LIFE BEYOND: Chapter 1. Alien life, deep time, and our place in cosmic history (4K)

LIFE BEYOND: Chapter 1. Alien life, deep time, and our place in cosmic history (4K)

SUBTITLE'S INFO:

Language: Thai

Type: Robot

Number of phrases: 224

Number of words: 478

Number of symbols: 10458

DOWNLOAD SUBTITLES:

DOWNLOAD AUDIO AND VIDEO:

SUBTITLES:

Subtitles generated by robot
00:01
สนับสนุนโดย Protocol Labs ติดตามเรื่องที่คุณอยากรู้ นำมนุษยชาติไปข้างหน้า มีความเป็นไปได้สองอย่าง มีความเป็นไปได้สองอย่าง: เราอยู่โดดเดี่ยวในจักรวาล มีความเป็นไปได้สองอย่าง: เราอยู่โดดเดี่ยวในจักรวาล หรืออาจไม่ได้มีแค่เราในจักรวาล ทั้งสองอย่างน่ากลัวเท่า ๆ กัน อาร์เธอร์ ซี. คลาร์ก ในทุกๆ ช่วงเวลา บนดาวเคราะห์ทั้งหมดของทุกกาแลคซี ในอวกาศ ที่ๆ อารยธรรมใดๆ ได้เกิดขึ้น มองท้องฟ้าในตอนกลางคืน เห็นในสิ่งที่เราเห็น ถามคำถามที่เราอยากถาม? เราอยู่อย่างโดดเดี่ยวหรือเปล่า? โลกเป็นเพียงส่วนเดียว ในเรื่องราวของชีวิตหรือไม่? คำตอบอยู่ที่ใดที่หนึ่งในพื้นที่ที่ห่างไกล - และระยะเวลาที่แตกต่างกัน เป็นครั้งแรก ที่ความจริงนั้นอยู่ในเอื้อมมือเรา การค้นหาจะเปิดเผยว่าเราเป็นใคร และเราอาจกลายเป็นใคร ชีวิตที่เหนือกว่า บทที่ 1
02:04
บทที่ 1 : รุ่งอรุณ ในการค้นหาสิ่งมีชีวิตข้างนอก เราต้องมองเข้าไปข้างในก่อน สิ่งที่เราเห็นรอบตัวเราคือ ความซับซ้อนวุ่นวาย มันเป็นไปได้ยังไงกัน? การสร้างชีวิตต้องมีอะไรบ้าง? สิ่งมีชีวิตถูกสร้างขึ้นโดยเคมี เราเป็นแพ็คเกจสารเคมีขนาดใหญ่ และอะไรคือเงื่อนไขในอุดมคติของวิชาเคมี ก่อนอื่นคุณต้องการพลังงาน 1 : พลังงาน เช่น แสงแดด, ความร้อนใต้พิภพ แต่ไม่มากเกินไป สิ่งที่คุณต้องการคือ ปริมาณที่เหมาะสมและดาวเคราะห์ที่เหมาะสมถูกต้อง เพราะมันอยู่ใกล้กับดาว แต่ไม่ใกล้เกินไป คุณยังต้องมีองค์ประกอบทางเคมีที่หลากหลายด้วย 2 : องค์ประกอบที่มีมาก เช่น ออกซิเจน, คาร์บอน, ซัลเฟอร์ และคุณต้องการของเหลว เช่นน้ำ 3 : ของเหลว เช่น น้ำ ทำไม? แน่นอนว่าในก๊าซ อะตอมเคลื่อนที่ผ่านกันและกันเร็วมากจนไม่สามารถจับกันได้
03:36
ในของแข็ง อะตอมติดกัน พวกมันขยับไม่ได้ ในของเหลว พวกเขาสามารถล่องเรือและกอดและเชื่อมโยงกัน เพื่อสร้างโมเลกุล น้ำของเหลวนั้นดีมากสำหรับการวิวัฒนาการ โมเลกุลสามารถละลายในน้ำเพื่อสร้างสายโซ่ที่ซับซ้อนมากขึ้น ทีนี้คุณจะพบกับเงื่อนไขเหล่านี้ได้จากที่ไหน? แน่นอน ดาวเคราะห์นั้นยอดเยี่ยม และโลกยุคแรกของเราเกือบจะสมบูรณ์แบบ โลก 4 พันล้านปีที่แล้ว มันเป็นระยะทางที่เหมาะสมจากดาวฤกษ์ของมันเพื่อที่จะมีมหาสมุทรของเหลวขนาดใหญ่ และลึกลงไปใต้มหาสมุทรเหล่านั้น ที่รอยแตกในเปลือกโลก เคมีที่ยอดเยี่ยมเริ่มเกิดขึ้น: อะตอมรวมกัน ในชุดค่าผสมที่แปลกใหม่ทุกประเภท สูตรที่แน่นอนยังคงเป็นปริศนา แต่ส่วนผสมสำหรับชีวิต มีความเรียบง่าย - พลังงาน โมเลกุลอินทรีย์ และน้ำของเหลว ที่ไหนสักแห่งในทะเลของโลกยุคต้น เคมีขั้นพื้นฐาน กลายเป็นชีววิทยา - อาจมากกว่าหนึ่งครั้ง เซลล์แรกน่าจะเกิดในเขตน้ำภูเขาไฟร้อน
05:46
ในสภาพที่เคยคิดว่าเป็นไปไม่ได้สำหรับชีววิทยา ยิ่งเราศึกษาชีวิตมากเท่าไหร่ก็จะยิ่งมีสถานที่มากขึ้นเท่านั้น ที่นี่บนโลกของเรา จุลินทรีย์ได้ปรับตัวให้อยู่รอดในสภาวะที่โหดร้ายที่สุด ทะเลทรายแห้งแล้ง เทือกเขาหิมาลัยที่ถูกแช่แข็ง อยู่ในสนามเพลาะภายใต้แรงกดดันหลายพันตัน ในทะเลลึก ในสภาวะสูญญากาศของเครื่องจำลองอวกาศ รูปแบบชีวิตได้รุ่งเรืองมาหลายปี โดยไม่มีออกซิเจน การวิจัยใหม่ชี้ให้เห็นว่าชีวิตได้ถือกำเนิดขึ้นเมื่อ 4 พันล้านปีก่อน เมื่อโลกเป็นสถานที่แปลกใหม่และอันตรายถึงตาย ดาวเคราะห์ถูกทำลายอย่างรุนแรงจากภูเขาไฟ และฝนดาวเคราะห์น้อยที่กินเวลา 100 ล้านปี แม้ในสภาวะสุดขั้วเหล่านี้ ชีวิตก็ยังตั้งหลักได้อย่างรวดเร็ว เร็วมากๆ ทันทีที่โลกเย็นตัวลงหลังจากการก่อตัวของมัน เรารู้ว่าชีวิตเริ่มต้นที่นี่ เพราะมันเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วบนโลกนี้ เราคิดว่ามันจะเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว
07:27
บนดาวเคราะห์ดวงอื่นเช่นกัน เรื่องราวของโลกทำให้เรามีความหวังว่าชีวิตจะเป็นเรื่องธรรมดาในระดับสากล มันสอนเราว่าชีวิตคือการแสดงที่รวดเร็ว เหนียวเเน่น และทำจากส่วนผสมขั้นพื้นฐานทั่วไป หลังจาก 4 พันล้านปีแห่งการแยกตัว การค้นหาญาติจักรวาลของเราได้เริ่มขึ้นในที่สุด ที่ไหนมีน้ำ ที่นั้นมีชีวิต - และดังนั้นโอกาสที่ดีที่สุดของเรา คือการมองหาโลกมหาสมุทรเหมือนโลก การค้นหาดาวเคราะห์คล้ายโลกของเราเพิ่งเริ่มขึ้น และการค้นพบนั้นน่าตื่นเต้น KEPLER-62F: ระยะทาง: 1200 ปีแสง ขนาด: 1.4x โลก อุณหภูมิ: ≥-85ºF อายุ: ประมาณ 7 พันล้านปี โลกน้ำที่เป็นไปได้ TRAPPIST-1D: ระยะทาง: 41 ปีแสง ขนาด: 0.77x โลก อายุ: ประมาณ 7.5 พันล้านปี อุณหภูมิ: ≥20ºF โลกน้ำที่เป็นไปได้ TEEGARDEN-B: ระยะทาง: 12 ปีแสง ขนาด: 1.07x โลก อายุ: 2.5 พันล้านปี อุณหภูมิต่ำสุด: ≥20ºF โลกน้ำที่เป็นไปได้
08:59
K2-18B: ระยะทาง: 111 ปีแสง ขนาด: 2.7x โลก อุณหภูมิ: -100 -116ºF ยืนยันไอน้ำในบรรยากาศ เราแค่ขีดข่วนบนพื้นผิว ขุมทรัพย์แห่งความลับของธรรมชาตินั้นไม่มีที่สิ้นสุด เรารู้ว่ากาแลคซีได้จมอยู่ในน้ำ มันจมอยู่ในโมเลกุลอินทรีย์และเคมีที่ซับซ้อน ทุกสิ่งที่เรารู้ว่าจำเป็นสำหรับชีวิตที่จะเริ่มต้นบนโลกใบนี้ มีอยู่มากมายทั่วกาแลคซี ทำสิ่งที่คล้ายกับสิ่งที่เกิดขึ้นบนโลกของเรา เกิดอะไรขึ้นกับดาวเคราะห์ดวงอื่น? เมื่อมองดูตัวเลขดิบ ชีวิตมนุษย์ต่างดาวดูเหมือนจะหลีกเลี่ยงไม่ได้ ข้อมูลล่าสุดชี้ให้เห็นว่าดาวฤกษ์มากถึง 1/4 ดวงมีดาวเคราะห์หิน การโคจรในเขตเอื้ออาศัย - ระยะทางที่เหมาะสมสำหรับน้ำของเหลว ในกาแล็กซีทางช้างเผือกของเราเพียงอย่างเดียวนั่นมีขนาดถึง 50 พันล้านเท่าของโลก ในจักรวาลทั้งหมด จำนวนดาวเคราะห์ที่เป็นไปได้ที่อยู่อาศัยนั้นมีจำนวนมากถึง
10:45
100 ล้านล้านล้าน ลองจินตนาการว่าแสงไฟแต่ละดวงนั้นแทนดาวเคราะห์คล้ายโลก คุณจะต้องดูภาพเคลื่อนไหวนี้นานกว่าพันล้านปีเพื่อดูภาพทั้งหมด แต่ละที่มีประวัติศาสตร์ที่สวยงามและเป็นเอกลักษณ์เหมือนกับโลก ซุปและสารเคมีนับล้านล้านล้าน กำลังเคี่ยวเพื่อมหายุค มีดาวเคราะห์มวลโลกที่อาศัยอยู่ได้ในปริมาณที่สังเกตได้ ดาวในจักรวาลมีมากกว่าเม็ดทรายบนชายหาดทั้งหมดบนโลก ท่ามกลางโลกที่มากมายเช่นนี้ หลายดวงก็โหดร้ายกับชีวิตอย่างที่เรารู้กัน มันจะมีดาวเคราะห์ในเขตที่อยู่อาศัยที่ไหม้เกรียม แช่แข็ง และหายใจไม่ออกด้วยก๊าซพิษ หลายดวงที่ไม่มีชั้นบรรยากาศสำคัญสำหรับการควบคุมอุณหภูมิ หรือมีอันนึงที่เป็นอันตรายถึงชีวิต
13:10
ดาวศุกร์ ที่เคยคิดว่าน่าจะช่วยค้ำจุนชีวิต ได้รับการฆ่าเชื้อโดยชั้นบรรยากาศที่บดขยี้ และเป็นพิษ แต่ชีวิตอาจไม่จำกัดอยู่แค่ในเขตที่อยู่อาศัยก็ได้ ห่างไกลจากความอบอุ่นของดาวฤกษ์ ดวงจันทร์ของดาวเคราะห์ก๊าซยักษ์อาจเป็นโอเอซิสที่ซ่อนอยู่ตลอดชีวิต พลังงานของพวกเขาไม่ได้มาจากแสงดาว แต่มาจากแรงโน้มถ่วง การผลักดันและดึงที่ฉุนเฉียวของดาวเคราะห์หลัก เอนเซลาดัส มีทุกอย่าง: มหาสมุทรใต้ผิวดินขนาดใหญ่ ด้วยช่องระบายความร้อนที่ปล่อยสารเคมีของชีวิต ไททันก็มีเสน่ห์อย่างยิ่ง - ใหญ่กว่าดาวพุธ และด่างพร้อยไปด้วยทะเลสาบมีเทนและสารประกอบอินทรีย์ ในปี 2026 องค์การนาซ่าวางแผนส่งโดรนไปยังไททัน เพื่อค้นหาสัญญาณของสิ่งมีชีวิตในหุบเขาและหลุมอุกกาบาต กาแลคซีของเราอาจมี exomoons ถึง 100 ล้านล้านดวง - 100 เท่าของจำนวนดาวเคราะห์
14:38
บางดวงอาจมีขนาดเท่ากับโลก พร้อมด้วยชั้นบรรยากาศและน้ำบนผิวดิน ด้วยสถานที่มากมายให้ค้นหาชีวิต ดูเหมือนว่าเราก็จะได้ค้นพบแน่ๆ บางคนคิดว่า เราก็เพิ่งเจอไปแล้ว ในวันที่ 30 มิถุนายน 2519 ยานลงจอด Viking บนดาวอังคารได้พบบางสิ่งที่ยังคงไม่สามารถอธิบายได้ หลังจากถูกฉีดด้วยสารอาหาร ตัวอย่างจากดาวอังคารได้ขับก๊าซกัมมันตภาพรังสีออกมา ก็เหมือนดินจากโลก ดินผสม - ดินของแคลิฟอร์เนีย - ดินของดาวอังคาร นี่เป็นสัญญาณที่บ่งบอกว่าเป็นปรากฏการณ์ทางธรรมชาติ หรือการพบกันครั้งแรกกับชีววิทยาของมนุษย์ต่างดาว? การค้นพบแบคทีเรียเพียงตัวเดียวบนดาวอังคารหรือสถานที่อื่นๆ ในระบบสุริยะ
15:57
จะระบุว่าห่วงโซ่เเห่งการวิวัฒนาการทั้งหมด: จักรวาล, สารเคมี และชีวภาพ มีการทำงานทุกที่ ในกรณีนี้ การสร้างชีวิตทุกที่ในจักรวาล จะเป็นกฎมากกว่าข้อยกเว้น หากเรายังไม่พบชีวิต มันอาจจะอีกไม่นานจนกว่าเราจะพบ ขณะนี้นักวิทยาศาสตร์ของนาซ่าคาดว่าเราใกล้จะค้นพบแล้ว ภายในช่วงเวลาทั้งหมดของชีวิตเรา เรากำลังจะเข้าใจ ว่ามีสิ่งมีชีวิตบนวัตถุอื่นในระบบสุริยะ เราจะเข้าใจความหมายของสิ่งนั้นสำหรับวิวัฒนาการชีวิตบนโลกนี้ เรากำลังจะพบดาวเคราะห์รอบดาวฤกษ์อื่นที่เราสามารถพูดได้ว่า เราเห็นสัญญาณที่บ่งบอกถึงความอาศัยอยู่ได้ในชั้นบรรยากาศของพวกเขา ทั้งหมดนี้จะเกิดขึ้นในอีก 10 ถึง 20 ปีข้างหน้า มันน่าตื่นเต้นขนาดไหนล่ะ? เราใกล้จะถึงสิ่งที่ผู้คนต่างสงสัยกันมานานนับพันปีแล้ว: "เราอยู่อย่างโดดเดียว?" และที่นี่ เราใกล้จะพบแล้ว หากเราพบชีวิตข้างนอกนั่น เราจะค้นพบอะไรเกี่ยวกับตัวเราบ้าง?
17:39
โลกอยู่ส่วนไหนในเรื่องราวของชีวิต? เอกภพมีอายุเกือบ 14 พันล้านปี และกาแลคซีของเรานั้นมีอายุประมาณ 12 พันล้านปี ดังนั้น มันอาจมีชีวิตที่อาจก้าวหน้าขึ้นอย่างมาก กว่าชีวิตที่เรามีบนโลกใบนี้ โลกเป็นผู้มาที่หลังในระยะจักรวาลหรือไม่ สิ่งมีชีวิตโบราณจะเป็นไปได้อย่างไร ในช่วงสองสามล้านปีแรก จักรวาลร้อนเกินไปสำหรับชีวิตที่เรารู้จัก อุณหภูมิโดยรอบจะต้มคุณทั้งเป็น ในที่สุดเมื่อมันเย็นพอสำหรับชีวิต มันไม่มีดาวฤกษ์และดาวเคราะห์ มีแค่เมฆไฮโดรเจนขนาดมหึมาที่ขยับอย่างเชื่องช้า หลังจาก 70 ล้านปี แรงดึงดูดได้ดึงเมฆเหล่านี้และ หมุนพวกมันเข้าสู่ยุคดวงดาวรุ่นแรก ดาวฤกษ์ดวงแรกนั้นใหญ่และสว่าง แต่ไม่มีชีวิตที่จะมองดูพวกมันกำเนิดได้
19:53
องค์ประกอบที่สำคัญยังคงถูกหล่อหลอมในแกนกลางอันร้อนของดาวฤกษ์เหล่านั้น แม้แต่บิ๊กแบงก็ยังไม่ร้อนพอที่จะสร้างมันขึ้นมา องค์ประกอบเดียวที่สร้างขึ้นในบิกแบงคือไฮโดรเจน ฮีเลียม และลิเทียมอีกเล็กน้อย ทุกสิ่งที่ทำให้ชีวิตของคุณน่าอยู่ - องค์ประกอบเหล่านั้นไม่ได้ถูกสร้างขึ้นบนบิกแบง สถานที่เดียวที่พวกมันถูกสร้างขึ้นมานั้น อยู่ในแกนกลางที่ร้อนแรงของดาวฤกษ์ และเป็นวิธีเดียวที่พวกมันสามารถเข้าไปในร่างกายของคุณ คือถ้าดาวใจดีพอที่จะระเบิด การระเบิดตายอย่างน่าทึ่งของดาวขนาดกลางตัวแรกได้หว่านเข้าสู่จักรวาลไปด้วยส่วนผสมสำหรับชีวิต จากเถ้าถ่านของพวกมัน ได้ก่อกำเนิดยุคที่สองแห่งดวงอาทิตย์ขึ้น คราวนี้มีดาวเคราะห์หินกำลังวิ่งอยู่รอบ ๆ พวกมัน ช่วงเวลานี้แหละ: ส่วนผสมสำหรับชีวิตได้รวมกันเป็นครั้งแรก ประมาณ 13.7 พันล้านปีก่อน บางคนเชื่อว่าสภาพสำหรับชีวิตมีอยู่ก่อนหน้านี้แล้ว ในสายัณห์อันอบอุ่นแห่งการก่อกำเนิด เมื่อความร้อนจากบิ๊กแบงจางหายไป เอกภพได้ผ่านยุคทองไปแล้ว ประมาณ 15 ล้านปีหลังจากเวลาผ่านไป อุณหภูมิโดยรอบสูงถึง 75º F (24º C)
21:51
เป็นเวลากว่าหลายล้านปี มันอบอุ่นในทุกทิศทาง ดั่งฤดูร้อนที่ไม่มีที่สิ้นสุดบนโลก ในทางทฤษฎีแล้ว ดวงดาวและดาวเคราะห์น่าจะก่อตัวขึ้นได้ตั้งแต่ต้น ในสมมติฐานของเอกภพที่มีความหนาแน่นสูงเป็นพิเศษ หากมีบริเวณดังกล่าวจริง น้ำของเหลวอาจไหลอย่างล้นเหลือ แม้แต่บนดาวเคราะห์ที่อันตรายเเละไกลจากดาวฤกษ์ใดๆ นี่อาจเป็นจุดเริ่มต้นของชีวิตได้ไหม? มนุษย์ต่างดาวกำลังได้ความร้อนของบิ๊กแบงหรือเปล่า? บางแห่งอาจมีดาวเคราะห์ที่มีชีวิตเกือบแก่เท่ากับตัวเอกภพ ด้วยการเริ่มต้นหนึ่งหมื่นล้านปี เอกภพน่าจะเต็มเปี่ยม ไปด้วยชีวิตที่ก้าวหน้ากว่าของเรา แม้จะมีการค้นหามานานหลายทศวรรษ แต่ไม่มีสัญญาณของชีวิตมนุษย์ต่างดาวที่ได้รับการยืนยัน ฉลาดหรืออื่นๆ แล้วทุกคนอยู่ที่ไหนล่ะ?
23:28
เราอยู่อย่างโดดเดี่ยวจริงเหรอ? บางทีชีวิตดึกดำบรรพ์เป็นเรื่องปกติ แต่สติปัญญาชาญฉลาดนั้นหายากเหลือเกิน บางทีเอกภพอาจใหญ่เกินไปสำหรับการสื่อสารที่เป็นไปได้ หรือบางทีเราเป็นพวกแรก เราสามารถเป็นบทเปิดในประวัติศาสตร์ที่แผ่กิ่งก้านสาขาของชีวิตได้หรือไม่? เอกภพยังอายุน้อย และดาวเคราะห์ส่วนใหญ่ยังไม่เกิด ส่วนผสมสำหรับชีวิต จะเคี่ยวผสมต่อไปอีก 100 ล้านล้าน ปี จากมุมมองนี้เราคือรุ่งอรุณ ทำนองเปิดในซิมโฟนีแห่งชีวิต ชีวิตบนโลก - ดาวดวงสุดท้ายตาย: ประมาณ 100 ล้านล้าน ปี
25:23
อะไรจะเกิดขึ้นหลังจากเรานี้? ดาวแคระแดงสามารถมีชีวิตอยู่ได้ถึง 10 ล้านล้านปี อาบดาวเคราะห์ของพวกมันด้วยแสงดาวไปชั่วกัลป์ ชีวิตมีความเป็นไปได้มากขึ้นในช่วงเวลาเหล่านี้ เมื่อสภาวะเงื่อนไขมีความเสถียรเป็นระยะเวลายาวนาน สิ่งมีชีวิตใดที่อยู่ใกล้กับดาวเหล่านี้จะต้องต่อสู้ ด้วยเปลวสุริยะที่รุนแรงซึ่งคุกคามการสูญพันธุ์อย่างต่อเนื่อง ดาวเคราะห์เหล่านี้ส่วนใหญ่จะถูกล็อคไว้เป็นทางด้านเดียว - ด้วยหนึ่ง สัมผัสกับแสงแดดอย่างถาวร อีกด้านถูกแช่แข็งในความมืด แต่ก็อย่างที่โลกได้สอนเราไว้ ชีวิตสามารถปรับตัวได้อย่างน่าทึ่ง ชีวิตจะเป็นแบบไหน เมื่อมันมีเวลาเป็นล้านล้านปีให้วิวัฒนาการ? วันหนึ่ง ไม่ว่าทางใดก็ตาม เรื่องราวของชีวิตก็จะถึงจุดสิ้นสุด หากเราเป็นส่วนแรกของเรื่องนั้น เรามีโอกาสนำคบเพลิงแห่งชีวิตนำไปสู่อนาคต
27:57
และถ้าชีววิทยายังคงมีอยู่ต่อไปในอนาคต งั้นเราจะอยู่ในช่วงเวลาพิเศษ ในส่วนต่อๆ เอกภพจะดูแตกต่างกันไปอย่างมาก การขยายตัวของกาลอวกาศจะทำให้มองไม่เห็นดาวไกลโพ้น และท้องฟ้ายามค่ำคืนจะมืดมิด บางทีชีวิตในอนาคตอันไกลอาจสงสัย: การมีชีวิตอยู่ในยุคแรกๆ อันยอดเยี่ยมของเอกภพเป็นอย่างไรกันนะ? เราโชคดีพอที่จะรู้คำตอบ สิ่งที่เราต้องทำคือค้นหา สร้างขึ้นโดย Melodysheep ชีวิตที่เหนือกว่า ถัดไปในชีวิตที่เหนือกว่า: การติดต่อกับชีวิตที่ชาญฉลาด เอาชีวิตรอดจากการสิ้นสุดของจักรวาล ฟิสิกส์ของชีวิตมนุษย์ต่างดาวและอื่น ๆ คำบรรยาย จาก Pxenter

DOWNLOAD SUBTITLES: