TWICE REALITY “TIME TO TWICE” TDOONG High School Season 2 EP.04

TWICE REALITY “TIME TO TWICE” TDOONG High School Season 2 EP.04

SUBTITLE'S INFO:

Language: Thai

Type: Human

Number of phrases: 505

Number of words: 1183

Number of symbols: 15514

DOWNLOAD SUBTITLES:

DOWNLOAD AUDIO AND VIDEO:

SUBTITLES:

Subtitles prepared by human
00:14
(TIME TO TWICE) (โรงเรียนที่ไร้ผู้คน) (งานกีฬาสีที่เริ่มขึ้นท่ามกลางเสียงร้องยินดี!) (ถึงแม้จะมีแต่พวกเรา) ต้องทำให้ได้! (แต่ก็ขอมุ่งสู่ชัยชนะ GO! GO!) - ต้องทำให้ได้เลยค่ะ! - ฉันด้วยค่ะ (ทีมสีน้ำเงินชนะอย่างต่อเนื่องด้วยความฮึกเหิม) (ทีมสีน้ำเงินมาคว้าชัยชนะกันเถอะ!) อ่า ไม่นะ (จะจบลงแบบนี้ไม่ได้เด็ดขาด!) รับนะ! รับนะ! รับนะ! (การเล่นกีฬาด้วยใบหน้าของโมโมะ) (วิญญาณนักสู้ที่ลุกโชนของดาฮยอนนี่) ไฟท์ติ้ง! (ทีมสีแดงพลิกเกมแล้ว!) คิมดาฮยอน! (การตัดสินผู้ชนะรอบสุดท้ายด้วยการวิ่งผลัด!) (หลังจบการแข่งขันอันดุเดือดที่พลิกเกมไปมา) (ทีมสีน้ำเงินก็เป็นฝ่ายชนะไปในที่สุด!) (ตอนนี้ก็เหลือแค่พิธีมอบของรางวัล..!) (ข่าวร้ายที่ได้ยินโดยไม่ทันตั้งตัว) เดี๋ยวเราจะต้องมีพิธีมอบรางวัลกัน (ประตูห้องเรียนถูกล็อกก่อนที่จะได้เริ่มพิธีมอบของรางวัล) แต่ว่าอยู่ดี ๆ ห้องเรียนก็ถูกล็อกครับ (ภายในโรงเรียนที่คิดมาตลอดว่าไม่มีใคร) (อยู่ ๆ ประตูห้องเรียนก็ถูกล็อก) (และแผนที่น่าสงสัยที่ถูกวางทิ้งไว้ ด้านหนึ่งของระเบียงทางเดิน) โอ้มายก้อด (ของรางวัลอยู่ในห้องเรียนนะ…) ต้องตามหาตัวเลขทั้งห้าตัว (ต้องตามหารหัสทั้ง 5 ของแม่กุญแจ) ตามหารหัสที่ใช้ปลดล็อกเข้าไปในห้องเรียนครับ (แล้วเข้าไปในห้องเรียนให้ได้!) - ตัวเลข 5 ตัว - หาด้วยกันเหรอคะ? (พวกเรามาเพราะได้รับคำเชิญนะ) ที่นี่ ไม่สิ มีคนส่งจดหมายเชิญมาให้อะค่ะ (เหล่านักเรียนโรงเรียนทื่อดุงรู้สึกไม่ไว้วางใจ) ไม่รู้เลยค่ะ ว่าเพื่อนคนนั้นอยู่ที่ไหน ใครกันคะ? (ต้องเจอกับเธอซะหน่อยแล้ว!) ออกมานะ มาเจอกันบนดาดฟ้า เอาสิ… รีบ ๆ มาเจอกันเถอะ พวกเรา…
01:29
(เหล่าทื่อดุงงี่จะสามารถเข้าไป ในห้องเรียนได้อย่างปลอดภัยหรือไม่?) (ไม่ทันไรโรงเรียนก็มืดลง) ช่วยฉันด้วย ก็โอเคอยู่นะ? ด้านนอกโอเคอยู่ไม่ใช่เหรอ? ไม่อะ ไม่ชอบความมืดเลยค่ะ ที่นี่น่ากลัวอะ (มองไม่เห็นอะไรเลย..) อ่า เดี๋ยวนะ Go Go Go Go Go กังวลมากเลย.. (เหล่านักเรียนออกตามหารหัสโดยแบ่งเป็น 2 คนต่อ 1 กลุ่ม) สนุกดีค่ะ ว่าแต่ทำไมตอนสุดท้ายเหมือนจะน่ากลัวเลยล่ะ (สองมือจับไว้แน่น) เจ็บนะคะ (55555555) - มองเห็นแน่เลย - พระจันทร์ทำไมสวยแบบนี้ล่ะ? (พระจันทร์ที่ดูเย็นยะเยือกเป็นพิเศษ) (งานกีฬาสีสนุกมาก ๆ เลยค่ะ!) สนุกมากเลยค่ะ (ไปตามหาของรางวัลกันเลย!) คาดหวังกับของรางวัลมากเลยค่ะ (ชอบมวยปล้ำบับเบิ้ลฟุตบอลมากที่สุด) อันที่ต้องเข้าไปอยู่ข้างใน มวยปล้ำ ๆ (ตัวเอกแห่งการพลิกเกม) (ดาฮยอนนี่เก่งมากเลยล่ะ!) แม้ว่าคุณดาฮยอนจะได้บาดเจ็บแต่ช่วงแรกเล่นได้ดีมากเลยค่ะ (อ่า.. เสียดายจังที่ไม่ชนะ…) เก่งจริง ๆ ค่ะ เก่งกว่าใคร ๆ เลย (ใครมาล็อกประตูกันนะ?) ใครกันคะ? ใครเป็นคนล็อกประตูห้องเรียนอะคะ? ผี...? (พูดถึงผีตั้งแต่มาถึงแล้วอะค่ะ!) ใช่ เธอพูดถึงผีตั้งแต่แรกแล้วอะ.. (ซนแชยอง / ใครเป็นคนเชิญ?) ผีค่ะ! (ซนแชยอง / ฉันรู้หมดแล้ว!) (เธอออกมานะ) ได้ยินว่าโรงเรียนนี้มีผีอะค่ะ (เชื่อถือได้) (ความน่ากลัวเข้าจู่โจมทันที) ไรอะ ไรอะ ไรอะ? พระจันทร์ พระจันทร์ (พระจันทร์ไง~ พระจันทร์!) พระจันทร์สวยมากเลย ดูสิ (ดึกดื่นแบบนี้… ใครเป็นคนเตรียมของพวกนี้กันนะ?) อยู่คนเดียวกลางค่ำกลางคืน..
02:50
ค่ำมืด.. ดึกดื่น.. (เป็นผีจริง ๆ เหรอ?) (น่ากลัวกว่าที่คิดนะคะเนี่ย…) เหมือนจะน่ากลัวกว่าที่คิดนะ (แชงงี่ขี้กลัวเกินคาด) ไม่น้า (กังวล) ฉันไม่คิดเลยว่าเค้าจะขี้กลัวแบบนี้อะ (มินะที่เคยเชื่อใจแชยองงี่) คิดว่าฉันจะไม่เป็นไรสินะ? เพราะงั้นเลยชวนฉันไปด้วยกันสินะ? (มินะ&แชยอง เริ่มเป็นทีมแรก) (จุดหมาย #1) - อ่า ตื่นเต้น - ดีแล้วที่เริ่มเป็นทีมแรกว่าไหม (เพื่อน ๆ หวัดดี?) (#1 ตึกด้านนอก - หนึ่งในสามห้องนี้) พอพูดว่ากลัว (#2 ลานด้านหลัง, ไฟฉาย: เพราะมันน่ากลัว) มันก็ยิ่งน่ากลัว เข้าใจใช่มะ? (ที่แห่งนี้มีรหัสแม่กุญแจอยู่) - อื้อ - ที่นี่แน่เลย (แม้จะพยายามหัวเราะ แต่ก็…) ทำไมมันเงียบแบบนี้ล่ะ? อ๊ากกกกกก!!! (มาถึงจุดหมาย #1) ด้านนี้เหรอ? ใช่แฮะ เดี๋ยวอยู่ ๆ ประตูก็จะเปิดออกสินะ? มีเสียงแปลก ๆ ด้วยอะ.. (ทั้งสองคนเข้ามาใกล้อย่างระมัดระวัง) อยู่ไหนอะ? ทำไมมีหลายห้องแบบนี้ล่ะ? (มีรหัสอยู่ในสามห้องนี้?) หนึ่งในสามห้องนี้ สามห้องเหรอ? เหมือนว่าจู่ ๆ มันจะเปิดออกเองเลยอะ (คงต้องเปิดเองสินะ?) อ่า พวกเราต้องเปิดกันเองไม่ใช่เหรอ? เป็นหนึ่งในนี้ไหมนะ? ถ้างั้นตรงนี้ก่อน (ลองเปิดประตูบานแรกอย่างระมัดระวัง) (จะมีรหัสหรือไม่?) (ชะเง้อดู) (เหมือนจะกลัวไปซะทุกอย่างเลย…) ไรอ่า (ยังไม่ทันเข้าไปก็.. PASS…) - หรือจะไม่ใช่ที่นี่นะ? - ไม่ใช่ที่นี่มั้ง - มาเปิดดูทีละอันกันเถอะ - เอาสิ (ปิดไว้)(ลองเปิดแค่ประตูดูก่อน)
04:16
อันนี้ไม่ใช่แฮะ? (คราวนี้มาอยู่หน้าประตูบานที่สอง) ระวังนะ มีกล้องทุกห้องเลยแฮะ ไรอะ มีไรอยู่เหรอ? นั่นอะไรอะ? (ประตูอีกบานด้านในประตู…) คงไม่ต้องเปิดประตูด้านในนั้นด้วยหรอกเนอะ? (เกิดไรขึ้น!!) (ชะเง้อ)(ฮือฮือฮือ) ทำไม มีไรเหรอ? (แชงตกใจเพราะลมพัด) อ่า ไรอะ - ต้องเปิดประตูด้านในด้วยเหรอ? - ไม่รู้สิ (ไม่รู้อะ งั้น… 2 PASS…) มาเปิดทั้งสามบานก่อน ถ้าไม่มีค่อยเปิดด้านในละกัน สามบาน.. เฮ้อ.. (ช่วยแชงงี่คนขี้กลัวด้วย…) อ่า หัวใจจะวาย.. (เปิดแบบไม่มอง) - ถ้าเปิดแบบนี้ไม่ค่อยน่ากลัวใช่ไหม? - ใช่ โอ๊ะ? ตรงนั้นมีอะไรด้วยแหละ (เชิญเข้ามาเลยค่ะ…) - อ่าาา - จะเข้าไปตรงนั้นได้ยังไงอะ (แข็งทื่อ) ไม่น่ากลัวเกินไปหน่อยเหรอ? เหมือนตรงนั้นจะมีอะไรด้วยอะ (เข้าไปอย่างระมัดระวัง) อ่า ออนนี่ (มืดมากจนไม่น่าจะมองเห็นนะ?) - นี่ ถึงจะมีรหัสอยู่ ก็ไม่น่าจะมองเห็นรหัสนะ - มองไม่เห็นเลย (มองไม่เห็นเพราะงั้นจะ… 3 PASS เหรอ?) (มืด) (สนิท) ไรอะ จะมองเห็นได้ไง.. อ๊ะ ไฟนี่นา (ยิ้มออกทันทีที่ไฟติด) ไรอะ มีไรด้วยอะ เข้าไปดูกันไหม? (มีรหัสแม่กุญแจไหมนะ?) - ต้องถอดรองเท้าไหมนะ? - ไม่ต้อง น่าจะเข้าไปได้เลยนะ สบู่ แล้วก็ (ค้นหารหัส)(ค้นหาแมลง) อ๊ะ มด - หน้ากากอนามัย - ทำไมมดเยอะงี้ล่ะ มดตัวเป็น ๆ เลย (ด้านในห้องที่ไม่เห็นรหัสสักตัว) จริงเหรอ? - ตรงนี้เหมือนไม่มีอะไรเลยนะคะ? - มีแค่สบู่, ที่ชาร์จแบต สบู่, ที่ชาร์จแบต, หน้ากากอนามัย? (สิ่งที่พวกเราต้องหาคือรหัสแม่กุญแจ!) ใช่อันนี้เหรอ? ต้องหาตัวเลขไม่ใช่เหรอ? (ไปดูห้องอื่นกันเถอะ!)
05:47
(เปิดอีกครั้งอย่างกล้าหาญ) (ระมัด) (ระวัง) แมลงเยอะมากเลย ใช่มะ (ทำไมต้องมีประตูอีกบานด้วยนะ…) ที่นี่ก็ไม่น่าจะใช่นะว่าไหม? อืม.. เปิดได้ไหมนะ? หรือไม่ก็ (พวกเรามีไฟด้วยนี่!) (รวบรวมความกล้าแล้วเปิดประตู) เปิดได้แฮะ - มีไรไหม? - ว้าว มีด้วยแหละ (หรือจะเป็นรหัส?) (เจอแล้ว!) มีเหรอ? (รหัสแม่กุญแจตัวแรกคือ 1) (ระแวง) (คงไม่ใช่ตัวอักษร I หรอกเนอะ?) (ระแวง) (NO ระแวง! ไปต่อกันเถอะ!) เค้าบอกว่าเป็นตัวเลขนี่ นั่นสิ น่าจะเป็น 1 นะ (#2 ลานด้านหลัง) (ไฟฉาย : เพราะมันน่ากลัว) ลานด้านหลัง (จุดหมาย #2) (ชอล์กเขียนกระดาน : ไอเทม!) โอ๊ะ ไฟฉายเหรอ? เค้าบอกว่ามีไฟฉายด้วยแหละ (ไปลานด้านหลังกันก่อน!) - บอกว่ามีไฟฉายเหรอ? - ไม่ใช่ว่าลานด้านหลังมีไฟฉายอยู่หรอกเหรอ? (ไฟฉายกับชอล์กเขียนกระดาน) โอ๊ะ? ด้านหลังนั้นมีอะไรอยู่ด้วย (ทำไมถึงมีชอล์กเขียนกระดานด้วยล่ะ?) จุดหมายที่สองคือตรงนั้นล่ะมั้ง (เปิดไฟก่อน!) เห็นไหมคะ? (พอสว่างแล้ววางใจขึ้นหน่อย!) โอเค (ก่อนอื่นพกชอล์กเขียนกระดานกับไฟฉายไว้แล้วไปต่อ) เป็นไรไหม? (น่ากลัวล่ะสิ…?) (กังวล) (กังวล) (ถ้าเลี่ยงไม่ได้ก็มาสนุกกันเถอะ!) (จุดหมาย #3) (ระเบียงทางเดิน 1F) (บันได, ประตูทางเข้า) (#3 กระดาษบนโต๊ะ)
07:05
(ไปยังห้องเรียนชั้น 1!) พอมีไฟฉายแล้วค่อยยังชั่วเนอะ! ใช่ (เพื่อน ๆ ที่ต้องเริ่มเป็นทีมต่อไปคือ?) ไม่ชอบความมืดเลยอะค่ะ.. ที่นี่น่ากลัวจัง (นายอน & จีฮโย) อ่า นี่มันอะไรอะคะ (ล้องห้าย)(ล้องห้าย)(ตอนนี้ฉัน..กำลังสั่นอยู่ใช่ไหม..?) - รู้สึกเสียใจมากเลยค่ะ - เสียใจมาก (มาล็อกประตูห้องเรียนทำไมกัน..) ถ้าจับได้ล่ะก็! (a.k.a แก๊งคนขี้กลัว) ถ้าจับได้นะว่าใครเป็นคนล็อก จะไปด้วยกันใช่ไหมคะ เหล่าตากล้องน่ะ? (ไปกันสองคนนะครับ) ถึงแค่ตรงนี้เหรอ? (ดวงตาสั่นไหว) (สติ OUT ไปแล้ว) คือจะไม่ไปด้วยกันเหรอคะ? (แล้วเจอกันที่ห้องเรียนอย่างปลอดภัยนะครับ..) อ่า จริง ๆ เลย ไม่เอาอะค่ะ ไปด้วยกันสิคะ (จีฮโย ฉันไว้ใจแค่เธอนะ!) - มาไฟท์ติ้งกันสักครั้งเถอะ - ขอร้องล่ะ ปกป้องฉันด้วยนะ รู้แล้ว ไปกันเถอะ (ไม่ยอมรับความจริง) ไม่ชอบเลยจริง ๆ ไม่อยากไปอ่า (ต้องไปตามหาของรางวัลสิ!) - ไม่อยากไปเลยอะ ไม่อยากไปเลยจริง ๆ - ที่นี่เหรอคะ? (มินะ&แชยอง เข้ามายังระเบียงทางเดินชั้น 1) เหมือนจะมีไรออกมาเลยอะ (ตรงไปยังห้องเรียน!) (ที่นี่ใช่ไหม?) - ที่นี่ใช่มะ? - อื้อ น่าจะนะ (แอบส่องดูก่อน) ไรน่ะ? (พื้นห้องเรียนน่าสงสัย) มีอะไรอยู่ที่พื้นด้วยล่ะ (รหัสแม่กุญแจอยู่ไหนกันนะ?) (เข้ามากันอย่างระมัดระวัง…) (แป๊ะ แป๊ะ แป๊ะ แป๊ะ) (แค่นี้โอเคอยู่!)
08:22
(รหัสอยู่บนกองกระดาษตรงนี้เหรอ?) - ไรอ่า เหมือนกันหมดเหรอ? - มีหลายใบเลย (คราวนี้คงไม่มีเรื่องให้ตกใจแล้วใช่ไหม?) อื้อ (ปัง) (อย่าประมาท NOPE) (ฮื้ออออออออ) อย่าสิ (ระหว่างนั้นกลับใจเย็น) ไม่มีอะ (สงสัยรหัสน่าจะอยู่บนกระดาษ!) - ไม่มีไรเลยเหรอ? คงต้องหาล่ะมั้ง - คงมีอยู่หนึ่งในนี้มั้ง (พลิกหา) (พลิกหา) ไรน่ะ? (เจอแล้ว!) (รหัสแม่กุญแจตัวที่สองคือ 3) - นี่ไรน่ะ? - 3? -1, 3? -3 (ขณะนั้นเองมีบางอย่างอยู่ใต้โต๊ะ?) -1, 3 -1, 3 (‘มือ’แขกรับเชิญพิเศษที่อยู่ใต้โต๊ะ) (แชงไม่ทันสังเกต) (‘มือ’แขกรับเชิญเป็นเขินเลย) (รหัสแม่กุญแจ 1 3 ? ? ?) (ไปหารหัสตัวที่สาม) (ขอตัวไปเล่นสนุกก่อนนะคะ!) (เพื่อนคนอื่น ๆ คงจะกลัวกันน่าดูเลยล่ะ?) ออนนี่สุดยอดเลยอะ อันนี้เหล่าเมมเบอร์คงจะกลัวกันน่าดูเลย (คนที่กำลังกลัว)(คนที่กำลังสนุก) เหมือนจะสนุก..น่าสนุกดีอะ (แล้วนายอน, จีฮโยที่กำลังไปยังจุดหมายแรกล่ะ?) ชั้น 2 (ต่อต้านแสงไฟ) อ่า ไม่ชอบที่ต้องใช้อันนี้มองเลยจริง ๆ ไม่สิ ก็ตั้งใจให้มาแล้ว (นี่เพิ่งเริ่มเองนะ จะโอเคเหรอ..?) อ่า ไม่ชอบเลยจริง ๆ พอมาแล้วยิ่งไม่ชอบเข้าไปใหญ่เลย บอกหน่อยไม่ได้เหรอคะ? ว่าใครจะโผล่มา? (อ๊ากกกก!) บอกให้ไปด้วยกันงายย!!
09:37
(ขอโทษนะ.. ที่ฉันเป็นคนแบนี้..) ขอโทษจริง ๆ นะ ที่เป็นคนแบบนี้อะ นั่นเสียงอะไรอะ (มาถึงจนได้) สว่างอยู่นะ ออนนี่ ไม่ชอบเลยจริง ๆ (ทั้งสองคนเข้ามาใกล้อย่างระมัดระวัง) ไม่มีไรหรอก ไม่มีไรหรอก (ก่อนที่อิมคนขี้แยจะร้องไห้ T_T) อ่า ขอร้องล่ะ.. เข้าห้องไหนก่อนดี? (กอดแขนแน่น) ไม่ไปอะ.. ฉันมันคนขี้ขลาดสุด ๆ.. (5555555) โอ๊ะ ประตูนี้เปิดอยู่ (เปิดอย่างระวัง) (มีใครอยู่ไหมคะ?) (มินะผู้เชื่อใจได้ของแชยอง) ดีจังที่มากับออนนี่ (จุดหมาย #4)(ระเบียงทางเดิน 2F) (มาถึงห้องเรียนของทื่อดุง, บันได)(#5 ตู้เก็บของ) - อยู่ไหนอะ? - จุดหมายที่ 4 - 4 - ที่นี่เหรอ? (รหัสแม่กุญแจตัวที่สามอยู่ที่นี่) ดูไฟสีน้ำเงินนั่นสิ (ภายในห้องเรียนที่ถูกกั้นไว้ด้วยผ้าม่าน) - ดูจากด้านนอกก่อน.. - ปิดไว้ไม่ให้เห็นอะ (มืดสนิท) - อันนี้แอบน่ากลัวอะ.. - นั่นสิ เปิดไม่ได้เหรอ? (ไปสู่ความมืดมิด…) (ไม่มีอะไรพิเศษแฮะ?) อะไรเหรอคะ? (แต่.ทว่า) (ประตูกลับปิดลง) (แล้ว.จาก.นั้น) (กย๊ากกกก!!!) (หวัดดี เด็ก ๆ?) (กำลังรออยู่เลย) (ใครอะคะ…!!!!!) (ตกใจมากเลยใช่ไหมคะ?) (อุแงงงงงงㅜ_ㅜ) (เพื่อนที่อยู่ในผ้าม่านเดินไปมาอยู่รอบ ๆ) ฉันคิดว่ากระโปรงนี้จะเป็นรหัสซะอีก.. สวัสดีค่ะ!
11:00
หาเจอซะแล้ว - ทำไมเหรอคะ? - รหัส.. (เหมือนจะบอกอะไรสักอย่าง?) บอกหน่อยสิคะ ชอล์กเขียนกระดาน (อ๋อ! เป็นเพื่อนที่ชอบชอล์กเขียนกระดานนี่เอง!) (ชอล์กเขียนกระดานที่เจอเมื่อกี้) (ตึกด้านนอก) (#2. ลานด้านหลัง) (ไฟฉาย: เพราะมันน่ากลัว, ชอล์กเขียนกระดาน: ไอเทม!) สงสัยจะบอกรหัสแม่กุญแจแน่เลย (รหัสแม่กุญแจตัวที่สามคือ 5) (บ๊ายบ๊ายแบบคูล ๆ) (รหัสแม่กุญแจตัวที่สามคือ 5) - ขอบคุณค่ะ - ขอบคุณค่ะ (ถึงจะน่ากลัวแต่ก็โชคดีนะเพื่อน!) น่ากลัวอ่า (ถึงจะน่ากลัวแต่ก็โชคดีนะเพื่อน!) บ๊ายบาย (เด็ก ๆ ไม่ใช่เล่น ๆ เลยนะ?) เมมเบอร์ของพวกเราต้องตายแน่เลย (ก็ไม่ใช่เรื่องเล่น ๆ น่ะสิ) (ไม่มีอะไรใช่ไหม?) (ก็ไม่ใช่เรื่องเล่น ๆ น่ะสิ) (มีจ้า!!!!) (มีอะไรเหรอ?) (ท่าจะมองผิดไป;;;) ออนนี่ สนใจแค่ตัวเลขพอ คุณตากล้อง (น่ากลัวมากเลยค่า…) ฉันก็กลัวเหมือนกัน นี่.. (ห้องแรกที่เข้ามาอย่างยากลำบาก) ที่นี่ไม่มีเหรอ? - รหัสอยู่ที่ไหนนะ? - เข้ามาด้วยกันเถอะ (รหัสจ๋า อยู่ไหนน้า?) (แม้จะกล้าเข้ามาแต่ก็) (ไปดีมาดีนะ) (กลัวอะจโย) ไม่มีอะไรให้ดื่มเลย~ โอ๊ะ? นี่ไง! 23? - น่าจะเป็นอันนี้ว่าไหม? - อื้อ
12:09
23! (นั่นมันหมายเลขกล้องนะ;;;) ไม่นะ กล้อง คงไม่ใช่รหัสใช่ไหม? (กลัวอะจโย) ต้องเปิดผ้าม่านดูไหมนะ? (ว่าแต่มีแค่ฉันที่เข้ามาเหรอ..?) ออนนี่ มาด้วยกันไม่ได้เหรอ? (นายอนไม่อยากเข้าไปเลยแม้แต่ก้าวเดียว) แค่ดึงผ้าม่านขึ้น.. ตรงนี้ไม่มีไรหรอก ก็ฉันกลัวจริง ๆ อะ - มาด้วยกันหน่อย - ก็ได้ (ช่วยส่องไฟให้หน่อย!) ส่องไฟให้หน่อย เข้าใจแล้ว - ไม่มีใช่ไหม? - ไม่มีไรเลยอะ 23? เหมือนจะเป็น 23 นะ (นั่นสิ.. คงถูกแหละ...?) (รหัสแม่กุญแจ 135??) 1,3,5 1,3,5 (ตู้เก็บของ: จุดหมาย #5) น่ากลัวแฮะ - 1,3,5 - ระเบียงทางเดินชั้น 2 (แล้วก็มาถึงรหัสตัวที่สี่ของแม่กุญแจ) อ๊ะ อะไรอะ (อยู่ในห้องเรียนนี้ใช่ไหม?) (เช็กว่าไม่มีอะไรแปลก ๆ) (เข้าไปดูกันเถอะ…) (ตู้เก็บของอยู่ตรงนั้น!) (ความน่าสังสัย 100%) พอเปิดนี่แล้วคงมีอะไรออกมาอีกสินะ (เข้าไปใกล้ ๆ) (ที่สุดแล้วจะมีรหัสแม่กุญแจอยู่หรือไม่?) ต้องเปิดเหรอ? 7! (รหัสแม่กุญแจตัวที่สี่คือ 7) (ตุบ ตุบ ตุบ) (ข้าง ๆ มีอะไรอีกเนี่ย?) (มีฉันอยู่ไง!) (ผนึกปิดไว้) (5555555) (ตรงนี้ก็มีเพื่อนอยู่ด้วยแฮะ ㅎㅅㅎ) เกือบเปิดตรงนี้ซะแล้ว (การจู่โจม) (เป็นศูนย์)
13:19
ขอโทษนะคะ เมื่อกี้โดนหลอกมาเยอะอะค่ะ (ขอโทษนะเพื่อน!) รหัสแม่กุญแจ 1,3,5,7 (ตอนนี้ก็เหลือแค่เลขเดียว) อันต่อไปเป็นหลังอะ? หลังที่ระเบียงชั้น 2 นี่คือไรอะ? หลัง? (ปลายระเบียงทางเดินชั้น 2) (รหัสบนหลังของฉันไง!) (เด็ก ๆ.. รอมานานมากเลย…) (อือฮือฮือฮือ) (ออกตามหารหัสตัวสุดท้ายแบบชิล ๆ) ถ้าบ้านฝั่งนู้นเห็นพวกเราคงจะกลัวกันน่าดูเลย (มานี่สิ) 1,3,5,7 ที่นี่ไง (หวัดดี) ตรงนั้นมีใครอยู่ด้วยแฮะ (ทักทายกวน ๆ แบบไม่เกรงกลัว) - ไฮ - ไฮ (จะกวนฉันงั้นเหรอ?) 1,3,5,7 (พุ่งเข้าใส่) (!!!) (ㅠㅠ) (ตัวเลขบนหลัง!) (เลขตัวสุดท้ายคือ 0) 0! 1,3,5,7,0? (เจอครบทั้ง 5 ตัวแล้ว!) (แล้วนายอน, จีฮโยที่ยังคงอยู่ที่ห้องล่ะ?) (กลัวอะจโย) (แล้วนายอน, จีฮโยที่ยังคงอยู่ที่ห้องล่ะ?) (ไปดีมาดีนะ) (IN อย่างระวัง) (อิมคนขี้แย) (IN อย่างระวัง) (อยู่ห่าง ๆ อย่างห่วง ๆ) มาเอาชนะกันเถอะ…! ทำไมอะ? มาเอาชนะกันเถอะ (ด้วย.. ด้วยกันเหรอ..?)
14:23
กลัวอ่า! (ขอโทษนะ.. แต่คงเอาชนะไม่ได้หรอก ㅠ ㅠ) (รหัสแม่กุญแจ 13570) (ในที่สุดก็มาถึงห้องเรียน!) - เข้ามาเป็นคนแรกสินะ - กลัวมากเลยค่ะ (รอยยิ้มแห่งความโล่งใจ) (นั่งดูจอมอนิเตอร์กันให้สบายใจได้เลยครับ!) (ได้นั่งดูต้องสนุกแน่ ๆ เลย!) ไรอะ? (ผ่านตรงนั้นไปแล้ว!) เริ่มกันแล้วแน่เลย (คำพูดจากผู้มีประสบการณ์) แต่ว่าคนอื่น ๆ นอกจากพวกเรา (เพื่อนคนอื่น ๆ คงจะตกใจกันมากเลยล่ะค่ะ) จะต้องกลัวกันแน่นอนร้อยเปอร์เซ็นต์เลยค่ะ ถ้าขนาดนี้อะ.. ทำไงดี! ทำไงดี! ต้องเป็นแบบนี้แน่เลยค่ะ (ถูกต้อง) (ก๊อกก๊อกกันไม่หยุด) ก๊อกก๊อก (หนีสุดชีวิต) (วี้ดว้าย) (ทำไมถึงเป็นแบบนี้กันล่ะครับ?) พวกเราขอโทษน้า! (ถึงจะไม่รู้ว่าเป็นใครแต่พวกเราขอโทษน้า) (สำรวจข้างหน้า) (สำรวจข้างหลัง) ลองส่องไฟมาตรงนี้หน่อย มาหากันเถอะ (โอ๊ะ! รหัสนี่!) โอ้ อยู่ตรงนี้ ตกใจหมด (ค้นพบเลข 1 รหัสตัวแรกของแม่กุญแจ) เลข 1 (ฮู่ว.. ไม่ใช่ 23 สินะ!) (รอดออกมาได้อย่างยากลำบาก) อันนั้นน่ากลัวจริง ๆ นะ
15:34
(ไปสถานที่ต่อไปกันเลย!) ไปกัน (โอ๋เอ๋โอ๋เอ๋) - เป็นไง อุ่นใจขึ้นไหม? - อุ่นใจขึ้นหน่อยแล้ว (ทำไมถึงเป็นแบบนี้กันอีกแล้วล่ะครับ?) ต้องไปทางนี้เหรอคะ? (เดาได้แม่น!) จีฮโยนี่เอง (ความชิลของคนที่เล่นเสร็จแล้ว) ขอโทษนะ แต่ตรงนั้นน่ากลัวอยู่นะ จะทำไงอะ? (แก๊งคนขี้แยเตรียมตัวอย่างแข็งขัน) (ทางเดินจงส่องสว่าง!) (ยิ่งมองเห็นได้ชัดก็ยิ่งน่ากลัวอะ) อันนี้น่ากลัวกว่าอีกอะ (ในที่สุดก็เข้าไปในโรงเรียน) ตัวเลข 1 นี่เอง เลข 1 ออนนี่ตอนนี้เก็บมือถือได้แล้ว (อิมคนขี้แยบอกว่าตอนนี้ไม่กลัวแล้วค่ะ~) ตอนนี้เหมือนฉันจะเริ่มโอเคแล้วล่ะ (ตอนนี้พวกเราน่ากลัวล่ะสิ?) โอเคไหม? (ค่ำคืนอันปกติสุขของแก๊งขี้แยที่เริ่มมีรอยยิ้มกลับคืนมา) (ไปตามหารหัสตัวที่สองกันเลย) ต้องไปชั้น 1 ก่อนใช่ไหม? ชั้น 1 (เป็นห่วง) พวกเธอก็มากันแล้วสินะ? - ทำไงดี มากันแล้ว - มาแล้วแฮะ? (เพื่อนอีกสองคนที่ส่งเสียงดังโวยวายกันตั้งแต่ก่อนเริ่ม) ทำไงดี! (โมโมะ, จื่อวี ออกตัว!) (สั่นระริก) วันนี้รู้สึกเหมือน (โจวจื่อวี (รองหัวหน้าห้อง) / วันนี้เป็นไงบ้างคะ?) ได้รับวิตามิน D มาเยอะแบบเต็มที่เลย! (โมโมะ ทำไงดี..) โมโมะออนนี่ต้องกลัวมากแน่ ๆ เลย (ㅇㅅㅇ) (สั่นระริก) ผี? (ㅇㅅㅇ) (!!!) (คนที่ล็อกประตูคือผี?) (ㅇㅅㅇ) (!!!) (นี่มันงานกีฬาสีนะจะมีผีได้ไงกันล่ะ..) (เชื่อฉันแล้วตามมาก็พอ)
16:44
(จื่อวีไม่กลัวหรอก!) จื่อวีน่าจะไม่กลัวนะ อาจจะแค่ตกใจอะ (ก็น่าจะตกใจนิด ๆ อยู่แหละ?) ไรอะ! (เลียนแบบจื่อวี) น่าจะแบบนี้อะ (ถูกต้อง) (สั่นระริก) ฉันน่ะ.. กังวลว่าจะทำภารกิจไม่สำเร็จมากกว่าค่ะ (ความกลัวไม่ใช่ปัญหา กลัวแต่ว่าจะหารหัสไม่เจอ…) (ไม่ต้องกังวลนะ!) ไฟท์ติ้ง (กังวล) (กังวล) (จะหารหัสเจอไหมนะ?) ว่าแต่ตรงนี้มีรหัสหนึ่งตัว.. (จะจบลงได้อย่างปลอดภัยไหมนะ?) จะไปด้วยกันใช่ไหมคะ? รหัสมีทั้งหมด 6 ตัวใช่ไหมคะ? (ระหว่างนั้นเองที่ชั้น 1 ของโรงเรียน) ชู่ว (เริ่มกลัวแล้วง่าㅠ_ㅠ) ไม่ชอบเลยจริง ๆ อะ (มาถึงห้องเรียนที่มีรหัสตัวที่สองของแม่กุญแจอยู่) มีใครอยู่ไหม? (เห็นที่พื้น) ดูที่นายอนออนนี่ไม่ยอมเข้าไปสิ! (คัตแค่ตรงทางเข้า) เหมือนจะมีคนออกมาเลยนะ..? (เหมือนจะมีอะไรออกมาเลยอะ…?) (เอ๊ะ?) ทำไมอ่า? (555) เปิดไฟเฉยเลยอะ เปิดไฟได้ไงอะ (สับสน) (งงงวย) (อยู่ ๆ ก็สว่าง) (ระหว่างนั้นก็สแกน) (ทำไมถึงเป็นแบบนี้กันอีกแล้วล่ะครับ?) ก็เค้าไม่ได้ห้ามนี่ (สแกนเรียบร้อย) ประมาณนี้เหรอ? (สแกนเรียบร้อย) - มีคนอยู่ล่ะสิ? - จับได้แล้วค่ะ ตรงนี้? (‘มือ’แขกรับเชิญถึงกับงง) กะจะจับขาใช่ไหมล่ะคะ? (แม้แต่กับระเบิดที่พื้นก็ ALL PASS) (โมโหล่ะสิจีฮโย~)
17:54
(จะบ้าตาย 555) ไม่เหยียบเลย (ทำไมถึงเป็นแบบนี้กันอีกแล้วล่ะครับ?) พัคจีฮโย! พัคจีฮโย! (GET รหัสตัวที่สอง) (ระหว่างที่ไม่ทันตั้งตัว..) (ระเบิดด้วยความพอใจ!) ระเบิดแล้ว ระเบิดแล้ว รีบออกมาเร็วค่ะ ไปกัน.. (ถึงจะรู้อยู่แล้วก็ยังตกใจ!) (ทำเป็นไม่ตกใจ) อย่านะคะ! (เจอเลข 3 ของรหัสแม่กุญแจตัวที่สองอย่างง่ายดาย) นี่ 3 เหรอ? (เจอเลข 3 ของรหัสแม่กุญแจตัวที่สองอย่างง่ายดาย) 3 แหละ 3 แฮะ ดีมาก (รีบออกไปกันเถอะก่อนจะมีอะไรโผล่มาอีก!) ไปด้วยกันสิ (555 แม้แต่เจ้าตัวยังขำ 555) (555 แม้แต่เจ้าตัวยังขำ 555) ขอโทษนะคะ ที่เปิดขึ้นดู ขอโทษค่ะ (แค่มีจีฮโยก็ไม่มีใครสู้ได้แล้ว) คราวนี้จะน่ากลัวละ ชอล์กเขียนกระดานอะไรพวกนี้.. (เพื่อนชอล์กเขียนกระดานที่อยู่ ๆ ก็นึกถึง) อันนั้นน่ากลัวจริง ๆ (เดี๋ยวเจอกันนะ) นั่นอะไรน่ะ? (ขอต้อนรับสู่ชั้น 2..) ไม่ชอบเลยจริง ๆ อะค่ะ (ไม่ชอบเลยㅠ) (ฮอล) ไม่ชอบเลยจริง ๆ ค่ะ (แต่ฉัน.. ชอบพวกเธอนะ..) ไม่ชอบนั่นเลยอะ (55555555555) (รหัสตัวที่สามที่ตามหาด้วยความกังวลสุด ๆ) อย่านะคะ ขอร้องเลยจริง ๆ อย่าเข้ามานะคะ (ที่สุดแล้วจะสามารถหาเจอได้อย่างง่ายดาย..) ไม่ชอบจริง ๆ นะคะ จริง ๆ (เหมือนรหัสตัวที่สองหรือไม่..) ไม่ชอบเลยจริง ๆ อันนั้นน่ะ (จะหาเจอได้อย่างง่ายดายหรือไม่..) (จื่อวีผู้สร้างความมั่นใจให้โมโมะ) - มีฉันอยู่นี่ไง - ใช่เลย อุ่นใจจัง
19:05
(พวกเรามาเจอกันอย่างปลอดภัยนะ) ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร (แล้วก็สำหรับเพื่อนที่เชิญพวกเรามา) (ขอบคุณนะที่เตรียมของมากมายไว้ให้!) (วันนี้สนุกมากเลย..) สนุกดีเนอะ (พูดอะไรกันน่ะ..) (วันนี้ยังอีกยาวไกลเลยต่างหากล่ะ?) (TIME TO TWICE)

DOWNLOAD SUBTITLES: