MULTISUB【山河令 Word Of Honor】EP36 | 张哲瀚龚俊仗剑江湖,执手天涯 | 张哲瀚/龚俊/周也/马闻远/孙浠伦/陈紫函/寇振海/黑子 | 古装武侠片 | 优酷 YOUKU

MULTISUB【山河令 Word Of Honor】EP36 | 张哲瀚龚俊仗剑江湖,执手天涯 | 张哲瀚/龚俊/周也/马闻远/孙浠伦/陈紫函/寇振海/黑子 | 古装武侠片 | 优酷 YOUKU

SUBTITLE'S INFO:

Language: Thai

Type: Robot

Number of phrases: 606

Number of words: 766

Number of symbols: 17367

DOWNLOAD SUBTITLES:

DOWNLOAD AUDIO AND VIDEO:

SUBTITLES:

Subtitles generated by robot
00:27
♪ถามกระบี่ ถามดาบ เมื่อใดบุญคุณและความแค้นจักจบสิ้น♪ ♪หวาดกลัวความเคียดแค้นชิงชัง จะทวีความวุ่นวาย♪ ♪ถามด้วยเล่ห์ ถามด้วยกลอุบาย ว่าผู้ใดเหนือกว่า♪ ♪ชะตาชีวิตผันผวน มิอาจคาดเดา♪ ♪ถามเส้นทาง ถามการเดินทาง สู่ขุนเขาอันไกลโพ้น♪ ♪สหายรู้ใจอยู่หนใด ช่างอ้างว้างเปล่าเปลี่ยว♪ ♪ถามสายฝน ถามแสงแดด ความในใจสุดแสนคณานับ♪ ♪มีเพียงแสงจันทร์ที่อยู่เคียงทุกคืนวัน♪ ♪ถามบุปผา พฤกษา ที่ผลิบานแย้มงาม♪ ♪ชีวิตที่ปิติยินดีแสนสั้นนัก เพียงไม่กี่ยามราตรีวสันต์♪ ♪ถามสารท ถามเหมันต พายุหิมะโหมกระหน่ำ♪ ♪เมฆหลากสีอันเปราะบางย่อมสลายไปตามกาลเวลา♪ ♪บุปฝาผลิบาน หากสวรรค์มีตา♪ ♪โปรดอย่าขบขัน ความโหดร้ายของชีวิต♪ ♪ยุทธภพคับแค้นเหลือคณา♪ ♪ผู้วายชนม์ ข้าลืมหมดสิ้น♪ ♪บุปผาร่วงโรย หากสวรรค์มีตา♪ ♪โปรดอย่าสมเพช ความโหดร้ายของชีวิต♪ ♪สิ้นวีรชน ชีวิตที่แสนสั้น♪
01:30
♪ผู้วายชนม์ ข้าลืมหมดสิ้น♪ = นักรบพเนจรสุดขอบฟ้า= =ตอนที่ 36= ท่านอาจารย์ อ๋องจิ้นผู้นี้เลวร้ายเช่นนี้ เหตุใดท่านถึงไม่ฆ่าเขา เฉิงหลิ่ง ระหว่างข้ากับท่านอ๋อง ในแง่ของความสัมพันธ์ส่วนตัว ยากจะตัดขาดบุญคุณความแค้น แต่ถ้าเพื่อคุณธรรม ข้าฆ่าเขาไม่ได้จริง ๆ อ๋องจิ้นครองอำนาจทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือ แต่คนรอบข้างก็จ้องจะทำร้ายเช่นกัน ถ้าข้าฆ่าเขา คนรอบข้างจะลุกฮือขึ้นมาก่อกบฏเป็นแน่ ขอแค่ข้าทำให้เขาบาดเจ็บ จนได้แต่นอนรอความตาย คนอื่นที่คิดจะขึ้นมาแทนก็ยากลำบาก ถึงจะเกิดความสมดุลระหว่างทั้งสองฝ่ายได้ ข้าไม่เข้าใจ เฉิงหลิ่ง กองทัพแคว้นจิ้นจะก่อกบฏเป็นแน่อยู่แล้ว หากอาจารย์ของเจ้าฆ่าอ๋องจิ้น ก็ยังมีคนอื่นมารับตำแหน่งแทนท่านอ๋อง ไฟสงครามก็ยังจะกระจายไปทั่วดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ไม่ได้ก่อให้เกิดความสมดุล มีเพียงให้อ๋องจิ้นกับฝ่ายอื่น สูญเสียจากการแตกหักภายใน ถึงจะสามารถรักษาสันติภาพของใต้หล้าได้เป็นชั่วปี คุณชายเจ็ด ท่านไม่ต้องอธิบายให้ข้าฟังแล้ว สมองข้าทึ่ม ไม่เข้าใจหรอก ข้าก็ไม่อยากเข้าใจด้วย ข้าแค่อยากจะช่วยชีวิตอาจารย์ของข้า
03:08
คำพูดเป็นเด็กเสียจริง เฉิงหลิ่ง เจ้าต้องเข้าใจ เมื่อเผชิญหน้ากับคุณธรรม ชีวิตของอาจารย์คนเดียวมีค่าพอที่จะพูดถึงที่ไหนกัน ข้าเลี้ยงกองทัพแคว้นจิ้นดุจพยัคฆ์ร้ายนี่ขึ้นมาเองกับมือ ไฟศึกลุกลน ผู้คนทุกข์ทน ถึงตอนนั้นสิ่งที่ข้าแบกรับไว้ ก็จะไม่ใช่แค่ความเสียใจของเคหาสน์สี่ฤดูแล้ว แต่รวมถึงดวงวิญญาณทั้งหมดที่เสียชีวิตในสงคราม ขอ... ขอโทษขอรับ ท่านอาจารย์ ในเมื่ออ๋องจิ้นได้หลิวหลีเจี่ยแล้ว คงต้องไปหาคัมภีร์หยินหยางเป็นแน่ ถึงแม้ว่าคัมภีร์หยินหยางอาจจะใช้รักษาเขาไม่ได้ แต่ข้าจะเสี่ยงกับเรื่องนี้ได้อย่างไร ถ้าหากว่าเขาหายดีแล้ว เช่นนั้นความทุ่มเทก่อนหน้านี้ของอาจารย์ ก็ไร้ผลไม่ใช่หรือ เฉิงหลิ่ง เจ้าคงไม่อยากให้อาจารย์นอนตายตาไม่หลับ ไปพร้อมความเสียดายนี่หรอกนะ เฉิงหลิ่ง พรหมลิขิตศิษย์ครูระหว่างเราสองคนนั้นแสนสั้น ไม่มีเวลาสั่งสอนเจ้าให้ดีได้ แต่เจ้าแค่จำประโยคเดียวนี่เท่านั้น ก็ถือเป็นศิษย์ที่ดีของอาจารย์แล้ว และเป็นประโยคที่อาจารย์อาวุโสสอนข้ามาตลอด จอมยุทธ์ที่ยิ่งใหญ่ เพื่อชาติ เพื่อประชา ใช้ร่างกายที่ไร้ค่ามาสร้างประโยชน์ได้
04:50
ช่างโชคดีนัก ช่างโชคดีนัก ไม่ต้องเศร้าไปนะ อูซี คุณชายเจ็ด เฉิงหลิ่งกับเหล่าเวินเป็นญาติที่สนิทที่สุดของข้า ข้าฝากดูแลพวกเขาให้ดี ๆ ด้วย จื่อซู ข้ารู้ ที่ท่านอ๋องต้องการไม่ใช่คัมภีร์หยินหยาง ท่านอ๋องกับข้าเมื่อสืบสาวราวเรื่องถึงต้นตอแล้ว เดิมก็คือทายาทของซาถัว เนื่องจากบรรพบุรุษมีคุณงามจากการปราบกบฏ จึงได้รับแซ่แห่งฮ่องเต้ รับตำแหน่งผู้บัญชาการ แล้วก็สืบทอดต่อมาเรื่อย ๆ จนเป็นดังเช่นทุกวันนี้ และเรื่องเหล่านี้เจ้าก็รู้อยู่แล้ว แต่ถ้าย้อนไปกว่านั้นอีก กลุ่มของชนชาติพวกเราสังกัดราชนิกุลทั่วเจีย ในชนกลุ่มมีตำนานโบราณเล่าต่อกันมา ว่าตอนบรรพบุรุษทำสงครามปราบปรามในยุทธภพ เคยทิ้งคลังสมบัติไว้ที่หนึ่ง ในคลังเก็บความลับที่ทำให้แผ่นดินมั่นคงชั่วนิรันดร์ ถ้าหากหาความลับนี้เจอ ชนชาติเราก็จะสามารถใช้ชีวิตมั่งคั่งอุดมสมบูรณ์ ไม่ต้องร่อนเร่พเนจรอีกต่อไป คลังสมบัติมีกุญแจหกดอก แบ่งกันดูแลโดยผู้นำตระกูลของทั้งหกตระกูลใหญ่ ผู้นำตระกูลของทั้งหกตระกูลใหญ่ดูแล ใช่ ฟังดูเหมือนหลิวหลีเจี่ย กับกุญแจมากใช่หรือไม่ แต่แท้จริงแล้วบรรพบุรุษของข้า ยังมีอีกหลายตำนานที่คล้ายกัน
06:35
จริง ๆ แล้วล้วนเป็นแค่ความเพ้อฝันเลื่อนลอย ฟังเยอะเข้าเลยไม่ถือเป็นเรื่องจริงจัง แต่ข้าจำได้ว่าเจ้าเคยบอกว่า ท่านลุงโจวถูกท่านอ๋องอาวุโสลอบสังหาร อดทำให้ข้านึกถึงเมื่อตอนข้าเป็นเด็กไม่ได้ ท่านอ๋องอาวุโสเคยบอกเด็ก ๆ อย่างพวกเราว่า ความลับที่ทำให้แผ่นดินมั่นคงชั่วนิรันดร์นี่ จะหาเจอในไม่ช้า แต่จากนั้นก็ไม่มีข่าวคราวต่อมาเลย และก็เป็นช่วงเวลานั้น ที่ท่านอ๋องอาวุโสกลายเป็นคนหมดอาลัยตายอยากมาก ทุกครั้งที่เมาก็จะทอดถอดใจว่า หามาหลายปีสุดท้ายก็เป็นแค่ลมเอย พวกทรยศเสียเวลาข้าเอย แล้วก็เป็นช่วงเวลานั้น ที่ข้าเพิ่งรู้ว่าท่านลุงโจวเสียชีวิตแล้ว หลิวหลีเจี่ยกับกุญแจ เดิมทีท่านอาจารย์ได้มาตอนทัศนาจรหลายปีก่อน หรือว่าเพื่อนของท่านอาจารย์ ก็คือท่านพ่อหรือ (กุญแจหลิวหลีเจี่ยและลูกกุญแจ) (เป็นของที่ได้มาจากการเที่ยวทัศนาจร ของอาจารย์ของเจ้าและเพื่อนเมื่อหลายปีก่อน) (ทำได้อย่างชาญฉลาดมาก) (เล่ากันว่าเป็นกุญแจสำคัญที่ใช้เปิดขุมทรัพย์ของซงม่อ) (หรือตระกูลสูงศักดิ์ทั่วเจียอะไรสักอย่าง) (ข้าถึงว่าหลิวหลีเจี่ยห้าชิ้นในภาพวาดของท่านอ๋อง) (มีหลากรูปหลายแบบ) (ตอนนั้นที่ท่านพ่อของท่านจากไปอย่างกะทันหัน)
08:16
(เป็นการก่อกบฏของประมุขคนแรกแห่งแคว้นจิ้น) (ที่กระทำการฆ่าอย่างลับ ๆ) ท่ามกลางความมืดมน แท้จริงมันถูกฟ้าลิขิตไว้แล้ว ส่งกันพันลี้ ก็ยังต้องจากกัน ส่งถึงแค่ที่นี่เถิด จื่อซู ในใจทั้งเจ้าและข้าต่างรู้ดี ความลับที่ทำให้แผ่นดินมั่นคงชั่วนิรันดร์นั่น เดิมก็เป็นแค่ตำนานเพ้อเจ้อ ใต้หล้าจะมีของพวกนี้ได้อย่างไร เหตุใดเจ้าจะต้องไปอีก เป่ยเยวียน ไม่ต้องโน้มน้าวหรอก ถ้าตำนานนี้เป็นเรื่องจริง ข้าต้องไปอยู่แล้ว ถึงแม้จะเป็นเรื่องไม่จริง ข้าก็ยังต้องไป เจ้าลองคิดดู ด้านหนึ่งคือผู้คนในใต้หล้า อีกด้านหนึ่ง คือชีวิตที่ไม่รู้ว่าจะสามารถอยู่ได้อีกกี่วัน หากสำเร็จ ต่อให้ตายก็ไม่เสียดาย หากไม่สำเร็จ ก็ยอมพลีชีพเพื่อผดุงธรรม อย่างไรก็ไม่เสียเปรียบ ข้าจะต้องกลัวอันใดอีก ได้ ครั้งนี้เจ้าเร่งเดินทางทั้งวันทั้งคืน หากเจ้าต้องการอะไรระหว่างทาง สั่งโรงเงินผิงอานได้ตามสบายเลย จื่อซู ทุกอย่างที่นี่เจ้าวางใจได้ ฝากไว้กับเจ้า ข้าวางใจอยู่แล้ว เฉิงหลิ่ง รู้ว่าอาจารย์เป็นห่วงอะไรมากที่สุดหรือไม่ คำพูดที่สั่งเสียให้เจ้า พูดอีกรอบ ท่านอาจารย์บาดเจ็บสาหัสเกินไป คุณชายเจ็ดกับต้าอู พาท่านไปหาหมอที่เขาเซียนในต่างแดน สั่งให้ข้ากับอาจารย์อากลับมาสร้างเคหาสน์สี่ฤดูใหม่
10:07
รอท่านหายแล้วค่อยกลับมา เจ้าเด็กแสบ เจ้ามาทำหน้าขมขื่นแบบนี้ จะให้อาจารย์อาเจ้าเชื่อได้อย่างไร เจ้ารู้ดี หากเจ้าทำความแตก ด้วยนิสัยอาจารย์อาเจ้า ไม่รู้จะทำเรื่องอะไรออกมาบ้าง หากเจ้าไม่กลัว อาจารย์เจ้าจะปวดร้าวใจเป็นอย่างมาก ตอนอยู่ในโลกยมบาล ข้าก็ช่วยไม่ได้แล้ว ข้า ข้าจะฝึกให้ดี เขาเขียวตั้งตระหง่าน แม่น้ำเขียวไม่หยุดไหล อนาคตยังอีกยาวไกล ในที่สุดก็จะมีวันพบกันใหม่ ความลับที่ทำให้แผ่นดินมั่นคงชั่วนิรันดร์นั่น ตำนานนี่ ไม่คาดคิดว่าจะเป็นเรื่องจริง เกียรติยศในการเปิดคลังยุทธ์ด้วยตนเองนี่ ข้าไม่กล้าแย่งมาไว้ ใต้เท้าต้วน เชิญ ขอบคุณราชาแมงป่อง ศิษย์ ขอรับ ทำลายน้ำแข็งให้ข้า ท่านพ่อ กลับมาที่ที่ท่านเคยอยู่ ดีใจหรือไม่ขอรับ เปิดไม่ได้ ของปลอมหรือ น่าแปลก ลูกกุญแจไม่ถูกนี่ เป็นไปไม่ได้ นี่... ของปลอม โจวจื่อซู ยังมีใครอีก ข้าปล่อยพวกเจ้าไป เหตุใดประมุขหุบเขาผีถึงหลอกข้า ลูกกุญแจนี้เป็นของปลอม มีอะไรน่าแปลกใจกัน ขนาดหลิวหลีเจี่ยยังมีของปลอมได้ เหตุใดกุญแจจะมีของปลอมไม่ได้ล่ะ ประมุขหุบเขาผีอยู่ที่ใด ท่านอ๋องจิ้นเขาไม่ได้มาหรือ โจวจื่อซู ไม่ว่าเจ้าจะเก่งกาจเพียงใด
16:14
วันนี้ เจ้าก็อย่าคิดที่จะ... ดูท่าจะไม่ได้มา ก็ดี หิมะถล่ม เร็ว ถอย ถอยเร็ว ถอย ถอย ถอย ไป ไป ไป ไปสิ เจ้ามาได้อย่างไร แผลของเจ้า เจ้าคนชั่ว เจ้ายังรู้จักจะห่วงข้าอีกหรือ ไหนตกลงกันว่าจะร่วมเป็นร่วมตายกันอย่างไรล่ะ เจ้าหาที่นี่เจอได้อย่างไรกัน ไร้สาระ หากข้าไม่ตามพวกเขามาจะหาเจ้าเจอหรือ ข้าไม่รู้เสียหน่อยว่าคลังยุทธ์อยู่ที่ไหน ปิ่นนั่น เจ้าทึ่มหรือ ทั้ง ๆ ที่ข้ารู้แล้วว่าจะไปแกล้งตาย หรือข้ายังจะเอาปิ่นไปที่ที่อันตรายอีกหรือ ไม่ฝากให้เจ้าแล้วจะฝากให้ใครเล่า แท้จริงแล้วกุญแจของคลังยุทธ์ ปักไว้ที่ผมข้าตลอด ใช่ ท่านพ่อท่านแม่ข้ารู้คุณและโทษของมันตั้งแต่แรก ก็เลยอำพรางขึ้นมา แต่น่าตลกที่คนหุบเขาผี ค้นลานบ้านข้าทุกซอกทุกมุม ก็ยังหาไม่เจอ ไม่คิดเลยว่ามันจะอยู่บนหัวของข้า ถ้าหากว่าข้าไม่ได้เอาปิ่นนั่นมาด้วย พวกเราจะไม่เหวอกันหรือ เจ้าตั้งใจจะมาพลีชีพ ก็คงต้องพกมันไว้อยู่แล้ว โจวจื่อซู เจ้านี่มันชั่วจริง ๆ ถ้าไม่ใช่เพราะเจ้าเฒ่าพิลึกนั่นยึดคุณธรรม เจ้าพวกโง่ ทำเรื่องอะไรกัน โง่เขลาเหลือเกิน ท่านเย่ ไม่ได้นะขอรับ จื่อซูเขาบอกว่าห้าม... เจ้าจะไปรู้เรื่องอะไร
19:40
นี่ท่านกำลังทำร้ายเขาอยู่ พวกเขาสองคนร่วมเป็นร่วมตายกัน หากว่าคุณชายเวินรู้ว่าร่างกายประมุขโจวไม่ไหวแล้ว เช่นนั้นก็จะ... หุบปากเน่า ๆ ของเจ้าไปซะ ใครไม่ไหวแล้วกัน ข้ายังไม่ตาย ข้าไม่ยอมให้ใครตายก่อนหรอก เจ้าเคยคิดหรือไม่ว่าถ้าข้ารู้ผลลัพธ์ที่ตามมาแล้ว จะเป็นอย่างไร อย่างไรกัน เจ้าไม่กลัวตาย หรือว่าข้าจะกลัวหรือ อย่าจุดไฟ ในนี้อากาศหายใจมีน้อย กลัวอันใดเล่า ในเมื่อพวกหรงเซวี่ยนสามารถฝึกฝนวรยุทธ์ที่นี่ได้ ในวังใต้ดินนี้ก็ต้องมีทางระบายอากาศอยู่แล้ว นักบุญโจว เจ้ายอมตายโดยไม่ยี่หระใด ๆ ทั้งสิ้นไม่ใช่หรือ อย่างไรกัน ตอนนี้ไม่อยากตายแล้วหรือ ถ้าได้ใช้ชีวิตแบบดี ๆ ผู้ใดอยากตายกัน อีกอย่าง ก่อนหน้านี้ยังไม่ได้รู้จักเจ้าไม่ใช่หรืออย่างไร ไม่คาดคิดเลยว่าวิชาหกประสานนี้ จะยังแข็งแกร่งกว่าคัมภีร์หยินหยางอีก สามารถทำลายขอบเขตเทวดากับมนุษย์ได้จริง ๆ เพียงแต่คนเรายังมีชีวิตอยู่ เช่นนั้นก็ต้องมีความหวังอยู่เป็นแน่ หากตายแล้วก็หมดสิทธิ์ทุกอย่างแล้วไม่ใช่หรือ ช่างเป็นที่ที่พวกชายหนุ่มมอมแมมอยู่กันจริง ๆ ไม่รู้ว่าท่านแม่ของข้ากับท่านอาจารย์น้า ทนไปได้อย่างไร ที่นี่น่าจะเป็นสถานที่ที่ประลองยุทธ์ คลังหนังสือน่าจะอยู่ด้านใน =คัมภีร์หยินหยาง= =คัมภีร์หยินหยาง= คัมภีร์หยินหยาง ข้าหาของล้ำค่าชิ้นหนึ่งเจอจริง ๆ ด้วย อาซวี่
22:50
นี่เป็นของที่หายสาบสูญไปของหุบเขาหมอเทวดาเลยนะ มา ช่วยข้าเก็บไว้ เผื่อพวกเราออกไปแล้วใช้ได้ล่ะ ยังไม่พูดถึงว่าวิชาหกประสานนี้ จะสามารถรักษาบาดเจ็บของข้าได้หรือไม่ก่อน ตอนนี้หิมะถล่มปิดถนนไปแล้ว พวกเราจำเป็นต้องรอถึงฤดูร้อน หิมะละลายแล้วถึงจะออกไปได้ พวกเราขาดน้ำขาดเสบียง เมื่อข้ารู้ว่าเจ้าสั่งโรงเงินผิงอาน ไปซื้อดินปืนมามากมาย ข้าก็เดาออกแล้วว่าเจ้าต้องการจะทำอันใด ไม่ต้องดูแล้ว ไป ๆ ๆ ข้าอยากรู้ใจจะขาด ว่าความลับที่ทำให้แผ่นดินมั่นคงชั่วนิรันดร์คืออันใด ไม่แน่อาจจะมีสมบัติศักดิ์สิทธิ์ที่สามารถเรียก เทวดาร้ายกาจสมัยโบราณกลับมาก็ได้ เช่นนั้นก็จะมีทางช่วยพวกเราได้แล้ว ไปกันเถอะ กระบวนยุทธ์เปลี่ยนแปลงเมฆหมอกสิบสามท่า วิชาที่ไม่ได้สืบทอดแห่งพรรคเหิงซาน ตำราการเกษตร มีอะไร นี่เป็นหนังสือที่เล่าเรื่องเกี่ยวกับการทำเกษตร หรืออาจจะเป็นเพราะผู้อาวุโสหรง เข้าใจผิดตอนขโมยตำราวรยุทธ์ล้ำค่า เลยถือโอกาสหยิบฉวยสิ่งนี้ติดมือมาด้วย แปลกเชียว เหตุใดในห้องนี้ ถึงมีแต่หนังสือที่เล่าเรื่องเกี่ยวกับการทำเกษตรเล่า หาเจอแล้ว วิธีผสานจิตทั้งหก เล่มนี้นี่แหละ ล้วนเป็นเสบียงทั้งนั้น เหล่าเวิน เจ้าแน่ใจหรือ ว่าพวกเราค้นหาทุกห้องลับแล้ว ในพวกห้องลับนี้เช่นใดถึง ล้วนเป็นพวกเครื่องมือทำการเกษตรและหนังสือล่ะ แม้แต่เงินสักสตางค์หนึ่งก็ไม่มี ล้วนเป็นเสบียงทั้งนั้น
26:46
นี่เป็นของที่หรงเซวี่ยนพวกเขาเตรียมไว้หรือ เจ้าดูแผ่นกระดาษปิดสิ่งของพวกนี้ ล้วนเป็นภาษาโท่เจ เดิมคิดจะใช้เสบียงมาตอบสนองความหิว ตอนนี้ดูท่าคงเป็นไปไม่ได้แล้ว เสบียงพวกนี้เก็บไว้ที่นี่นานเท่าใดแล้ว แค่ 20 ปีไม่น่าจะสลายตัวเป็นเช่นนี้กระมัง ข้าเข้าใจแล้ว ข้าเข้าใจทั้งหมดแล้ว พวกนี้ก็คือความลับที่ทำให้แผ่นดินมั่นคงชั่วนิรันดร์ ในตำนานเล่ากันว่าถ้าหาความลับนี้เจอ ก็จะสามารถทำให้ชาวซาถัว ใช้ชีวิตอย่างมั่งคั่งอุดมสมบูรณ์ได้ เจ้าดู ในพวกห้องลับนี้ ล้วนเป็นเครื่องมือการเกษตร เสบียง และเกษตรศาสตร์ที่แปลเป็นภาษาโท่เจ แท้จริงแล้วนี่ก็คือความลับ ที่บรรพบุรุษของชาวโท่เจ ถ่ายทอดลงมาให้แก่ลูกหลานนี่เอง เช่นนี้นี่เอง หากชนชาติเร่ร่อนเรียนรู้ที่จะบุกเบิกปลูกข้าวเป็น ก็จะสามารถใช้เครื่องมือการเกษตร ของยุทธภพเลี้ยงตัวเองได้ เช่นนี้แผ่นดินก็จะมีความมั่นคงแล้ว อ๋องจิ้นน้อยของเจ้าเสียแรงเปล่า ๆ เช่นนี้ ก็เพื่อแค่เสบียงและเครื่องมือการเกษตรทั้งห้องนี้นี่เอง ความลับที่ทำให้แผ่นดินมั่นคงชั่วนิรันดร์ ที่ถ่ายทอดลงมาจากบรรพบุรุษของเขา ก็คือการปลูกข้าวให้ดี ๆ นี่เอง หัวเราะจนข้าปวดท้องไปหมด ดังนั้นท่านลุงหลงเลยเล่าว่า อาจารย์ของข้าคิดทุกวิถีทาง ไปรวบรวมหลิวหลีเจี่ยให้ครบ หลังจากเปิดคลังใต้ดินแล้ว กลับไม่พบอะไรสักอย่าง ท่านต้องช่วยท่านพ่อของข้าหาเป็นแน่
28:35
ส่วนท่านพ่อของข้าต้องได้รับคำสั่งจากอ๋องจิ้น ถึงมาหาความลับอันนี้เป็นแน่ สุดท้ายกลับเจอแต่ห้องที่เต็มไปด้วยเสบียง อ๋องจิ้นเฒ่าได้ข่าวแล้วพาลโกรธ เลยประหารชีวิตท่านพ่อของข้า ไม่ ไม่ถูกสิ ท่านพ่อของข้าเข้าใจนิสัยของอ๋องจิ้นเฒ่า รู้ว่าถึงจะบอกตามความจริงไป อ๋องจิ้นก็จะไม่เชื่อเป็นแน่ นอกจากยากที่จะพ้นโทษแล้ว ยังจะทำให้อาจารย์ของข้าเดือดร้อนอีก บางทีท่านพ่อของเจ้าอาจจะ ไม่เคยบอกกับอาจารย์ของเจ้าเลย ว่าคลังล้ำค่านี้หมายถึงอะไร ดังนั้นหลังจากนั้นแล้ว อาจารย์จึงเอาที่นี่ให้หรงเซวี่ยนแปลงเป็นคลังยุทธ์ เพราะว่าที่นี่เป็นคลังว่างเปล่าอยู่แล้ว ตอนนี้ข้าอยากเห็นเหลือเกิน ว่าอ๋องจิ้นน้อยของเจ้าจะมีสีหน้าอย่างใด หลังจากรู้ความจริงเรื่องนี้ไปแล้ว ต้องน่าดูมากแน่ ๆ หยุดขำได้แล้ว ตอนนี้หิมะปิดภูเขาอยู่ ถึงเจ้ากับข้าจะหาทางออกเจอ ถึงแม้พวกเราจะออกไปได้ เจ้าคิดว่า ผู้คนที่กินแต่หิมะจะอยู่ได้นานเท่าไรกัน เช่นนั้นเจ้าลองทาย ว่าเย่ไป๋อีกินแต่น้ำแข็งกับหิมะอยู่มานานเท่าไร เจ้าไม่แปลกใจบ้างหรือ เหตุใดเจ้าเฒ่าพิลึกนี่ ถึงทำตัวหิวโหยเหมือนผีที่กลับมาเกิดใหม่ กินอย่างสาสมใจเพียงนั้น นั่นเป็นเพราะว่า เขาไม่เคยได้กินอาหารบนโลก
30:02
มาร้อยกว่าปีแล้ว ผิดกฎท้องฟ้าเปลี่ยนโชคชะตา จำเป็นต้องมีการชดใช้ ถ้าสำเร็จวรยุทธ์วิเศษนี้แล้ว ก็สามารถสร้างทางเดินเลือดลมทั้งตัวใหม่ได้ ทำให้ผู้คนหน้าตาอ่อนเยาว์ไปตลอดการ ใช้ชีวิตสุขเสวยราวเทวดา แต่มันก็มีข้อเสียของมัน สาเหตุที่เย่ไป๋อีอยู่ที่หุบเขาฉางหมิง ไม่ลงเขามานานเช่นนี้ นั่นเป็นเพราะว่าถ้าหากก้าวไปยังโลกมนุษย์ ก็จะต้องอยู่ในที่ที่หนาวเหน็บตลอดไป หลังจากนั้นก็นอนกลางดิน กินกลางทราย กินแต่น้ำแข็งกับหิมะ หากทานอาหารของมนุษย์ไปแล้ว ก็จะเริ่มเหี่ยวแก่หมดอายุขัย เพราะฉะนั้น ตั้งแต่พวกเรารู้จากเย่ไป๋อีมา สีผมของเขาจึงได้ขาวขึ้นเรื่อย ๆ เพราะว่าเจ้าเฒ่าพิลก ทนเป็นอยู่แบบครึ่งเป็นครึ่งตายมามากพอแล้ว ฉะนั้นเขาเลยกินเยอะเท่าที่กินได้อย่างสาสมใจ ถึงเขาจะไม่ต้องการที่จะเป็นอมตะ ก็ต้องกินตามใจจนคุ้มให้ได้ ก็หมายความว่า ถึงพวกเราจะมีชีวิตรอดออกจากที่นี่ไป หลังจากนี้ก็ต้องอาศัยอยู่ที่ที่หนาวเหน็บไปยาวนาน กินแต่น้ำแข็งกับหิมะ ใช้ชีวิตต่อไปไม่จบไม่สิ้น ใช้ชีวิตเช่นนั้น หรือจะตายไปตรงนี้ ข้าจำเป็นต้องคิดดูก่อน
31:39
วิชาหกประสาน การสร้างหลังจากทำลาย ต้องผ่านความทุกข์ทรมานอย่างกับอยู่ในนรกก่อนหนึ่งรอบ จึงจะสามารถสร้างทางเดินเลือดลมทั้งตัวใหม่ได้ แล้วค่อยได้เกิดใหม่ แต่ต่างคนร่างกายต่างไม่เหมือนกัน ความทุกข์ทรมานก็ต่างไม่เหมือนกัน ฉะนั้นต้องฝึกฝนวรยุทธ์นี้ด้วยกันสองคน ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ในตอนที่ฝ่ายตรงข้ามเกือบจะพังทลาย ใช้ลมปราณช่วยเหลือกันและกันให้ผ่านความยากนี้ไปได้ เช่นนั้นข้าก็ได้เปรียบแล้วสิ ข้าจะเล่าความจริงกับเจ้านะ การลิ้มรส ความรู้สึกในการดมและการสัมผัสของข้า ค่อย ๆ หายไปหมดแล้ว ไม่รู้สึกถึงความเจ็บเลย ข้ารู้ ดังนั้นผู้อาวุโสเย่กับต้าอูจึงกำชับเพิ่มเติมว่า หลังจากเข้าฌาณแล้ว แม้แต่การมองกับการฟังของเจ้าก็อาจจะ ล้วนหายไปหมด แต่หากเป็นเช่นนี้ จำต้องห้ามตื่นตกใจไป แค่จดจ่อกับเรื่องเลือดลมไหลในตัวก็พอ หลังจากอดทนความทุกข์ยากมาหมดสิ้นแล้ว ประสาทสัมผัสทั้งห้าก็จะฟื้นคืนมาเอง แต่ว่าเข้าไปอีกขั้นหนึ่งแล้ว ทุกอย่างก็จะเริ่มต้นใหม่อีก เข้าใจแล้ว มาเถิด ♪ท้องฟ้าเปลี่ยนเป็นสีเทา ข้ามผ่านลำธารที่หนาวเหน็บ♪ ♪เงาจันทรในจอกเหล้ายามราตรี สะท้อนรอยยิ้มที่เศร้าสร้อย♪ ♪ผู้ใดให้ข้าควบอาชาข้ามผ่านลำธาร ทะเลสาบ ทั่วทั้งสี่ทิศ♪
33:42
♪ผู้ใดกันหลงมัวเมาอยู่ในฝัน ตื่นขึ้นมาไม่พบเจอทางกลับบ้าน♪ อาซวี่ อาซวี่ ถ้าข้าสารภาพตอนนี้ ก็ไม่ถือว่าโกหกเจ้าหรอกกระมัง ผู้ที่เป็นถึงผู้นำเทียนชวงอย่างเจ้า ควรมีความคิดที่ลุ่มลึกกว่านี้ เหตุใดข้าพูดอันใดเจ้าก็เชื่อไปหมดเล่า ♪ยังมิสายไปที่เรานั้นได้พบเจอกัน♪ ♪อย่าปล่อยให้ฤดูกาลผ่านเลยไปโดยมิทันได้ทำอันใด♪ ♪ละทิ้งการผจญภัยบนหลังม้า เพื่อชีวิตที่เงียบสงบ♪ ♪ลำธารและภูเขานับพันลี้ แสงสว่างจากนครัวเรือนับหมื่น♪ ♪เรื่องราวในอดีตเลือนหายไปดั่งหมอกควันท่ามกลางพายุทราย♪ ♪ข้าจะใช้ช่วงเวลาที่เหลืออยู่กับเจ้าอย่างมีความสุข♪ อาซวี่ เขาใกล้จะตายแล้ว เกิดอะไรขึ้นกับเขา ข้ามีวิธีหนึ่งสามารถช่วยเขาได้ แต่ว่า ต้องใช้ชีวิตของเจ้าไปแลกเปลี่ยน เจ้าจะยอมหรือไม่ ขอน้อมรับด้วยความยินดีอย่างที่สุด ตอบได้ดี เวินเค่อสิง ข้าเคยสัญญากับเจ้า ว่าจะช่วยชีวิตโจวจื่อซูให้ได้ ชาตินี้ข้าไม่เคยทรยศผู้ใด ข้าจะถ่ายทอดวิชาหกประสานนี้ให้แก่เจ้าเดี๋ยวนี้
35:34
ขอโทษด้วย เจ้าก็ตั้งใจจะโกหกข้าเช่นกันไม่ใช่หรือ ข้าโกหกเจ้าครั้งนี้ ก็ไม่ถือว่าเป็นความผิดอันใหญ่ คนที่ยังมีชีวิตอยู่ต่อไป จึงจะเป็นผู้ที่ทรมานที่สุด เจ้าเป็นศิษย์พี่ของข้า ก็ยอมข้าสักครั้งเถิด เจ้ารอข้าก่อน เจ้าเป็นอะไรไป เมื่อก่อนข้าคิดว่าเจ้าแค่แกล้งเป็นบ้าใบ้ คิดไม่ถึงว่า เจ้าจะบ้าไปแล้วจริง ๆ เวินเค่อสิง เจ้าดีใจหรือไม่ รู้สึกใจโล่งแล้วหรือไม่ นี่ก็คือจุดจบที่เจ้าต้องการหรือ เจ้ามันไม่คู่ควร คนชั่ววางมีดลงก็จะได้กลายเป็นอรหันต์ คนดีทำเรื่องชั่วลงไป จะต้องถูกโทษไม่ได้เกิดใหม่ทุกชาติอย่างนั้นหรือ ไม่มีกฎเกณฑ์เช่นนี้ ข้าอยากเดิมพันดูสักตั้ง เจ้า ก็คือคนๆ นั้นที่ข้ารู้จัก เหล่าเวิน อาซวี่ ดื่มเหล้าเถอะ คนที่ไม่ล้างก็อดกิน การเอาเวลาเสียไปกับการหาหมอกินยา ในตอนที่สุขภาพยังแข็งแรงดี ไม่สู้ให้ข้าได้อยู่กับคนรู้ใจท่านนี้ เดินทางดื่มเที่ยวทั่วยุทธภพ สบายๆ ตามใจชอบ ถึงจะรู้สึกว่าชีวิตนี้คุ้มค่า ลมปราณทั้งหกโหดร้ายทารุณอย่างมาก ไม่ใช่สิ่งที่ร่างกายจะทนได้ จำเป็นต้องมีผู้ใดผู้หนึ่งยอมเสียสละทำเป็นเตาหม้อ หลังจากกลั่นลมปราณแล้ว ค่อยส่งกลับไปให้ผู้ฝึกฝน จึงจะสร้างใหม่หลังทำลายแล้วได้
37:27
รอดจากด่านความเป็นความตาย แต่ทางเดินเลือดลมของผู้คนนี้ จะถูกทำลายไปหมดสิ้น มีผมหงอกขึ้นภายในค่ำคืน เคยมีคนยอมเสียสละเช่นนี้ไปแล้ว จึงทำให้ข้าจำเป็นต้องใช้ชีวิต ทนอยู่กับคําสาปของสวรรค์และโลกมนุษย์รวมเป็นหนึ่งนี้ มาตลอดหลายปี ที่แท้ก็เพื่อบรรลุผลความปรารถนาของวันนี้นี่เอง ไม่มีผู้ใดสามารถเป็นหนุ่มไปได้เสมอ แต่จะยังมีผู้ที่หนุ่มอยู่เรื่อย ๆ ♪ไม้เหี่ยวเฉาร่วงโรยตามทางไม่มีที่สิ้นสุด♪ ♪ธาราที่ทอดยาวไปสุดลูกหูลูกตา♪ ♪ไม่ว่าจะยากเข็นเพียงใดก็ไม่หวาดกลัว♪ ♪ขอเพียงยังมีเราอยู่ด้วยกัน♪ ♪ขับขานบทเพลงอย่างสุขใจไปเถิด♪ ♪ปลดปล่อยเต็มที่ มิต้องกังวลกับสิ่งใด♪ ♪เพียงมีเจ้าเป็นคนรู้ใจ พายุฝนกระหน่ำเพียงใดก็ไม่หวั่น♪ ♪ภูเขาสูง แม่น้ำกว้างไกลเพียงใด เจ้ากับข้าอยู่เคียงข้างกันตลอดไป♪ หลังจากหิมะถล่มครั้งนั้นแล้ว จ้าวจิ้งกับราชาแมงป่อง ก็ถูกฝังอยู่บนภูเขาหิมะไปตลอดการ
39:10
หลังจากนั้นแมงป่องพิษก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส หายไปจากยุทธภพ ท่านอาจารย์ เช่นนั้นแล้ว บรรดาพี่น้องที่ติดอยู่ในคลังยุทธ์ พวกเขาเป็นเช่นใดแล้ว ถ้าอยากจะฝึกฝนวรยุทธ์วิเศษนี้ให้สำเร็จ จำเป็นต้องมีผู้คนผู้หนึ่งเสียสละด้วยความเต็มใจ ยอมใช้ร่างกายตนเองไปเป็นเตาหม้อ แล้วเอาลมปราณที่พยายามกลั่นได้มาคืนกลับไปให้ผู้ฝึก ไม่ว่าวรยุทธ์ของเจ้าจะอยู่ในชั้นสูงเท่าใด ถึงร่างจะยังไม่ได้ระเบิดในเวลานั้น สุดท้ายทางเดินเลือดลมทั้งตัวก็จะขาดสลายไปหมด ดังนั้น พวกเขาทำได้สำเร็จแล้วหรือยังขอรับ ท่านพ่อ เนี่ยนเซียง เป็นเด็กดีนะ พวกเจ้าพูดคุยอะไรกันอีกแล้ว ท่านอาจารย์น้าเกา ท่านอาจารย์กำลังเล่านิทาน เรื่องวิชาหกประสานให้พวกเราฟังขอรับ ขอรับ อย่าฟังอาจารย์ของพวกเจ้าพูดไปเรื่อย เฉิงหลิ่ง เจ้าเล่าแต่เรื่องลม ๆ แล้ง ๆ พวกนี้ ถ้าหากเด็ก ๆ ได้ยินบ่อย ๆ ก็จะไม่มีสมาธิไปฝึกวรยุทธ์แล้ว ไม่เล่าแล้ว ไปกินข้าวเถอะ - ได้ขอรับ - ไปกัน ไป ไปกินข้าว ๆ ♪ท้องฟ้าเปลี่ยนเป็นสีเทา ข้ามผ่านลำธารที่หนาวเหน็บ♪ ♪เงาจันทรในจอกเหล้ายามราตรี สะท้อนรอยยิ้มที่เศร้าสร้อย♪ ♪ผู้ใดให้ข้าควบอาชาข้ามผ่านลำธาร ทะเลสาบ ทั่วทั้งสี่ทิศ♪
41:10
♪ผู้ใดกันหลงมัวเมาอยู่ในฝัน ตื่นขึ้นมาไม่พบเจอทางกลับบ้าน♪ ♪สายฝนในฤดูใบไม้ร่วมอันหนาวเหน็บ จุมพิตที่นอกหน้าต่างของข้า♪ ♪ผู้ใดเกลียดชัง ผู้ใดใส่ร้าย ข้าไม่สน ความโศกเศร้าของข้ายังคงอยู่♪ ♪สายสมแห้งฤดูใบไม้ผลิพัดพาความเขียวขจีไปตามลำธาร♪ ♪แต่ก็มิอาจทำให้ใจข้านั้นอบอุ่น♪ ♪หรือว่าสิ่งนั้นเป็นแสงสว่างของเรา โดยมิทันรู้ตัว♪ ♪ยังมิสายไปที่เรานั้นได้พบเจอกัน♪ ♪อย่าปล่อยให้ฤดูกาลผ่านเลยไปโดยมิทันได้ทำอันใด♪ ♪ละทิ้งการผจญภัยบนหลังม้า เพื่อชีวิตที่เงียบสงบ♪ ♪ลำธารและภูเขานับพันลี้ แสงสว่างจากนครัวเรือนับหมื่น♪ ♪เรื่องราวในอดีตเลือนหายไปดั่งหมอกควันท่ามกลางพายุทราย♪ ♪ข้าจะใช้ช่วงเวลาที่เหลืออยู่กับเจ้าอย่างมีความสุข♪ ♪ภูเขาสูง แม่น้ำกว้างไกลเพียงใด เจ้ากับข้าอยู่เคียงข้างกันตลอดไป♪

DOWNLOAD SUBTITLES: