ENG SUB《陈情令 The Untamed》EP43——主演:肖战、王一博、孟子义

ENG SUB《陈情令 The Untamed》EP43——主演:肖战、王一博、孟子义

SUBTITLE'S INFO:

Language: Thai

Type: Robot

Number of phrases: 585

Number of words: 747

Number of symbols: 12615

DOWNLOAD SUBTITLES:

DOWNLOAD AUDIO AND VIDEO:

SUBTITLES:

Subtitles generated by robot
01:56
ปรมาจารย์ลัทธิมาร ตอนที่ 43 แต่หากว่า เขาอ้างเหตุผลช่วยชื่อเฟิงจุน เล่นทำนองชิงซิน(ชำระใจ) เพื่อช่วยให้จิตใจสงบนิ่ง เล่นต่อเนื่องสามเดือน ทำนองเช่นนี้ มีโอกาสกลายเป็นเหมือนกระแสพิษ เร่งให้ชื่อเฟิงจุนอาการกำเริบ หากเป็นเช่นนี้ งั้นการคาดเดาก็สมเหตุสมผล มีท่อนหนึ่งไม่ได้อยู่ในทำนองชิงซิน(ชำระใจ) แต่มาจาก หน้าที่หายไปจากบันทึกวิญญาณโกลาหล ในบันทึกวิญญาณโกลาหล ทำนองมารตงอิ๋งฝึกฝนค่อนข้างซับซ้อน จินกวงเหยาคงไม่มีเวลา คัดลอกทำนองในห้องหนังสือต้องห้าม จึงทำได้แค่ฉีกมันไป ไม่สิ จินกวงเหยาแค่อ่านผ่านตาก็จำได้แล้ว การที่เขาฉีกหน้านี้ไป ไม่ใช่เพราะว่าเขาจำไม่ได้ แต่เพื่อไม่ให้ใครพบหลักฐาน เพื่อรับรองว่าหากวันใดความแตกขึ้นมา ก็ไม่มีทางหาที่มาของทำนองท่อนนี้ได้ ทุกเรื่องที่เขาทำ ล้วนรอบคอบแและระวังอย่างยิ่ง ต่อหน้าท่าน เขาตั้งใจดีดฉินทำนองชิงซิน(ชำระใจ)ที่ถูกต้อง ชื่อเฟิงจุนไม่ใช่คนที่ชื่นชมในสุนทรี
04:02
แต่เขาเคยฟังทำนองชิงซิน (ชำระใจ)ที่ประมุขหลานดีด ดังนั้นทำนองชิงซิน(ชำระใจ) เขาก็พอจะคุ้นเคย ฉะนั้นจินกวงเหยา คงไม่กล้าดีดทำนองมารให้เขาฟังโดยตรง จึงได้เตรียมการมากหน่อย เพื่อให้ทำนองทั้งสองต่างกัน ผลที่ได้ก็จะกลับกันโดยสิ้นเชิง เมื่อรวมเข้าด้วยกัน ก็จะกลมกลืนไม่ขาดตอน แยกไม่ออก แลดูเหมือนเป็นพรสวรรค์ทางท่วงทำนอง ให้ข้าเดา ในทำนองชิงซิน(ชำระใจ) เขาใส่พลังวิญญาณเข้าไปส่วนหนึ่ง พอถึงท่อนของบันทึกวิญญาณโกลาหล จึงสำแดงฤทธิ์ ชื่อเฟิงจุนซึ่งไม่สันทัดในเรื่องนี้ จึงย่อมไม่มีทางแยกออก ว่าในนั้นมีท่อนหนึ่ง ถูกจินกวงเหยาเปลี่ยนเป็นทำนองมารเร่งให้ตาย แม้เขาจะเข้าออกอวิ๋นเซินปู้จื้อฉู่อยู่บ่อยครั้ง แต่ห้องหนังสือต้องห้ามใต้หอคัมภีร์นั้น ข้าไม่เคยบอกเขา ประมุขหลาน ขออภัยที่พูดตามตรง เหลี่ยนฟางจุนผู้นี้ ตอนนั้นเคยสอดแนมอยู่ในเมืองปู๋เย่เทียน ของตระกูลเวินแห่งฉีซานไม่ใช่หรือ แล้วยังเป็นผู้สอดแนมที่ไม่มีใครเทียบได้ แม้แต่ห้องลับของเวินรั่วหานเขายังหาพบ ทั้งยังแฝงตัวเข้าไปโดยไม่มีใครรู้ ท่องจำแผนที่และตำราทั้งหมดได้ ทั้งเขียนออกมาและส่งกลับยังจินหลินไถ สำหรับเขา ห้องหนังสือต้องห้ามใต้หอคัมภีร์ตระกูลหลาน
05:35
ก็ไม่ถือเป็นเรื่องยาก ข้ารู้แล้ว ข้าจะหาวิธี ลองบันทึกทำนองนี้ดู พี่ใหญ่ ช่วงที่พี่ใหญ่จากไป พิธีร่วมสาบานที่ปู๋เย่เทียนก็ผ่านไป คุณชายเว่ยก็ไม่อยู่บนโลกนี้แล้ว หากลองตามบันทึก จะรบกวนจิตใจได้ แต่เพื่อให้ได้ความจริง ข้า เจ๋ออู๋จวิน ลองทำนองมารด้วยชีวิตคน เกรงว่าจะขัดกับคำสอนของตระกูลหลาน ข้าจะลองด้วยตนเอง พี่ใหญ่ วั่งจี จินกวงเหยาในสายตาข้า กับจินกวงเหยาที่พวกเจ้ารู้จัก และจินกวงเหยาในสายตาของผู้คน ไม่ใช่คนคนเดียวกัน หลายปีมานี้ ในใจข้า เขาอดทนอดกลั้นมาตลอด ห่วงใยทุกคน เคารพผู้ใหญ่ผู้น้อย ข้าเชื่อมั่นมาตลอดว่า คำประฌามของผู้คนมาจากความเข้าใจผิด สิ่งที่ข้าเห็นต่างหากที่เป็นความจริง พวกเจ้าทำให้ข้าเชื่อว่าตอนนี้ เขาที่อยู่ตรงหน้าข้าเป็นตัวปลอม เขาวางแผนฆ่าพี่ชายร่วมสาบานของตนเอง ข้าก็อยู่ในแผนของเขาด้วย ข้าถึงขั้น... คอยให้ความช่วยเหลือเขา ให้ข้าได้ไตร่ตรองให้รอบคอบก่อน จึงค่อยตัดสินดีไหม =หอคัมภีร์=
08:08
ข้าจะไปพบท่านอา งั้นข้าพาคุณชายเว่ยกลับก่อน จากนั้นเจ้าค่อยมา เจ๋ออู๋จวิน คุณชายเว่ยมีเรื่องอันใดหรือ ถือโอกาสตอนหลานจ้านไม่อยู่ มีเรื่องอยากจะให้ท่านชี้แนะสักหน่อย คุณชายเว่ยเชิญว่ามา เรื่อง รอยแส้วินัยบนตัวหลานจ้าน เรื่องเป็นมาอย่างไร คุณชายเว่ยไม่รู้งั้นหรือ ข้าเคยถามเขา แต่เขาไม่ยอมบอก ข้าจึงมาถามท่าน เอาเถอะ ข้าเข้าใจเขาที่สุด หากไม่จำเป็นจริงๆ เกรงว่าชาตินี้วั่งจี ก็คงไม่พูดเรื่องนี้ ข้าจะบอกเจ้าแล้วกัน คุณชายเว่ยยังจำได้หรือไม่ เรื่องเส้นทางฉงฉี ขุนพลผีเวินหนิง พลั้งมือฆ่าจินจื่อเซวียน จากนั้นเวินฉิงก็พาคนตระกูลเวิน ไปขอรับโทษที่จินหลินไถ หานกวงจวิน เจ้าหมายความว่าอย่างไร เจ้าปกป้องเว่ยอิงที่ปู๋เย่เทียนไม่ถือเอาความ แต่ตอนนี้มาห้ามพวกเราค้นรังเก่าของเขา เจ้าอยู่ฝ่ายใดกันแน่ เจ้าไม่มีสิทธิ์ มาพูดกับข้า เจ้า ประมุขซู พอเถอะ หานกวงจวินนับว่าเป็นผู้มีคุณธรรม ในเมื่อหานกวงจวินไม่ให้เราค้น ก็ปล่อยถ้ำสยบมารไปเถอะ ล่วนจั้งกั่งถูกข้าล้อมไว้หมดแล้ว ต่อให้ปรมาจารย์อี๋หลิงโชคดีไม่ตาย ก็คงไม่สามารถโผล่มาที่ถ้ำสยบมาร
10:25
โดยที่ไม่มีผู้คนพบเห็นได้แน่ ขอรับ จริงสิ หานกวงจวิน ท่านอาเจ้ามาถึงแล้ว ดูเหมือนจะมาพาเจ้ากลับไปอวิ๋นเซินปู้จื้อฉู่นะ ที่ล้วนจั้งกั่ง วั่งจีตัดสินใจโดยพลการ ก่อความวุ่นวายไม่น้อย ท่านอาโกรธมาก จึงพาเขากลับอวิ๋นเซินปู้จื้อฉู่ ลงโทษโบยสามร้อยที สำนึกความผิดในถ้ำสระเหมันต์ ห้ามออกจากหลังเขาเป็นเวลาสามปี โบยเดี๋ยวนี้ กฎตระกูลหลาน ข้อที่ยี่สิบสามคืออะไร ห้ามผูกมิตรกับมาร ศักดิ์ศรีตระกูลหลาน เจ้าหลงลืมไปหมดสิ้น เจ้ายังจะมีหน้า มาพบบรรพบุรุษตระกูลหลานได้งั้นหรือ ขอถามท่านอา ใครดีใครชั่ว ใครดำใครขาว ดี นี่คือศิษย์เอกที่ข้าอบรมมาสินะ วั่งจี เจ้าทำข้าผิดหวังยิ่ง =กำจัดมารร้าย ดำรงคุณธรรม รักษาจริยะ= ตอนวั่งจีถูกกักบริเวณ ข้าเคยไปหาเขา เคยเกลี้ยกล่อมเขา แต่เขากลับบอกข้าว่า เขาเห็นเจ้าเป็นสหาย และก็เชื่อในการกระทำของเจ้า ทำไมเขาถึงทำเช่นนั้น คุณชายเว่ย เจ้ารู้หรือไม่ เรือนแห่งนี้คือที่ใด ไม่รู้
13:35
นี่เป็นเรือนพำนักที่ท่านแม่ข้า เคยอาศัยครั้งเมื่ออยู่ที่อวิ๋นเซินปู้จื้อฉู่ คุณชายเว่ยคงจะแปลกใจ ฮูหยินของประมุข เหตุใดจึงไม่ติดตาม ประมุขไปอยู่ที่เรือนเหมันต์ คุณชายเว่ยน่าจะรู้ว่า สมัยท่านพ่อข้ายังอยู่ จะบำเพ็ญเพียรตลอดปี ไม่ข้องเกี่ยวทางโลก เรื่องในตระกูลหลานแห่งกูซู แทบจะให้ท่านอาของข้าจัดการทั้งหมด เรื่องนี้ข้ารู้ ท่านพ่อบำเพ็ญเพียรตลอดปี ก็เพราะท่านแม่ข้า ชื่อว่า เรือนพำนัก ควรเรียกว่า เรือนกักขัง เสียจะดีกว่า สมัยที่ท่านพ่อข้ายังเยาว์ ระหว่างกลับจากการล่าภูตผีครั้งหนึ่ง ได้พบกับท่านแม่นอกเมืองกูซู ว่ากันว่า เป็นรักแรกพบ ถือเป็น ความรักของหนุ่มสาว น่าเสียดายที่สตรีผู้นี้ ไม่ได้มีใจให้ท่านพ่อของข้า ทั้งยังฆ่าอาจารย์ของท่านพ่ออีก เพราะอะไร ไม่อาจรู้ได้ แต่คิดดูแล้วก็คงไม่พ้น เรื่องบุญคุณความแค้น หลังจากที่ท่านพ่อข้ารู้เรื่องนี้ ก็เจ็บปวดยิ่งนัก แต่เขาคิดแล้วคิดอีก สุดท้ายก็ยังแอบพาท่านแม่ข้า มาที่อวิ๋นเซินปู้จื้อฉู่ ไม่สนว่าเสียงคัดค้านของวงศ์ตระกูล แต่งงานกับนางโดยไม่บอกใคร แล้วยังบอกกับคนในตระกูลอีกว่า นี่คือภรรยาที่เขาจะรักไปทั้งชีวิต
15:27
หากใครแตะต้องนาง ต้องข้ามศพเขาไปก่อน หลังจากแต่งงานกับท่านแม่ ท่านพ่อก็หาเรือนพำนักแห่งหนึ่ง ขังท่านแม่ไว้ แล้วหาเรือนอีกแห่งหนึ่ง ขังตัวเองเอาไว้ แม้จะบอกว่าบำเพ็ญเพียร แท้จริงคือสำนึกตน คุณชายเว่ย เจ้าเข้าใจหรือไม่ ว่าทำไมท่านพ่อข้าถึงทำเช่นนี้ เจ้าคิดว่า เขาทำเช่นนี้ถูกหรือไม่ ข้าไม่รู้ ท่านพ่อของข้าทำเช่นนี้ ถือว่าไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น ตอนที่ข้ากับวั่งจีเกิดมา เขาก็ ส่งเราสองคนไปให้ผู้อื่นดูแล พอโตขึ้นหน่อย ก็มอบให้ท่านอาข้าสั่งสอน ท่านอาของข้าผู้นี้ นิสัยมุทะลุ รวมกับเรื่องที่ท่านแม่ของข้า ทำลายชีวิตของท่านพ่อ ดังนั้นท่านอาก็ยิ่งทวีความเกลียดชัง ต่อวิถีนอกรีต และ ผู้กระทำผิดบาป สั่งสอนข้ากับวั่งจี อย่างเข้มงวด ทุ่มเทอย่างยิ่ง ทุกครั้งที่ข้ากับวั่งจีไปเยี่ยมนาง นางไม่เคยบ่นที่ตัวเองถูกขังไว้ที่นี่เลย ใช้ชีวิตยาก ทรมานเพียงใด ก็เอาแต่ถึงการฝึกของพวกเรา แม้วั่งจีไม่เคยปริปาก แต่ข้าก็รู้ว่า ทุกๆเดือนเขา รอวันที่จะได้พบท่านแม่ เขาทำเช่นนี้ ข้าก็เช่นกัน แต่แล้ววันหนึ่งอยู่ๆท่านอาก็บอกเราว่า
17:31
ไม่ต้องไปแล้ว ท่านแม่ไม่อยู่แล้ว ตอนนั้นยังเด็กเกินไป ยังไม่เข้าใจว่าอะไรคือไม่อยู่แล้ว ไม่ว่าใครจะปลอบอย่างไร ท่านอาจะดุด่าอย่างไร วั่งจีก็ยังมาที่นี่ทุกเดือน นั่งรออยู่ที่ระเบียง รอใครสักคนมาเปิดประตูให้เขา กระทั่งโตขึ้นมา เราถึงเข้าใจว่า ท่านแม่จะไม่กลับมาอีกแล้ว และจะไม่มีใครมาเปิดประตูให้เขา แต่เขาก็ยังจะมา วั่งจีหัวรั้นมาตั้งแต่เด็ก ฉะนั้นคุณชายเว่ย ตอนนั้นที่วั่งจี เห็นเจ้าฝึกวิชาพิสดาร เขาไม่ปริปากพูดแต่ข้าก็รู้ดี ความเจ็บปวดและความสับสนในใจเขา เหมือนกับที่เห็นท่านแม่ในตอนนั้น ก่อนหน้านี้ข้าเคยเตือนวั่งจี แต่ตอนนี้เรื่องกลับตกมาอยู่ที่ข้า ข้าถึงได้รู้ว่า ที่แท้การตัดสินใจนั้นยากเช่นนี้ หลายปีมานี้ ข้าคิดว่าข้ารู้จักนิสัยเขาดี แต่ บางทีจิตใจผู้คน เห็นร้อนดั่งเปลวไฟ แต่กลับรู้สึกเย็นดั่งสายน้ำ หลานจ้าน มีอะไรหรือ ขอบคุณ จริงๆเลย พูดเองแล้วยังขนลุกเอง ข้าจะบอกว่า เรื่องนี้กระทบจิตใจพี่ใหญ่เจ้า ค่อนข้างหนักเอาการ แต่ก็เช่นนั้นล่ะ อีกฝ่ายคือจินกวงเหยา
22:31
น้องชายร่วมสาบานของเขา ถ้าข้าเจอเองกับตัวละก็... หากเจอหลักฐาน เขาไม่เพิกเฉยแน่ นั่นสิ ถึงความสัมพันธ์เขากับ จินกวงเหยาจะแน่นแฟ้น แต่เขาก็เป็นพี่ใหญ่เจ้า และเป็นคนตระกูลหลานแห่งกูซู มีหลักการของตนเอง ทำไมหรือ เจ้าไม่ได้บอกเขาหรือ บอกอะไร ที่เส้นทางฉงฉี มีเสียงขลุ่ย เจ้ารู้ด้วยหรือ ข้าเคยถามเวินหนิง ที่เส้นทางฉงฉี เขาได้ยินเสียงขลุ่ยมาจากสองทาง ตอนที่เกิดเรื่อง ข้ายังนึกว่าข้าหูแว่วไปเอง กระทั่งถึงปู๋เย่เทียน ข้าก็ได้ยินเสียงนั้นอีก มีอีกเสียงหนึ่ง แค่เสียงๆหนึ่ง ทำข้าจิตใจสับสน ข้าไม่ทันมีเวลาคิดอย่างละเอียด ว่าเกิดปัญหาตรงที่ใดกันแน่ หลังจากข้าตื่นขึ้นมา บางทีก็ฝันกลางดึก ข้าก็ยิ่งเชื่อว่า เสียงขลุ่ยที่ข้าได้ยิน ไม่ได้หูแว่วไปเอง และหลังจากผ่านวันนี้ไป ข้าก็ยิ่งเชื่อมั่นว่า ที่เส้นทางฉงฉีและปู๋เย่เทียน มีคนแอบใช้บันทึกวิญญาณโกลาหล เปลี่ยนคำสั่งของขลุ่ยเฉินฉิง คือจินกวงเหยา อาจจะใช่ หรืออาจจะไม่ใช่ เจ้าไม่อยากรู้คำตอบงั้นหรือ ตอนที่เพิ่งตื่นขึ้น ข้าอยากรู้คำตอบจริงๆ
25:29
แต่ตอนนี้ ตอนนี้ข้าแค่อยากบอกว่า แล้วแต่เลย ช่างเขาเถอะ หลานจ้าน จริงๆแล้วข้าคิดว่า ตอนนี้จะรู้หรือไม่รู้ สำหรับข้าไม่สำคัญขนาดนั้นแล้ว ในใจของผู้คน ปรมาจารย์อี๋หลิงเป็น คนทำเรื่องชั่วช้าพวกนั้น ต่อให้ตอนนี้ข้าวิ่งออกไป ป่าวประกาศว่าถูกใส่ความ เกรงว่าก็คงไม่มีใครเชื่อข้า จริงๆแล้วบางที ผู้คนก็แค่ต้องการข้ออ้างเท่านั้น หรือต้องการเป้านิ่ง เป้านิ่งที่ให้ทุกคนรุมประณาม มีข้าแล้ว พวกเขาก็จะนับว่ามีศัตรูร่วมกัน ถือตนอวดเก่ง ต่อมาข้าก็คิดได้ ต่อให้ไม่มีจินกวงเหยา ไม่มีเสียงขลุ่ยนั้น ก็อาจจะมีคนอื่นเป็นได้ มีเหตุบังเอิญอื่นได้ พูดได้ไม่เต็มปาก พูดได้ไม่เต็มปากเลย คิดถึงตอนนั้นแล้ว โดดเดี่ยวจริงๆ คนที่เชื่อในตัวข้าต่างก็ตายกันหมด เวินหนิง ศิษย์พี่ โชคดีที่... บนโลกนี้ ยังมีคนที่เชื่อเจ้า หลานจ้าน ดื่มให้เจ้า ชีวิตนี้มีสหายรู้ใจเพียงหนึ่ง ก็พอแล้ว ไม่มีเหตุผลอื่นใด ก็ขอให้ไม่ต้องละอายใจ
28:38
ใครจะให้ร้ายข้าอย่างไร ก็ขอให้ไม่ต้องละอายใจ =ห้องจิ้งซื่อ= หลานจ้าน ขอโทษ ขอบคุณเจ้า ต้มสุราแห่งความเป็นตาย ความเศร้าและความสุขหนึ่งกา เซ่นบูชาวัยเยาว์ของชายหนุ่ม จันทรายังคงทอแสง หมดอาลัยมาจากที่ใด ไม่สู้ฝ่าทุกคลื่นลมไปอย่างสง่าผ่าเผย สุดขอบฟ้าหนึ่งบทเพลงร่วมขับขาน ต้มสุราแห่งความเป็นตาย ความเศร้าและความสุขหนึ่งกา เซ่นบูชาวัยเยาว์ของชายหนุ่ม จันทรายังคงทอแสง หมดอาลัยมาจากที่ใด ไม่สู้ฝ่าทุกคลื่นลมไปด้วยใจอารี สุดขอบฟ้าหนึ่งบทเพลงร่วมขับขาน หมายความอย่างไร คืนให้พี่รอง ของสิ่งนี้ข้ามอบให้เจ้าแล้ว พู่หยกผ่านทางนี้ หลายปีมานี้ใช้ได้ผลมาตลอด ในเมื่อตอนนี้ใช้ไม่ได้ผลแล้ว
31:43
ก็ต้องคืนให้เจ้าของมัน มาด้วยเหตุอันใด ที่นี่ไม่มีข่าวของหานกวงจวิน และข่าวของปรมาจารย์อี๋หลิง ข้าไม่ได้ส่งคนไปสืบหาที่อวิ๋นเซินปู้จื้อฉู่ หลายตระกูลต่างสงสัย พร้อมกับคัดค้าน หากเมื่อใดที่พี่รองสะดวก ก็เปิดประตูไว้สักชั่วยามดีกว่า เวลานั้นข้าจะพาคนมาดูเป็นพิธีสักหน่อย พี่รอง เป็นอะไรไป ไม่มีอะไร หากพี่รองเป็นห่วงวั่งจี ก็ไม่จำเป็นหรอก หานกวงจวินเป็นคนมีคุณธรรม หลายปีมานี้ทุกตระกูลต่างจับตามอง เขาทำเช่นนี้จะต้องถูกหลอกเป็นแน่ ยิ่งกว่านั้นเขาไม่ได้ทำเรื่องผิดพลาด เสียใจภายหลัง ถึงเวลานั้นค่อยพูดให้กระจ่างยังได้ ข้าจะไม่ให้คนข้างกาย พูดเรื่องนี้ออกไปแน่ ถึงเวลานั้น คือเวลาใดหรือ หลังกวาดล้างล่วนจั้งกั่ง ล่วนจั้งกั่ง หลังการต่อสู้กันที่จินหลินไถ ทางไปล่วนจั้งกั่งก็เต็มไปด้วยเหตุการณ์แปลก หุ่นเชิดโผล่ขึ้นมาอีกแล้ว พวกมันมุ่งไปทางล่วนจั้งกั่ง จะเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ ไม่รู้ เดาว่าน่าจะเป็นเว่ยอู๋เซี่ยน สร้างค่ายกลอะไรไว้ หรืออาจใช้ตราพยัคฆ์ทมิฬเรียกหุ่นเชิดมา
33:16
ตอนนั้นที่จินหลินไถ เขาถูกจินหลิงแทงหนึ่งแผล ยังสามารถทำเรื่องเช่นนี้ได้อีกหรือ พี่รอง ตอนนั้นเว่ยอู๋เซี่ยนทรยศตระกูลเจียง ต่อสู้กับประมุขเจียง เขาบาดเจ็บขนาดไหน แต่ก็ยังสามารถควบคุมหุ่นเชิดได้ดังเดิม สำหรับปรมาจารย์อี๋หลิงแล้ว มีอะไรทำไม่ได้ล่ะ เยินยอข้าเกินไปแล้ว ฉะนั้นอีกไม่นานเกรงว่าจะมี การกวาดล้างล่วนจั้งกั่งเป็นครั้งที่สอง ข้าได้ประกาศให้ตระกูลอื่นๆ ร่วมหารือเรื่องนี้ที่จินหลินไถ พี่รอง ท่านจะเข้าร่วมไหม ได้ เจ้าไปรอข้างนอกก่อน อีกเดี๋ยวข้าจะตามไปกับเจ้า พี่รอง ท่านจะไปดูพี่ใหญ่สักหน่อยไหม ข้าจะฝังศพพี่ใหญ่แล้ว พี่รองจะไปส่งพี่ใหญ่ครั้งสุดท้ายหรือไม่ ข้าจะไปจินหลินไถ พวกเจ้าไปล่วนจั้งกั่ง แยกกันไป ได้ หากเขาผิดจริง ข้าไม่เพิกเฉยเป็นแน่ ข้ารู้ แอปเปิ้ลน้อย ไปกันๆ ไปกันๆ ไม่โต้ตอบข้าเลย เจ้าดูสิพวกมันรักแต่เจ้า พวกมันเลือกเจ้านายแล้ว อย่าคิดหนีล่ะ เจ้าหนีไม่พ้นเงื้อมมือข้าหรอก เป็นเด็กดีซะล่ะ จริงด้วย หลานจ้าน
36:49
น่าแปลกนะ ทั้งๆที่รู้ว่าครั้งนี้มีเคราะห์มากกว่าโชค แต่ข้าก็ไม่กลัวสักนิด เจ้าว่าแปลกหรือไม่ เจ้าพูดสิ สายแล้ว ไปเถอะ ได้ กระต่ายน้อย เราจะไปแล้วนะ ไปเถอะ แอปเปิ้ลน้อย ไปสิ แอปเปิ้ลน้อย พวกมันอาลัยอาวรณ์เจ้าน่ะสิ คิดไม่ถึงว่าหานกวงจวิน จะดึงดูดสัตว์ตัวเล็กๆให้มาชอบได้มากเช่นนี้ แต่ข้าทำไม่ได้หรอก ทำไม่ได้ เจ้าดูสิ ไม่ว่าจะเดินบนดิน ว่ายในน้ำ บินบนฟ้า พอเห็นข้าก็เผ่นกันหมด ใช่ไหมแอปเปิ้ลน้อย พูดสิ ทำไมเจ้าไม่พูด แอปเปิ้ลน้อย หานกวงจวินรอข้าด้วย ไปกัน แอปเปิ้ลน้อย รอข้าก่อน ไปสิ แอปเปิ้ลน้อย ต่อไปจะเป่าอะไรดีล่ะ หลานจ้าน ข้าถามหน่อย ตอนอยู่ในถ้ำเสวียนอู่ที่เขามู่ซี เพลงที่เจ้าร้องให้ข้าฟัง ชื่อเพลงอะไรกันแน่ ทำไมอยู่ๆถึงถามขึ้นมาล่ะ เจ้าก็แค่บอกมา ว่าชื่อเพลงอะไร ดูเหมือนว่าข้าจะทายถูกนะ ว่าทำไมเจ้าถึงจำข้าได้ พูดมาสิ เพลงอะไร ใครเขียนขึ้นหรือ ข้า เจ้าเขียนงั้นหรือ แล้วชื่อเพลงอะไรล่ะ เจ้าคิดอย่างไรล่ะ
40:24
เจ้าถามความเห็นข้าหรือ งั้นข้าตั้งชื่อให้ว่า คอแห้ง ดื่มน้ำสักหน่อย เจ้าของเรือนไม่อยู่ หานกวงจวิน งั้นเราเต็มที่ละกัน มีคนมา เหมียนเหมียน พ่อบอกเจ้ากี่ครั้งแล้ว เวลาออกมาข้างนอกห้ามวิ่งซน เจ้ายังวิ่งออกไปคนเดียว หากเจ้า เจอปรมาจารย์อี๋หลิงที่ฟื้นคืนชีพ แล้วขุนพลผีของเขาอีก กินเจ้าเข้าไปทั้งตัว เจ้าว่า ข้ากับแม่เจ้าจะทำอย่างไร ข้าไม่กลัว ท่านแม่เคยบอกว่า เรื่องพวกนั้นเป็นเรื่องหลอกเด็ก ปรมาจารย์อี๋หลิงไม่มีทางรังแกคนดี ชิงหยาง เจ้าดูสิ นางยังเถียงอยู่อีก เอาล่ะเหมียนเหมียน ยืนดีๆฟังที่พ่อเจ้าพูด เหมียนเหมียน ใครน่ะ ออกมานะ ไม่มีใคร ออกมา หานกวงจวิน ไม่ว่าจะเป็นใคร ก็เป็นคน ไม่ใช่สิ่งของ เจ้าคือเว่ย หรือว่าฮูหยินคนนี้รู้จักข้า ข้ามีความแค้นกับนาง เคยก่อกวนนางงั้นหรือ ไม่สิ ข้าไม่รู้จักแม่นางที่ชื่อชิงหยางเสียหน่อย เหมียนเหมียน เจ้าคือเหมียนเหมียน ยินเสียงขลุ่ย กลัดกลุ้มระทมใจ
43:20
เมฆคลุมหนาทึบ ราตรีเนิ่นนานไร้สิ้นสุด ถูกและผิด ล้วนเป็นอดีตที่ผันผ่าน ตื่นขึ้นมา ไฉนเป็นเพียงความฝัน สรรเสริญหรือก่นด่า สูญเสียหรือได้มา ปุถุชนในโลกมิอาจคาดเดา เลือดกายร้อนผ่าวคมมีดกลับเย็นเฉียบ ขุนเขาสูงธาราไกล ยินเสียงฉินกังวานอีกหน ความรู้สึกเดิมยังคงตัดไม่ขาด เอนตัวนอนบนดอกหญ้า จันทราดุจน้ำค้างแข็ง ต้มสุราแห่งความเป็นตายความเศร้าและความสุขหนึ่งกา เซ่นบูชาวัยเยาว์ของชายหนุ่ม จันทรายังคงทอแสง หมดอาลัยมาจากที่ใด ไม่สู้ฝ่าทุกคลื่นลมไปอย่างสง่าผ่าเผย สุดขอบฟ้าหนึ่งบทเพลงร่วมขับขาน ต้มสุราแห่งความเป็นตายความเศร้าและความสุขหนึ่งกา เซ่นบูชาวัยเยาว์ของชายหนุ่ม จันทรายังคงทอแสง หมดอาลัยมาจากที่ใด
44:29
ไม่สู้ฝ่าทุกคลื่นลมไปด้วยใจอารี สุดขอบฟ้าหนึ่งบทเพลงร่วมขับขาน

DOWNLOAD SUBTITLES: