MULTISUB【山河令 Word Of Honor】EP12特别版!精彩加料 | 张哲瀚/龚俊/周也/马闻远/孙浠伦/陈紫函/寇振海/黑子 | 古装武侠片 | 优酷 YOUKU

MULTISUB【山河令 Word Of Honor】EP12特别版!精彩加料 | 张哲瀚/龚俊/周也/马闻远/孙浠伦/陈紫函/寇振海/黑子 | 古装武侠片 | 优酷 YOUKU

SUBTITLE'S INFO:

Language: Thai

Type: Robot

Number of phrases: 826

Number of words: 1057

Number of symbols: 23476

DOWNLOAD SUBTITLES:

DOWNLOAD AUDIO AND VIDEO:

SUBTITLES:

Subtitles generated by robot
00:28
♪ถามกระบี่ ถามดาบ เมื่อใดบุญคุณและความแค้นจักจบสิ้น♪ ♪หวาดกลัวความเคียดแค้นชิงชัง จะทวีความวุ่นวาย♪ ♪ถามด้วยเล่ห์ ถามด้วยกลอุบาย ว่าผู้ใดเหนือกว่า♪ ♪ชะตาชีวิตผันผวน มิอาจคาดเดา♪ ♪ถามเส้นทาง ถามการเดินทาง สู่ขุนเขาอันไกลโพ้น♪ ♪สหายรู้ใจอยู่หนใด ช่างอ้างว้างเปล่าเปลี่ยว♪ ♪ถามสายฝน ถามแสงแดด ความในใจสุดแสนคณานับ♪ ♪มีเพียงแสงจันทร์ที่อยู่เคียงทุกคืนวัน♪ ♪ถามบุปผา พฤกษา ที่ผลิบานแย้มงาม♪ ♪ชีวิตที่ปิติยินดีแสนสั้นนัก เพียงไม่กี่ยามราตรีวสันต์♪ ♪ถามสารท ถามเหมันต พายุหิมะโหมกระหน่ำ♪ ♪เมฆหลากสีอันเปราะบางย่อมสลายไปตามกาลเวลา♪ ♪บุปฝาผลิบาน หากสวรรค์มีตา♪ ♪โปรดอย่าขบขัน ความโหดร้ายของชีวิต♪ ♪ยุทธภพคับแค้นเหลือคณา♪ ♪ผู้วายชนม์ ข้าลืมหมดสิ้น♪ ♪บุปผาร่วงโรย หากสวรรค์มีตา♪ ♪โปรดอย่าสมเพช ความโหดร้ายของชีวิต♪ ♪สิ้นวีรชน ชีวิตที่แสนสั้น♪
01:30
♪ผู้วายชนม์ ข้าลืมหมดสิ้น♪ = นักรบพเนจรสุดขอบฟ้า= =ตอนที่ 12= ดื่มหน่อย ดื่มสิ ทำไมจะไม่ดื่มล่ะ เหลือไว้ให้ข้าด้วย เหล้าชั้นดีเลยนะ เจ้าเวินสามขวบ อาจารย์โจว ยินดีกับเจ้าด้วยที่ได้ลูกศิษย์ เจ้ารู้หรือไม่ ว่าเหตุใดข้าถึงรับเฉิงหลิ่งเป็นลูกศิษย์ ไม่ทราบ เจ้ารีบบอกข้ามาเถอะว่าเพราะเหตุใด เจ้าเด็กคนนี้ทั้งโง่ พื้นฐานก็ยังแย่อีก และได้ผ่านช่วงอายุที่ดีที่สุดสำหรับการฝึกวรยุทธ์ไปแล้ว เหตุใดเจ้าถึงยังใส่ใจเขาเยี่ยงนี้ ตอนที่ข้ายังเล็ก ท่านอาจารย์เคยสอนข้าว่า สองคุณสมบัติที่หาได้ยากในมนุษย์นั้น หนึ่งคือความเมตตา สองคือความกล้าหาญ ตามที่ปรัชญาบอกเกี่ยวกับผู้กล้าบนโลกนั้น แบ่งออกเป็นพลังที่กล้าหาญ เลือดที่กล้าหาญ กระดูกที่กล้าหาญ และจิตใจที่กล้าหาญ ทั้งหมดนี้ก็คือความกล้าหาญของคนหนุ่มสาว ท่านอาจารย์ของข้านั้นเคารพ ในความกล้าหาญที่จะโดดเดี่ยว ความโดดเดี่ยวคืออะไร รู้ทั้งรู้ว่าทำไม่ได้แต่ก็รั้นที่จะทำ รู้ว่าจิตใจของผู้คนนั้นยากที่จะคาดเดา แต่ก็ยังเชื่อ เหล่าเวิน วัยอย่างเจ้าและข้า ถ้าจะต้องเปิดเผยความในใจแก่ใครสักคน มันไม่ง่ายเลย ข้าเองก็ทำไม่ได้ และก็ไม่สามารถขอร้องเจ้าได้ ดังนั้นข้าจึงตัดสินใจที่จะลุยไปก่อน
03:46
ข้าอยากเดิมพัน เจ้า ก็คือคนที่ข้ารู้จักคนนั้น เจ้านางผู้หญิงบ้าเหล่านั้น ลงมือหนักขนาดนี้ รอให้ข้าพบนางครั้งหน้า จะตีให้ตายเลยคอยดู เจ็บจะตายอยู่แล้ว เจ้า เจ้ามาทำอะไรที่นี่ อาเซียง มือเจ้าเป็นอะไร อีกอย่างสีหน้าเจ้าดูก็แย่มากเลย อาเซียงเมื่อคืนเจ้าไปที่ไหนมา มีมือสังหารแอบเข้ามาในสำนักเยว่หยางและลักพาตัวเฉิงหลิ่งไป มาว่าเมื่อคืนข้าไปที่ไหนมาอะไรกัน เมื่อคืนเจ้าไม่ได้อยู่ที่ห้องไม่ใช่หรือ เจ้า เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าเมื่อคืนข้าไม่ได้อยู่ที่ห้อง เจ้าเห็นแล้วหรือ ก็เจ้าไม่อยู่จริงๆ นี่ เมื่อคืนข้าได้ยินมาว่ามือสังหารแอบเข้าไปในสำนักเยว่หยาง วิ่งวุ่นหากันไปทั่วทั้งเมือง ข้าเป็นห่วงว่าเจ้าจะกลัว ข้าก็เลยวิ่งไปหาเจ้าที่ลาน ใครให้เจ้ามาหาข้า กลางดึกแบบนั้น มีคนเห็นเข้าแล้วหรือเปล่าเนี่ย ไม่ ไม่มี เจ้าวางใจได้ ข้าทราบดีว่าจะต้องรักษาเกียรติและชื่อเสียงของผู้หญิง ข้าน่ะแอบมาเอง พวกเขาไปตามหามือสังหารกันหมดแล้ว เจ้าวางใจได้ ไม่มีใครรู้หรอก อาเซียง เจ้าก็ไปหาเฉิงหลิ่งหรือ นี่มันอันตรายมากเลยนะ ให้พวกข้าไปกันก็พอแล้ว เจ้าเป็นแค่ผู้หญิง ข้ารู้แล้ว เจ้ารีบไปเถอะ ไว้ค่อยคุยกับเจ้าภายหลัง คือว่า อาเซียง เจ้าอย่ากังวลไปเลย เฉิงหลิ่งจะต้องไม่เป็นอะไรแน่ ไปได้แล้วๆ ประเดี๋ยวก็มีคนเห็นเข้าหรอก มาอยู่ด้วยกันแต่เช้าสองคนแบบนี้ ไปๆ (ต่างพูดกันว่าคนในยุทธภพนั้นมีจิตใจที่ชั่วร้าย)
05:56
(ทำไมตั้งแต่ออกจากหุบเขามา) (ตั้งแต่เจอโจวซวี่ไปจนถึงเฉิงหลิ่ง ไปถึงท่านพี่เฉา) (แต่ละคนซื่อบื้อไม่แพ้เลย) ใครน่ะ พี่ชายสุดหล่อ ข้าเอง แม่นางกู้ ทำไมมาเช้าอย่างนี้ขอรับ ข้าออกกำลังกายตอนเช้าน่ะ พวกเจ้าไปทำงานเถอะ ข้าไปแล้วนะ แม่นางกู้ รอเดี๋ยวขอรับ อาจารย์ข้าให้มาเชิญท่านขอรับ ท่านอาจารย์ รู้สึกดีขึ้นบ้างหรือยัง ข้าไม่เป็นอะไรแล้ว ท่านอาจารย์ แล้วท่านอาเวินล่ะ ฟื้นแล้วก็รู้จักถามหาแค่ท่านอาเวิน เจ้ามีความรู้สึกผิดชอบชั่วดี มากกว่าอาจารย์ของเจ้าเสียอีก พวกเราไปกันเถอะ ไปไหนล่ะ ใต้หล้ากว้างใหญ่ มีที่ไหนที่พวกเราสามคนไปไม่ได้ แต่ก่อนที่จะไปจากที่นี่ หาที่เงียบสงบ เอาของบนตัวของเฉิงหลิ่งออกมาก่อน จะไม่ดีนักถ้ามีสิ่งแปลกปลอมอยู่ในร่างกายเป็นเวลานาน หลังจากเอาออกมาแล้วล่ะ จะโยน ฝัง ทุบ ก็ช่างมันปะไร อย่างไรก็ไม่ใช่ของที่ดีอะไรนัก แต่ท่านอาจารย์ เหตุผลที่หุบเขาผีต้องการที่จะฆ่าครอบครัวของข้า ก็เพื่อหลิวหลีเจี่ยนะ ถ้าเช่นนั้นก็ยิ่งพิสูจน์ได้ ว่านี่ไม่ใช่ของที่ดีอะไรนักไม่ใช่หรือ ท่านพ่อของข้าตายก็เพื่อหลิวหลีเจี่ย งานชุมนุมจอมยุทธกำลังจะเรื่มขึ้นแล้ว พวกเขาบอกว่าพอถึงวาระนั้นแล้ว ท่านลุงเกา.. จะบอกให้ใต้หล้ารู้ถึงที่มาที่ไปของหลิวหลีเจี่ย อยากรู้ที่มาที่ไปของหลิวหลีเจี่ย ไม่จำเป็นต้องรอถึงงานชุมนุมจอมยุทธ ข้าจะบอกเจ้าก็ได้ ความวุ่นวายนี้ ไม่มีใครในใต้หล้าที่รู้ดีไปกว่าข้า
07:50
เมื่อ 20 ปีก่อน มียอดฝีมือที่ลึกลับอยู่ผู้หนึ่ง จู่ๆ ก็ปรากฏตัวออกมา สร้างชื่อเสียงไว้มากมายในยุทธภพ เขาคือหรงเซวี่ยนกระบี่เฟิงซาน (หรงเซวี่ยน กระบี่เฟิงซาน) เจ้าแซ่หรงคนนี้มักมีคำพูดที่แปลกอยู่ตลอด บอกว่าวรยุทธ์ในใต้หล้ามีต้นกำเนิดเดียวกัน ถ้าหากทุกคนละทิ้งความเห็นแก่ตัวได้ แลกเปลี่ยนซึ่งกันและกัน จะต้องสามารถสร้างวิชาที่ ไม่เคยมีมาก่อนเป็นประวัติการณ์ได้เป็นแน่ (ลู่ไท่ชงและจ้าวจิ้งในวัยเยาว์) คำพูดแปลกนี้กลับทำให้เกิดความสนใจจาก (เกาฉงและเสิ่นเซิ่นในวัยเยาว์) เหล่าพวกคนที่จิตใจไม่รู้ฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ ยุทธภพเมื่อ 20 ปีก่อน มันไม่เหมือนน้ำที่หยุดนิ่งเหมือนตายแล้วในวันนี้ และยังมีคนที่พบกันครั้งแรกแต่กลับรู้สึกสนิทเหมือนเพื่อน และเรื่องราวที่เพิ่งเจอครั้งแรกแต่กลับรู้สึกคุ้นเคยกับมันมาก ทุกคนค่อยๆ ยึดหรงเซวี่ยนเป็นศูนย์กลาง และทุกคนก็เป็นบ้าไปพร้อมกับเขา คิดหวังที่จะเปลี่ยนแปลงวรยุทธ์แบบเดิม ที่เป็นประเพณีของวรยุทธ์ที่สืบทอดตามมาหลายพันปี สร้างบรรยากาศใหม่ที่ไม่เคยมีมาก่อน หรงเซวี่ยนจมดิ่งลึกลงไปในความฝันของเขามากขึ้นเรื่อยๆ เริ่มที่จะรวบรวมตำราล้ำคาในทุกๆ ที่ ไม่ว่าจะใช้กลอุบาย หรือใช้กำลังบีบบังคับ หรือแม้แต่การหลอกลวง ชายหนุ่มผู้เป็นที่โดดเด่นของยุทธภพ แต่กลับกลายเป็น คนเลวที่ผู้คนในยุทธภพต่างตะโกนร้องเรียกตามถนน โชคดีที่หรงเซวี่ยนได้แต่งงานกับเยว่เฟิ้งเอ๋อร์ (เยว่เฟิ่งเอ๋อร์) ซึ่งเป็นเทพหลินจือ ศิษย์ของหุบเขาหมอเทวดา
09:04
ทุกครั้งที่ได้รับบาดเจ็บ ก็จะได้เยว่เฟิ่งเอ๋อร์ที่ช่วยให้รอดกลับมาจากความตายได้ ฟ้าไม่มีตา ผ่านไปหลายปี ในที่สุดก็ทำให้คนที่ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำเหล่านี้ รวบรวมวิชาวรยุทธ์มานับไม่ถ้วน สร้างขุมทรัพย์ที่ชื่อ คลังยุทธ์ของโลกหล้า ไว้ในที่ลับแห่งหนึ่ง เขาตั้งค่ายกลเอาไว้มากมายนอกคลังยุทธ์ แบ่งกุญแจของคลังยุทธ์ออกเป็นห้าส่วน โดยให้เพื่อนห้าคนของหรงเซวี่ยนที่มีวรยุทธ์สูงสุด เก็บแยกกันไว้ ถ้าหากจะเปิดคลังยุทธ์ จะต้องรวบรวมกุญแจห้าดอก ขาดแม้แต่ดอกเดียวก็ไม่ได้ หลังจากนั้นล่ะ หลังจากนั้น หลังจากนั้นไม่ใช่สิ่งที่ทุกคนรู้อยู่แล้วหรือ ในเวลานั้นผู้นำของสมาคมห้าทะเลสาบ ได้จัดการชุมนุมจอมยุทธ สั่งให้ขุนศึกล้อมและฆ่าคนบ้าคนนี้ หรงเซวี่ยนจนตรอก ถูกบังคับให้ออกจากเขาชิงหยา ฆ่าคนนับไม่ถ้วน จนหมดแรงในที่สุด เชือดคอตัวเองตายแนบชิดกับหินของหุบเขาผี ทุกคนรู้ แต่ทำไมที่ข้ารู้ถึงไม่ใช่แบบนี้ล่ะ เพราะว่าเรื่องนี้คือจุดจบของหรงเซวี่ยน แต่ไม่ใช่จุดจบของยุทธภพ หลังจากหรงเซวี่ยนฆ่าตัวตาย ผีชั่วร้ายบนเขาชิงหยาก็ออกมาจากรังของพวกมัน ต่อสู้กับวรยุทธ์ที่ชอบธรรมนอกเขาชิงหยา การต่อสู้นั้นน่าเวทนามาก
10:39
ทั้งสองฝ่ายบาดเจ็บล้มตายอย่างหนัก เหล่าผู้ชอบธรรมของวรยุทธ์กว่าครึ่งอ่อนโรยรา หุบเขาผีก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสเช่นกัน แต่แลกมาได้ 20 ปีที่สงบสุขของยุทธภพ คนที่รอดชีวิตมา ทุกคนต่างมีญาติและเพื่อนพ้อง ที่สูญเสียในศึกใหญ่ครั้งนี้ ไม่ต้องพูดถึงสาเหตุของสงคราม เดิมก็ไม่ได้เป็นสิ่งที่น่ามองขนาดนั้น จุดจบหรือ ก็ไม่ได้สว่างไสวขนาดนั้น เป็นธรรมชาติที่ผู้คนต่างเก็บเป็นความความลับ ท่านหมายความว่ามีผู้คนจำนวนมากที่เสียชีวิต อันที่จริงเป็นเพราะทุกคนต่างโลภ ในสมบัติของคลังยุทธ์ ถ้าสมาคมห้าทะเลสาบเมื่อ 20 ปีที่แล้ว ยินยอมที่จะเปิดคลังยุทธ์ คาดว่าพรรคกระบี่จิ้งหู ก็คงไม่ต้องสูญสิ้นไป หลิวหลีเจี่ย หลิวหลีเจี่ยก็คือกุญแจสำคัญของคลังยุทธ์ ท่านพ่อของข้า ก็คือหนึ่งในเพื่อนห้าคนของท่านลุงหรง พอแล้วๆ มันก็ผ่านไปแล้ว ผ่านไปแล้วหรือ ไม่แน่หรอก เมื่อคืน มือสังหารปรากฎตัวขึ้นในสมาคมห้าทะเลสาบของข้า ลักพาตัวจางอวี้เสินน้องสี่ของข้า และเด็กกำพร้าจางเฉิงหลิ่งไป เรื่องนี้ถือเป็นเรื่องใหญ่ ไม่แน่ว่าอาจมีหนอนบ่อนไส้คอยหนุนหลังให้ เนื่องจากเร่งรีบจึงคาดเดาจากสถานการณ์ โปรดอภัยที่ข้าเสียมารยาท ตามรายงานของศิษย์สมาคมห้าทะเลสาบ เมื่อวานนี้ในช่วงที่เกิดเหตุ
12:16
ทุกท่านล้วนไม่ได้อยู่ในห้องของตัวเอง ข้าขอบังอาจ ให้ทุกท่านที่อยู่ ณ ที่นี้ ช่วยบอกสถานที่ที่ท่านไปมาอย่างชัดเจน เพื่อคลายความสงสัย และเพื่อไม่ให้เกิดความขุ่นเคืองใจกันในอนาคต ท่านอาจารย์ ข้าคิดได้แล้วขอรับ ข้ายังไปไม่ได้ ข้าจะต้องกลับไปสมาคมห้าทะเลสาบ เจ้าเด็กโง่ ข้าพูดไปตั้งเยอะ นี่ก็เท่ากับสีซอให้ควายฟังสิ ตอนนี้เจ้าก็รู้ที่มาที่ไปของหลิวหลีเจี่ยแล้ว และก็รู้ว่าคนเหล่านี้ปกปิดเจตนาชั่วไว้ เจ้ายังจะกลับไปทำอะไรอีก ก็เพราะข้ารู้ว่าการรักษาหลิวหลีเจี่ยเอาไว้ เป็นปณิธานของท่านพ่อข้าก่อนตาย รู้ว่ามีคนที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้เยอะมาก ถ้าข้ายังไร้ประโยชน์อยู่อีก ข้าจะปกป้องตัวเองให้พ้นจากเรื่องนี้ได้อย่างไร ยิ่งไปกว่านั้น การชุมนุมจอมยุทธก็จะจัดขึ้นในไม่ช้านี้ พรรคกระบี่หูจิ้งเหลือข้าเพียงแค่คนเดียว ถ้าหากข้าไม่ไป จะไม่เท่ากับว่า พรรคกระบี่หูจิ้งจะถูกลบชื่อออกจากยุทธภพแล้วหรือ เฉิงหลิ่ง เจ้าเป็นเด็กที่มีความรับผิดชอบ ทำดีมาก หากเจ้าตัดสินใจที่จะกลับไปแล้วละก็ ฟังอาจารย์นะ นำหลิวหลีเจี่ยไปคืนให้สมาคมห้าทะเลสาบ ทำไมกัน ท่านพ่อของข้ากับสมาคมห้าทะเลสาบ ต่างไม่ยอมอ่อนข้อกันมาตั้ง 20 ปี ก็เพราะเพื่อหลิวหลีเจี่ยนะ เฉิงหลิ่ง ความปลอดภัยของเจ้าสำคัญ หรือหลิวหลีเจี่ยสำคัญกันแน่ แน่นอนว่าต้องเป็นหลิวหลีเจี่ยที่สำคัญ ผิดแล้ว ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าคนที่มีชีวิตอยู่ ใต้หล้านี้เดิมทีไม่มีอะไร แต่มนุษย์กลับสร้างปัญหาขึ้นมาเอง เฉิงหลิ่ง เจ้าคิดว่าวรยุทธ์ของอาจารย์เป็นอย่างไร แน่นอนว่าวรยุทธ์ของอาจารย์นั้นยอดเยี่ยมอยู่แล้ว
13:58
วรยุทธ์ของข้านั้นก็ไม่ถึงกับแย่ อย่างน้อยสามารถเป็นหนึ่งในใต้หล้าได้ แต่วรยุทธ์ที่ข้าได้ร่ำเรียนมา เป็นเพียงแค่สองในสิบเท่านั้น ชีวิตของคนนั้นมีขีดจำกัด แต่ความรู้นั้นไร้ขอบเขต คนธรรมดาพยายามใช้จิตใจและกำลังที่มีทั้งหมด ก็ไม่สามารถร่ำเรียนวรยุทธ์ได้อย่างละเอียดลึกซึ้ง แม้ว่าจะเปิดคลังยุทธ์ออก และมอบวิชาให้คนละวิชาหนึ่งวิชาแล้วอย่างไรล่ะ มันก็เป็นแค่เพียงความโลภของมนุษย์เท่านั้นเอง แต่ท่านอาจารย์ ท่านพ่อข้ารับสั่งไว้ว่า เฉิงหลิ่ง ความยึดเหนี่ยวของจอมยุทธจางไม่ใช่ที่ตัวคลังยุทธ์ เเต่เป็นความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้อง ถ้าหากพ่อเจ้าต้องการที่จะเปิดคลังยุทธ์ เมื่อ 20 ปีก่อนก็คงเปิดไปแล้ว เหตุใดต้องรอจนถึงตอนนี้เล่า ผู้อาวุโสหรงเซวี่ยนไม่ได้อยู่บนโลกนี้อีกต่อไปแล้ว พ่อของเจ้าก็จากไปแล้ว ถ้าหากพวกเขารับรู้ได้ละก็ ก็คงอยากจะให้เจ้า หลุดพ้นไปจากสิ่งเก่าๆ เมื่อ 20 ปีที่แล้ว และใช้ชีวิตของตัวเองต่อไป หรืออยากให้เจ้าแบกรับปัญหานี้ต่อไป โลภและปล้นสะดมอยู่ตลอดเวลากัน มนุษย์บนโลกนั้นรายล้อมไปด้วยคุกแห่งความโลภ ข้าจัดการอะไรไม่ได้ แต่เจ้า ข้ายังพอจัดการได้ ฟังคำพูดของอาจารย์ ทิ้งปัญหานี้ไปซะ ปล่อยให้พวกเขาแย่งกันเถอะ แม่นางท่านนี้ ข้าไม่ทันได้สังเกตุ เจ้าเป็นศิษย์จากสำนักหรือพรรคใดกัน ข้าหรือ
15:28
ไม่ได้มาจากสำนักหรือพรรคไหน ไม่ใช่อะไรทั้งนั้น ข้าเป็นหญิงสาวชาวป่าจากบ้านนอก ผู้คนที่นั่นล้วนเล่ากันว่า จอมยุทธเกาผู้สูงส่งมีวรยุทธที่เก่งกาจ จนทำให้ทั้งภูเขาและแม่น้ำต้องสั่นสะเทือน วันนี้ได้มาเจอ เป็นเช่นนั้นจริงๆ ช่างมีชื่อเสียงเลื่องลือ ท่านพ่อ แม่นางกู้ท่านนี้เป็นสหายของเว่ยหนิง เว่ยหนิงกับข้าคุยกันแล้ว ข้าเป็นคนจัดการเองเจ้าค่ะ จริงสิ นางกับเฉิงหลิ่งก็เป็นสหายเก่ากัน นางไม่ใช่คนเลว (ท่านพี่เสี่ยวเหลียน ท่านนี่ทั้งน่ารักทั้งใสซื่อเสียจริง) (เรื่องไหนที่ไม่ควรพูด ก็พูด) แม่นางกู้ เจ้ารู้จักเฉิงหลิ่งได้อย่างไร นี่ก็เป็นเรื่องปกติธรรมชาติอยู่แล้ว คุณชายน้อยจาง ทั้งหล่อทั้งจิตใจดี มีชื่อเสียงเรียงนาม ใครๆ ต่างก็รู้จัก แคว้นเยวี่ยของข้าทุกคนต่างก็รู้จักเขา แม่นางกู้ เมื่อคืนเจ้าไปไหนมา ท่านจอมยุทธเกา ไม่ใช่สิ ท่านเจ้าสำนักเกา ท่านอย่าดุแบบนี้สิ ข้ามาจากบ้านนอก ไม่เคยเห็นโลกภายนอกมาก่อน ท่านท่าทางโกรธเยี่ยงนี้ ข้าน้อยเห็นแล้วรู้สึกกลัวนิดหน่อย ท่านพ่อ หุบปาก เจ้านี่ช่างเป็นเด็กที่กะล่อนปลิ้นปล้อน เต็มไปด้วยกลิ่นอายความชั่วร้าย ไม่ได้เป็นสาวชาวบ้านคนดีแน่นอน เหตุใดเจ้าต้องให้นางอาศัยอยู่ที่นี่ด้วย ทำไมถึงไม่ใช่สาวชาวบ้านคนดีซะล่ะ
16:54
ต้องบีบคอพูดอย่างนั้นหรืออย่างไร เจ้า ลุงเกา ลุงเกา ท่านอย่าตำหนิท่านพี่เสี่ยวเหลียนเลย และอย่าต่อว่าอาเซียงเลยขอรับ ทั้งหมดนี้เป็นความผิดของเว่ยหนิงเอง เว่ยหนิง เจ้าอย่าหาเรื่องใส่ตัว พูดมา ว่าเมื่อคืนเจ้าไปที่ไหนมากันแน่ ถ้าหากไม่พูดความจริงล่ะก็ อย่าหาว่าข้าไม่เกรงใจ ข้า เมื่อคืนอาเซียงอยู่กับข้าตลอด เฉิงหลิ่ง เจ้าจำไว้ให้ดีนะ บอกให้คนอื่นรู้ให้ได้มากที่สุด ว่าเจ้าได้มอบหลิวหลีเจี่ยไปแล้ว รอหลังจากงานชุมนุมจอมยุทธสิ้นสุดลง อาจารย์จะมารับเจ้า เจ้าเด็กโง่ อย่าพูดหรือทำอะไรกับเรื่องที่ไม่เกี่ยวกับเจ้า หากมีผู้ใดถามก็ส่ายหัวอย่างเดียวว่าไม่รู้ เข้าใจหรือไม่ พวกตาแก่ในสมาคมห้าทะเลสาบนั้นต่างก็เจ้าเล่ห์นัก เจ้าไม่ต้องไปสนใจว่าพวกเขาจะวางแผนร้ายอะไรกัน เจ้าแค่แกล้งหูหนวกเป็นใบ้ พอถึงงานชุมนุมจอมยุทธก็ไปปรากฎตัวก็พอ ท่านอาเวิน ขอบคุณขอรับ ต่อจากนี้ท่านเดินทางไปกับพวกเราได้หรือไม่ พวกเราอยู่ด้วยกันไปตลอด แล้วก็ยังมีท่านพี่เซียง พวกเรา พอได้แล้ว เฉิงหลิ่ง อย่าหัดลังเลทำอะไรเหมือนอาเวิน หากเกิดอะไรขึ้นก็ไปหาพี่เซียงของเจ้าซะ อย่ากลัว มีพวกข้าอยู่ รีบไปเถอะ คุณชายน้อยจาง ในที่สุดท่านก็กลับมาแล้ว รอท่านมานานแล้วขอรับ ในที่สุดท่านก็กลับมาแล้ว ถ้ายังไม่กลับมาอีกท่านอาจารย์จะอาละวาทแล้วนะขอรับ รีบหน่อยขอรับ มีอะไรหรือ ในสมาคมห้าทะเลสาบไม่มีอะไรดีเลยสักอย่าง ลูกศิษย์อันโง่เขลาของเจ้าคนนั้นดึงดันที่จะกลับไป
18:59
ข้าก็อดเป็นห่วงไม่ได้ จดหมายที่ล่อเฉิงหลิ่งให้ออกมา เขียนคำว่าซวี่ไว้ พวกเขารู้ถึงความสัมพันธ์ของเจ้าและเฉิงหลิ่งได้อย่างไรกัน และรู้จักชื่อโจวซวี่นี้ได้อย่างไร ไม่ว่าจะตอนที่อยู่เทียนชวง หรือตอนที่ต่อสู้กับแมงป่องพิษ ข้าก็ไม่เคยเปิดเผยชื่อนี้มาก่อน ข้าเคยบอกชื่อนี้กับแค่คนๆ เดียว นั่นก็คือเจ้า หรือว่าเป็นเจ้าที่เปิดเผยออกไป ตอนที่พวกเราส่งเฉิงหลิ่งไปที่สมาคมห้าทะเลสาบ เจ้าก็เคยพูดถึงชื่อโจวซวี่ชื่อนี้แล้ว เจ้าอย่ามาหลอกข้าหน่อยเลย ช่างมันเถอะ ผู้ที่มีสิ่งวิเศษณ์ ล้วนนำภัยมาสู่ตัว ผู้ที่จ้างมือสังหารผู้เก่งกาจทั้งสี่มา ก็เพียงเพราะต้องการครอบครองหลิวหลีเจี่ย ในเมื่อเฉิงหลิ่งได้มอบหลิวหลีเจี่ยออกไปแล้ว เขาก็เป็นเพียงแค่เด็กกำพร้า รอถึงการชุมนุมจอมยุทธสิ้นสุดลง ข้าจะพาเขาหนีไปให้ไกล ไปกันเถอะ ทำราวกับแม่แก่ๆ ที่ส่งลูกไปที่ไกลอย่างนั้นแหละ ไปไหนน่ะ ดื่มเหล้า ตากแดด ทำอะไรก็ได้ทั้งนั้น =พรรคเยว่หยาง= ท่านอาจารย์ ท่านอาจารย์ คุณชายจางกลับมาแล้วขอรับ ไม่เบานี่ จอมยุทธน้อยเฉา ดูไม่ออกเลยนะ ข้าน้อยรู้ตั้งนานแล้วว่าท่านมีความรู้สึกดีกับแม่นางท่านนี้ ดูท่านเงียบๆ เยี่ยงนี้ แต่คืบหน้าเร็วมากเลยนะขอรับ (ทั้งที่รู้แก่ใจว่าทำไม่ได้) (ทั้งที่รู้ว่าใจคนมันยากที่จะคาดเดา) อาซวี่ ทำไมเจ้าถึงไม่กล้าพนันล่ะ ว่าข้าคือคนที่เจ้ารู้จักคนนั้น ข้าคนที่เจ้ารู้จัก เป็นคนแบบไหนหรือ
21:24
คนดีหรือคนเลว หยุดพูดจาเหลวไหลเสียที จะฝึกเล่นอักษรหรืออย่างไร รีบบอกสิ ข้าสงสัยจะตายอยู่แล้ว นอกจากมองเพียงแวบเดียวก็รู้ว่าหล่อเหลาแล้ว ข้าในสายตาผู้อื่นเป็นแบบไหนกัน แบบติ๊งต๊อง ข้าเข้าๆ ออกๆ ในที่มากมาย ฆ่าคนมานักต่อนัก ถ้าหากยังแยกไม่ออกระหว่างคนดีกับคนเลวละก็ ชีวิตข้าก็อยู่อย่างสูญเปล่าสิ ดังนั้นเจ้าคิดว่า ข้าเป็นคนดี คนเลวถ้าหยุดทำชั่ว ก็สามารถกลับใจใหม่ได้ คนดีที่ทำชั่วแล้ว จะไม่สามารถชดใช้แล้วกลับตัวกลับใจได้เลยหรือ ไม่เข้าท่าเลย ที่แท้ข้าเป็นคนดีนี่เอง ไม่ใช่ เจ้าผิดแล้ว ข้าไม่ได้เป็นแค่คนดีเท่านั้นนะ ข้าน่ะคือ ท่านเวินผู้ใจบุญ หยุดล้อเล่นได้แล้ว ท่านเวินผู้ใจบุญ อาซวี่ มีอะไร อาซวี่ เรียกวิญญาณอยู่หรือไร อาซวี่ พอได้แล้วน่า ท่านเวินผู้ใจบุญ เจ้าเงียบไปเถอะ เลิกเรียกได้แล้ว เรียกทำเอาข้าหลอนไปหมด ข้าแค่รู้สึกว่า การมีชีวิตอยู่ ให้พระอาทิตย์สาดส่อง และยังมีคนให้ข้าได้เรียกชื่ออยู่ มันดีจริงๆ เลย ดีมากทีเดียว เหล่าเวิน เหล่าเวิน เหล่าเวิน มีอะไรหรือ ดื่มเหล้าเถอะ ดื่ม อาซวี่
25:23
ปกติเวลาว่างเจ้าชอบทำอะไรฆ่าเวลา ฆ่าเวลาอะไร ผู้นำเทียนชวง ก็คงจะมีเวลาว่างอยู่หรอก เสียงเบาหน่อย มีอะไรที่ถามไม่ได้กัน ท่านผู้นำโจว ขืนเรียกอีกฟันเจ้าได้หล่นหมดปากแน่ เจ้ายังไม่ตอบข้าเลยนะ เวลาว่างเจ้าชอบทำอะไร เวลาว่าง ฝึกวรยุทธ์นับหรือไม่ เจ้าล้อข้าเล่นใช่หรือไม่ นี่ถือว่าเป็นการฆ่าเวลาหรือ ข้าว่าก็คล้ายๆ กันแหละ เจ้าก็คือเด็กข้างบ้านในตำนาน ตอนที่ข้ายังเด็ก เพื่อให้ไม่ต้องฝึกวรยุทธ์ ข้าทำท่านพ่อท่านแม่โมโหเป็นไม่รู้กี่หนแล้ว พอได้ พอได้ อาจารย์มักสั่งสอนข้าเสมอ เด็กควรทำในสิ่งที่เด็กควรทำ ดังนั้นจางหลัวเจอะเลยชวนข้าไปตกปลาและจับนกทุกวัน เล่นกับหญ้าในฤดูใบไม้ผลิ เล่นบนน้ำแข็งในฤดูหนาว ตอนที่ข้ายังเด็ก ข้าก็แค่อยากฝึกวรยุทธ์ให้ดี ในบางครั้งอาจารย์ก็บังคับเกินไป ข้าก็จะไปขอร้องอาจารย์หญิง อาจารย์หญิงก็จะมาช่วยข้า แล้วตำหนิท่านอาจารย์ เผยคดีแล้ว อะไร ข้าถึงว่าในโลกนี้ จะมีอาจารย์ที่ดีเช่นนี้ได้อย่างไรกัน นี่ยังไม่ชัดเจนอีกหรือ อาจารย์เจ้าอยากออกไปเที่ยวข้างนอกคนเดียว แต่กลัวจะโดนอาจารย์หญิงเจ้าตำหนิ จึงลากเจ้าไปด้วย
27:06
ทำไมข้าไม่ได้นึกถึงจุดนี้นะ มีเหตุผล ที่แท้ในโลกใบนี้ ไม่ใช่ข้าคนเดียวที่ตามไม่ทันยุคสมัยนี้ ตอนที่ข้ายังเด็ก อยากเล่นสนุก แต่ก็ไม่ได้เล่น อยากศึกษาร่ำเรียนหรือฝึกวรยุทธฺ แต่กลับไม่มีคนสอน อาซวี่ ที่แท้เจ้าก็เหมือนข้านี่เอง ตอนนี้ เฉิงหลิ่งก็คงจะสบายดี พวกเราเองก็ไม่ต้องกังวลแล้ว ก่อนงานประชุมวรยุทธ์ เราคงต้องไปหาอะไรสนุกๆ ทำแล้วละ จะมานั่งมองตากันปริบๆ เฉยๆ คงไม่ได้หรอกใช่หรือไม่ เหล่าเวิน เจ้าเคยโดนเอาเปรียบบ้างหรือไม่ ทำไมเจ้าถึงถามสิ่งนี้กับข้า ข้าไม่ใช่คนฉลาด จึงมักโดนผู้อื่นเอาเปรียบอยู่เสมอ แต่เมื่อครั้งหนึ่งโดนเอาเปรียบแล้ว ครั้งต่อไปข้ามักจะเอาคืนเสมอ ในที่ๆ เดิม ข้าจะโดนเอาเปรียบครั้งแล้วครั้งเล่า และยังเป็นครั้งแรกในชีวิตด้วย แมงป่องพิษหรือ ใช่ รังเก่ามันเป็นที่ลับตาคน ว่าแต่ ทำไมเจ้าถึงได้เจอมันก่อนข้า นั่นไม่ใช่รังเก่ามัน แต่เป็นแค่ส่วนหนึ่งของท้ายรัง เมื่ออำนาจของเทียนชวงขยายไปถึงเจียงหนาน เคยต่อสู้กับแมงป่องพิษในตอนนั้นมาก่อน เริ่มด้วยโลงเก็บศพ ต่อมาก็คือเมื่อคืนนี้ ความขาดทุนนี้ ถ้ายังเอากลับคืนมาไม่ได้ เหล่าเวิน ไปร่วมสร้างความวุ่นวายกับข้าที่ท้ายรังแมงป่องดีหรือไม่
28:43
อาซวี่ เจ้าไม่ค้นพบหรือว่า มีอักษรหกตัวที่เขียนอยู่ทั่วร่างกายข้า ข้ากลัวใต้หล่าสงบสุข ไปไปไป ไม่มีอะไรสนุกไปกว่าการหา ความสนุกใส่ตัวแล้ว เฉิงหลิ่ง ท่านพี่เสี่ยวเหลียน พี่มาได้อย่างไร เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง พี่เสี่ยวเหลียน อย่าร้องไห้ไปเลย ข้าไม่เป็นอะไร เจ็บหรือไม่ ไม่เจ็บแล้วขอรับ แค่บาดเจ็บภายนอกน่ะ มันต้องเจ็บมากเลยใช่หรือไม่ ที่ยัดหลิวหลีเจี่ยเข้าไปในแผลสดๆ แล้วยังต้องพเนจรไปมาในสภาพแบบนั้น ไม่เป็นไรเลยขอรับ ที่จริงไม่นานมันก็หายแล้ว แล้วก็จะไม่รู้สึกเจ็บอีกแล้ว เฉิงหลิ่ง ข้าขอบคุณเจ้าแทนท่านพ่อข้าด้วย จากใจจริง ท่านพ่อของข้ามีนิสัยแข็งกระด้างและแสดงออกไม่เก่งนัก แต่ข้าเห็นหมดทุกอย่างที่เขาทำ หลายปีที่ผ่านมา จิตใจเขาทนทุกข์ทรมานทุกวี่ทุกวัน ก็เพื่อฟื้นฟูความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้องทั้งห้าของเขา และปกป้องเกียรติยศของสมาคมห้าทะเลสาบ ขอบคุณที่เจ้ายอมเชื่อมั่นในตัวพวกเรา พี่เสี่ยวเหลียน ข้ารู้ว่าเจ้าจะพูดอะไร
30:38
เหตุใดข้าถึงจะไม่คิดเช่นนี้เล่า ข้ายินดีให้เจ้าเป็นน้องชายของข้า ข้าก็จะได้ดูแลปกป้องเจ้าตลอดไป แต่เรื่องระหว่างเจ้ากับข้า เป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ในการที่ท่านพ่อจะ รักษาสมาคมห้าทะเลสาบ หากไม่ใช่เช่นนี้ จะให้ใต้หล้ามั่นใจในตัวท่านได้อย่างไรกัน ท่านพี่เสี่ยวเหลียน ท่านจะใช้งานแต่งงานที่สำคัญที่สุดในชีวิต ใช้เป็นหมากในการเดินงั้นหรือ แต่ข้าไม่มีทางอื่นเพื่อแบ่งเบาความทุกข์ แทนท่านพ่อแล้วจริงๆ ความเข้าใจผิดและความขัดแย้งของรุ่นก่อน ก็ให้สิ้นสุดลงในรุ่นของเราเถอะ จากนี้ไป สำนักเยว่หยางก็คือบ้านเจ้า เจ้าแม่นางใสซื่อคนนี้ ทำไมทำตัวเหมือนคนผิดปกติเลย ท่านพี่เซียง ดีจังเลย ที่ท่านพี่ไม่เป็นอะไร เมื่อครู่พี่ได้ยินเรื่องทั้งหมดที่เราพูดแล้วสิ มาได้พอดีเลย ข้าได้ยินหมดแล้ว เป็นอย่างไรบ้าง เจ้าไม่เป็นอะไรใช่หรือไม่ นายท่านของข้าช่วยเจ้าไว้ใช่หรือไม่ ทำไมเจ้าถึงอยากกลับมาที่นี่อีก อาจารย์กับท่านอาเวินเป็นคนขอให้ข้ากลับมา อาจารย์ โจวซวี่รับเจ้าเป็นศิษย์แล้วหรือ ยินดีด้วยนะ คนซื่อบื้อก็มีโชคกับเขาเหมือนกัน ในที่สุดก็ได้เกาะพึ่งพิงอยู่บนกิ่งต้นไทรใหญ่ อย่างโจวซวี่แล้ว มีของดีเยอะขนาดนี้เลยหรือ เกาฉงลงทุนไปเยอะเลยนะเนี่ย แค่หลิวหลีเจี่ยเล็กๆ เอง ต้องทำถึงขนาดนี้เลยหรือ คนที่ไม่รู้คงจะคิดว่า เจ้ามีลูกให้สมาคมห้าทะเลสาบซะอีก
32:13
พี่เซียง พี่เลิกเอาข้ามาล้อเล่นได้แล้ว ที่จริงยาบำรุงเหล่านี้ ข้าอยากเก็บไว้ให้พี่มาตลอด คืนนั้นพี่ได้รับบาดเจ็บจากคนร้ายที่ขู่เข็ญข้า ดีขึ้นหรือยัง ขอบคุณที่พี่ช่วยข้าไว้ ดี เจ้ายังจำข้าได้อยู่นี่ ไม่เป็นไร ข้าหายแล้วละ นายท่านจะทำอะไรกันแน่นะ ไหนบอกจะว่าออกหุบเขาผีเพื่อตามหาหลิวหลีเจี่ยแท้ๆ ทำไมพอเจอเจ้าผีขี้โรคนั่น ก็ไม่สนใจเรื่องอื่นแล้ว เอาแต่เที่ยวเล่นกับเขาทั้งวัน ไม่ใช่ว่าแซ่โจวนั่นวางยาพิษเขาแล้วหรอกนะ คิดแต่แค่พาข้ามาทิ้งไว้ที่ห่วยๆ แบบนี้ ไม่ดูแลไม่สนใจ คนซื่อบื้อแซ่เฉาคนนั้นยังจะดีกว่าเสียอีก ทำไมข้านึกถึงเขาขึ้นมาอีกล่ะ ไม่ดี ไม่ดี ไม่ดี ท่านพี่ ไม่ว่าอย่างไรก็ถือว่าสามารถนำหลิวหลีเจี่ยของตระกูลจาง กลับมาได้แล้ว ทำไมสีหน้าท่านยังดูไม่มีความสุขอีก ข้ากำลังคิดว่า ใครที่ช่วยเฉิงหลิ่งเอาไว้ คือเพื่อนหรือศัตรู ทำไมไม่ยอมมาพบข้าล่ะ เขาสามารถส่งเฉิงหลิ่งและนำหลิวหลีเจี่ยคืนกลับมาได้ ต้องไม่ใช่ศัตรูแน่ น้องรอง ยังมีหลิวหลีเจี่ยของไท่ชงอีกสองชิ้น คาดว่าน่าจะตกอยู่ในมือของหุบเขาผีแล้วเป็นแน่ น้องห้า หลิวหลีเจี่ยของเจ้าละ ตามรับสั่งของพี่ใหญ่ ข้าเก็บมันไว้ข้างกายตลอด ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ให้ข้าเก็บรักษามันไว้เถอะ เป็นอะไรไป เปล่าขอรับ ข้าแค่กำลังคิดว่า ถ้าพี่ใหญ่เก็บหลิวหลีเจี่ยสามชิ้นไว้คนเดียว
34:11
หากมีภัยอันตรายอะไรละก็ อันตรายทั้งหมดอยู่ที่ข้า อย่างไรก็ดีกว่าเก็บเอาไว้ที่เจ้า เอามาสิ พี่ใหญ่ น้องห้า น้องรอง กลับมาแล้วหรือ ลำบากเจ้าแล้ว ทำให้พี่ใหญ่เป็นห่วงแล้ว แต่ว่าเรื่องต่างๆ ราบรื่นดีขอรับ แม้ว่าท่านพี่หลงจะไม่ยอมมาพบข้า แต่เขาสัญญาว่าจะส่งคนมาร่วมงานงานชุมนุมจอมยุทธ มาอธิบายที่ไปที่มาของหลิวหลีเจี่ยโดยเฉพาะ หลงหยวนเก๋อยอมมาก็ดีแล้ว น้องรองลำบากแล้ว น้องห้า เจ้าดูสิ ถ้าเจ้าสามารถเชิญเซียนกระบี่จากเขาฉางหมิงมาได้ น้องรองก็ไม่ต้องลำบากไปหาหลงหยวนเก๋อแล้ว ท่านพี่ ข้ายืนถือประกาศิตอยู่ที่กระท่อมที่เขาฉางหมิง ตะโกนเรียกตั้งหลายวัน ไม่มีใครสนใจข้าสักคน ภูเขาแห่งนั้น ไม่มีกลิ่นอายของคนอาศัยอยู่เลย เซียนกระบี่คนนั้น ข้าว่าน่าจะตายไปนานแล้ว ท่านลองคิดดู หากหรงเซวี่ยนยังมีชีวิตอยู่ จะอายุขนาดไหนแล้วเชียว น้องรอง ข้ามีข่าวดีจะบอกเจ้า พบหลิวหลีเจี่ยของตระกูลจางแล้วนะ ยินดีด้วยขอรับท่านพี่ใหญ่ เรื่องดีมาพร้อมกันดีจริงๆ ทำลายไปแล้วหรือ ทำลายไปแล้ว สมาคมห้าทะเลสาบเป็นคนลงมือ หรือหุบเขาผีกัน เจ้าอย่าชื่นชมพวกเขาเลย เราออกจากที่นี่แค่ไม่กี่ชั่วโมงก่อน
36:58
สมาคมห้าทะเลสาบกับหุบเขาผีมีความสามารถที่ไหนกัน ที่พริบตาเดียวก็ทำลายฐานของแมงปองพิษได้ย่อยยับขนาดนี้ ดูเหมือนว่า จะมีคนกลัวอดีตของแมงป่องพิษจะโดนเปิดเผย แมงป่องพิษต้องไหวตัวทัน ว่าฐานที่มั่นตัวเองโดนเปิดเผย เลยทำลายทิ้งทั้งหมดแน่ ทำลายทิ้งทั้งหมด (ถึงสมองแย่ๆ ของเหล่าอู๋จะไม่ใหญ่) (แต่ความทะเยอทะยานนี่ไม่น้อยเลยนะ) (หลายปีที่ผ่านมาล้วนอยู่ในสายตาข้าหมด) (นึกไม่ถึงว่าจะแอบร่วมมือกับแมงป่องพิษ) (คนโง่เหล่านี้คิดอย่างไรก็คิดไม่ตกแน่) (ยิ่งพวกเขาทำวุ่นวายมากแค่ไหน) (ก็ยิ่งเข้าใกล้เป้าหมายข้ามากขึ้นเท่านั้น) อาซวี่ นายท่าน นายท่าน ท่านกำลังตามหาข้าหรือ เจ้าผีขี้โรค ทำไมยังอยู่กับนายท่านของข้าอีก ทำไมกัน เขาอยู่กับข้า เจ้ามีปัญหางั้นหรือ ไม่มี จะมีได้อย่างไรกัน ดีจะตายไป ดีมาก แผลที่พญาสาวแมงป่องทำร้ายเจ้าในครั้งที่แล้ว เป็นอย่างไรบ้าง ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอก เฉิงหลิ่งนั่นน่ะนับว่าใจดีมาก เอายาบำรุงที่เกาฉงมอบให้เขามาให้ข้าหมดเลย อาเซียงไม่เป็นอะไรเจ้าค่ะ ขอแค่ได้พักก็ดีขึ้นแล้ว ข้าไม่คิดมาก่อนว่า แมงป่องพิษจะกล้าบุกเข้าไปในพรรคเยว่หยาง บุกจับผู้คนตอนกลางวันแสกๆ ได้ เรื่องนี้ต้องมีอะไรผิดปกติแน่ ไม่แน่ว่าอาจจะมีสายลับก็เป็นได้ ยังดีที่เฉิงหลิ่ง หลังจากนำหลิวหลีเจี่ยในตัวเขาออกมา
38:38
อันตรายก็เลยคลี่คลาย อาเซียง ข้าว่าเจ้าก็อย่าอยู่ที่พรรคเยว่หยางเสี่ยงอันตรายอีกเลย หาทางออกมาเถอะ นายท่าน ท่านต้องการให้ข้ากลับไปรับใช้หรือเจ้าคะ อาซวี่ หากให้อาเซียงติดตามเรา เจ้าถือสาหรือไม่ ไม่ถือสาแน่นอน มีสาวงามอยู่ด้วย นับว่าดีทีเดียว ข้าถือสา อาเซียง ข้าจะให้วันหยุดเจ้า ที่ไหนสบายใจ เจ้าก็ไปที่นั่นเถอะ ข้า ข้าไม่อยากเที่ยวเล่น นายท่าน ข้าอยากอยู่พรรคเยว่หยางเพื่อปกป้องเฉิงหลิ่ง พวกท่านเคยบอกว่า หลังจากจัดงานชุมนุมจอมยุทธ จะ จะรับเฉิงหลิ่งไปไม่ใช่หรือ ชะ เช่นนั้นเพื่อหลีกเลี่ยงความเสี่ยง ข้าจะอยู่ที่สำนักเยว่หยางเพื่อปกป้องเขา เด็กนั่นท่าทางซื่อบื้อจะตาย ใคร ออกมา สหายโจว คือข้าเอง เฉาเว่ยหนิงของพรรคกระบี่ชิงเฟิง เจ้า อาเซียง มีคนแอบตามเจ้าอย่างกับหางยังไม่รู้สึกตัวอีก อะไรของเจ้าเนี่ย เฉาเว่ยหนิง เจ้าสะกดรอยตามข้าหรือ เปล่านะ เปล่านะ ข้าจะกล้าสะกดรอยตามเจ้าได้อย่างไรกัน ข้าได้ยินจู้เยาจือบอกว่า มีคนเขียนจดหมายนัดพบเจ้าที่นี่ ข้าคิดว่า จะต้องเป็นคุณชายเวินแน่ๆ ข้ารู้สึกกังวล ก็เลยตามมา นายท่านข้าอยากพบข้า เจ้ากังวลอะไรกัน ข้ากลัวว่าเจ้าจะจากที่นี่ไป ที่แท้เหตุผลที่อาเซียงไม่อยากจากสำนักเยว่หยางไป
40:10
คือเหตุนี้นี่เอง อาเซียง เจ้ายอมอยู่ที่นี่ก็เพื่อข้าหรือ ที่นางพูดไม่สำคัญ สาวใช้ข้าจะอยู่หรือไปก็ขึ้นอยู่กับข้า สหายโจว อาเซียงบอกข้าว่าท่านเจ็บป่วย คุณชายเวิน หาหมอที่มีชื่อเสียงให้ท่านไปทั่ว อาจารย์อาของข้ารู้จักผู้คนมากมาย หนึ่งในนั้นจะต้องมีหมอที่เก่งแน่ ท่านจะมาร่วมงานชุมนุมจอมยุทธในอีกไม่กี่วัน เมื่อถึงเวลานั้น ข้าจะแนะนำให้พวกท่านทั้งสองรู้จัก เขามีความรู้กว้างขวาง จะต้องมีวิธีที่ดีแน่ อาการของอาซวี่ข้าจะเป็นคนรักษาเอง ไม่จำเป็นต้องให้เจ้ามากังวล นี่ ขอบคุณเจ้ามากน้องเฉา ก็ไม่อยากปิดบังน้องเฉาหรอกนะ ข้าน้อยเจ็บป่วยเช่นนี้ อายุไม่ยืนยาวอยู่แล้ว ความกรุณาของน้องเฉา ข้าขอรับไว้แล้วกัน ท่านพี่โจว ท่านเจ็บป่วยเช่นนี้เลยหรือ สรรค์ไม่เลือกคน สรรค์ไม่เลือกคนจริงๆ ท่านพี่โจว ไม่มีอะไรที่มนุษย์หาทางออกไม่ได้ อาจารย์ข้ากับเจ้าสำนักเกาเป็นเพื่อนสนิทกัน ข้าได้ยินมาว่าแต่ก่อนเจ้าสำนักเกา สนิทกับจอมยุทธสามท่านของหุบเขาหมอเทวดา เมื่อถึงเวลานั้น ข้าจะขอร้องอาจารย์ดู ให้เขาช่วยท่านได้เข้าไปในหุบเขาหมอเทวดา ไม่แน่ อาจจะดีขึ้นก็ได้ น้องเฉาช่างกระตือรือร้นจริงๆ สมแล้วที่เป็นหนึ่งในวีรบุรุษ ทำให้ข้าน้อยรู้สึกซาบซึ้งใจยิ่งนัก เพียงแต่ว่า ข้าน้อยมีนิสัยดื้อรั้น
41:44
การเอาเวลาเสียไปกับการหาหมอกินยา ในตอนที่สุขภาพยังแข็งแรงดี ไม่สู้ให้ข้าได้อยู่กับคนรู้ใจท่านนี้ เดินทางดื่มเที่ยวทั่วยุทธภพ สบายๆ ตามใจชอบ ถึงจะรู้สึกว่าชีวิตคุ้มค่า เพียงแต่ว่า อาเซียงเป็นเพียงแค่หญิงสาว จะไปท่องยุทธภพแบบไร้จุดหมายกับเราสองชายหนุ่ม จะไม่ค่อยสะดวกเอา วันนี้ ข้ากับสหายเวิน ก็เลยมาปรึกษากันที่นี่ ว่าหากสามารถหาผู้ที่ไว้วางใจได้ สักคนหนึ่งให้อาเซียง แล้วจัดการเรื่องอาเซียงให้เหมาะสม ก็พอแล้ว สหายโจว คุณชายเวิน พวกท่านคิดว่า ข้าน้อยเป็นอย่างไรขอรับ ♪ท้องฟ้าเปลี่ยนเป็นสีเทา ข้ามผ่านลำธารที่หนาวเหน็บ♪ ♪เงาจันทรในจอกเหล้ายามราตรี สะท้อนรอยยิ้มที่เศร้าสร้อย♪ ♪ผู้ใดให้ข้าควบอาชาข้ามผ่านลำธาร ทะเลสาบ ทั่วทั้งสี่ทิศ♪ ♪ผู้ใดกันหลงมัวเมาอยู่ในฝัน ตื่นขึ้นมาไม่พบเจอทางกลับบ้าน♪ ♪สายฝนในฤดูใบไม้ร่วมอันหนาวเหน็บ จุมพิตที่นอกหน้าต่างของข้า♪
43:59
♪ผู้ใดเกลียดชัง ผู้ใดใส่ร้าย ข้าไม่สน ความโศกเศร้าของข้ายังคงอยู่♪ ♪สายสมแห้งฤดูใบไม้ผลิพัดพาความเขียวขจีไปตามลำธาร♪ ♪แต่ก็มิอาจทำให้ใจข้านั้นอบอุ่น♪ ♪หรือว่าสิ่งนั้นเป็นแสงสว่างของเรา โดยมิทันรู้ตัว♪ ♪ยังมิสายไปที่เรานั้นได้พบเจอกัน♪ ♪อย่าปล่อยให้ฤดูกาลผ่านเลยไปโดยมิทันได้ทำอันใด♪ ♪ละทิ้งการผจญภัยบนหลัง เพื่อชีวิตที่เงียบสงบ♪ ♪ลำธารและภูเขานับพันลี้ แสงสว่างจากนครัวเรือนับหมื่น♪ ♪เรื่องราวในอดีตเลือนหายไปดั่งหมอกควันท่ามกลางพายุทราย♪ ♪ข้าจะใช้ช่วงเวลาที่เหลืออยู่กับเจ้าอย่างมีความสุข♪ ♪ภูเขาสูง แม่น้ำกว้างไกลเพียงใด เจ้ากับข้าอยู่เคียงข้างกันตลอดไป♪

DOWNLOAD SUBTITLES: