ว ข้าได้ยินมาว่าสระสัตตบงกชแห่งนี้มีเจ้าของ หานกวงจวิน เจ้าได้ยินมาเยอะเสียจริง ข้าไม่เห็นรู้เลย ได้ๆ เวินหนิง ไปเถอะ ครั้งหน้าไม่ได้นะ ผีเสื้อกระดาษส่งสารตระกูลจิน เป็นอย่างไร บอกอะไรบ้าง จินกวงเหยามาที่อวิ๋นเมิ่งแล้ว เขาไม่ได้อยู่ที่ตระกูลจินหรือ มาทำอะไรที่อวิ๋นเมิ่ง พี่ใหญ่ไม่ได้ตอบกลับ เจ้ากังวลว่าจินกวงเหยา จะเป็นสุนัขจนตรอก แต่การกระทำของจินกวงเหยาคนนี้ คาดเดาไม่ได้เลยจริงๆ =อวิ๋นเมิ่ง= =เมืองอวิ๋นผิง= ข้ารู้แล้ว หลานจ้าน ข้ารู้แล้ว รู้อะไรหรือ ข้ารู้แล้วว่าจินกวงเหยาจะไปที่ใด ไปที่ใด เมืองอวิ๋นผิง เมืองอวิ๋นผิง
42:54
ใช่แล้ว หลานจ้าน เจ้ายังจำได้ไหม ที่ข้าเคยบอกกับเจ้า ในห้องลับของตำหนักอวลบุปผา ของที่วางข้างหัวของชื่อเฟิงจุน นอกจากบันทึกวิญญาณโกลาหล ยังมีโฉนดอยู่หนึ่งใบ ซึ่งสถานที่แห่งนี้อยู่ในเมืองอวิ๋นผิง สถานที่ใดกัน ข้าไม่รู้ แต่ข้าจำที่อยู่ได้ ตระกูลจินร่ำรวยมหาศาล หากสถานที่แห่งนี้ จินกวงเหยาเห็นว่าไม่สำคัญอะไร เขาคงไม่เอามันไปวางไว้ ข้างหัวของชื่อเฟิงจุนเป็นแน่ ดังนั้น ข้าเชื่อว่า หากจินกวงเหยามาที่อวิ๋นเมิ่ง จะต้องไปที่เมืองอวิ๋นผิงแน่นอน เวินหนิง ไปเมืองอวิ๋นผิง แม่นาง ขอถามสักหน่อย ที่นี่ใช่เมืองอวิ๋นผิงหรือไม่ ที่นี่ก็คือเมืองอวิ๋นผิง ขอบคุณมาก ไม่เป็นไร หลานจ้าน ถึงแล้ว พวกเราเข้าเมืองไปดูกันเถอะ คุณชาย หันมาก่อน คุณชาย คุณชาย อย่ารังแกเขา คุณชาย หลานจ้าน เจ้ายังเก็บไว้อยู่จริงด้วย เจ้าแย่งให้ได้สิ คุณชาย ดูเร็ว ผีเสื้อเต็มเลย ผีเสื้อ ผีเสื้อ ผีเสื้อเต็มเลย ผีเสื้อ ตรงนั้นก็มี ยินเสียงขลุ่ย กลัดกลุ้มระทมใจ
45:57
เมฆคลุมหนาทึบ ราตรีเนิ่นนานไร้สิ้นสุด ถูกและผิด ล้วนเป็นอดีตที่ผันผ่าน ตื่นขึ้นมา ไฉนเป็นเพียงความฝัน สรรเสริญหรือก่นด่า สูญเสียหรือได้มา ปุถุชนในโลกมิอาจคาดเดา เลือดกายร้อนผ่าวคมมีดกลับเย็นเฉียบ ขุนเขาสูงธาราไกล ยินเสียงฉินกังวานอีกหน ความรู้สึกเดิมยังคงตัดไม่ขาด เอนตัวนอนบนดอกหญ้า จันทราดุจน้ำค้างแข็ง ต้มสุราแห่งความเป็นตายความเศร้าและความสุขหนึ่งกา เซ่นบูชาวัยเยาว์ของชายหนุ่ม จันทรายังคงทอแสง หมดอาลัยมาจากที่ใด ไม่สู้ฝ่าทุกคลื่นลมไปอย่างสง่าผ่าเผย สุดขอบฟ้าหนึ่งบทเพลงร่วมขับขาน ต้มสุราแห่งความเป็นตายความเศร้าและความสุขหนึ่งกา เซ่นบูชาวัยเยาว์ของชายหนุ่ม จันทรายังคงทอแสง หมดอาลัยมาจากที่ใด
47:05
ไม่สู้ฝ่าทุกคลื่นลมไปด้วยใจอารี สุดขอบฟ้าหนึ่งบทเพลงร่วมขับขาน

DOWNLOAD SUBTITLES: