【FULL】Cry Me A River of Stars EP02 (Starring Luo Zheng, Huang Ri Ying) | 春来枕星河 | iQiyi

【FULL】Cry Me A River of Stars EP02 (Starring Luo Zheng, Huang Ri Ying) | 春来枕星河 | iQiyi

SUBTITLE'S INFO:

Language: Malay

Type: Human

Number of phrases: 693

Number of words: 2527

Number of symbols: 13363

DOWNLOAD SUBTITLES:

DOWNLOAD AUDIO AND VIDEO:

SUBTITLES:

Subtitles prepared by human
00:30
[Rancangan ini disediakan dengan sari kata BM] [Me A River of Stars] [Episod 2] Kapal Chun Lai mula berniaga! [Daerah Biyun, Negara Zhongyuan] Jangan lari! Saya berada di sini. [Kapal Chun Lai, Negara Zhongyuan] Syaitan dan hantu, kamu tak dapat lari! Pemilik kapal. Orang lain mengadakan upacara sembahyang [Rong Xiu] dengan banyak makanan. Upacara sembahyang kita amat sederhana. Syaitan dan hantu, kamu tak dapat lari! Jangan terikat kepada peraturan yang ditetapkan. Kalau kita ikhlas, Tuhan akan berkati kita. Yakah? Betul cakap pemilik kapal. [Er Shui] Diam! Apa yang awak buat? Tak buat apa-apa. Tangkap dia. Tuan. Tuan, tolong lepaskan saya. Saya hanya nak cari rezeki.
03:09
Cari wang saja. Saya tak menganiaya sesiapa pun. Saya betul-betul tak menganiaya sesiapa pun. Tuan. Biarpun dia penipu, awak tak perlu buat begini. Tak perlu buat begini? Baik. Saya akan buktikan kepada awak. Tuan. - Tuan. - Nampak? Dia orang Qianli. Tuan, tolong lepaskan saya. Tangkap dia! Tuan, tolong lepaskan saya. Tuan, tolong lepaskan saya. Tuan, tolong lepaskan saya. Apa lagi yang awak mahu cakap? Saya betul-betul tak tahu. Dia tipu kita! Tuan. Tuan. Saya betul-betul tak bersalah. Saya tak tahu mereka ialah orang Qianli. Saya mengupahnya kerana dia hanya minta tiga tahil. Kalau saya tahu, saya akan cari orang yang minta lima tahil. Bangun dulu. Tak nak. Orang Qianli amat licik. Mereka selalu bersembunyi dalam kalangan pelbagai lapisan masyarakat. Orang biasa memang tak dapat bezakan mereka. Saya percaya awak tak berkaitan dengan orang Qianli, tapi kami memang jumpai orang Qianli di kapal persiaran awak. Dia tak tahu malu. Beginilah. Kelak, awak pergi laporkan diri di Kediaman Tao setiap hari. Namun... Adakah awak nak pergi ke Pulau Nanlin bersama saya untuk disoal siasat? Saya... [Kediaman Tao] [Bilik Buku, Negara Zhongyuan] Tuan. Kalau orang Qianli tak berkhianat, ibu bapa saya takkan mati di medan perang. Saya hanya boleh tengok kepala ibu bapa saya
05:13
digantung di atas gerbang kota Xirong. Perasaan itu sungguh menyengsarakan. Awak bawa pedang panglima besar berperang di medan perang dan telah bunuh Szeto Tian, raja Xirong. Awak dah balas dendam untuk panglima besar dan isterinya. Kelak, saya nak gunakannya untuk mempertahankan makhluk dunia ini. Tuan. Cik Afan dah datang. Suruh dia masuk. Tuan. Tuan. Awak baru datang dari ibu kota. Pasti awak tak pernah makan ikan siakap empat insang yang terkenal di Daerah Biyun. Ia baru ditangkap. Sungguh segar. - Cao Qing. - Tuan. Bawa pergi. Ambillah. Apa yang awak mahu cakap? Tuan. Tuan. Mari kita berbincang. Pulangkan seruling kepada saya. Saya menjamin akan laporkan jadual saya dengan teliti. Apa pendapat awak? Baik. Tuan. Saya bangun pukul tujuh pagi. Selepas melayani ayah saya, saya pergi beli biskut bakar di Kedai Biskut Bakar Zhang. Kulitnya nipis, isinya banyak. Murah dan sedap. Tuan. Kalau awak nak makan, saya beli untuk awak esok. Cakap hal yang penting. Baik. Hal penting. Selepas makan biskut bakar, saya tunggu di kapal persiaran. Saya harapkan kedatangan pelanggan agar dapat cari rezeki. Namun, pemilik kapal seperti saya perlu laporkan diri di Kediaman Tao setiap hari. Tiada orang berani bergaul dengan saya. Tuan. Tidakkah awak rasa saya sangat kesian? Saya balik dengan menahan kelaparan pada pukul lima petang. Angin semalam sangat sejuk. Pintu rumah besar saya masuk angin. Saya dan ayah saya ditiup angin sepanjang malam. Kami hampir kesejukan. Yang paling teruk, saya tak dapat tidur tanpa seruling. Tuan.
07:22
Tengok betapa hitamnya lingkaran hitam di bawah mata saya. Selain itu, mata... [Dia sangat kacak.] Cao Qing. Tuan. Pengelola Cao, jangan tercegat di sana. Pergi ambilkan saya seruling. Bawa dia keluar. Ya. Tuan! Di mana seruling saya? Tuan. Jalan! Tuan! Tuan! [Kediaman Tao] Seruling awak tak berada di sana. Tuan Tao. Segala-gala dibawa berbincang. Mengapa awak datang sini? Saya... Saya nak cari seruling saya. Kalau awak pulangkan seruling kepada saya, saya tak perlu bersusah-susah datang sini pada waktu tengah malam. Bagaimana awak masuk? Saya tak balik. Ada banyak nyamuk di luar. Muka saya penuh dengan bintik merah. Tuan. Tuan. Saya hanya nak ambil balik seruling saya. Tolong lepaskan saya. Tuan, awak... Saya... Awak nak saya lepaskan awak, bukan? Baik. Tak ada masalah. Sepuluh hari. Asalkan awak membuat pembersihan di Kediaman Tao selama sepuluh hari, saya akan lepaskan awak. Bagaimana dengan kapal persiaran saya? Tak sudikah? Saya sudi. Saya sudi buat begitu. Tuan Tao. Awak boleh lepaskan tangan dulu. Cao Qing. Itu... Tuan Tao. Kalau tiada pesanan lain,
10:42
saya balik dulu. Nanti dulu. Tak perlu tunggu sampai hari esok. Awak tak perlu balik. Kemaskan bilik buku sekarang. Awak boleh balik selepas kemaskannya. Awasinya. Ya. Mengapa tak mengelak? Tuan. Awak berguraukah? Saya seorang gadis. Bagaimana saya dapat mengelak? Bersihkan halaman kediaman. Saya... Baik. Tuan Tao. Dari atas ke bawah, dari dalam ke luar, saya mesti bersihkannya dengan teliti. Jangan risau. Saya... Tuan. Ada lagi pesanan lain? [Cai Yun] Dah lewat ini. Mengapa Tuan Tao belum keluar? [Ao Qing] Tunggu saja. Jangan cemas. Siapa dia? [Kediaman Tao] Dia ialah Li Afan. Dia keluar dari bilik buku Tuan Tao. Tuan Tao... Adakah badannya dah kotor? Cis! Pasti perempuan jalang itu yang menggoda Abang Tao. Suruh dia keluar! Suruh dia keluar! Kalau dia tak keluar lagi, kami takkan pergi. Suruh dia keluar! Di mana Li Afan? Suruh dia keluar! Cepat! Suruh Li Afan keluar! Ke tepi! Di mana dia? Cepat keluar! Li Afan, keluar! Dia dah datang. - Ayah. - Adakah dia orangnya? - Xiao Fan Fan! - Dialah orangnya. Apa yang kamu buat? Cakap!
14:06
Apa hubungan antara awak dengan Tuan Tao? Kalau awak tak beritahu kami, kami akan musnahkan rumah awak! Kalian! Ini hanya salah faham! Salah faham? Salah faham tentang apa? Bagaimana kami salah faham? Mari sini. Ikut saya. Ayuh. Ikut saya. Saya nak tengok apa yang akan awak cakap. Sebenarnya, saya pergi ke Kediaman Tao hanya untuk jadi gadis pelayan. Gadis pelayan? Tiada sebarang hubungan antara saya dan Tuan Tao. Tiada sebarang hubungan? Tahu tak, mengapa saya pergi jadi gadis pelayan di Kediaman Tao? Mengapa? Mengapa? Saya buat begitu demi kamu. Demi kami? Demi kami? Mengapa pula buat begitu demi kami? Dekat sikit. Tiada orang percaya pada awak. Betul. Ada banyak barang peribadi Tuan Tao di kediaman Tao. Barang peribadi? Saya akan ambil keluar dan berkongsi dengan kamu. Kalian, mari kita pergi. Jangan lupa ya. - Jangan lupa. - Baik. Ayuh. Ayuh. Ayuh. Ayuh. Ayah. Cukup itu. Cukup itu. Xiao Fan Fan. Ayah takut. Ayah. Jangan takut. Apabila saya dapat cari wang daripada mereka, saya akan belikan ayah makanan sedap. [Kediaman Tao] Tuan. Saya bukan sengaja curi tengok awak mandi. Saya akan pergi selepas ambil barang yang saya perlukan. Air panas dah disediakan. Baik. Keluar.
16:41
Mengapa awak masih belum keluar? Tuan. Perlukah saya menggosok badan belakang awak? Tak payah. Tuan. Baju awak agak kotor. Saya cucinya untuk awak. Lepaskan tangan. Siapa awak? Saya dapati ada sesuatu yang tak kena sejak awak masuk. Saya ialah Da Zhuang yang bekerja sebagai orang suruhan. Da Zhuang? Tak ada orang bernama begini di kediaman saya. Li Afan. Tak. Bukan saya. Bukan saya. Bukan saya. Li Afan! Bukan saya! [Patung seratus tahil. Penyepit 20 tahil] Saya nak benda ini! Saya nak bayar! Beratur baik-baik! Seorang demi seorang! - Saya nak bayar! - Jangan berebut! Diam! Diam. Hari ini, saya sediakan kejutan untuk kamu. Tengok patung itu. Ia nampak serupa dengan Tuan Tao. Betul. Benda ini adalah patung yang dibuat mengikut badan Tuan Tao. Pernahkah awak jumpa orang ini? Saya tak kenal dia. Saya tak pernah jumpa dia. Tak kenal? Tuan. Tuan, tengok. Apa ini? Benda ini ialah patung yang Li Afan tempah yang dibuat mengikut saiz badan awak. Apa yang dia cuba lakukan lagi? Dia letakkan patung di kapal persiarannya dan jualnya kepada peminat awak dengan harga mahal.
18:49
Apa? Sitanya. Betul. Saya juga rasa Li Afan ialah perempuan gila. (Sebutan feng sama dengan sita dan gila) Maksud saya, menyita Kapal Chun Lai untuk saya. Saya pergi uruskannya sekarang. [Mara Dengan Berani] Bagaimana dengan sajian tadi? Saya bawa kamu pergi makan di kedai makan yang terbaik di Daerah Biyun, Adakah saya baik? Sungguh baik. Sangat baik. Saya ialah handalan biasa yang pandai cari wang. Ini adalah gaji kamu untuk bulan ini. Kelak, kita boleh jadi kaya dengan bergantung pada jual barang Tuan Tao. Wang ini... Pengelola Cao. Mengapa awak ada masa untuk datang sini? Saya tak berotak. Saya lupa bahawa saya perlu buat pembersihan di Kediaman Tao hari ini. Saya pergi sekarang. Pergi sekarang. Nanti. Itu... Saya nak cakap sesuatu dengan awak. Apa? Awak curi dan jual barang peribadi Tuan Tao, musnahkan imej Tuan Tao. Tuan berikan arahan. Mulai hari ini, Kapal Chun Lai awak akan disita untuk dibetulkan. Awak... Awak tiada bukti. Jangan memfitnah saya! Tuan. Alamak. Benda ini... Ukir mohor tuan secara sulit. Berdasarkan kesalahan ini, awak dah boleh dipenjarakan. Tuan hanya menyita kapal persiaran awak. Dia bertoleransi terhadap awak. Pengelola Cao.
20:55
Macam ini. Apabila kita dapat cari wang kelak, kita bahagikannya kepada separuh. Jangan bawa pergi benda yang saya gunakan untuk cari rezeki. Awak begitu murah hati? Beri saya separuh? Menurut undang-undang, semua wang haram perlu disita. Jangan. Cao... Pengelola Cao! Macam mana ini? Pengelola Cao! [Kediaman Tao] Tuan Tao! Pengelola Cao! Segala-gala dibawa berbincang. Saya dah insaf. Tuan Tao! Buat apa? Biar saya jumpa Tuan Tao. Dengar sini. Kediaman Tao bukan rumah awak. Tuan bukan ayah awak. Awak tak boleh ceroboh masuk atau jumpa dia dengan sesuka hati. Selain itu, kalau awak mengekori, mengintai atau ganggu Tuan Tao, awak akan dipenjarakan. Tiada pengecualian untuk perempuan juga. Kamu berdua, awasinya. Ya! Pengelola Cao. Cao... [Kediaman Tao] Da Huang, jangan gigit saya. Benarkah? Saya makan banyak untuk sekali saja. Tuan Tao. Awak... Tolong tarik saya. Tarik saya. Tuan Tao. Tuan. Tuan, dengar penjelasan saya dulu. Tuan Tao. Saya bukan sengaja jual barang awak. Peminat awak terlalu gila. Kalau saya tak ambilkan mereka sesuatu, mereka akan memusnahkan kapal persiaran saya.
23:38
Maksud awak, awak tak bersalah? Tuan. Saya terlalu naif. Namun, saya terpaksa buat begitu. Kapal Chun Lai baru mula berniaga, tapi awak berikan arahan untuk berhenti berniaga untuk dibetulkan. Saya hanya boleh datang menuntut keadilan untuk sendiri. Saya berikan arahan untuk membetulkannya. Itu hukuman ringan. Namun, saya rasa, awak balas dendam dengan kerja. Mengapa saya nak balas dendam dengan kerja? Sebab, awak rasa saya ada hubungan cinta dengan Lian Qi. Oleh itu, awak berprasangka terhadap saya. Saya tak pernah tarik balik arahan saya. Tunggu di sini saja. Tuan! Tuan! Tarik saya keluar dulu! Jangan pandang saya! [Kediaman Tao] Pemilik kapal! Xiao Fan Fan! Pemilik kapal! Ayah! Ayah! Ayah! - Orang ini ialah Xiao Fan Fan. - Di mana awak? Xiao Fan Fan, cepat keluar. Xiao Fan Fan. Mengapa awak tersangkut di sana? Pemilik kapal. Mengapa awak datang ke sini? Ini salah Tao. Dia tak benarkan saya guna pintu besar. Saya hanya boleh merangkak lubang anjing. Namun, saya tersangkut di sini sepanjang hari. Di mana Pak Cik Li? Ayah! Ayah. Pak Cik Li. Tiga. - Satu, dua tiga. - Saya tersangkut. Satu, dua, tiga! Orang mari!
25:39
Tuan. Cari beberapa orang tukang untuk meluaskan lubang anjing. Ya. Ada payung bercorak bunga! Saya takkan pergi ke Kediaman Tao lagi. Buat apa-apa saja yang dia suka. Buah bersalut gula! Hari ini, saya nak berhibur sepuas-puasnya untuk lupakan kehinaan yang datang daripada tersangkut di lubang anjing semalam. Bunga bercorak bunga! Uncang harum! Uncang harum! Pau yang panas. Ia baru dihidangkan. Cik, tengoklah. Cuba hidunya. Ia sangat harum. Berapa harga uncang ini? Tiga wang tembaga. Tiga wang tembaga. [Jangan sangka saya tak tahu] [ada orang mengekori saya setiap hari.] Mari sini. Pau! Pau! [Kediaman Tao] [Kapal Chun Lai?] Cangkerang, dah sampai waktu untuk belajar. Sebut mengikut saya. Tao Tao. Tao Tao. Hua Hua. Perkataan ini... Perkataan ini... Perkataan ini... Apa yang awak buat? Saya ajar cangkerang kenal huruf. Awak kenal huruf padanya? Tentulah. Tao Tao. Hua Hua. Perkataan ini... Terlalu susah. Saya lupa. Wu. Maksudnya, benteng.
28:15
Betul. Sebutannya Wu. Tuan. Li Afan berjaya larikan diri daripada saya. Dia dah hilang. Hilang? Saya dah cari semua tempat. Namun, kedudukannya masih tak dijumpai. Xiao Fan Fan dah hilang? Tak. Saya nak pergi cari Xiao Fan Fan. Tunggu saya di sini saja. Biar saya cari Cik Afan untuk awak. Siapa awak? Mengapa saya perlu biar awak cari dia? Saya tak kenal awak. Saya Tao Junran, pemerintah Jabatan Ketenteraan. Saya tahu. Awak ialah Tuan Tao Tao yang selalu disebut Xiao Fan Fan. Kalau begitu, saya percaya pada awak. Pergi mengerahkan orang. Kita berhubung dengan isyarat asap. Kita tak boleh berada di sini dengan lama. [Zhu Zi] Kalau Tai Junran dapati kehilangannya, dia mesti kejar ke sini. Tukar baju untuk dia dan mendandaninya semula. Biar dia minum benda ini sebagai langkah keselamatan. Siapa kamu? Apa yang kamu buat? Jangan takut. Saya takkan cederakan awak. Minum ini. Tak nak! Saya boleh beritahu kamu. Saya anak yatim dan hidap penyakit teruk. Tiada gunanya kamu bunuh atau culik saya. Akhirnya, kamu akan dipersalahkan kerana lakukan penculikan. Kamu yang rugi! Dengar sini. Saya kawan baik Tuan Tao. Kalau dia dapat kehilangan saya, siaplah kamu! Tak kira apa yang kamu ingin lakukan, saya takkan tunduk kepada kamu! Lepaskan saya! Afan. Jangan salahkan saya. Walau bagaimanapun, saya perlu bawa awak balik rumah.
30:11
Bersedia untuk tinggalkan sini. Ada lagi separuh jalan sebelum keluar dari sempadan Daerah Biyun. Dun Zi, lajukan pedati. Kita mesti sampai ke Tasik Yanlan yang dipersetujui sebelum waktu senja. Kenapa dengan awak? Saya sakit perut. Sakit perut? Ini... Kita akan sampai ke Tasik Yanlan tak lama kemudian. Bertahan saja. Saya sakit perut. Saya tak dapat bertahan. Dia nampak betul-betul amat derita. Mak Cik Hong, awasinya dengan baik. Baik. Dun Zi, hentikan pedati. Baiklah, selesaikannya di sini. Pusing badan dan jauhi diri daripada saya. Kita sama-sama perempuan. Mengapa pula rasa malu? Kalau awak pandang pada saya, saya tak dapat lawasnya. Jangan cuba tipu saya. Biarpun awak lari, kami masih akan tangkap awak. Lindungi tuan! Tuan! Tuan. Saya dah datang lewat. Dia ialah orang Qianli. Bawa balik untuk disoal siasat. Ya. Kebumikannya. Bawa pergi. Ya. Jangan takut. Saya hantar awak balik rumah. Ayah. Ayah! - Xiao Fan Fan. - Ayah. Xiao Fan Fan. - Ayah, saya dah balik. - Xiao Fan Fan. Xiao Fan Fan, awak dah balik. Saya dah balik. Xiao Fan Fan! Kenapa dengan muka awak? Muka? Ayah pergi ambilkan awak cermin. Saya... Ini... Sakitnya, ayah. Macam mana ini? Xiao Fan Fan sakit. Macam mana ini? Ini salap. Mari, Xiao Fan Fan. Cepat sapu salap.
35:02
Salap ini dapat hilangkan kemerahan dan hentikan kegatalan. Gunanya dulu. Awak sapu ubat. Ayah ambilkan awak air. Memandangkan awak dah balik dengan selamat, saya pergi dulu. Nanti, Tuan Tao. Apa halnya? Tuan. Seruling yang awak menyita adalah satu-satunya benda yang mak saya tinggalkan untuk saya. Selain daripada seruling itu, ayah saya tak ingat segala-gala tentang mak saya. Saya juga tak pernah jumpa mak saya. Oleh itu, bagi saya, seruling itu bagaikan mak saya. Saya juga ada mak. Mengapa cakap begitu dengan saya? Sebab... Sebab, saya perlu cakap begitu untuk buat awak percaya pada saya. Memandangkan seruling itu ditinggalkan mak awak, saya mesti pulangkan kepada awak. Terima kasih, tuan. Sudahkah awak habis cakap? Ada lagi. Iaitu... Saya tahu awak mesti menaruh syak atas peristiwa hari ini. Namun, saya betul-betul tak tahu apa sebab orang Qianli tangkap saya. Tiada sebarang hubungan antara kami. Saya tahu. Saya akan suruh seseorang pulangkan seruling kepada awak esok. Terima kasih, tuan! [Kediaman Tao] Tao Tao. Hua Hua. Perkataan ini... Terlalu susah. Saya lupa.

DOWNLOAD SUBTITLES: