MULTISUB【山河令 Word Of Honor】EP26 | 张哲瀚龚俊仗剑江湖,执手天涯 | 张哲瀚/龚俊/周也/马闻远/孙浠伦/陈紫函/寇振海/黑子 | 古装武侠片 | 优酷 YOUKU

MULTISUB【山河令 Word Of Honor】EP26 | 张哲瀚龚俊仗剑江湖,执手天涯 | 张哲瀚/龚俊/周也/马闻远/孙浠伦/陈紫函/寇振海/黑子 | 古装武侠片 | 优酷 YOUKU

SUBTITLE'S INFO:

Language: Thai

Type: Robot

Number of phrases: 859

Number of words: 1087

Number of symbols: 22457

DOWNLOAD SUBTITLES:

DOWNLOAD AUDIO AND VIDEO:

SUBTITLES:

Subtitles generated by robot
00:28
♪ถามกระบี่ ถามดาบ เมื่อใดบุญคุณและความแค้นจักจบสิ้น♪ ♪หวาดกลัวความเคียดแค้นชิงชัง จะทวีความวุ่นวาย♪ ♪ถามด้วยเล่ห์ ถามด้วยกลอุบาย ว่าผู้ใดเหนือกว่า♪ ♪ชะตาชีวิตผันผวน มิอาจคาดเดา♪ ♪ถามเส้นทาง ถามการเดินทาง สู่ขุนเขาอันไกลโพ้น♪ ♪สหายรู้ใจอยู่หนใด ช่างอ้างว้างเปล่าเปลี่ยว♪ ♪ถามสายฝน ถามแสงแดด ความในใจสุดแสนคณานับ♪ ♪มีเพียงแสงจันทร์ที่อยู่เคียงทุกคืนวัน♪ ♪ถามบุปผา พฤกษา ที่ผลิบานแย้มงาม♪ ♪ชีวิตที่ปิติยินดีแสนสั้นนัก เพียงไม่กี่ยามราตรีวสันต์♪ ♪ถามสารท ถามเหมันต พายุหิมะโหมกระหน่ำ♪ ♪เมฆหลากสีอันเปราะบางย่อมสลายไปตามกาลเวลา♪ ♪บุปฝาผลิบาน หากสวรรค์มีตา♪ ♪โปรดอย่าขบขัน ความโหดร้ายของชีวิต♪ ♪ยุทธภพคับแค้นเหลือคณา♪ ♪ผู้วายชนม์ ข้าลืมหมดสิ้น♪ ♪บุปผาร่วงโรย หากสวรรค์มีตา♪ ♪โปรดอย่าสมเพช ความโหดร้ายของชีวิต♪ ♪สิ้นวีรชน ชีวิตที่แสนสั้น♪ ♪ผู้วายชนม์ ข้าลืมหมดสิ้น♪
01:45
= นักรบพเนจรสุดขอบฟ้า= =ตอนที่ 26= เหตุใดพวกเจ้าถึงแกล้งเจินอีกัว นี่คือหมาของเจ้าหรือ ศิษย์พี่ของข้าทิ้งมันไว้ให้ข้า อีกัว ชื่อดีจริง ๆ เดี๋ยวรอข้าตุ๋นมันแล้ว ดูว่าพอจะได้หม้อหนึ่งหรือไม่ (อีกัว=หนึ่งหม้อ) เอามาให้ข้า ไม่ให้ ไม่ให้หรือ ลุยเลย หนีไม่ได้แล้วสิ อย่าเข้ามานะ เอามาให้ข้า จับมันไว้ เจ้าหมาน้อย รีบหนีไป หนีกลับบ้านไปหาท่านแม่เร็ว เจินอีกัว ปล่อยข้า กลับบ้านไป ขอบคุณขอรับ เจ้าเด็กทึ่ม เจ้าแซ่เจินใช่หรือไม่ ข้ามิได้แซ่เจิน ท่านจำคนผิดแล้ว (เหตุใดพอใช้ธูปลุ่มหลงมัวเมาในความฝันของอาซวี่) (แล้วถึงฝันแปลก ๆ เช่นนี้) เจ้าหนุ่มน้อย ท่านอาเวิน ท่านตื่นเช้าเช่นนี้เลยหรือ ตอนนี้กี่ชั่วยามแล้ว ข้าฝึกฝ่ามือแปดทิศได้ห้าสิบกว่ารอบแล้ว ตอนนี้น่าจะยามสี่ยามห้าแล้วกระมัง เหตุใดเจ้าถึงตื่นเช้าเช่นนี้ ตอนไก่ขันครั้งแรกข้าก็ตื่นแล้ว จากนั้นก็หลับไม่ลงแล้ว ก็เลยตื่นมาฝึกวรยุทธ์ดีกว่า พยายามเช่นนี้ไปเพื่ออะไรกัน ข้าเอาแต่ฝันตลอด นอนไม่หลับ พอนึกถึงว่าหุบเขาผีทำเรื่องเลวร้ายมากมาย ทำร้ายหลาย ๆ คนจนบ้านแตกสาแหรกขาดเหมือนข้า ข้าก็กินไม่ได้ นอนไม่หลับ อยากที่จะฝึกฝีมือจนเก่ง
04:04
เหมือนท่านและท่านอาจารย์ให้ได้ภายในคืนเดียว กำจัดเจ้าพวกคนชั่วพวกนั้นเสีย ถ้าบนโลกนี้ไม่มีหุบเขาผี ก็คงจะไม่มี เรื่องหดหู่เกิดขึ้นมากมายเพียงนี้ ยิ่งรีบก็ยิ่งช้า ไม่ว่าเจ้าจะขยันมากเพียงใด วรยุทธ์มันก็ไม่ได้ฝึกสำเร็จในวันเดียวคืนเดียว อาจารย์ของเจ้ามีธูปช่วยกล่อมให้หลับ ประเดี๋ยวข้าจะให้เขาจุดธูปให้เจ้าตอนนอน ตอนนี้ร่างกายของเจ้ากำลังเติบโต จะต้องนอนให้เพียงพอ เจ้าออกแรงไม่ถูกวิธี แขนจะมีแรงได้อย่างไรเล่า ฝ่ามือแปดทิศใช้เอวควบคุม ใช้ลมปราณผลักดันร่างกาย นี่ก็คือเคล็ดลับของวิชาไม้หมัดจำนวนมาก เจ้าเด็กทึ่ม ผ่อนไหล่แล้วกดศอก เกร็งท้องดังเหล็กกล้า ไหนใครบางคนบอกว่าตัวเองเป็นคนนอก ไม่ยอมสอนลูกศิษย์ข้ามิใช่หรือ เจ้าไม่ต้องมายุ่งน่า ท่านอาจารย์ ข้าไปเปิดประตูเอง เจ้าเป็นใครกัน ข้ามาจากโรงเงินผิงอาน ได้รับคำสั่งจากท่านเย่ มาส่งข่าวให้เคหาสน์สี่ฤดู ราชาแมงป่อง ในคัมภีร์ผีเล่มนั้น มีตั้งแต่หน้าตาประมุขหุบเขาผี ไปจนถึงหน้าตาสิบผีชั่วร้าย ไม่ว่าจะเป็นวรยุทธ์ตระกูลใด สืบทอดจากไหน เคยทำเรื่องอะไรมาบ้างก็มีเขียนไว้หมด นี่จะต่างอย่างไรกับการ ถอดกางเกงพวกเราออกให้คนอื่นดูกัน เมื่อสิ่งนี้แพร่ไปในยุทธภพแล้ว พวกเราทำการใดก็ย่อมลำบาก คัม คัมภีร์ผีอะไร สมาคมห้าทะเลสาบแจกคัมภีร์ผีให้กับทุกพรรค
06:05
มันเรื่องอะไรกัน เช่นนี้แล้ว พวกเราพี่น้องจะเป็นธุระให้ประมุขจ้าว ในโลกภายนอกได้อย่างไร ข้านึกออกแล้ว จะว่าไปก็มีเรื่องนี้อยู่ แต่ว่าจะเป็นอะไรไปเล่า ก่อนที่พวกเจ้าจะออกไป หาคนที่ถนัดแปลงกายมาให้พวกเจ้า แปลงโฉมพวกเจ้าเสียก็จบแล้วมิใช่หรือ ไม่แน่ว่า จะน่ายลโฉมมากขึ้น ผีร่าเริง ยิ่งไปกว่านั้น พวกเจ้าไปคละรวมอยู่ในยุทธภพ ก็เพื่อมีชื่อเสียงชั่วช้าน่าโจษจันมิใช่หรือ พ่อบุญธรรมช่วยสร้างชื่อให้พวกเจ้า หรือว่าไม่ดีอย่างนั้นหรือ เจ้า สองผู้แข็งแกร่งผูกพันธมิตร ถ้าไปได้ดีก็อยู่ ถ้าไม่ได้ก็แยกย้าย หากประมุขจ้าวอยากจะใช้อุบายต่ำช้ำเช่นนี้ บีบให้พวกข้าไร้ทางเลือก มันจะเลวทรามเกินไปหรือเปล่า วันนี้ข้าน่ะ ได้เปิดหูเปิดตาแล้วจริง ๆ ผีชั่วร้ายอย่างพวกเจ้า นึกไม่ถึงเลยว่าจะกล้าว่าคนอื่นว่าเลวทรามต่ำช้า ช่างน่าตลกสิ้นดี ได้ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ พวกเราไปก็แล้วกัน ที่นี่ไม่ยอมรับข้า ก็ต้องมีสักที่ที่รับข้าได้ เจ้ากล้าหรือ มีอะไรให้ไม่กล้ากันล่ะ ข้าคิดว่าพูดได้ดีเสียอีก
07:53
ถ้าไปได้ดีก็อยู่ ถ้าไม่ได้ก็แยกย้าย ในเมื่อทุกท่านไม่อยากอยู่ต่อ เช่นนั้น จะรั้งให้อยู่อีกทำไมเล่า ไป ส่งแขก ท่านราชา ท่านกับนายท่านมีแผนอะไรอยู่กันแน่ ระวังคำพูดหน่อย เจ้าค่ะ ๆ ๆ จริงสิเจ้าคะ ท่านราชา จดหมายของหลิวเชียนเฉี่ยวส่งมาถึงแล้ว มันเขียนเกี่ยวกับวิธีทำแกงลืมอดีต เชิญท่านราชาตรวจดูเจ้าค่ะ =โรงเงินผิงอัน= พ่อหนุ่ม เด็กรับใช้ของร้านเจ้าบอกว่า โรงเงินมีจดหมายของข้า นายท่านโปรดรอประเดี๋ยว ผิงอานคารวะท่านประมุขโจว ผิงอาน เหตุใดเจ้าถึงมาแคว้นคุนได้ เจ้าเป็นคนเปิดโรงเงินผิงอานนี่หรือ ข้ามีปัญญาที่ไหนกันขอรับ ท่านประมุขโจว ท่านนั่งก่อน ข้าน้อยแค่ช่วยคุณชายเจ็ด ดูแลโรงเงินห้าสิบหกสาขาในที่ราบกลางนี่ ชายแดนทิศใต้ยังมีอีกสี่ห้าสาขา มีหรูอี้เป็นคนดูแลอยู่ โรงเงินผิงอานนี่มีทั่วแคว้นจิ่ว เหตุใดข้าถึงคิดไม่ถึงนะว่าเป็นของอาจารย์เจ้า คนอย่างเขาน่ะ เหตุใดถึงไปคลุกคลีทำงานกับเหรียญเหม็น ๆ พวกนี้ได้ ยังมีที่ท่านไม่รู้อีกขอรับ ถึงแม้ว่าโรงเงินข้าจะจัดการธุรกิจการเงินบ้าง แต่ส่วนมากจะรวบรวมข้อมูลที่ราบกลางให้ต้าอู ส่วนค่ายกลนกกระจอกที่รวบรวมข้อมูลนั้น ก็เป็นท่านสอนเขาในตอนนั้น
09:45
และก็โชคดีที่มีของล้ำค่านี้ ข้าน้อยถึงได้ข่าวว่า คุณชายเจ็ดจะมายังแคว้นคุน ก็เลยรีบเร่งมาก่อน คุณชายเจ็ดจะมาแคว้นคุนหรือ ท่านประมุขโจว ไม่ใช่ท่านที่เป็นคนขอท่านเย่ไปเข้าพบต้าอูหรือ คุณชายเจ็ดพอทราบว่าท่านไม่สบาย ก็เลยตัดสินใจไปแคว้นคุนกับต้าอู เหลวไหล เขาจะมาที่ราบกลางได้อย่างไร ไม่เป็นไร ไม่เป็นไรขอรับ ท่านประมุขโจว คุณชายเจ็ดกับต้าอูมีองครักษ์ติดตาม ยิ่งไปกว่านั้น แคว้นคุนนี่ห่างไกลอยู่มาก อิทธิพลของอ๋องจิ้นก็แพร่มาไม่ถึงที่นี่หรอก หมายความว่าอย่างไร คนที่เย่ไป๋อีไปเชิญมา อาซวี่ เจ้าก็รู้จักหรือ แค่รู้จักเสียที่ไหนละขอรับ เป็นมิตรภาพที่ลึกซึ้งเสียด้วย ท่านประมุขโจว ท่านนี่ก็จริง ๆ เลย หลายปีมานี้ ไม่ส่งข่าวคราวอะไรให้อาจารย์ข้าบ้างเลย ตอนนี้มีเรื่องเกิดขึ้น เหตุใดท่านยังต้องให้คนนอกมาส่งสาส์นอีกล่ะ ท่านไปชายแดนทิศใต้เองยังดีเสียกว่า หลายปีมานี้อาจารย์ข้าคิดถึงท่านเหลือเกิน ใช่แล้ว นี่คือจดหมายของท่านเย่ =เจ้าเด็กเลว= ผู้อาวุโสเย่ทำอะไรเนี่ย เหตุใดถึงเขียนจดหมายมาด่าท่านล่ะขอรับ (เจอกันวันเทศกาลฤดูหนาว) (ข้าอยากทานเกี๊ยว) (ไส้หมูผักกาดขาว) จดหมายนี่ หมายความว่าอย่างไร คุณชายเจ็ดกับต้าอูกำลังเตรียม เครื่องปรุงยาล้ำค่าอยู่ที่ชายแดนทิศใต้ ท่านเย่เขารอไม่ไหว เลยกลับมาก่อน แล้วให้สาขาทางภาคใต้ส่งจดหมายกลับมา
11:22
ลำบากเจ้าแล้วนะ ผิงอาน ท่านอาจารย์ ต้าอูเป็นใครหรือขอรับ แล้วคุณชายเจ็ดนี่เป็นใครอีก ผู้อาวุโสเย่ ไปขอพวกเขาสองคนมารักษาแผลให้ท่านหรือ เขาไปขออะไรกัน หากรู้แต่แรกว่าเพื่อนเก่าท่านนี้ของผู้อาวุโสเย่ คือต้าอู ยังต้องให้เขาไปขออีกหรืออย่างไรกัน เจ้ายังไม่ได้บอกเลย ตกลงสองผู้นี้เป็นใครกันแน่ สองผู้นี้เป็นสหายเก่าของข้าที่แคว้นจิ้น ต่างเคยรับใช้อ๋องจิ้น ต่อมาก็ถูกอ๋องจิ้นทำร้ายจิตใจ เลยเดินทางไปยังชายแดนทิศใต้ แล้วไม่ได้กลับมาอีกเลย แล้วสองผู้นั้นสามารถรักษาแผลเจ้าได้จริงหรือ ต้าอูชำนาญการรักษา แล้วก็ยังรู้จักไสยศาสตร์ลับมากมายจากชายแดนทิศใต้ คุณชายเจ็ดมักวางแผนก่อนทำการ ถ้าพวกเขาตัดสินใจมาที่ราบกลางแล้ว ก็คงมีความมั่นใจไม่มากก็น้อย เช่นนั้นนี่ก็เป็นเรื่องที่ดีมิใช่หรือ ในเมื่อพวกเจ้ารู้จักกันมาก่อนแล้ว เหตุใดพวกเราไม่ไปหาเขาตั้งแต่แรกเล่า ตอนแรก ข้าก็ไม่อยากมีชีวิตต่อนี่ ท่านอาจารย์ เหตใดผู้อาวุโสเย่ถึงเขียนจดหมายด่าท่านล่ะ เจ้าเด็กโง่ นี่ยังไม่เข้าใจอีกหรือ เจ้าเฒ่าพิลึกนั่น ระหกระเหินไปหาหมอที่ชายแดนทิศใต้ พอเจอต้าอูแล้ว รู้ตัวว่าต่อให้เทไปหมดหน้าตัก ก็อาจเชิญคนพิเศษผู้นี้มาไม่ได้ ซ้ำยังติดหนี้บุญคุณท่านอาจารย์เจ้าอีก เป็นถึงเซียนกระบี่หุบเขาฉางหมิง สุดท้ายแล้วกลายเป็นผู้ส่งสาส์นให้คนอื่น ด้วยนิสัยของเจ้าเฒ่าพิลึกนั่น ไม่โกรธจนกระอักเลือดสิถึงแปลก
13:02
แค่ด่าว่าเลวก็ถือว่าเบาแล้ว แล้วจะเป็นอย่างไรกัน สุดท้ายก็ยังเป็นผู้อาวุโสเย่ ที่เชิญท่านต้าอูผู้นี้มา ไม่ว่าผู้ใดจะได้หน้า ขอแค่รักษาแผลท่านอาจารย์หาย ก็เป็นเรื่องที่ดีทั้งนั้น ใช่หรือไม่ ท่านอาจารย์อา ท่านป้า ผ้าพวกนี่มีสีอื่นอีกหรือไม่ มา เจ้าดูอันนี้ อันนี้ดีมาก อาซวี่ ไหน ๆ ก็ลงเขามาแล้ว ข้าต้องไปหาว่าแถวนี้ มีช่างซ่อมภาพวาดหรือไม่ เจ้าพาเฉิงหลิ่งกลับไปก่อนเถิด ได้ รีบกลับมาละ ไม่เช่นนั้น เดี๋ยวจะไม่มีคนทำอาหารมื้อเย็น ถุย ข้ากลายเป็นทาสรับใช้ไปแล้วหรือ มิใช่หรอกหรือ เฉิงหลิ่ง พักผ่อนอีกสักหน่อย แล้วพวกเราค่อยกลับ ท่านประมุขมาแล้ว ท่านประมุขมาแล้ว ข้าหาท่านประมุขเจอแล้ว ท่านประมุขมาแล้ว ข้าหาท่านประมุขเจอแล้ว ข้าหาท่านประมุขเจอแล้ว ท่านประมุข ท่านประมุข ท่านประมุข ท่านประมุข ท่านประมุข ท่านประมุข ท่านประมุข ข้าได้เจอท่านเสียที ท่านรู้หรือไม่ว่าหมู่นี้พวกเรา ใช้ชีวิตกันมาอย่างไร เหมือนอย่างกับพวกหนูตามพื้นตามถนน แค่โผล่หน้าก็โดนทุกคนไล่ฟาดแล้ว เอาคัมภีร์ผีมา =คัมภีร์ผี= บัดนี้ =เวินเค่อสิง= ขอแค่เป็นพรรคที่มีชื่อมีเสียง =เวินเค่อสิง= ทุกคนต่างมีไอ้คัมภีร์บ้าเล่มนี้ =ผีงานศพ= ตามหากันทั่วทุกอณูของยุทธภพ ขุดค้นกลุ่มผีที่กระจัดกระจายกันอยู่
15:10
ออกมาเสียจนหมด ข้าน้อยนับว่าโชคดีแล้ว ที่ทยอยช่วยหนุ่มสาวพวกนี้ออกมา แอบอยู่ที่เนินเขาแห้งแล้งนี่มาตลอด แล้วคอยสืบหาร่องรอยของท่านประมุข ข้าหิวจนแทบจะผอมหมดแล้ว ถ้าไม่ได้แม่นางเซียงเก็บนางอวิ๋นไจนี่ไว้ พื้นฐานนางยังถือว่าบริสุทธิ์อยู่ ยังสามารถไปข้างนอกได้ ไม่เช่นนั้นข้าผีกินศพก็คงไม่ได้เจอหน้าท่านแล้ว บรรดาสิบผีชั่วร้าย ยังเหลืออีกกี่ตัว ไม่สิขอรับ ท่านประมุข ท่านไม่รู้หรือ ทุกวันนี้ข้าได้ยินว่าพรรคนี้ฆ่าพรรคนั้น แล้วพรรคนั้นก็มาฆ่าพรรคนี้ ทั้งหมดเป็นฝีมือหุบเขาผีทั้งนั้น ข้า ข้าคิดว่าเป็นท่านประมุข ที่พาสิบผีชั่วร้ายไปลงมือเสียอีก ที่แท้มิใช่ท่านหรอกหรือ มีข่าวของประมุขแห่งสมุดอาภัพรักหรือไม่ ไม่ ไม่มีขอรับ ตั้งแต่วันอะไรนั่น ก่อนวันชุมนุมจอมยุทธ์บ้าอะไรนั่นที่เยว่หยาง ผีงานศพก็โดนจับตัวไป จากนั้นก็ไม่มีข่าวของนางกับผีรูปงามอีกเลย จะ จริงสิขอรับ ท่านประมุข ข้าได้ข่าวว่าเจ้าพวกสำนักผดุงธรรมนั่น กำลังปรึกษาจะเรียกประชุม ไอ้วันชุมนุมจอมยุทธ์บ้านั่นใหม่ นี่ช่างเป็นดั่งแมวไม่อยู่ หนูร่าเริงเสียจริง ๆ โชคดีที่ท่านประมุขปรากฏตัว ตอนนี้พวกเรารีบกลับไปหุบเขาผี
16:34
วางแผนป้องกัน จัดการพวกมันเสีย ฆ่าพวกมัน ฆ่าพวกมัน ฆ่าพวกมัน ท่านอาจารย์อา มีอะไรหรือ ท่านอาจารย์อา ในที่สุดท่านก็กลับมาแล้ว ข้าหิวข้าวจนท้องร้องไปหมดแล้ว ข้าไม่กลับมาพวกเจ้าก็จะรออย่างเดียวหรือ ทำบะหมี่กินเองสักชามก็ไม่ได้หรือ ไม่ได้ เป็นอย่างไรบ้าง หาช่างวาดภาพเจอหรือไม่ ที่เชิงเขาไม่มี เมืองชิงสุ่ยมีช่างวาดภาพผู้หนึ่งเพิ่งกลับมาจากฉางอาน อีกสองวันข้าจะเอาภาพวาดไปให้เขาดู อาซวี่ ไม่เช่นนั้นข้าสอนเจ้าทำอาหารแล้วกัน วันนั้น ข้าคงทำอาหารไม่ทันเป็นแน่ ข้าไม่เรียนหรอก มีคนกล่าวไว้ว่า นักปราชญ์ควรอยู่ให้ห่างจากห้องครัว เจ้าไม่ต้องห่วง เราสองคนไม่อดอยากแน่ หากไม่ได้จริง ๆ ข้าจะพาเฉิงหลิ่งลงเขาไปหาข้าวกิน ก็ได้ เช่นนั้นเจ้าทำอาหารเสร็จแล้วเรียกข้านะ ขอรับ คุณชายโจว เชิญตามสบายขอรับ ท่านอาจารย์อา มีอะไรหรือขอรับ ไม่มีอะไร ฟ้าจะมืดแล้ว ตะวันลับฟ้างดงามเหลือคณา น่าเสียดายว่านี่ใกล้เวลาพลบค่ำแล้ว เฉิงหลิ่ง คืนนี้เจ้าอยากกินอะไร เดี๋ยวอาเวินทำให้ คารวะราชาแมงป่อง ข้าสั่งให้คน บอกวิธีแก้พิษให้เจ้าแล้วมิใช่หรือ ยังกลับมาอีกทำไม ข้าเปลี่ยนความคิดแล้ว ราชาแมงป่องมีเรื่องให้เชียนเฉี่ยวรับใช้ได้ ถือเป็นเกียรติของข้ายิ่งนัก ข้ายอมเป็นข้ารับใช้ราชาแมงป่อง
19:07
ขอเพียง ขอเพียงแต่ท่านยอมปล่อยผีงานศพ นายของข้า และ และอวี๋ชิวเฟิง ราชาแมงป่อง เชียนเฉี่ยวขอร้องเจ้าค่ะ พอได้แล้ว ข้าไม่ชอบฟังเรื่องไร้สาระ มิได้มีส่วนร่วมทำอะไร ยังมีหน้ามาขอรางวัลอีก ข้ารับปากเจ้าว่าจะไม่ฆ่าสองคนนี้ได้ แต่จะให้ข้าปล่อยพวกเขา แค่ด้วยคำพูดของเจ้าไม่ได้ แน่นอน ถ้าเจ้าสามารถพิสูจน์ได้ว่ามีประโยชน์ต่อข้า ข้าก็จะดูแลผู้ภักดีอย่างสมน้ำสมเนื้อ ลุกขึ้นมาเถิด ขอบคุณราชาแมงป่องเจ้าค่ะ แต่ว่า ถ้าไม่ใช่เพราะเจ้ามอบตำรายานั้นให้ข้า ข้าก็คงเดาไม่ออกว่า แท้จริงแล้วแกงลืมอดีตนี่ทำจากหญ้าลืมทุกข์ ท่านราชาแมงป่อง ท่านหมายความว่า เจ้าเคยได้ยิน สิ่งที่เรียกว่าธูปลุ่มหลงมัวเมาในความฝันหรือไม่ ที่แคว้นคุนมีหญ้า เรียกว่าหญ้าลืมทุกข์ หญ้าลืมทุกข์ผสมด้วยแมลงพิษเจ็ดประเภท จนกลายเป็นแกงลืมอดีต ทำให้คนลืมสิ่งที่หมกมุ่นที่สุด แต่ถ้าผสมด้วยดอกไม้หอมเจ็ดประเภท ก็จะเป็นธูปลุ่มหลงมัวเมาในความฝัน สองสิ่งนี้พึ่งกันดังสองด้านของเหรียญ หนุนกันและต้านกัน เพียงใช้ธูปลุ่มหลงมัวเมาในความฝันให้มาก ก็จะยับยั้งผลของแกงลืมอดีตได้ อีกทั้งยังเปิดความทรงจำที่โดนปิดผนึกไว้
21:05
ราชาแมงป่อง นี่ท่านต้องการที่จะ... ตอนนี้ผีงานศพสติปัญญาไม่ค่อยจะดี เพื่อที่จะเลี่ยงการให้ยาปริมาณมากเกินไป แล้วทำลายสมองของนาง วิธีที่ข้าใช้คือการรมยาหอม ให้ตัวยาค่อย ๆ ซึมเข้าไปในร่างกายของนาง เพื่อให้ถึงปริมาณที่เหมาะสม เจ้ามาได้พอเหมาะเลย นางอยู่ในห้องยาได้เจ็ดวันแล้ว น่าจะฟื้นขึ้นมาได้แล้ว ข้าเองก็จะได้รู้ความจริงเสียที (คำลวงข้างนอกล้วนแต่เป็นการใส่ความแบบมั่ว ๆ) (ท่านพ่อไม่มีทางหลอกข้าเด็ดขาด) (ใช่) (รอหลังจากผีงานศพฟื้นแล้วพูดความจริงออกมา) (ก็จะคืนความบริสุทธิ์ให้แก่เขาได้) (ที่เซียเอ๋อร์ทำเช่นนี้) (ก็เพียงเพื่อล้างมลทินในชื่อเสียงแทนท่านพ่อ) พรรคกระบี่ชิงเฟิงของพวกเจ้า สร้างที่โกโรโกโสอะไรเช่นนี้เนี่ย พวกเจ้านี่ก็ฉลาดเกินไปแล้วนะ หากว่าข้าเป็นหัวขโมย ข้างหน้ามีภูเขาทองอยู่ข้าก็ยังขี้เกียจที่จะสนใจเลย อาเซียง อย่าพูดมั่วไป เป็นใครหน้าไหนที่คุยโวโอ้อวดอยู่กัน บอกว่าเขาชิงเฟิงของข้าเป็นที่โกโรโกโสน่ะ เจ้าเด็กคนนี้ ท่านอาจารย์อา เจ้าบื้อ ท่านอาจารย์อา ท่านอาจารย์อา ศิษย์พี่ พวกท่านมาแล้ว ข้าได้พบพวกท่านเสียที ข้าคิดถึงพวกท่านแทบแย่แล้ว กลับมาได้เสียทีนะ ยังดีที่ได้ทันฉลองปีใหม่ บนเขาเป็นอย่างไรบ้างขอรับ ท่านอาจารย์สุขภาพแข็งแรงดีหรือไม่
22:54
ทุกคนคิดถึงข้ากันบ้างหรือไม่ ข้าถามเจ้านะ เจ้าตอบข้ามาตามตรง แม่นางนี่ เจ้าไปลักพาตัวมาจากที่ใดหรือ ข้า ข้าชื่อกู้เซียง สวัสดีนะ อาเซียง สวัสดี ข้าคือม่อเว่ยซวี เป็นศิษย์พี่ของเฉาเว่ยหนิง ส่วนท่านนี้น่ะ คือฟ่านหวายคง ผู้อาวุโสฟ่านของพวกเรา เจ้าก็เรียกว่าท่านอาจารย์อาฟ่านเช่นเดียวกับเว่ยหนิงได้ ท่านอาจารย์อาฟ่าน ท่านอาจารย์อาฟ่าน สวัสดีนะ ศิษย์พี่ม่อ สวัสดีนะ ลูกพี่ทุกท่านสวัสดีนะ สวัสดีแม่นางอาเซียง ถามเจ้าอยู่นะ แม่นางนี่เจ้าไปลักพาตัวมาจากที่ใดกัน โง่เงอะงะแบบนี้ ข้าไม่โง่นะ เจ้าไม่โง่หรือ เจ้าไม่โง่ แล้วเหตุใดถึงถูกศิษย์หลานชายโง่ ๆ ผู้นี้ของข้า ลักพาตัวมาได้เล่า เขาว่าเจ้าโง่น่ะ - ข้าหรือ - เจ้าโง่ ศิษย์พี่เฉา ศิษย์พี่เฉา นี่คือภรรยาที่ท่านบอกในจดหมายสินะ เก่งกาจจริง ๆ ท่านนี่ใช่ย่อยอยู่นะ ไม่ใช่นะ เฉาเว่ยหนิง เจ้าพูดอะไรกับพวกเขาไปน่ะ ข้าไม่ได้พูดอะไรไปเลยนะ ภรรยาตัวน้อยผู้นี้เก่งกาจใช่ย่อยนะ เว่ยหนิง วันหลังน่ะ เจ้าลำบากแน่ ๆ พอได้แล้ว ท่านอาจารย์อา หยุดไปหยอกล้อผู้อื่นเขาได้แล้ว คนอื่นเขาคิดมากไปหมดแล้ว แม่นางเซียง เจ้าก็อย่าไปใส่ใจ พวกเราหยอกล้อกันเช่นนี้เป็นประจำอยู่แล้ว แม่สาวน้อย เมื่อครู่น่ะ อาจารย์อาแค่หยอกเจ้าเล่น เว่ยหนิงชมเจ้ามาในจดหมายอยู่พอตัวเลยนะ พวกเราก็เพิ่งรู้ว่าจะมีแขกคนสำคัญมาเมื่อเช้าตรู่
24:24
ดังนั้นจึงทำความสะอาดกระท่อมเล็ก ๆ ที่ตีนเขาให้เจ้าได้พักอาศัย ท่านอาจารย์อา อาเซียงไม่สามารถขึ้นเขาไปพักกับข้าได้หรือ แม่นาง ท่านเจ้าสำนักของพวกเราน่ะ เพิ่งมีคำสั่งเด็ดขาดให้ปิดเขา ไม่รับแขกนอก พวกเราน่ะ ตั้งใจลงเขามารับพวกเจ้าโดยเฉพาะ ปิดเขาหรือ ท่านอาจารย์อา หรือเป็นเพราะว่า... แม่นาง พวกเราไปดูกระท่อมเล็ก ๆ กันเถิด ไปดูว่าชอบหรือไม่ ไปเถิด - ไป - ไป - มา - ไป - ไปเถิด - ไป ครั้งนี้สำนักกรงเล็บอินทรีและพรรคหัวซาน ก็ยังต้องลำบากท่านซาด้วยนะ ได้ หากว่าครั้งนี้พรรคเฉา... ท่านหัวหน้าพรรคทั้งสาม วันนี้ก็พอเท่านี้เถิด ลำบากกันแล้ว - ขออำลา - ขออำลา ข้าบอกกับเจ้าตั้งกี่รอบแล้ว หากไม่มีเรื่องอันใดก็มิได้ต้องมาที่โถงหน้า กลัวอันใดกัน หมารับใช้ไม่กี่ตัวนั่น ก็ต่างรู้ถึงการมีตัวตนอยู่ของข้า ยังกลัวพวกเขาจะเห่าหอนไปทั่วอีกหรือ มีเรื่องน้อยก็ทุกข์น้อย ท่านพ่อ เมื่อตอนที่ท่านยังมีอำนาจไม่มากพอ มิกล้าให้ผู้คนรู้ถึงความสัมพันธ์ของท่านกับแมงป่องพิษ สิ่งนี้เซียเอ๋อร์เข้าใจ บัดนี้ท่านมีอำนาจอยู่เต็มมือแล้ว เหตุใดจึงไม่ให้เซียเอ๋อร์ยืนอยู่ข้างกายท่านอีก ตอนนี้สภาพการณ์โดยรวมยังเอาแน่เอานอนไม่ได้ ทั้งหมดล้วนแต่มีการเปลี่ยนแปลงได้ เช่นนั้นแล้วจะเอาแน่เอานอนได้เมื่อใดกัน คำพูดเหลวไหลเหล่านี้ ท่านเอามาหลอกลวงพวกโง่เขลาอย่างหุบเขาผีก็ช่างเถิด เอามาเพื่อหลบเลี่ยงข้า
26:14
เป็นการเหยียดหยามข้าหรือ เซียเอ๋อร์ วันนี้เจ้าเป็นอะไรไป เจ้าได้ไปยินอะไรมาใช่หรือไม่ หรือว่าข้าทำอะไรผิดไป เซียเอ๋อร์ ข้ารู้ หลายปีก่อนเพราะสถานการณ์บีบบังคับ ข้าเลยต้องให้เจ้าคอยหนุนข้าอย่างลับ ๆ ข้าทำเจ้าต้องน้อยใจ แต่ข้าไม่นึกเลยว่า เซียเอ๋อร์ของข้าจะมีความสามารถถึงเพียงนี้ ไม่คิดว่าจะเลี้ยงดูแมงป่องพิษ เสียจนมีชื่อพอ ๆ กับกลุ่มมือสังหารแห่งเทียนชวงได้ ข้าดีใจนะ ดังนั้น ข้าก็ยิ่งรู้สึกติดค้างเจ้าไว้มากกว่าเดิม ข้าบริหารงานด้วยความเหน็ดเหนื่อย สุขุมรอบคอบและมีความระมัดระวัง วางแผนการใหญ่ของพวกเราอยู่ พ่อไร้ซึ่งบุตรธิดา มีแต่เจ้าที่เป็นคนสนิทที่สุดเพียงผู้เดียว กิจการนี้ของข้า นอกจากเจ้าเเล้ว ข้าจะยังฝากฝังไว้กับผู้ใดได้เล่า ในวันหน้า เจ้าจะงอน อารมณ์เสีย ข้าก็ทนได้ทั้งสิ้น แต่โปรดอย่าได้พูดคำที่บีบคั้นหัวใจข้า ที่กระทบกระเทียบเปรียบเปรยเหล่านั้นอีกเลย ได้หรือไม่ ท่านพ่อ เหตุใดท่านจึงต้องหลอกข้าล่ะ ข้าจะไปหลอกเจ้าได้เยี่ยงไรเล่า อะไรคือ ท่านไม่ทรยศข้า ข้าก็ไม่ทรยศท่าน =ท่านไม่ทรยศข้า ข้าก็ไม่ทรยศท่าน= สิ่งนี้ เจ้าได้มาแต่ที่ใดกัน
28:50
นี่คือสิ่งที่อวี๋ชิวเฟิงส่งคนเอามาให้ข้า ท่านพ่อ บนผ้าผืนนี้เป็นลายมือของท่านหรือไม่ อวี๋ชิวเฟิง จะบีบให้ข้าเข้าสู่ทางแห่งความหายนะ มา กินเยอะ ๆ หน่อย มา - ขอบคุณศิษย์พี่ขอรับ - ขอบคุณ มา ขอบคุณ กินเยอะ ๆ หน่อยนะ เหนื่อยมาตลอดทางเลยสินะ อย่าได้เกร็งไปเลย มาที่นี่เเล้วก็เหมือนกับถึงบ้านตัวเองแล้ว ใช่ อย่าได้เกร็งไปเลย แม่สาวน้อย ข้าเห็นว่าเจ้าก็เคยฝึกวรยุทธ์ เฉกเช่นหนุ่มสาวในยุทธภพเรา เจ้าเป็นศิษย์เอกของพรรคสำนักใดล่ะ ข้าไม่ใช่ศิษย์เอกอะไร ข้าเป็นสาวใช้ของผู้อื่นน่ะ เพียงแต่ว่านายท่านของข้า สอนวรยุทธ์บ้าน ๆ ให้กับข้าเท่านั้น อาเซียง เจ้าก็ไม่ต้องถ่อมตนถึงเพียงนี้ ท่านอาจารย์อา นายท่านของอาเซียงคือท่าน... เจ้ากินเยอะ ๆ หน่อย ได้ ข้ากิน ท่านอาจารย์อา ต้องขออภัยด้วย นายท่านของข้าเป็นผู้อาวุโสสูงส่งที่ซ่อนตัวลับท่านหนึ่ง เขาอารมณ์แปลกประหลาด มิยอมให้ข้าเปิดเผยนามของเขา ท่านอาจารย์อา ในยุทธภพนี้ คนที่เก่งกาจต่างมีความโดดเด่นเฉพาะตัว นี่ก็เป็นเรื่องปกติ ใช่หรือไม่ ใช่ เช่นนั้นแล้ว ที่บ้านเจ้ายังมีผู้ใดอยู่อีกหรือไม่ ไม่มีแล้ว ข้าเป็นเด็กกำพร้า ถูกนายท่านเก็บไปเลี้ยงจนโต แต่ว่า ตอนนี้เขาก็ไม่เอาข้าแล้ว ไม่สลักสำคัญ ไม่สลักสำคัญ เจ้าน่ะ ไม่มีพ่อไม่มีแม่เหมือนกับเว่ยหนิงของพวกเรา
30:30
เป็นเด็กที่มีชีวิตลำบาก มิเป็นไร แต่ก่อนพวกเจ้าก็ล้วนไม่มีบ้าน ต่อจากนี้พวกเรา ก็จะได้ใช้ชีวิตอยู่ด้วยหนึ่งใจเดียวกันอย่างดีกว่าเดิม แต่ว่าโอกาสไม่ดีเลย หากไม่ใช่ว่าเพราะปิดเขา รอฉลองปีใหม่เสร็จก่อน ข้าก็จะหาฤกษ์งามยามดีให้พวกเจ้า จัดงานขึ้นมาเลย ท่านอาจารย์อา เหตุใดพวกเราถึงต้องปิดเขาล่ะขอรับ กินข้าวก่อน กินข้าวก่อน อาเซียง เจ้ากินเยอะ ๆ หน่อยนะ ใช่ กินข้าว ข้ากับหลัวฝูเมิ่งผีงานศพ ก็เคยมีเรื่องในอดีตด้วยกันจริง เวลานั้น นางเป็นองค์หญิงน้อยแห่งตำหนักหนีกวาง แต่ข้ากลับเป็นคนจนที่เป็นญาติห่าง ๆ ของตระกูลจ้าวที่ตกต่ำ ครอบครัวนางก็ต้องไม่ยอมยกนางให้แต่งกับข้าอยู่แล้ว จึงจับนางมาขังไว้ จดหมายเลือดฉบับนี้ ก็เป็นนางที่ส่งคนเอามาให้ข้าในตอนนั้น เพื่อใช้แสดงเจตนาของนาง พวกท่าน เคยรักกันมาก่อน ไฉนแล้วเหตุใดท่านพ่อจึงทรยศนาง ล้วนแต่เป็นเพราะนางมารพิษหลี่เหยานั่น ท่านแม่ ข้าบอกแล้วไงว่าไม่ให้เจ้าเรียกนางเช่นนั้น นางก็เป็นแค่คนชั้นต่ำ เจ้าไม่รู้หรอกว่านางทำอะไรกับข้าไว้บ้าง เวลานั้นข้าสงสารที่หลี่เหยาเป็นกุลธิดาที่รักของทุกคน แต่ก็หลงไหลในตัวข้าทั้งหัวใจ
32:17
จะโทษก็ต้องโทษที่ข้าไม่ได้ตัดขาด ความสนิทสนมที่นางมีต่อข้าได้ทันท่วงที จึงทำให้ เมื่อตอนที่ข้ากับฝูเมิ่งทำลายปัญหาและอุปสรรคแต่ละอย่าง กำลังที่จะแต่งงานกันนั้น นางกลับเอาเรื่องที่ข้าเข้าร่วมการปล้นคลังยุทธ์ มาบังคับขู่เข็ญ ให้ข้าไปอยู่กับนาง ทิ้งภรรยาที่ยังมิได้หย่าร้างแล้วไปแต่งภรรยาใหม่ เซียเอ๋อร์ หากว่าเรื่องการปล้นคลังยุทธ์เป็นฝีมือของข้าแต่ผู้เดียว ข้าต้องต่อสู้กับนางจนตกตายไปด้วยกันทั้งสองฝ่ายแน่ แต่เรื่องนี้เกี่ยวพันกับหลายสิ่งมาก ข้ามิอาจเอาพี่น้องคนอื่น ๆ มาเกี่ยวโยงด้วยได้ ดังนั้น ข้าจึงทนรับกับการสบประมาทในครั้งนี้ แต่งงานแล้วไปอยู่กับภรรยาใหม่ ท่านพ่อรู้ข่าว ที่ว่าวันแต่งงานนั้น หลัวฝูเมิ่งเป็นบ้าจนสังหารคนไปทั่วตำหนักหนีกวางหรือไม่ เจ้ารู้หรือไม่ว่าเหตุใดในยุทธภพ ถึงไม่ได้มีข่าวคราวของหลัวฝูเมิ่งอีก ก็เพราะว่าข้าลำบากตรากตรำ หานางที่เป็นบ้าเสียสติเจอ พานางส่งไปบำบัดรักษาตัวที่หุบเขาหมอเทวดาอย่างลับ ๆ แต่ว่าเมื่อตอนที่ข้าจะพิชิตนาง ก็ถูกวรยุทธ์เฉพาะตัวของนางทำร้ายจนเจ็บยันทรวง ตั้งแต่นั้นวรยุทธ์ก็ยากที่จะกระเตื้องขึ้น ข้าทำให้ชีวิตนางพังไปหมด หากไม่ใช่เพราะข้า นางก็คงไม่ต้องตกมาอยู่ในสภาพที่ ยากแค้นลำเค็ญเช่นนี้
33:54
เซียเอ๋อร์ นี่เป็นสิ่งที่ข้าเจ็บปวดที่สุดในชีวิตนี้ เป็นสิ่งที่ข้าอับอายที่สุดในชีวิตนี้ เดิมทีข้าจะเก็บเรื่องเหล่านี้ไปจนถึงวันที่ข้าตายลงหลุมไป แต่ในเมื่อเจ้าอยากจะรู้ ข้าก็จะบอกเจ้า แต่ก่อนที่ไม่ได้บอกเจ้า เพราะยังมีอีกหนึ่งสาเหตุ หลี่เหยาก็ถูกข้าเป็นคนฆ่าเช่นกัน เป็นเช่นนี้จริง ๆ จ้าวจิ้งคนแต่ก่อนที่ได้แต่รับปาก รักน้ำใจไมตรีและศีลธรรมได้ตายไปแล้ว ตอนนี้ผู้ที่อยู่ตรงหน้าเจ้า เป็นจ้าวจิ้งที่สามารถใช้มีดฆ่าภรรยา ฆ่าพี่น้องอย่างเหี้ยมโหด ทำลายยุทธภพ และทำบาปมหันต์ที่ไม่อาจปล่อยปละไว้ได้ ผู้คนต่างทรยศข้า ข้าก็ต้องทรยศพวกมัน แต่ดีต่อเจ้าเพียงผู้เดียว เซียเอ๋อร์ของข้า ใจของจ้าวจิ้งเกือบจะหมดอาลัยตายไปแล้ว แต่ขอเพียงยังมีจิตใจกรุณา มีความรักความผูกพันเหลืออยู่ ข้าก็จะเหลือไว้ให้แก่เจ้า นี่เป็นความรู้สึกบริสุทธิ์อันสุดท้ายในชีวิตนี้ของข้า รับปากข้า เจ้าต้องรักษามันไว้ให้ดี อย่าทิ้งมันให้รกร้างเลย ท่านพ่อ เซียเอ๋อร์ผิดไปแล้ว เซียเอ๋อร์ไม่ควรถามท่านเช่นนี้
35:54
วันหลังเซียเอ๋อร์จะไม่ถามอีกแล้ว เซียเอ๋อร์ เจ้าต้องรู้ไว้ว่า พ่อก็มีแค่เจ้า เจ้าเองก็มีแค่พ่อ ท่านไม่ทรยศข้า ข้าก็ไม่ทรยศท่าน ท่านไม่ทรยศข้า ข้าก็ไม่ทรยศท่าน นายท่าน ไม่ต้องเรียกข้าแล้ว มิใช่ว่าเจ้ามีนายท่านคนใหม่เเล้วหรือ เป็นอย่างไรบ้าง ได้รับคำตอบที่เจ้าต้องการแล้วหรือไม่ เขาบอกว่า เป็นหลี่เหยา ภรรยาของเขา ที่นำความลับแห่งคลังยุทธ์มาข่มขู่เขา ข้าไม่นึกเลยจริง ๆ ความสามารถในการพูดจามั่วซั่ว ไม่คำนึงถึงความจริงของจ้าวจิ้งนี้ ยังจะเก่งกาจได้ถึงเพียงนี้ เป็นท่านพ่อข้าที่บังคับเขาก่อนชัด ๆ เหตุใดเขาถึงโยนความผิดไปให้หลี่เหยาเล่า เพราะว่าเขาเป็นผู้ฆ่าหลี่เหยาในภายหลัง หลี่เหยาเป็นแค่เด็กสาวโง่ ๆ ไร้สมองคนหนึ่ง แม้ว่าข้าจะมีศึกชิงรักหักสวาทกับนาง แต่ว่าข้าก็ไม่ได้เกลียดนาง หากว่าในตอนนั้น ข้าแต่งกับจ้าวจิ้งจริง ๆ เช่นนั้นซากกระดูกในยมโลกในวันนี้ ก็ควรต้องเป็นข้า เขาหยอกเอินข้าเพียงเล่นๆ สุดท้ายก็ทิ้งข้าไป ข้าทุ่มเททุกสิ่งเพื่อจ้าวจิ้ง แต่กลับไม่นึกเลยสักนิดว่า เขาจะยังเต้าไต่ไปแต่งกับหลี่เหยาผู้มีฐานะสูงส่ง ท่านพ่อข้าเห็นข้าร้องไห้น้ำตานองหน้าให้จ้าวจิ้งทั้งวัน
38:22
สงสารจับใจ จึงใช้ความลับแห่งคลังยุทธ์มาบีบบังคับ ซ้ำยังใช้ตำแหน่งเจ้าตำหนักหนีกวางมาล่อ บีบบังคับจนจ้าวจิ้งต้องมาแต่งงานกับข้า แต่ข้ากลับไม่นึกเลยสักนิดว่า จ้าวจิ้งจะโหดเหี้ยมได้ถึงขั้น สมรู้ร่วมคิดกับคนทรยศในวังอย่างลับ ๆ ซ้ำยังสังหารคนในตำหนักหนีกวาง ในวันแต่งงาน นายท่าน ไม่ใช่เพราะท่านเองหรอกหรือ... เรื่องในอดีตมันจบไปแล้ว พวกเจ้าทั้งสองต่างพูดแต่ปากเปล่าไร้หลักฐาน หากว่าเขาเป็นคนเลือดเย็นไร้หัวใจ อย่างที่พวกเจ้าพูดจริง ๆ เหตุใดถึงยังไว้ชีวิตเจ้าไว้ แล้วเหตุใด ถึงยังเก็บจดหมายเลือดของเจ้าไว้เป็นอย่างดีล่ะ เจ้านี่จริง ๆ เลย เจ้านี่เข้าใจในตัวจ้าวจิ้ง น้อยเกินไปจริง ๆ เจ้ารู้หรือไม่ว่า ทั้งชีวิตนี้ของจ้าวจิ้ง สิ่งที่เขาได้ใจที่สุดก็คือความสามารถที่ตัวเองคิดร้ายคน วางแผนพลิกแพลงอุบาย เขาจะยึดสิ่ง ๆ หนึ่งมาครอง จากในแผนการใหญ่ของเขาทุกแผนการ ที่ข้าพอจะคิดได้ ก็คงจะเป็นอังคุฐธำมรงค์ของท่านอาจารย์เขา กระบี่ที่วางยาพิษหรงเซวี่ยน หากว่าไม่เชื่อละก็ เจ้าก็ลองไปค้นหาดูเอง คงน่าจะมี อะไรที่เกี่ยวกับแม่นางหลี่เหยาผู้โง่เขลานั่นเหลืออยู่สักชิ้น
39:51
อย่างมากก็น่าจะเป็นสิ่งของที่พวกเขาทั้งสองตกลงปลงใจกัน หากว่าไม่เกินจากที่ข้าคาดไว้ จ้าวจิ้งก็คงจะให้ เครื่องรางที่พิเศษมากชิ้นหนึ่งแก่เจ้าไว้แล้ว เพื่อเป็นตัวแทนความจริงใจของเขา ใช่หรือไม่ ท่านอาจารย์อา พรุ่งนี้ก็เป็นวันเทศกาลตงจื้อเเล้ว ผู้อาวุโสเย่คงจะมาทันเวลานะขอรับ ใช่น่ะสิ พรุ่งนี้ก็จะวันเทศกาลตงจื้อแล้ว เช่นนั้นต้องห่อเกี๊ยวหรือไม่ ผู้อาวุโสเย่ไม่ได้บอกไว้หรือว่า เขาอยากกินไส้หมูผักกาดขาวน่ะ ไม่มีอนาคตเลยจริง ๆ รู้จักเอาแต่กิน ผู้อาวุโสเย่บอกมาในจดหมายนี่ขอรับ อีกอย่าง ฝึกวรยุทธ์อย่างเหน็ดเหนื่อยทุกวัน ยังไม่ให้คนอื่นเขากินอีก เจ้าเด็กนี่ ยังกล้าต่อปากต่อคำอีก อะไรที่ดี ๆ ไม่รู้จักจำ กลับมาจำอันนี้ เอาน่า เอาน่า วันพรุ่งข้าไปซื้อวัตถุดิบทำกับข้าวก็พอแล้ว นอกจากเกี๊ยวแล้ว พวกเจ้ายังอยากกินอะไรอีก รอบนี้ไม่ต่อต้านเขาแล้วหรือ เจ้าเฒ่าพิลึกนั่นแก่งำถึงเพียงนั้นแล้ว วิ่งวุ่นไปเป็นพันลี้เพื่อพวกเราก็ไม่ง่ายเลย แค่ความอยากอาหารเพียงเล็กน้อย ก็ทำให้เขาไปเถิด ฟังดูมีหลักการ แต่ว่าปริมาณการกินของผู้อาวุโสเย่นั่น วัตถุดิบทำกับข้าวของพวกเราคงต้องเตรียมเพิ่มหลาย ๆ เท่าแล้ว เหล้าที่ตีนเขาก็ไม่ได้ เอาเช่นนี้ดีไหม เหล่าเวิน เจ้านั่งรถม้าไปยังเมืองชิงสุ่ย ไปซื้อเหล้าที่ดีและอาหารที่ดีมา ดีเลยขอรับ ท่านอาเวิน ข้าไปเป็นเพื่อนท่านเอง ไปอะไรกัน ไปกลับก็หมดวันแล้ว ยังจะไปที่ใดเล่า
41:29
ตั้งใจฝึกวรยุทธ์เสีย ข้าก็ตั้งใจนี่ ข้าไม่เคยอู้มาแต่ไหนแต่ไรอยู่แล้ว ยังจะต่อปากต่อคำอีก รีบไสหัวไปนอนเสีย เหล่าเวิน เจ้ารีบพักผ่อนเถิด หรือว่า พวกเราคุยกันต่ออีกสักหน่อย ดื่มสักหน่อยหรือไม่ ไม่ดื่มแล้ว อีกสองวันก็จะมีศึกหนักรอพวกเราอยู่ ตอนนี้น่ะก็ต้องบำรุงและสะสมพลังให้แข็งแกร่ง ใช่สิ เช่นนั้นเจ้าก็รีบพักผ่อนเถิด ไปกันเถิด เฉิงหลิ่ง ไปแล้วนะ ♪ท้องฟ้าเปลี่ยนเป็นสีเทา ข้ามผ่านลำธารที่หนาวเหน็บ♪ ♪เงาจันทรในจอกเหล้ายามราตรี สะท้อนรอยยิ้มที่เศร้าสร้อย♪ ♪ผู้ใดให้ข้าควบอาชาข้ามผ่านลำธาร ทะเลสาบ ทั่วทั้งสี่ทิศ♪ ♪ผู้ใดกันหลงมัวเมาอยู่ในฝัน ตื่นขึ้นมาไม่พบเจอทางกลับบ้าน♪ ♪สายฝนในฤดูใบไม้ร่วมอันหนาวเหน็บ จุมพิตที่นอกหน้าต่างของข้า♪ ♪ผู้ใดเกลียดชัง ผู้ใดใส่ร้าย ข้าไม่สน ความโศกเศร้าของข้ายังคงอยู่♪ ♪สายสมแห้งฤดูใบไม้ผลิพัดพาความเขียวขจีไปตามลำธาร♪
44:09
♪แต่ก็มิอาจทำให้ใจข้านั้นอบอุ่น♪ ♪หรือว่าสิ่งนั้นเป็นแสงสว่างของเรา โดยมิทันรู้ตัว♪ ♪ยังมิสายไปที่เรานั้นได้พบเจอกัน♪ ♪อย่าปล่อยให้ฤดูกาลผ่านเลยไปโดยมิทันได้ทำอันใด♪ ♪ละทิ้งการผจญภัยบนหลังม้า เพื่อชีวิตที่เงียบสงบ♪ ♪ลำธารและภูเขานับพันลี้ แสงสว่างจากนครัวเรือนับหมื่น♪ ♪เรื่องราวในอดีตเลือนหายไปดั่งหมอกควันท่ามกลางพายุทราย♪ ♪ข้าจะใช้ช่วงเวลาที่เหลืออยู่กับเจ้าอย่างมีความสุข♪ ♪ภูเขาสูง แม่น้ำกว้างไกลเพียงใด เจ้ากับข้าอยู่เคียงข้างกันตลอดไป♪

DOWNLOAD SUBTITLES: