MULTISUB【山河令 Word Of Honor】EP23 | 张哲瀚龚俊仗剑江湖,执手天涯 | 张哲瀚/龚俊/周也/马闻远/孙浠伦/陈紫函/寇振海/黑子 | 古装武侠片 | 优酷 YOUKU

MULTISUB【山河令 Word Of Honor】EP23 | 张哲瀚龚俊仗剑江湖,执手天涯 | 张哲瀚/龚俊/周也/马闻远/孙浠伦/陈紫函/寇振海/黑子 | 古装武侠片 | 优酷 YOUKU

SUBTITLE'S INFO:

Language: Thai

Type: Robot

Number of phrases: 781

Number of words: 976

Number of symbols: 21580

DOWNLOAD SUBTITLES:

DOWNLOAD AUDIO AND VIDEO:

SUBTITLES:

Subtitles generated by robot
00:28
♪ถามกระบี่ ถามดาบ เมื่อใดบุญคุณและความแค้นจักจบสิ้น♪ ♪หวาดกลัวความเคียดแค้นชิงชัง จะทวีความวุ่นวาย♪ ♪ถามด้วยเล่ห์ ถามด้วยกลอุบาย ว่าผู้ใดเหนือกว่า♪ ♪ชะตาชีวิตผันผวน มิอาจคาดเดา♪ ♪ถามเส้นทาง ถามการเดินทาง สู่ขุนเขาอันไกลโพ้น♪ ♪สหายรู้ใจอยู่หนใด ช่างอ้างว้างเปล่าเปลี่ยว♪ ♪ถามสายฝน ถามแสงแดด ความในใจสุดแสนคณานับ♪ ♪มีเพียงแสงจันทร์ที่อยู่เคียงทุกคืนวัน♪ ♪ถามบุปผา พฤกษา ที่ผลิบานแย้มงาม♪ ♪ชีวิตที่ปิติยินดีแสนสั้นนัก เพียงไม่กี่ยามราตรีวสันต์♪ ♪ถามสารท ถามเหมันต พายุหิมะโหมกระหน่ำ♪ ♪เมฆหลากสีอันเปราะบางย่อมสลายไปตามกาลเวลา♪ ♪บุปฝาผลิบาน หากสวรรค์มีตา♪ ♪โปรดอย่าขบขัน ความโหดร้ายของชีวิต♪ ♪ยุทธภพคับแค้นเหลือคณา♪ ♪ผู้วายชนม์ ข้าลืมหมดสิ้น♪ ♪บุปผาร่วงโรย หากสวรรค์มีตา♪ ♪โปรดอย่าสมเพช ความโหดร้ายของชีวิต♪ ♪สิ้นวีรชน ชีวิตที่แสนสั้น♪ ♪ผู้วายชนม์ ข้าลืมหมดสิ้น♪
01:45
= นักรบพเนจรสุดขอบฟ้า= =ตอนที่ 23= ท่านอาเสิ่น ให้ข้าไปส่งท่านเถิด แผลของท่านก่อนหน้านี้ ไม่หนักหนาใช่หรือไม่ มิเป็นไร หนี้ที่ข้าติดค้างตระกูลเวินไว้ ฝ่ามือเดียวจะชดใช้หมดได้เยี่ยงไร เช่นนั้น ท่านวางแผนจะไปที่ใด อย่างไรข้าก็ต้องไปตามหาพี่เสี่ยวเหลียนของเจ้าให้พบก่อน แต่เสี่ยวเหลียนหายตัวไปนานถึงเพียงนี้ ข้ากลัวว่านาง... ไม่หรอกขอรับ ท่านอาจารย์ข้าบอกแล้วว่า ลุงเกาทำลายหลิวหลีเจี่ยในวันชุมนุมจอมยุทธ์ ก็เพื่อปกป้องพวกท่าน คนที่จับตัวพี่เสี่ยวเหลียนไป ไม่มีทางทำร้ายนางถึงชีวิตแน่ ข้าก็หวังเช่นนั้น พี่ใหญ่ข้ามีลูกแค่คนเดียว ถ้าแม้แต่นาง ข้ายังปกป้องไม่ได้ละก็... เฉิงหลิ่ง ตอนนี้เห็นเจ้าได้ฝากตัวเป็นศิษย์ในเคหาสน์สี่ฤดู อาดีใจกับเจ้ามาก พี่น้องพวกข้า ติดหนี้ตระกูลเวินมากยิ่งนัก เจ้าต้องเชื่อฟัง และเคารพท่านอาจารย์ ถือว่าชดใช้แทนพวกข้าได้สักหน่อยก็ดี ท่านอาเสิ่น ข้ารู้แล้ว หากข้าตามหาเสี่ยวเหลียนเจอ ข้าจะให้นางเข้าอยู่กับพรรคเขาต้ากู แต่ว่า สักวันหนึ่งถ้าข้าไม่อยู่แล้ว ไม่ว่าเจ้ากับเสี่ยวเหลียน จะมีบุพเพสันนิวาสต่อกันหรือไม่
03:25
เจ้าจะช่วยดูแลนางเสียหน่อยได้หรือไม่ ถ้าเป็นไปได้ ให้เคหาสน์สี่ฤดูช่วยรับดูแลคุ้มครองนาง นางเป็นหญิงกำพร้าไร้ที่พักพิง ได้หรือไม่ ขอรับ แม้ว่าท่านจะไม่พูด ข้าก็จะดูแลพี่เสี่ยวเหลียนเอง เด็กดี อาไปแล้วนะ รักษาตัวด้วย =บ้านหลี่= ยังไม่ฟื้นเลยหรือ อาเซียง แต่ก่อนเหล่าเวิน เคยมีอาการอาเจียนออกมาเป็นเลือดและสลบไม่ได้สติหรือไม่ ไม่เคยเลย แต่ตอนข้าเป็นเด็ก นายท่านมักนอนป่วยบนเตียง พอโตขึ้นมาก็ไม่เป็นแล้ว เจ้าติดตามเหล่าเวินมาตั้งแต่เมื่อใด ตั้งแต่ข้าจำความได้ ข้าก็ได้ติดตามนายท่านแล้ว เช่นนั้น เขาไปอยู่ที่นั่นตั้งแต่เมื่อใดกัน ที่ไหน ไม่มีอะไร เจ้าหนูน้อย ไปพักผ่อนบ้างเถอะ ข้าดูแลเขาเอง ไม่เอา ข้าจะอยู่กับนายท่าน เช่นนั้นเจ้าไม่สนใจ จอมยุทธ์น้อยเฉาที่คอยอยู่กับเจ้าจนไม่กินไม่นอนแล้วหรือ ไปสนใจเขาทำไมกัน นายท่านสำคัญกว่า แม่คนดี ไปพักผ่อนหน่อยเถอะ ยังมีข้าอยู่นะ ก็ได้ เช่นนั้นถ้านายท่านฟื้นแล้ว เจ้าต้องรีบมาบอกข้านะ อาสิงผิดไปแล้ว ขอท่านประมุขช่วยสั่งสอนอีกทีขอรับ นี่สิถึงจะถูก
06:13
เจ้าจงจำไว้ ที่นี่คือหุบเขาผี เขาที่ไม่ได้แปลว่าภูเขา แต่คือเขาของแมลงพิษ มีแค่ราชาแมลงพิษที่อาจหาญและอำมหิต กลืนกินได้ทุกสิ่งอย่างเท่านั้น ที่จะมีสิทธิ์มีชีวิตอยู่ต่อไป ในโลกยมบาลนี้ ถ้าไม่ใช่เจ้าตาย ก็คือข้าอยู่รอด ใครต่างก็กลัวความเจ็บ ในขณะที่เจ้าไม่กลัว ซ้ำยังเพลิดเพลินกับความเจ็บปวด ก็จะเป็นเจ้าที่อยู่ต่อ พวกมันตาย อาสิง เจ้าเข้าหุบเขาตั้งแต่เด็ก พาตัวเองอยู่รอดมาจนถึงวันนี้ และโตมาเป็นคนที่มีความสามารถเช่นนี้ไม่ง่ายเสียจริง ข้าเห็นแววในตัวเจ้า ถึงได้ยอมสั่งสอนเจ้า อาสิงซาบซึ้งในบุญคุณ จะจดจำใส่ใจขอรับ ดี จะทนทุกข์จนเป็นประมุขแห่งแมลงพิษ เป็นราชาแห่งความชั่วร้าย คนต่อไปได้หรือไม่ ก็ขึ้นอยู่กับวาสนาของเจ้าแล้ว เหล่าเวิน เจ้าฟื้นแล้ว อาซวี่ เจ้าสลบไสลไปหนึ่งวันหนึ่งคืนแล้ว รีบฟื้นกำลังภายในดูก่อน ข้าเห็นว่าชีพจรเจ้าปกติ เลยไม่กล้าให้ยาเจ้าไปมั่วซั่ว ไม่เป็นไร อาจเป็นเพราะลมปราณภายในเดินผิดที่ไปชั่วขณะ เสิ่นเซิ่นล่ะ ข้าไล่เขาไปแล้ว ทำไมเจ้าถึง... เจ้าเสิ่นเซิ่นนี่
08:07
ถึงแม้เลอะเทอะและเห็นแก่ตัว แต่อย่างไรก็เพราะถูกคนหลอกลวง โทษไม่ถึงกับต้องตาย หลายปีมานี้ พวกพี่น้องเหล่านั้นก็ถูกทรมานด้วยความรู้สึกผิดชอบชั่วดี รู้สึกผิดชอบชั่วดี โจวจื่อซู เจ้าคิดว่าทุกคนต่างก็มีความรู้สึกผิดชอบชั่วดีหรือ ในเมื่อเสิ่นเซิ่นยังมีหน้ามาถามว่าท่านพ่อท่านแม่ข้าอยู่ที่ใด ข้าก็ควรจะส่งมันลงไปเจอพวกเขาในยมโลก เหล่าเวิน ท้ายที่สุดแล้ว คนผิดคือจ้าวจิ้งผู้ซึ่งวางยาพิษ ส่วนคนอื่น ๆ ต่างมีความทุกข์ใจของตัวเอง ตอนนี้เจ้ามาบอกข้าว่าทุกคนล้วนมีความทุกข์ฝังใจ หรือว่าท่านพ่อท่านแม่ข้าไม่ทุกข์อย่างนั้นหรือ ความทุกข์ใจของคนชั่วก็คือความทุกข์ใจ ส่วนคนดีก็ควรตายตกไปอย่างนั้นหรือ อยากเป็นแม่พระ เจ้าก็เป็นไปเถอะ ข้ายอมเป็นราชาแห่งความชั่วร้าย ตกนรกชั่วนิรันดร์ แต่จะไม่ยอมรับความอัปยศนี่เด็ดขาด เหล่าเวิน ข้าขอโทษ อย่างไรนี่เป็นความแค้นส่วนตัวของเจ้า ข้าไม่ควรคิดเองเออเองแทนเจ้า ขอโทษด้วย ข้าแค่ไม่อยากเห็นสองมือของเจ้าต้องเปื้อนเลือดอีก ช่างเถอะ ถ้าไอ้เสิ่นเซิ่นนี่ตายในมือข้า เท่ากับว่าให้โอกาสมันเอาชีวิตมาชดใช้โทษ เช่นนั้นถือว่ามันเบาเกินไป ปล่อยให้เขาอยู่ต่อไป และมองดูพวกสมาคมห้าทะเลสาบจอมปลอมนี่ รอเจ้าหายดีแล้ว ข้าจะไปแก้แค้นจ้าวจิ้งกับเจ้า เดิมทีข้าก็ไม่เป็นไรอยู่แล้ว แค่หิวน้ำนิดหน่อย เจ้ารีบปรนนิบัติข้าหน่อยสิ ต้องเปลี่ยนเป็นเหล้าให้เจ้าหรือไม่
10:18
ถ้าจะไป ก็ต้องรอเจ้าหายเป็นปกติดีก่อนค่อยไป บรรดาสมาคมห้าทะเลสาบพวกนี้เอาแต่พูดถึงคุณธรรม ที่จริงแล้วก็แค่เขียนเสือให้วัวกลัว แต่ตำแหน่งประมุขนั้น กลับตกไปอยู่ในมือคนชั่วช้าไร้คุณธรรม นี่ไม่ถือว่าเป็นกรรมตามสนองอีกหรือ ตอนนี้ข้าดูคนจิตใจต่ำทรามพวกนี้ กัดกันเอง สะใจกว่าไปไล่ฆ่าพวกมันเสียอีก นายท่าน นายท่าน ท่านทำข้าตกใจแทบตายเลย เจ้าหนวกหูเสียจริง นายท่าน ท่านเป็นเช่นไรบ้าง ยังเวียนหัวหรือไม่ หิวข้าวหรือไม่ ให้ข้าทำกับข้าวให้ท่านทานหรือไม่ ตอนนี้ข้าแค่รู้สึกว่าเจ้าน่ารำคาญมาก พวกเจ้าคุยกันก่อน ข้าไปดูว่าเฉิงหลิ่งทำกับข้าวเสร็จหรือยัง นายท่าน ท่าน... เป็นแกงลืมอดีต ท่านไม่ทรยศข้า ข้าก็จะไม่ทรยศท่าน ท่านพี่จิ้ง นายท่าน ท่านพี่จิ้ง นายท่าน ท่านพี่จิ้ง (บนโลกนี้มีคนที่ชื่อจ้าวจิ้งมากมาย) (บางทีจ้าวจิ้งที่หญิงบ้านี่พูดถึง) (อาจแค่บังเอิญตรงกัน) (แต่หากเป็นความเข้าใจผิดจริง ๆ) (เหตุใดท่านพ่อจำเป็นต้องจงใจสั่งผีบ้ากาม) (ให้ไปฆ่าปิดปากล่ะ) ท่านพี่จิ้ง ท่านพี่จิ้ง ท่านไม่ทรยศข้า ข้าก็จะไม่ทรยศท่าน ท่านพี่จิ้ง เจ้าอยากจะทำอะไร เจ้ายังจะทำอะไรได้อีก ข้าแค่อยากจะจับชีพจรให้นางเท่านั้น หลีกไป
12:14
เจ้าอยากให้ข้าเชือดเจ้าไปพร้อมกันหรือ ที่นางกลายเป็นเช่นนี้ เพราะว่าดื่มแกงลืมอดีตไปหรือ ไม่ใช่ แกงลืมอดีตแค่ทำให้คนลืม สิ่งที่หมกมุ่นที่สุดในใจ ไม่ถึงขั้นทำลายสติ นายท่านข้าเดิมก็มีโรคอยู่แล้ว อาจเป็นเพราะมีคนไปกระตุ้น ทำให้โรคถอดวิญญาณของนางกำเริบ ถึงกลายเป็นเช่นนี้ ลืมสิ่งที่หมกมุ่นที่สุด ดังนั้นสิ่งที่นางอยากจะลืม คือคนที่ทรยศนาง แกงนี้มีวิธีแก้เช่นไร ขออภัยราชาแมงป่อง ข้าไม่เคยดื่มแกงลืมอดีต ข้าไม่ได้เข้าหุบเขาผีด้วยตนเอง แต่เพราะข้าหมดทางจะไป ตอนที่ข้าอยากปลิดชีพตัวเอง เป็นนายท่านที่ช่วยชีวิตข้าไว้ พาข้ากลับเขาชิงหยา ดังนั้นท่านประมุขเลยเมตตา ยอมละเว้นข้าเป็นกรณีพิเศษ เจ้าถึงจะเป็นคนที่ควรดื่มแกงลืมอดีตที่สุด กรณีพิเศษอะไรกัน เพราะว่าข้าคิดว่าขอเพียงข้าจำได้ทุกอย่าง ก็จะไม่เดินซ้ำรอยเดิมอีก ในเมื่อเจ้าสมหวังที่จำความได้ทุกอย่าง แล้วเหตุใดยังกลับไปอยู่กับเจ้าแซ่อวี๋นั่นอีกล่ะ ราชาแมงป่องเคยเห็นคนแทงพนันจนร้อนรนหรือไม่ ยิ่งแทงยิ่งแพ้ ยิ่งแพ้ยิ่งแทง เมื่อให้ใจใครไปแล้ว ก็เป็นการพนันที่ใจป้ำที่สุด ข้าเดิมพันผิดไป เดิมทีคิดว่าจะเอาชีวิตนี้ แพ้ให้เขาได้อย่างสมอกสมใจ แต่ได้รับความกรุณาจากนายท่านช่วยที่ข้าไว้ ถึงได้มีชีวิตสะบักสะบอมต่อมาอีกหลายปี
14:19
จริง ๆ แล้วตอนที่ผีบ้ากามมาฆ่าเขา ในใจข้าอยากจะกันภัยครั้งนี้แทนเขา แพ้หมดหน้าตักก็ช่างเสีย แต่ใครจะรู้ว่าฟ้า กลับให้ข้าชนะในครานี้ คนโง่ หุบเขาผีนี่ทำไมถึงเลี้ยงดูคนเช่นนี้อย่างเจ้ามาได้ ฝ่ายอาภัพรัก เหตุใดถึงใช้ชื่อนี้ เพราะนายท่านเคยบอกว่า โบราณนานมา ผู้ชายอาภัพรัก ผู้หญิงอาภัพชีวิต นางจะผดุงความยุติธรรมให้เหล่าหญิงสาว ที่ถูกผู้ชายไร้น้ำใจทำร้าย ฆ่าคนที่ทรยศรักในโลกนี้ให้หมดสิ้น ไร้น้ำใจไร้คุณธรรมเป็นสันดานของมนุษย์ เกี่ยวอะไรกับหญิงชายเล่า ตลกสิ้นดี ใครกันที่จะไม่ทรยศคนอื่น แล้วใครกันที่จะไม่ถูกคนอื่นทรยศ ชีวิตเจ้าอาภัพเกินไป ข้าไม่อยากได้แล้ว เอาอย่างนี้แล้วกัน ข้าให้โอกาสเจ้าเลือกครั้งหนึ่ง หากเจ้ายอมจงรักภักดีต่อข้า ไม่ใช่แค่เรื่องเจ้าแซ่อวี๋นั่น ไม่ว่าเจ้าต้องการอะไรข้าก็รับปากได้หมด ไม่ว่าด้วยวิธีใด หาส่วนผสมแกงลืมอดีตมาให้ได้ แล้วเอามาให้ข้า ข้าก็จะปล่อยเจ้าไป นายท่าน ตอนท่านเข้าหุบเขาผียังอายุแค่เจ็ดแปดขวบ ทำไมถึงต้องดื่มแกงลืมอดีตด้วยล่ะ มีคนบางคนไม่อยากให้ข้านึกบางสิ่งออก
16:40
ขอโทษด้วย ข้าทำให้พวกเขาผิดหวังแล้ว แต่ท่านดื่มแกงลืมอดีตแล้วทำไมถึงยังจำได้ ความแค้นบัญชีเลือด จะไม่มีวันลืมไปตลอดชีวิต อย่าว่าแต่ดื่มแกงลืมอดีตถ้วยหนึ่งเลย ต่อให้จับข้าไปดึงแยกแขนขา บดกระดูกจนเป็นผงธุลี ให้ข้าไต่บันไดนรกกลับขึ้นมาทีละขั้น ๆ ข้าก็จะไปล้างแค้นกับพวกเขา ตอนข้ายังเป็นเด็ก มักปวดหัวจนแทบระเบิด อาเจียนเป็นเลือดและสลบไป มันก็คือผลของความมุ่งมั่นที่จะต่อต้านแกงลืมอดีต โรคนี้ไม่ได้กำเริบมานานแล้ว ช่วงนี้มีเรื่องมากระตุ้นเก่าบ่อย ๆ อาจได้รับผลกระทบไปบ้าง สักวันหนึ่ง ข้าอาจจะปวดหัวทรมานจนกลายเป็นคนบ้า แต่ก่อนที่วันนั้นจะมาถึง คู่อริข้า ต้องตายตรงหน้าข้าให้หมดก่อน เจ้าไม่ต้องกลัว ก่อนที่วันนั้นจะมาถึง ข้าจะจัดการให้เจ้าเข้าที่เข้าทาง ข้าจะกลัวอะไรเล่า ข้าแค่โกรธ นายท่าน ข้าเป็นคนที่ท่านเลี้ยงดูมาตั้งแต่เล็ก ท่านมีความในใจเช่นนี้ ทำไมไม่บอกข้าแต่แรก ข้าจะพยายามช่วยท่านสุดกำลัง แม้ต้องแลกด้วยชีวิต ข้าไม่ต้องให้เจ้ามาช่วย อาเซียง ข้าถามเจ้าหน่อย เจ้าชอบเฉาเว่ยหนิงจริง ๆ หรือไม่ นายท่าน ท่านพูดอะไรน่ะ ข้าพูดเรื่องจริงจังกับท่านอยู่ ท่านอย่าเปลี่ยนเรื่อง ตอบข้ามา หากเจ้าบอกว่าไม่ชอบ
18:23
ข้าก็จะฆ่าเขาเสีย นาย นาย... เช่นนั้นก็คือชอบ ชอบ พรุ่งนี้เจ้าก็ตามเขากลับพรรคกระบี่ชิงเฟิงเถอะ เจ้าม่อหวยหยางนั่นวรยุทธ์ล้ำเลิศ เจ้าเล่ห์ยิ่งนัก คงไม่ให้สำนักตัวเองไปพัวพันยุ่งเกี่ยวด้วย เจ้าไปอยู่ที่นั่นจะปลอดภัย นายท่าน ท่านไม่ต้องการข้าแล้วหรือ เด็กซื่อ ทางที่ข้าจะไปคือทางไปยมโลก เดิมเจ้าน่ะเป็นวิญญาณพเนจร ที่โซซัดโซเซจะเข้าด่านนรกอยู่แล้ว ตอนนี้มีโอกาสกลับไปเริ่มต้นใหม่ เจ้ายังจะตามข้ามาทำไม เจ้าเฉาเว่ยหนิงนี่ แม้ว่าข้าจะไม่ถูกจริตด้วยจริง ๆ แต่ยังดีที่เขาควบคุมง่าย เจ้าตามเขากลับไปยังโลกมนุษย์เถอะ ไปใช้ชีวิตให้สบาย ข้าว่าเขาคงไม่ทำเรื่องพลิกผันอะไรหรอก นายท่าน มีเรื่องหนึ่งที่ข้ายังไม่ทันได้บอกท่าน ข้าตามเฉาเว่ยหนิงมา ที่จริงแล้วเพราะเขาบอกว่า เกาฉงอาจมอบหลิวหลีเจี่ย ฝากฝังไว้ให้พรรคกระบี่ชิงเฟิงของเขา ข้าตามไปอยู่กับเฉาเว่ยหนิง ที่จริงแล้วก็เพื่ออยากจะ ช่วยนายท่านเสาะหาที่ไปของหลิวหลีเจี่ย ก็เลยอยู่กับเขา แต่ว่า แต่ว่าข้า ข้าก็ไม่รู้ว่าทำไม ข้า ข้าก็คบกับเขาเข้าจริง ๆ
20:03
นายท่าน ข้าขอร้อง ท่านอย่าลงมือ ต่อพรรคกระบี่ชิงเฟิงได้หรือไม่ ข้าขอโทษ นายท่าน ข้ารู้ว่าข้าไม่ควรพูดเช่นนี้ แต่ว่า แต่ข้าไม่อยากให้เขาเกลียดข้า เขา เขา เขาก็ไม่ได้เป็นอะไรกับข้าหรอก ข้า ข้าก็แค่ไม่อยากให้... ให้เกิดเรื่องอะไรขึ้นกับเขา ไม่เป็นไร เรื่องเล็กแค่นี้ไม่มีค่าพอให้เจ้าร้องห่มร้องไห้เช่นนี้ แต่ว่านายท่าน ข้ากลัว พวกเขาต่างก็พูดกันว่า คนกับผีอยู่ร่วมกันมิได้ ข้าและพี่ใหญ่เฉานั้นต่างกัน ข้ารู้เพียงวิธีฆ่าคน วิธีทำร้ายคน วิธีป้องกันมิให้ผู้อื่นมาทำร้ายข้า แม้แต่การที่เข้าใกล้พี่ใหญ่เฉา ก็ถือเป็นการประสงค์ร้าย ตอนนี้เขาทำดีต่อข้า ก็เพียงเพราะข้าปิดบังไว้ได้ดี รอกระทั่งวันหนึ่งเขารับรู้ว่าข้าคือผู้ใดแล้ว ถ้าเขาไม่หยิบมีดมาฆ่าข้า ก็ถือว่ามีความรักความศรัทธาต่อข้าแล้วล่ะ เขากล้าดีอย่างไร หากเฉาเว่ยหนิงกล้าทำไม่ดีต่อเจ้า ข้าจะฆ่าล้างเขาชั่วโคตร นายท่าน เป็นข้าที่ทำผิดต่อเขา มิใช่เขาทำผิดต่อข้า นายท่าน ข้ากลัวจังเลย
22:18
ข้าคิดว่า ตอนนี้ยิ่งเขาทำดีต่อข้ามากเพียงใด ข้าก็ยิ่งคิดว่าทั้งหมดนี้คือสิ่งลวงหลอก เช่นเดียวกับตุ๊กตาหิมะที่ท่านปั้นให้ข้า ยามดวงอาทิตย์โผล่ขึ้นฟ้า มัน มันก็จะละลายไป หลังจากนั้นข้าก็ปั้นให้เจ้าอีกหลายตัวไม่ใช่หรือ ไม่ต้องร้องไห้แล้ว แต่ข้าก็ชอบตัวแรกที่สุด ไม่ว่าตุ๊กตาหิมะที่ท่านปั้นให้ข้าภายหลัง จะใหญ่และดีสักเพียงใด พวกมันล้วนสู้ ตัวที่ท่านและข้าปั้นครั้งแรกด้วยกันตัวนั้นไม่ได้หรอก นายท่าน ท่านลองคิดดูนะ หากอยู่มาวันหนึ่ง โจวซวี่รู้ตัวตนที่แท้จริงของท่าน ท่านจะลงมือฆ่าเขา แล้วหาสหายใหม่หรือไม่ พอได้แล้ว กู้เซียง อย่าได้ลืมไปว่าเจ้าคือนางมารไร้หัวใจ ได้คลุกคลีกับมนุษย์มาเท่าไหร่เอง ก็กลับกลายเป็นคนซาบซึ้งอะไรเช่นนี้เลยหรือ ข้าสามารถลืมได้หรือ ข้าลืมได้หรือ ลูกสะใภ้หน้าตาขี้เหร่ยังเจอแม่สามีได้เลย แต่ว่า แต่นางมารไร้หัวใจแห่งหุบเขาผีกลับออกไปเจอแสงแดดไม่ได้อีกแล้ว พอได้แล้ว ข้าตัดสินใจแล้ว เจ้าฟังข้านะ เจ้าเติบโตจากหุบเขาผีตั้งแต่เล็ก มิเคยได้ก้าวเดินในยุทธภพ พวกเขาไม่มีเหตุผลที่จะต้องรู้จักตัวตนแท้จริงของเจ้า ปิดบังพวกเขาให้ถึงที่สุดก็พอแล้ว ข้ารับปากเจ้า ข้าจะไม่ลงมือกับพรรคกระบี่ชิงเฟิง จากนี้ไปเรื่องของหุบเขาผี เจ้าอย่าเข้าไปยุ่งอีก หากข้าไม่เรียกเจ้า เจ้าก็อยู่บนเขาชิงเฟิงเสีย
24:03
เช่นนั้น เช่นนั้น... ไม่ต้องการหลิวหลีเจี่ยแล้วหรือ ไม่ต้องการแล้ว หลิวหลีเจี่ยนั่น เดิมทีก็เป็นเพียงแค่หน้ากาก คุณชายเวิน ท่านฟื้นแล้วหรือ ท่านไม่เป็นอะไรใช่หรือไม่ ไม่เป็นไร เจ้าตามข้ามาสักครู่ ข้ามีเรื่องจะพูดกับเจ้า ท่านอาเวิน พี่ใหญ่เฉา อย่าเพิ่งไปสิ ข้า ข้าทำอาหารไม่เป็น คุณชายเวิน จู่ ๆ ท่านก็เรียกข้าออกมามีเรื่องอันใดหรือ ข้า ตอนที่ข้ายังหนุ่ม ได้เก็บอาเซียงกลับมาเลี้ยง ตอนป้อนโจ๊กให้นางครั้งแรก ก็ลวกปากนางจนเป็นแผล ที่ที่พวกข้าอาศัยอยู่กันเมื่อครั้งเป็นเด็ก ไม่ใช่ที่ที่คนควรจะอยู่กัน ข้าเองก็ยังดูแลตัวเองไม่ได้ เดิมทีข้าก็ไม่ได้ต้องการที่จะเอาตัวภาระนี้ไปด้วย คิดอยากจะทิ้งนางไปอยู่หลายต่อหลายครั้ง แต่เด็กผู้นี้ พูดได้เพียงไม่กี่คำ เหมือนกับสิ่งมีชีวิตตัวน้อยที่ร้องขอชีวิตอย่างดื้อรั้น ข้าไปที่ใด นางก็ตามข้าไปที่นั่น ปากโดนลวกจนเป็นแผล ก็ยังแยกเขี้ยวยิงฟันยิ้มให้กับข้า กลัวว่าข้าจะทิ้งนางไป อาเซียงเคยพูดเรื่องพวกนี้กับข้าอยู่ ข้ารู้ นางเติบโตมาถึงเพียงนี้ ทนทุกข์กับความลำบากมามากมาย นางติดตามข้าผู้นี้ แต่ก็ยังไม่ได้ออกนอกลู่นอกทาง ถือว่าไม่ง่ายเลย แท้จริงแล้วอาเซียงไม่ใช่คนรับใช้ของข้า
26:35
เป็นเพราะข้าช่วยเหลือนาง หลังจากที่นางเติบโตจนรู้ความ ก็บอกว่าต้องการจะอยู่รับใช้ข้าเพื่อเป็นการตอบแทน ถึงได้มีฐานะเช่นนี้ แท้จริงแล้ว จนถึงตอนนี้ข้าถึงได้เข้าใจ ไม่ใช่ข้าที่ช่วยเหลือนาง แต่กลับเป็นนางที่ช่วยเหลือข้า หากไม่ใช่เพราะมีเด็กผู้นี้ติดตามอยู่ข้างกาย อบอุ่นหัวใจดวงที่ใกล้จะหมดแรงของข้า ข้า... ที่ข้าพูดกับเจ้ามากมายเช่นนี้ ก็เพียงอยากจะบอกเจ้าว่า อาเซียงก็เหมือนดั่งน้องสาวของข้า หากข้าทำตัวเป็นผู้อาวุโสแล้วดูถูกผู้อื่นสักหน่อย ข้าเป็นคนเลี้ยงนางให้เติบใหญ่เอง ไม่มากก็น้อยก็เปรียบเสมือนลูกสาวของข้า ชั่วชีวิตนี้ของข้า มีเพียงไม่กี่คนที่ทำดีต่อข้า มีเพียงแค่ไม่กี่คนนั้น ที่ข้าจะยอมสละชีวิตตอบแทน อาเซียงก็เป็นหนึ่งในนั้น เมื่อก่อน มีเรื่องบางเรื่อง ที่แม้แต่จะคิดข้าก็ไม่กล้าคิด มันห่างไกลเกินไป แต่ในตอนนี้ ดูเหมือนมิได้ไกลเช่นนั้นแล้ว ข้าต้องการให้เด็กคนนี้ได้มีชีวิตที่ดี ข้าอยากให้สักวัน นางก็จะสามารถใช้ชีวิตที่มีความสุขได้อย่างคนปกติทั่วไป เฉาเว่ยหนิง เจ้าสามารถให้ชีวิตเช่นนี้กับนางได้หรือไม่ ได้ ได้อย่างแน่นอน แม้ว่าข้าจะไม่สามารถให้เงินทองอะไรนางได้มากมาย แต่ว่า... ข้าไม่ขอร้องให้เจ้าให้เงินทองอะไรให้นางมากมายทั้งนั้น วันพรุ่งเจ้าพานางกลับไปยังพรรคกระบี่ชิงเฟิง แต่เจ้าต้องให้สัญญากับข้าว่า อย่าทำให้หัวใจดวงนี้ของอาเซียงเสียใจเป็นอันขาด วันหน้าไม่ว่าจะเกิดเรื่องอันใดขึ้น ก็ต้องปกป้องนาง ยืนอยู่ตรงหน้านาง
28:34
ให้นางปลอดภัยและมีความสุข มิต้องเป็นกังวลตลอดไป เจ้าทำได้หรือไม่ คุณชายเวิน ข้าเข้าใจแล้ว ท่านโปรดวางใจได้ วันนี้ข้าสาบานกับสวรรค์ต่อหน้าท่าน ขอฟ้าและดินจงร่วมเป็นพยาน ชั่วชีวิตนี้ของเฉาเว่ยหนิง ตั้งแต่บัดนี้จนหมดลมหายใจ ทุกวันทุกช่วงเวลา จะไม่มีช่วงเวลาใดที่จะทำอะไรให้อาเซียงผิดหวัง หากว่าข้าเปลี่ยนใจ ขอให้ภูติผีและเทพเจ้าโปรดลงโทษข้า อย่าได้พูดเต็มปากเช่นนี้ พวกเจ้ารู้จักกันเพียงไม่นาน นางก็อาจมิใช่แบบที่เจ้าวาดฝันไว้ เจ้าไม่สาบาน ข้าก็ไม่บังคับเจ้า แต่ในเมื่อเจ้าให้คำมั่นสัญญานี้ในวันนี้แล้ว อย่าได้คิดว่าภูติผีและเทพเจ้าไม่มีอยู่จริง หากเจ้าทำให้อาเซียงผิดหวังในวันหน้า ข้าจะเป็นคนแรกที่สับเจ้าให้เละ ข้าเข้าใจ ข้ารู้จักนาง มองคนผู้หนึ่ง ก็มิได้ขึ้นอยู่กับระยะเวลานานหรือสั้น เพียงครั้งแรกที่ข้าได้พบกับอาเซียง ข้าก็อยากที่จะทำดีต่อนางทั้งภพทั้งชาติ ในเมื่อวันนี้ข้าได้สิ่งที่ข้าต้องการแล้ว ข้าดีใจมากกว่าอะไรเสียอีก หากวันหน้าข้าทำให้นางผิดหวัง มิต้องรอให้ท่านออกปาก ข้าจะใช้มีดปาดคอตัวเองเพื่อเป็นการขอขมา ได้ นี่คือสิ่งที่เจ้าพูดเองนะ หากเจ้าทำไม่ได้ แม้ข้าจะเป็นผีก็จะไม่ปล่อยเจ้าไป คำไหนคำนั้น คำไหนคำนั้น มีพ่อตาที่ไหนที่ตะโกนจะเฆี่ยนฆ่าเช่นนี้กัน
30:12
เจ้าไม่กลัวลูกเขยเอาลูกสาวมาคืนหรือ เจ้าแอบฟังพวกข้าคุยกัน ข้าแอบฟังเมื่อใดกัน ข้าน่ะฟังอย่างเปิดเผย เว่ยหนิง พ่อตาของเจ้าผู้นี้ ถ้าหากรังแกเจ้า ข้าจะจัดการเขาเอง เจ้าแค่ปฏิบัติต่ออาเซียงอย่างดีก็พอ ได้ พวกเราจะเดินทางกันวันพรุ่ง ข้าจะเตรียมของบางส่วนไปด้วย ลูกเขยของเจ้าผู้นี้แม้ว่าจะไม่เลว แต่เหตุใดเจ้าถึงได้รีบร้อนที่จะ ส่งอาเซียงไปเล่า เจ้าไม่กลัวว่าบ้านสามีจะไม่ต้อนรับนางหรือ ผู้ใดจะกล้ากัน เหล่าเวิน เหตุใดเจ้าถึงรีบร้อน ฝากฝังอาเซียงไว้กับผู้อื่นเช่นนั้น เพราะชั่วชีวิตของข้ามีคนให้พึ่งพาแล้วนี่ ดังนั้นเลยชอบการเป็นพ่อสื่อ อยากจัดหาที่ลงหลักปักฐานไว้ให้อาเซียง ซ่อนตัวอยู่บนภูเขากับเจ้า ใช้ชีวิตอย่างสุขสบายอย่างเทพกับเจ้า เช่นนั้นท่านเวินผู้ใจบุญ เจ้าก็ทำเรื่องดี เป็นพ่อสื่อให้ข้าบ้างสิ ท่านอาเวิน ท่านอย่าเรียกพี่ใหญ่เฉาไปนานเช่นนั้นสิ ข้าทำกับข้าวไม่เป็น หม้อนั่นดูเหมือนจะไหม้แล้ว ทำเช่นไรดีขอรับ เขาลงเขาไปซื้อของกินอร่อย ๆ แล้ว มิต้องทำอาหารแล้ว เห็นหรือยัง ยังจะพูดว่าใช้ชีวิตสุขสบายอย่างเทพอะไรเล่า มีเจ้าเด็กบ้านี่อยู่ จากนี้พวกเราจะมีเพียงชีวิตที่อลหม่านวุ่นวายเท่านั้นแหละ อาซวี่ นี่คือน้ำส้มสายชูหรือเหล้ากัน ไม่อร่อยเช่นนี้เจ้าก็ยังกลืนได้ลง จะไปหาเหล้าดี ๆ ในชนบทที่ห่างไกลความเจริญนี้ได้จากที่ใดเล่า เจ้าก็ดื่ม ๆ ไปเถิด
32:01
รอถึงเคหาสน์สี่ฤดูแล้ว ข้าจะนำเหล้าชั้นดีที่ฝังไว้ในป่าดอกเหมย ขุดออกมาให้เจ้าได้ลิ้มลอง ท่านอาจารย์ เคหาสน์ของพวกเรายังมีป่าดอกเหมยด้วยหรือ ไม่เพียงแค่ป่าดอกเหมย ผู้คนในยุทธภพมอบคำสรรเสริญ ให้เคหาสน์พวกเราหนึ่งประโยค บุปผาเบ่งบานทั้งสี่ฤดู รับรู้ทุกสรรพสิ่งในใต้หล้า ท่านพ่อ เซียเอ๋อร์ มาได้พอดีเลย เรื่องของพรรคเซียนเซี๋ยนี้จัดการได้ดีมาก คนที่เชี่ยวหลัวฮั่นตั้งใจปล่อยไปไม่กี่คนนั้น หนีไกลโพ้นไปยังภูเขาซง ไปคุกเข่าที่หน้าประตูเขาวัดเส้าหลิน ถึงสามวันสามคืน เชิญหลวงพ่อออกมาให้ความเป็นธรรมแก่พวกเขา เจ้าลองเดาสิ ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเจ้าเฒ่าสือมู่นั่น นั่งนิ่งไม่ได้แล้ว กำลังส่งสาส์นให้ทุกสำนักเข้าไล่ปราบหุบเขาผีด้วยกัน ขอเชิญท่านประมุขจ้าวเข้าร่วมในวาระนั้นด้วย เชิญมาด้วยความจริงใจ ท่านพ่อคิดเช่นไร ข้าไม่มีอะไรจะพูดน่ะสิ ความมือถือสาก ปากถือศีลของสำนักและพรรคต่าง ๆ เหล่านี้ เริ่มแรก เมื่อหุบเขาผีจัดการกับสมาคมห้าทะเลสาบของพวกเรา แต่ละคนต่างดูไฟชายฝั่ง ตอนนี้ดีเลย มีดมาจ่อที่คอตัวเองถึงจะรู้สึกเจ็บ อยากจะเชิญสมาคมห้าทะเลสาบของข้าลงจากเขา ก็มิได้ง่ายเช่นนั้นหรอก ต้องการให้ข้าออกโรง ได้สิ แสดงความจริงใจของพวกเจ้าออกมาสิ
33:28
ท่านพ่อ ข้าไม่เข้าใจ ลูกเอ๋ย เจ้าน่ะ ยังอ่อนต่อโลกนัก ในตอนนั้นเกาฉงก็เป็นเช่นนี้ ใช้ชีวิตมาทั้งชีวิตก็ยังไม่เข้าใจหลักการนี้ เจ้าลองคิดดูสิ หุบเขาผีออกจากเขาเพื่อทำสิ่งชั่วร้าย นอกจากความแค้นเล็กน้อยเหล่านั้น เรื่องใหญ่ ๆ ล้วนมุ่งเป้ามาที่สมาคมห้าทะเลสาบของพวกเรา แต่เกาฉงต้องมาจัดงานชุมนุม บ้าบออะไรนั่นในช่วงเวลานี้ให้ได้ ผู้ที่มาก็ล้วนแต่เป็นผู้คนที่อ่อนหัด มาเพียงเพื่อสนุกกันก็เท่านั้น สำนักใหญ่หรือพรรคใหญ่ที่มีชื่อจริง ๆ เหล่านั้น มีผู้ใดมากัน ถูกต้อง เจ้าสำนักพรรคใหญ่ ๆ ทั้งแปดต่างก็ไม่ได้มา แม้แต่เซียนกระบี่แห่งหุบเขาฉางหมิง ก็เพียงแต่ส่งลูกศิษย์มาหนึ่งคน เพราะฉะนั้นข้าถึงบอกไง ลูกชายของข้า พรรคที่ได้ขนานนามเหล่านี้ในยุทธภพ แต่ละพรรคหากไม่ได้ครอบงำลาภยศจนหน้ามืดตามัว ก็สร้างชื่อเสียงจอมปลอม เช่นนั้นแผนการของพวกเขา ล้วนเพื่อจะเอาผลประโยชน์กันทั้งนั้น ให้พวกเขาไล่ปราบหุบเขาผีด้วยกัน มีเพียงความชอบธรรม ไม่มีผลประโยชน์ ก็ล้มเหลว มีเพียงผลประโยชน์ ไม่มีชื่อเสียงเรียงนาม ก็ล้มเหลว ดังนั้นจึงทำได้แค่สร้างเรื่องขึ้นมา ใส่ทั้งชื่อเสียงและอำนาจเข้าไป ถึงจะสามารถหลอกล่อพวกเขาได้ เจ้าม้าแสนดี กินอิ่มแล้วหรือ
34:50
แบกอาเซียงของข้าให้ดี อย่าเอาแต่ใจตัวเอง เป็นเด็กดีนะ ใครเป็นของเจ้ากัน =บ้านหลี่= เสี่ยวหงกับต้าหง =บ้านหลี่= เสี่ยวหงกับต้าหง เจ้าเลือกขี่ไปตัวหนึ่งเถิด ข้าเตรียมเสบียงแห้งกับน้ำไว้ให้เจ้าพร้อมแล้ว พวกเราก็ลาจากกันตรงนี้แหละ อาเซียง เหตุใดเจ้ายังโกรธข้าอยู่เล่า โกรธอะไรกัน ข้าเป็นสาวใช้ของนายท่าน ก็ต้องไปกับนายท่านสิ เจ้ากลับพรรคกระบี่ชิงเฟิงของเจ้าไปเถิด อาเซียง ข้าผิดไปแล้ว เจ้าก็อย่าโกรธไปเลยได้หรือไม่ ใครบอกว่าเจ้าเป็นคนผิด เจ้าน่ะ เป็นจอมยุทธ์น้อยตระกูลดัง ข้าน่ะเป็นแค่หญิงสาวชาวป่า พวกเรามิใช่คนระดับเดียวกัน ผู้ใดบอกว่าเจ้าเป็นหญิงสาวชาวป่ากัน สหายเวิน นายท่าน เจ้ามิใช้สาวใช้ของข้าหรือ เช่นนั้นข้าก็กลายเป็นคนป่าไปแล้วสิ เฉาเว่ยหนิง เจ้านำถุงเงินมาหรือยัง เอามาแล้ว ๆ สาวใช้ผู้นี้ข้าไม่ต้องการแล้ว ขายให้กับเจ้าสามตำลึง ต้องการหรือไม่ หากเจ้าต้องการ ก็จ่ายเงินมาแล้วเอาของไป เมื่อเจ้าตกลงแล้ว ก็ห้ามเปลี่ยนใจอีก นายท่าน ท่าน ท่านมันเลวจริง ๆ เห็นหรือยัง สาวใช้ผู้นี้ยังรังแกเจ้านายอีก ข้า... ยังอีก เอาเช่นนี้แล้วกัน ข้าจะลดราคาให้เจ้าอีกหน่อย หนึ่งตำลึงครึ่ง อย่าได้ว่าแพงไปอีกเลย อาซวี่ของข้ามีความสามารถถึงเพียงนี้ ก็สามตำลึงเท่านั้น
36:12
เจ้าหัวเราะอะไร โจวซวี่ เจ้ายังไม่จัดการเขาอีก ข้าจัดการเขาได้เสียที่ไหนกัน ท่านไม่จัดการเขาแล้วผู้ใดจะจัดการเล่า ยังดุถึงเพียงนี้อีก ข้าเอานางให้เจ้าแบบไม่เสียเงิน ข้าไม่ต้องการแล้ว รีบเอาไปเถิด สหายเวิน ให้สวรรค์เป็นพยาน ข้ามิเคยปฏิบัติต่ออาเซียง เสมือนเป็นคนรับใช้มาก่อน ขอบคุณที่ท่านเชื่อข้า แล้วฝากฝังให้ข้าดูแลนาง รอข้าไปรายงานกับท่านอาจารย์ ทำตามขั้นตอนสามหนังสือหกพิธีการให้ถูกต้อง นำขบวนสินสอดทองหมั้นมาขอนางแต่งเข้าเรือน ไม่กล้าที่จะปล่อยปละละเลยแม้แต่น้อย ขบวนสินสอดทองหมั้น มิใช่เป็นเรื่องของครอบครัวฝ่ายหญิงหรือ เจ้าจะไปรู้อะไรกันเล่า อาเซียง =บ้านหลี่= เซียเอ๋อร์ ช่วยข้าทำคัมภีร์ผี เผยแพร่สู่ยุทธภพที แต่บัดนี้ได้ผูกพันธมิตรแล้ว เหตุใดถึงต้องเปลี่ยนใจล่ะขอรับ ท่านพ่อ หากท่านนำคัมภีร์ผี ประกาศไปแก่ทั่วหล้า เช่นนั้นก็มิใช่เป็นการตัดทางหนีทีไล่ของพวกเขาหรือ เช่นนั้น... เช่นนั้นต่อจากนี้ข้าจะสั่งให้พวกเขาทำการต่าง ๆ ได้เช่นไร เซียเอ๋อร์ ตอนนี้แม้แต่วัดเส้าหลินก็ได้ออกหน้าแล้ว แกงหม้อนี้ได้เดือดขึ้นแล้ว อีกอย่าง พวกเรายังต้องการบรรดาผีเหล่านั้นเพื่อประโยชน์อันใดเล่า หลุมพรางได้วางไว้แล้ว ก็รอเพียงแค่สั่งให้เหยื่อเข้าไปในกับดักเท่านั้น ยังไม่เข้าใจอีกหรือ ในเมื่อต้องการกำจัดหุบเขาผี แต่บรรดาผีอยู่ด้านนอกกันหมด พวกเขาจะกำจัดผู้ใดเล่า เมื่อสูญเสียการปกป้องจากข้าไป
38:04
การจะเคลื่อนไหวในยุทธภพก็ยากลำบาก เจ้าคิดว่าพวกเขาจะไปที่ใดกันได้ ท่านพ่อหมายความว่า จะบีบบังคับให้พวกเขาไม่มีทางไป มีเพียงแค่ต้องกลับหุบเขาผี แต่ว่าท่านพ่อ หากพวกเขาออกไปแล้วพูดเรื่องไร้สาระ ผู้ใดจะกล้าเชื่อคำพูดเหลวไหลของพวกเขาเล่า อีกอย่าง เรื่องที่เกาฉงสมคบคิดกับหุบเขาผี เดิมก็เป็นคดีที่รอการตัดสินอยู่ จนบัดนี้คดีก็ยังไม่ได้รับการตัดสิน แม้ว่าจะสามารถเก็บเรื่องนี้ไปไม่ต้องพูดถึงอีกได้ แต่กับสมาคมห้าทะเลสาบของพวกเราล้วนได้รับผลกระทบ ที่ไม่ดีไม่มากก็น้อย ฉะนั้นในเวลานี้ ข้าแค่หวังว่าผีชั่วร้ายกลุ่มนี้ จะสามารถกัดกันได้โดยไม่เลือกหน้า พวกเราถือโอกาสนี้หาผีชั่วร้ายตนหนึ่ง เป็นพยานให้แก่พวกเรา หุบเขาผีใส่ความสมาคมห้าทะเลสาบ ในตอนแรกก็เพื่อต้องการจะแบ่งแยกยุทธภพ สมาคมห้าทะเลสาบของพวกเรา ได้รับการใส่ร้ายป้ายสีที่ไม่เป็นธรรม เมื่อล้างบาปของเราแล้ว ในเวลานั้น พี่ใหญ่เกาฉงก็ไม่ได้อยู่เห็นมัน เช่นนั้นเจ้าว่าพรรคต่าง ๆ ในยุทธภพ จะรู้สึกผิดหรือไม่ เมื่อถึงเวลานั้นข้าจะเป็นผู้นำพรรคต่าง ๆ กวาดล้างหุบเขาผี ทั้งมีอำนาจและมีคุณธรรม ทั้งยังแบกรับความรู้สึกผิดของพรรคต่าง ๆ ที่มีต่อข้าอีก ในเวลานี้การเลือกผู้นำวรยุทธ์สักคนหนึ่ง มิใช่ข้าแล้วจะเป็นใครเล่า
39:18
ท่านพ่อ เหตุใดท่านถึงได้ฉลาดเช่นนี้ แม้ว่าจะเป็นขงเบ้งกลับชาติมาเกิด ก็คงรู้สึกอับอายถ้าเทียบกับ การวางแผนอย่างชาญฉลาดของท่าน เจ้าเด็กเถื่อนอย่างเจ้า พูดจาคมคาย รู้จักกล่อมข้าให้อารมณ์ดี ข้าฝีมือต้อยต่ำ จะกล้าเทียบกับนักปราชญ์ในอดีตได้เยี่ยงไร (เพียงแต่บัดนี้ยังไม่มีข่าวคราวจากผีบ้ากาม) (ว่ากันตามเหตุผลแล้ว) (อวี๋ชิวเฟิงมิใช่คู่ต่อสู้ของเขาอย่างแน่นอน) (เจ้าหมอนี่รู้สึกว่ามีอะไรผิดแปลกไป) (ถึงได้ถือโอกาสซ่อนตัวแน่) (ช่างประไร) (บัดนี้สำนักและพรรคทั่วหล้า) (ช่วยข้าตามหาพวกเจ้า) (มาดูกันว่าพวกเจ้าจะซ่อนไปได้ถึงไหนกัน) ♪ท้องฟ้าเปลี่ยนเป็นสีเทา ข้ามผ่านลำธารที่หนาวเหน็บ♪ ♪เงาจันทรในจอกเหล้ายามราตรี สะท้อนรอยยิ้มที่เศร้าสร้อย♪ ♪ผู้ใดให้ข้าควบอาชาข้ามผ่านลำธาร ทะเลสาบ ทั่วทั้งสี่ทิศ♪ ♪ผู้ใดกันหลงมัวเมาอยู่ในฝัน ตื่นขึ้นมาไม่พบเจอทางกลับบ้าน♪ ♪สายฝนในฤดูใบไม้ร่วมอันหนาวเหน็บ จุมพิตที่นอกหน้าต่างของข้า♪
41:19
♪ผู้ใดเกลียดชัง ผู้ใดใส่ร้าย ข้าไม่สน ความโศกเศร้าของข้ายังคงอยู่♪ ♪สายสมแห้งฤดูใบไม้ผลิพัดพาความเขียวขจีไปตามลำธาร♪ ♪แต่ก็มิอาจทำให้ใจข้านั้นอบอุ่น♪ ♪หรือว่าสิ่งนั้นเป็นแสงสว่างของเรา โดยมิทันรู้ตัว♪ ♪ยังมิสายไปที่เรานั้นได้พบเจอกัน♪ ♪อย่าปล่อยให้ฤดูกาลผ่านเลยไปโดยมิทันได้ทำอันใด♪ ♪ละทิ้งการผจญภัยบนหลังม้า เพื่อชีวิตที่เงียบสงบ♪ ♪ลำธารและภูเขานับพันลี้ แสงสว่างจากนครัวเรือนับหมื่น♪ ♪เรื่องราวในอดีตเลือนหายไปดั่งหมอกควันท่ามกลางพายุทราย♪ ♪ข้าจะใช้ช่วงเวลาที่เหลืออยู่กับเจ้าอย่างมีความสุข♪ ♪ภูเขาสูง แม่น้ำกว้างไกลเพียงใด เจ้ากับข้าอยู่เคียงข้างกันตลอดไป♪

DOWNLOAD SUBTITLES: