MULTISUB【山河令 Word Of Honor】EP25 | 张哲瀚龚俊仗剑江湖,执手天涯 | 张哲瀚/龚俊/周也/马闻远/孙浠伦/陈紫函/寇振海/黑子 | 古装武侠片 | 优酷 YOUKU

MULTISUB【山河令 Word Of Honor】EP25 | 张哲瀚龚俊仗剑江湖,执手天涯 | 张哲瀚/龚俊/周也/马闻远/孙浠伦/陈紫函/寇振海/黑子 | 古装武侠片 | 优酷 YOUKU

SUBTITLE'S INFO:

Language: Thai

Type: Robot

Number of phrases: 751

Number of words: 1022

Number of symbols: 20786

DOWNLOAD SUBTITLES:

DOWNLOAD AUDIO AND VIDEO:

SUBTITLES:

Subtitles generated by robot
00:28
♪ถามกระบี่ ถามดาบ เมื่อใดบุญคุณและความแค้นจักจบสิ้น♪ ♪หวาดกลัวความเคียดแค้นชิงชัง จะทวีความวุ่นวาย♪ ♪ถามด้วยเล่ห์ ถามด้วยกลอุบาย ว่าผู้ใดเหนือกว่า♪ ♪ชะตาชีวิตผันผวน มิอาจคาดเดา♪ ♪ถามเส้นทาง ถามการเดินทาง สู่ขุนเขาอันไกลโพ้น♪ ♪สหายรู้ใจอยู่หนใด ช่างอ้างว้างเปล่าเปลี่ยว♪ ♪ถามสายฝน ถามแสงแดด ความในใจสุดแสนคณานับ♪ ♪มีเพียงแสงจันทร์ที่อยู่เคียงทุกคืนวัน♪ ♪ถามบุปผา พฤกษา ที่ผลิบานแย้มงาม♪ ♪ชีวิตที่ปิติยินดีแสนสั้นนัก เพียงไม่กี่ยามราตรีวสันต์♪ ♪ถามสารท ถามเหมันต พายุหิมะโหมกระหน่ำ♪ ♪เมฆหลากสีอันเปราะบางย่อมสลายไปตามกาลเวลา♪ ♪บุปฝาผลิบาน หากสวรรค์มีตา♪ ♪โปรดอย่าขบขัน ความโหดร้ายของชีวิต♪ ♪ยุทธภพคับแค้นเหลือคณา♪ ♪ผู้วายชนม์ ข้าลืมหมดสิ้น♪ ♪บุปผาร่วงโรย หากสวรรค์มีตา♪ ♪โปรดอย่าสมเพช ความโหดร้ายของชีวิต♪ ♪สิ้นวีรชน ชีวิตที่แสนสั้น♪ ♪ผู้วายชนม์ ข้าลืมหมดสิ้น♪
01:45
= นักรบพเนจรสุดขอบฟ้า= =ตอนที่ 25= เป็นอะไรไป หลับไม่สบายหรือ ฝันร้ายก็เลยนอนไม่หลับ ก็เลยถือโอกาสออกมาสูญอากาศเสียหน่อย ฝนตกแล้ว ถึงว่าในฝันถึงได้รู้สึกหนาว ใช่ หลังผ่านช่วงปลายเดือนสิบแล้วก็จะเข้าฤดูหนาว (วันขึ้น 8 ค่ำเดือน 12) หลังผ่านล่าปาไปแล้วก็จะเป็นปีใหม่ อาซวี่ ถ้าหากพวกเราสามารถอยู่ที่เคหาสน์สี่ฤดู จนตราบชั่วฟ้าดินสลายเลยก็คงจะดีนะ เหตุใดถึงจะไม่ได้ล่ะ ข้าทำเองเถอะ เจ้าไม่รู้เสียหน่อยว่าถ่านมันอยู่ตรงไหน พวกเราต่างก็นอนไม่หลับ ถือโอกาสดื่มเสียหน่อยเถิด ดื่มสิ ช้าก่อน ลับ ๆ ล่อ ๆ เจ้าไม่เข้าใจแล้วละสิ เจ้าสิ่งนี้เหมาะกับการแกล้มเหล้ามาก ๆ เลยละ เจ้ากินเถิด ข้ามีเหล้าก็พอแล้ว ดื่มเหล้าตอนท้องว่างทำร้ายกระเพาะมากนะ กระปุกนี้มีผลไม้อบแห้งหกชนิด แต่ละอย่างมีสารอาหารเป็นอย่างมาก บำรุงร่างกายด้วย นี่เป็นจุดเด่นที่เป็นที่นิยม ทั่วทั้งเมืองของร้านว่อหลงเชียวนะ เจ้าน่ะ ควรกินให้มากในทุก ๆ วัน เหล่าเวิน ข้าว่ายุทธภพนี่ทำเจ้าเสียเวลาแล้วสินะ ทักษะการพูดอย่างเจ้า เป็นคนธรรมดาค้าขาย ก็คงเป็นพ่อค้าที่ร่ำรวยนานแล้ว มา ลองชิมดู ข้าไม่กินจริง ๆ อาซวี่ เจ้าดูเจ้าสิ อายุปูนนี้แล้ว
05:09
ทั้งเลือกกิน ทั้งนอนดึก จะเป็นแบบอย่างที่ดีให้ลูกศิษย์ได้อย่างไรกัน เป็นตัวข้าที่อยากนอนดึกหรืออย่างไรเล่า เจ้าลองให้ตะปูยักษ์สักสองสามดอก แทงหน้าอกเจ้าดูสิ สองสามวันมานี้เจ้าก็หลับสบายอยู่มิใช่หรือ นั่นเป็นเพราะข้าหา ธูปลุ่มหลงมัวเมาในความฝันแต่ก่อนที่อยู่ ณ เคหาสน์พบ ข้าจำได้ว่าคืนนั้น หลังจากที่เจ้าโดนธูปแห่งความลุ่มหลงมัวเมา เจ้าตะโกนเรียกคำว่า "โจวจื่อซู" ออกมาเป็นครั้งแรก ตอนนี้สามารถบอกข้าได้หรือยังว่า ตอนนั้นเจ้าเห็นอะไร ข้าฝันเห็น ตอนที่ข้ายังอายุ 7 ขวบ ครอบครัวของข้ามาเคหาสน์สี่ฤดู พ่อและแม่ข้าเปิดร้านยาเล็ก ๆ ที่ตีนเขา ในช่วงเช้าข้าจะฝึกวรยุทธกับอาจารย์ที่เคหาสน์ ช่วงเย็นยังพอได้กลับบ้านไปกินข้าวร้อน ๆ สักมื้อ พวกมนุษย์พิษในความฝันของข้า ก็คือพวกหมาป่า ที่วิ่งไล่กัดข้าอย่างบ้าคลั่งและไร้เหตุผล บางทีเจ้าก็คือโจวจื่อซู บางทีก็คือเจินอีกัว ยืนขวางทางพวกมันเพื่อปกป้องข้า เจินอีกัวหรือ เจ้าลืม.. หมาจรจัดตัวน้อยที่คอยตามเจ้าแล้วหรือ มันมีชื่อว่าอะไรหรือ มันชื่อว่าอีกัว อีกัว เจ้ารอข้าก่อน ข้าขอดูหน่อย ข้าช่วยชีวิตมันไว้
07:00
จอมยุทธ์ฉินยังบอกอีกว่า จะเอามันไปตุ๋นเป็นอาหารรสเลิศมิใช่หรือ พ่อกับแม่ข้าก็เลยถือโอกาสตั้งชื่อนี้เสียเลย ข้ารู้ เจ้ากับเคหาสน์สี่ฤดูมีความสัมพันธ์ที่ยิ่งใหญ่ แต่ข้าแค่คิดไม่ถึง... เคหาสน์สี่ฤดูหลบซ่อนไม่ปรากฏตัวนานเช่นนี้ ข้าเห็นมีคนเป็นวิชาฝีเท้าเก้าเมฆา จึงถือว่านี่เป็นเบาะแส ก็เลยตามไปดูเสียหน่อย จนเมื่อเจ้าชักกระบี่ไป๋อีออกมา ข้าก็ยังไม่กล้ามั่นใจ ท้ายสุดแล้ว เจ้าบอกว่าเจ้าแซ่โจว ข้าเดาว่า กุมมือของเจ้า นั่งชมเมฆอย่างสบายใจ เป็นชื่อที่ดีจริง ๆ เหล่าเวิน ชื่อเวินเค่อสิงนี้... เดิมทีพ่อข้าแซ่เวิน เพียงแต่ว่าเขาเป็นเด็กกำพร้า เลยเปลี่ยนแซ่ไปตามประมุขเก่าของหุบเขาหมอเทวดา ถึงแม้ว่าประมุขเก่าของหุบเขาหมอเทวดา จะไล่พ่อข้าออกจากสำนัก เช่นนั้นก็ไม่มี เหตุผลที่จะใช้แซ่ของคนอื่นอีกแล้ว ใช่หรือไม่ เดิมทีข้าเป็นพวกเร่ร่อนพเนจรไร้รากเง้าอยู่แล้ว เปลี่ยนเป็นชื่อนี้ ก็นับว่าเหมาะสมดี แต่ว่าตอนนี้เจ้า... ก่อนที่จะพบเจ้าและเฉิงหลิ่ง เดิมทีข้าก็วางแผนที่จะเร่ร่อนพเนจรไปทั่วใต้หล้า มัวเมาจนตาย และฝังชีวิตที่น่าเวทนานี้ไปเสีย ตอนนั้นข้าคิดว่าตนเองจะไม่มีบ้านให้กลับเสียแล้ว แต่ตอนนี้ดีมากเลย
08:53
พวกเรากลับมากันแล้ว มา ดื่มให้กับเจ้า เร่ร่อนพเนจรไร้รากเง้า กุมมือของเจ้า นั่งชมเมฆอย่างสบายใจ ข้าเตรียมที่จะอยู่ที่นี่ตลอดไป ขอเพียงแค่ท่านอาวุโสเย่สามารถรักษาอาการป่วยของข้าได้ ข้ากับเฉิงหลิ่ง ก็จะอยู่ที่นี่จนตราบชั่วฟ้าดินสลาย เหล่าเวิน เจ้าอยากจะกลับมาเมื่อไรก็ได้ทั้งนั้น พเนจรอาจมีสุข แต่คงสุขไม่เท่ากลับบ้าน อาเซียง แค่ไปเอาน้ำ เหตุใดถึงนานขนาดนี้ รีบไปกันเถิด อาเซียง เหมือนข้าจะเห็นเถาหงกับลวี่หลิ่วเข้าแล้ว เถาหงลวี่หลิ่วอะไรกัน ก็คนที่จู่โจมพวกเราตอนอยู่ในพรรคเยว่หยางอย่างไรเล่า คู่ตายายที่ลักพาตัวพี่เสี่ยวเหลียนไป เจ้าดูดีแน่แล้วหรือ เป็นพวกเขาจริง ๆ หรือ ไม่ผิดแน่ ข้ามั่นใจว่าแม่นางท่านนั้น ก็คือพี่เสี่ยวเหลียนที่ถูกจับปลอมตัว เมื่อครู่ตอนที่ข้าไปเอาน้ำ ข้าได้ยินเสียงพี่เสี่ยวเหลียน ข้าเดาว่านางต้องโดนควบคุมด้วยการ กดจุดทั้งตัวเป็นแน่ นอกจากกินข้าวและดื่มน้ำ ก็ไม่สามารถขยับหรือพูดอะไรได้ อีกอย่างยายเฒ่าเถาหงกับตาเฒ่าลวี่หลิ่วนั่น ก่อนหน้านี้ก็ถูกไหมปลิดวิญญาณ ของผีแขวนคอทำแขนขาดไปข้างหนึ่ง เจ้าอยู่ไกลเลยเห็นไม่ชัดเจน สองตายายคู่นั้นต่างแขนขาดไปข้างหนึ่ง เพียงแค่พวกเขาตั้งใจเอาชุดคลุมมาบังไว้ หากเป็นพวกเขาจริง ๆ ละก็... อาเซียง ข้ามั่นใจว่าเป็นพวกเขา
11:08
ไม่ง่ายเลยที่เราตามหาพวกเขาพบได้ จะคลาดกันอีกไม่ได้นะ เราสองคนรีบช่วยกันคิดหาวิธีกันเถิด อาเซียง เจ้าเป็นอะไรไป อาเซียง เจ้าอย่ากลัวไปเลย แม้คู่ต่อสู้จะแข็งแกร่งแค่ไหน ข้าก็จะยอมสละชีวิต เพื่อปกป้องเจ้ากับพี่เสี่ยวเหลียนไว้ให้ได้ ความสามารถอย่างเจ้าจะปกป้องใครได้เชียว ท่านพี่เฉา ข้าว่าเราอย่าหาเรื่องใส่ตัวกันเลยนะ ครั้งที่แล้วเจ้าก็เกือบจะเอาชีวิตไปทิ้งแล้ว อาเซียง เหตุใดเจ้าถึงคิดเช่นนี้กัน ข้าจะทิ้งพี่เสี่ยวเหลียนอย่างไม่สนใจใยดีได้อย่างไร หากเจ้ากลัวเจ้าอยู่นี่ก็แล้วกัน ข้าจะไปเอง อย่างมากก็แค่ถูกตีจนตาย ก็ดีกว่าศิษย์ที่เมื่อถึงเวลาคับขันแต่ดันกลัวจนหัวหด เจ้าไปสิ ดูเจ้าเอาชีวิตไปทิ้งเปล่า ๆ ใครจะช่วยใครได้กัน เจ้าหยุดนะ เฉาเว่ยหนิง เจ้า...เจ้ากล้าปฎิบัติเช่นนี้กับข้าหรือ เจ้า...เจ้ารับปากนายท่านของข้าแล้วนะ ว่าจะไม่ทำผิดต่อข้าเด็ดขาด อาเซียง ข้าไม่มีวันทำผิดต่อเจ้า แต่ว่าเหตุผลมันต้องมาก่อนความรักอยู่แล้ว ข้าจะทิ้งเพื่อน แบบไม่สนใจใยดีได้อย่างไรกัน หากเป็นเช่นนี้ข้าจะคู่ควรกับความดีของเจ้าได้อย่างไร ข้าบอกว่าไม่ให้เจ้าไปหรืออย่างไรเล่า ข้าแค่บอกว่าไม่อยากให้เจ้าไปตายเปล่า เราเอาชนะพวกมันไม่ได้ ดังนั้นก็ควรหากลยุทธ์สิ อาเซียง ข้าขอโทษ ข้าเข้าใจเจ้าผิดไป อย่ามัวพูดเรื่องไร้สาระกับข้าอยู่นี่เลย การช่วยคนรีบเร่งกว่า เจ้ารีบตามพวกพี่เสี่ยวเหลียนไปก่อน สะกดรอยตามไปและทิ้งเครื่องหมายลับไว้ตามทาง ที่นี่ไม่ไกลจากเคหาสน์กระบี่สะบั้นมากนัก
12:43
พวกเขาก็เป็นคนของสมาคมห้าทะเลสาบ ข้าจะไปขอความช่วยเหลือจากพวกเขา แล้วค่อยมาสกัดกั้นพวกมัน อาเซียง นี่เป็นวิธีที่ดีมากเลย เจ้าช่างฉลาดเสียจริง ๆ พูดเรื่องไร้สาระกับข้าให้น้อยหน่อย แค้นนี้ของเจ้า ข้าจะจำไว้ แล้วเราค่อยมาคิดบัญชีกันทีหลัง รีบไปสิ เจ้าโง่นี่ ยังคงเป็นเจ้าโง่คนเดิมจริง ๆ หากข้าจากไปแล้ว เขาตัวคนเดียวจะเป็นอย่างไร จะต้องถูกคนอื่นรังแกเป็นแน่เลย คิด ๆ แล้วก็น่าโมโหจริง ๆ ท่านผู้อาวุโสหวง เรานัดกันแล้วมิใช่หรือ ว่าจะไปเจอกันที่วัดร้างในหมู่บ้านต้าสือ เหตุใดท่านถึงมาก่อนล่ะ ข้าทำเบาะแสรั่วไหลในเมืองต้าสือ เลยถูกแมงป่องพิษไล่ฆ่ามาตลอดทาง นี่ก็เพิ่งหลุดพ้นจากพวกมันไปได้ พวกเราล้วนถูกจ้าวจิ้งคนระยำนั่นหลอกเข้าแล้ว ทั้งด้านแห่งอธรรมและคุณธรรมล้วนไล่ตามฆ่าข้า ด้านคุณธรรมไล่ล่าข้า ส่วนด้านอธรรมตามฆ่าข้า แม่นางหนูน้อยแซ่เกา เจ้ารู้หรือไม่ว่าจ้าวจิ้งกับแมงป่องพิษมีความสัมพันธ์อะไรต่อกัน ข้าบอกเจ้าตั้งนานแล้ว ว่าท่านอาจ้าวจะต้องมาช่วยข้าอย่างแน่นอน ช่วยบ้าอะไรกัน ข้ามีหมายให้เขาตั้งนานแล้ว ว่าจะแลกเปลี่ยนตัวประกัน แต่เขากลับไม่ทำอะไรสักอย่าง ทั้งยังคิดหวังอยากให้พวกข้าฆ่าเจ้าให้ตายเสีย จะได้ไม่มีพยานหลักฐานใด ๆ แค่เกรงว่าคนที่ทำหลุมพรางเพื่อฆ่าเกาฉง ก็คงจะเป็นเจ้าคนเลวคนนี้เอง หวงเฮ่อ เจ้าเอ่ยแบบนี้ ศักดิ์ศรีเป็นสิบ ๆ ปีของพวกข้าสองสามีภรรยาที่สู้เสี่ยงชีวิต
14:35
เพื่อช่วยเจ้าลักพาตัวเจ้าเด็กคนนี้ ทนฝ่าฟันใช้ชีวิตยากลำบาก อยู่อย่างหลบ ๆ ซ่อน ๆ มาตลอดทาง ทนมาถึงบัดนี้ล้วนเปล่าประโยชน์แล้วสินะ คนลิขิตมิสู้ชะตาฟ้าลิขิต ผู้ใดจะคิดเล่าว่าเกาฉงจะตายไปเสียอย่างนี้ แล้วใครจะเดาได้ว่าพี่น้องของเขา จะไม่มีใครสนใจใยดีกับความเป็นความตาย ของลูกของเขาเลย เรื่องมาถึงจุดนี้แล้ว จ้าวจิ้งไม่มีทางนำหลิวหลีเจี่ยมาแลกกับนางหนูคนนี้ นางหนูเอ๋ย หากเจ้ายังหาคนที่จะมาซื้อตัวเจ้าไปไม่ได้ เช่นนั้นเจ้าคงเป็นเพียงของไร้ค่าที่ไม่มีราคาแม้แต่สลึงเดียว เจ้าเชื่อหรือไม่ ว่าข้าจะเอาเจ้าไปขายให้พวกซ่องที่เลวทรามต่ำช้าที่สุด หวงเฮ่อ อายุอย่างเจ้าน่ะพอจะเป็นปู่ของนางได้แล้ว คำพูดที่น่ารังเกียจเช่นนี้ เจ้าไม่อายบ้างหรือ ยายเฒ่าเถาหง ถ้าไม่เป็นเช่นนี้ จะไปล้างแค้นให้วีรบุรุษ ที่ตายไปอย่างนับไม่ถ้วนที่เขาชิงหยาได้อย่างไรกัน สมาคมห้าทะเลสาบทำคนตายไปมากมาย จอมมารเกาก็ตายไปเสียเฉย ๆ เราจะปล่อยลูกสาวของจอมมาร ไปเฉย ๆ ไม่ได้อีก พ่อข้ามิใช่จอมมาร พ่อข้าไม่ได้ทำร้ายผู้ใด หุบปาก เจ้าจะไปรู้อะไร หรือว่าเจ้าเด็กนี่มิรู้อะไรเลยอย่างนั้นหรือ เช่นนั้นข้าจะทำให้เจ้าได้รู้
15:55
เมื่อ 20 ปีก่อน เหตุที่ทำให้มีผู้บาดเจ็บล้มตายนับไม่ถ้วน ในการต่อสู้ที่เขาชิงหยา เรื่องมันเกิดขึ้นก็เพราะสมาคมห้าทะเลสาบ หลอกลวงเหล่าวีรบุรุษทั่วทั้งยุทธภพ เหตุที่พวกเขาล้อมปราบหรงเซวี่ยน ก็เพียงเพื่อแย่งชิงหลิวหลีเจี่ยจากเขาเท่านั้น แต่กลับเรียกว่าเป็นการกวาดล้างมาร หลอกลวงเพื่อให้ผู้คนเอาชีวิตไปเสี่ยงนับไม่ถ้วน ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนคนเดียวของ ตาเฒ่าลวี่หลิ่วกับยายเฒ่าเถาหง ก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสจนเสียชีวิตในการต่อสู้ครั้งนี้ ที่สมาคมห้าทะเลสาบโผล่หัวขึ้นมาได้ ก็เพราะว่าวีรบุรุษผู้เที่ยงธรรมทั้งหลาย ได้รับบาดเจ็บและล้มตาย ช่างน่าสงสาร น่าสงสารผู้คนที่ถูกฝังไว้ที่เขาชิงหยา จนถึงบัดนี้ก็ยังคงเป็นพวกผีที่สับสนเลอะเลือน เจ้า...เจ้าพูดเรื่องไร้สาระ หวงเฮ่อ เจ้ากับข้าลึก ๆ แล้วก็ไม่ต่างกัน เจ้าจะเล่นลูกเล่นต่อหน้าข้าอีกทำไมกัน ในเมื่อนางเด็กนี้ไม่มีประโยชน์อะไรแล้ว เช่นนั้นก็ดี เราก็อย่าทรมานเด็กที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่นี้เลย ให้นางได้ไปอย่างสบายก็แล้วกัน อย่านะ หยุด ท่านพี่เสี่ยวเหลียน เฉาเว่ยหนิง ท่านผู้อาวุโสหวง แต่ไหนแต่ไรมา เว่ยหนิงเคารพท่านในฐานะผู้อาวุโสที่สูงส่งมาเสมอ คิดไม่ถึงว่าท่านจะทำเรื่องเลวร้ายเช่นนี้
17:14
อาจารย์เจ้ามาด้วยหรือไม่ รีบแก้ไขก่อนที่เรื่องจะบานปลายไปมากกว่านี้ ท่านละทิ้งความชั่วแล้วกลับตัวกลับใจเสีย ช่วยข้าฆ่าพวกเขา แล้วช่วยแม่นางเกาออกมา เจ้าเด็กโง่นี่โผล่มาจากไหนกัน ตาแก่ เจ้าได้ยินแล้วใช่หรือไม่ เขาให้คนแซ่หวงละทิ้งความชั่วแล้วกลับตัวกลับใจเสีย ห้ามหัวเราะ เจ้าหนุ่ม เจ้าคือคนรักของนางหรือ ใช้ชีวิตเข้าแลกเพื่อช่วยนาง เจ้าไม่กลัวตายหรือ มิใช่ ความถูกต้องอยู่เบื้องหน้า เหตุใดต้องกลัวความเป็นความตาย เจ้ารีบปล่อยนางไปเดี๋ยวนี้ เรื่องในอดีตก็ไม่ต้องเอาความกันอีก มิเช่นนั้น ตอนนี้จอมยุทธ์คุณธรรมทั้งยุทธภพกำลังตามหานางอยู่ ว่าอะไรนะ หวงเฮ่อ ความลับเปิดเผยแล้วละสิ ตลอดเวลาที่ผ่านมาเจ้าอยากให้พวกข้าทั้งสอง เชื่อฟังและมอบแม่นางเกาให้เจ้า ให้เจ้าได้ผลประโยชน์ไว้ผู้เดียว งานสกปรกเช่นนี้พวกข้าก็ทำไปแล้ว ใช้งานเสร็จ ก็อยากจะสลัดพวกข้าทิ้ง มันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอกนะ ง่ายหรือไม่ก็อยู่วัดที่ฝีมือของแต่ละคนเถิด ท่านพี่เสี่ยวเหลียน รีบไปกันเถิด เร็ว ดูสิว่าพวกเจ้าจะหนีไปไหนพ้น ผู้อาวุโสหวงถูกพวกข้าฆ่าตายแล้ว นางหนู รีบไปกับข้า ท่านพี่เสี่ยวเหลียน ท่านรีบหนีไป ข้าจะถ่วงพวกเขาไว้เอง ถ้าจะไปก็ไปด้วยกัน ท่านรีบหนีไป เว่ยหนิง เถาหง ลวี่หลิ่ว พวกเจ้าช่างกล้ายิ่งนัก
19:28
ท่านอาเสิ่น ข้าขอเตือนพวกเจ้า หยุดความคิดที่จะทำร้ายหลานสาวของข้าเสีย รีบไสหัวไป อาเซียง ท่านพี่เฉา ท่านพี่เฉา เจ้าไม่เป็นอะไรใช่หรือไม่ เจ้าไม่เป็นอะไรนะ เสิ่นเซิ่น หยุดมากความได้แล้ว วันนี้ข้าจะเอาตัวนางเด็กผู้นี้ไปให้ได้ ตาแก่ ท่านอาเสิ่น ตาแก่ ยายแก่ ตาแก่ - ไม่ต้องสนใจข้า - ตาแก่ คู่สามีภรรยาก็เหมือนนกที่อยู่ในป่าผืนเดียวกัน ดังนั้นเมื่อถึงยามทุกข์จึงต้องบินแยกจากกัน เจ้าหนีไปเสีย เจ้าหุบปากเดี๋ยวนี้ เสิ่นเซิ่น ลงมือเถิด เสิ่นเซิ่น เจ้าปล่อยภรรยาของข้าไปเสีย ข้า ข้า... เจ้าอย่ามัวพูดพล่ามกับพวกเขาเลย ตาแก่ เราสองสามีภรรยา ตายไปด้วยกันไม่ดีหรือ ชาติหน้าข้าจะเป็นตาแก่ของเจ้า ให้เจ้ารังแกข้า ได้ ข้าจะทำให้พวกเจ้าสมหวังเอง ท่านอาเสิ่น รอสักประเดี๋ยว ท่านตา ท่านยาย ผู้อาวุโสหวงบอกว่า ตอนนั้น การสู้รบที่เขาชิงหยาเกิดจากสมาคมห้าทะเลสาบของพวกเรา ทำให้คุณชายของพวกท่านตายอย่างน่าสังเวช นี่คือความจริงหรือ ถามพวกข้าทำไม ถามท่านจอมยุทธ์เสิ่นสิ สมาคมห้าทะเลสาบทำให้พวกข้าสองคน
21:29
ต้องสูญเสียลูกไป เจ็บตัวเจ็บใจ แค้นนี้ไม่ได้ชำระ สาบานไว้ต้องทำให้ได้ ไม่เช่นนั้นจะรู้สึกผิดต่อชีวิต ตอนข้ายังมีชีวิตอยู่แก้แค้นไม่ได้ ตายเป็นผีแล้วก็จะไปคิดบัญชีกับเกาฉงให้ได้ ที่แท้ที่พวกเขาได้พูดมาล้วนเป็นความจริง มิน่าหลายปีมานี้ ท่านพ่อของข้า... ท่านอาเสิ่น ท่านปล่อยพวกเขาไปเถิด เสี่ยวเหลียน พวกเขาลักพาตัวเจ้าไปนานขนาดนี้ เป็นผู้อาวุโสหวงที่บงการเรื่องทั้งหมดนี้ ท่านตาท่านยายถูกใช้เป็นเครื่องมือเท่านั้น อีกอย่าง ถึงแม้ท่านยายจะลักพาตัวข้านานขนาดนี้ แต่กมลสันดานท่านไม่ได้เลวเลย ทุกครั้งเมื่อผู้อาวุโสหวงคิดจะรังแกข้า ล้วนเป็นท่านยายที่ช่วยห้ามไว้ ท่านอาเสิ่น เวรกรรมสนองเมื่อใดจะสิ้นสุด สมาคมห้าทะเลสาบของพวกเรา ติดหนี้ชีวิตคนคนหนึ่ง ให้แก่สามีภรรยาคู่นี้ วันนี้ก็คืนกลับไปเถิด นางหนูนี่ ข้าไม่ต้องการความสงสารจากเจ้า บัญชีแค้นจะจบกันง่าย ๆ อย่างนี้หรือ ลูกชายของข้าตายตั้งแต่อายุยังหนุ่ม หุบปากเถิด ยายแก่ เจ้าสำนักเสิ่น พวกข้าทั้งสองคนเดินทั่วยุทธภพมา 20 ปี
22:57
ถึงแม้ไม่ถือว่าเป็นคนดี แต่ก็ไม่เคยพูดโกหก วันนี้ ถ้าเจ้าปล่อยพวกข้าไป จากนี้ไปพวกข้า จะออกไปจากยุทธภพ หุบปาก เจ้าจะมาตัดสินแทนข้าไม่ได้ เสิ่นเซิ่น เขาหวาดกลัวแล้ว ความแค้นระหว่างข้ากับสมาคมห้าทะเลสาบ สาบานว่าจะไม่เลิกรา หากกล้าพอ เจ้าก็ฆ่าข้าเสียเถิด เมื่อตอนเกิดสงคราม ณ เขาชิงหยา หลานสาวของข้ายังไม่เกิด บุญคุณและความแค้นของรุ่นที่แล้ว ก็อย่าพัวพันถึงเด็ก ๆ อีกเลย เห็นแก่ที่พวกเจ้าปกป้องหลานสาวของข้า วันนี้ข้าจะปล่อยพวกเจ้าไป หากยังอยากแก้แค้นสมาคมห้าทะเลสาบอีก แค่มาหาข้าก็พอ ข้ายินดีที่จะคอยรอ ไสหัวไป เจ้า ช้าก่อน ท่านตา ท่านยาย พวกท่านดูแลตนเองให้ดีด้วยนะเจ้าค่ะ เว่ยหนิงเขาไม่เป็นไรใช่หรือไม่ พวกเจ้าอยู่ด้วยกันมาตลอดหรือ เจ้าเป็นคนไปตามอาเสิ่นมา ใช่หรือไม่ เอาละ พวกเขาล้วนปลอดภัย ข้าก็วางใจได้แล้ว ท่านจอมยุทธ์เสิ่น ท่านจะฆ่าก็ฆ่าเถิด อาเซียง เจ้ากำลังพูดอะไรน่ะ อาเสิ่นจะฆ่าเจ้าได้อย่างไร เวินเค่อสิงล่ะ ข้าบอกไปแล้ว ว่าข้าไม่รู้ ท่านถามข้าอีก ข้าก็ยังไม่รู้อยู่ดี
25:34
คนเราเมื่อใกล้ตาย ก็จะพูดแต่ความจริง ข้าไม่ได้โกหกท่าน อาเซียง เจ้าพูดเหลวไหลอะไรอยู่ ท่านพี่เสี่ยวเหลียน เห็นแก่ที่ ท่านกับข้ามีแต่บุญไม่มีความแค้นต่อกัน ท่านรับปากข้านะ อย่าบอกท่านพี่เฉานะ ข้าคือ... บอกอะไร เจ้าพูดอะไรน่ะ อาเซียง เสี่ยวเหลียน เจ้ามานี่ ห้ามยืนด้วยกันกับนาง ท่านอา ระหว่างพวกท่านต้องมีอะไรเข้าใจผิดกันใช่หรือไม่ เข้าใจผิดอะไรกัน อธิบายให้เข้าใจก็ได้แล้วนี่ เข้าใจผิดอะไรกัน นางเป็นเด็กหญิงคนสำคัญของประมุขหุบเขาผี เจ้าถามนางดูสิ อาเซียงคือชื่อจริงของนางหรือไม่ นี่น่ะคือชื่อจริง ข้าเปิดเผยทุกอย่างไม่มีเล่ห์เหลี่ยมใด ๆ ทั้งสิ้น ข้าคือนางมารกู้เซียง เป็นอะไร บนคัมภีร์ผีนั่น แม้แต่ชื่อผีกระจอก ๆ อย่างข้าก็มีหรือ ข้าก็มีหน้ามีตาเหมือนกันนะ เหตุใดเจ้าถึงแยกทางกับเวินเค่อสิง แล้วมาอยู่ด้วยกันกับหลานชายเฉาของข้า เจ้าพูดความจริงกับข้ามา ข้าพูดไปแล้ว ท่านจะเชื่อหรืออย่างไรกัน ข้าไม่อยากใช้ชีวิตโดดเดี่ยวแบบผีตายโหงอีกแล้ว ข้าอยากหาเส้นทางที่กลับมายังโลกมนุษย์ ใช้ชีวิตกับเขาไปชั่วชีวิต ท่านเชื่อหรือไม่ ในเมื่อเจ้ารู้ว่าตัวตนของเจ้าถูกเปิดเผยแล้ว เหตุใดเจ้ายังตามข้ามาช่วยชีวิตคนอีก เจ้าไม่กลัวข้าจะฆ่าเจ้าหรือ หมดปัญญาแล้วนี่ สุภาษิตกล่าวไว้ว่า เมื่อออกเรือนแล้วไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ก็ต้องรู้จักปรับตัวอยู่ให้ได้
27:17
ใครให้ข้าไปหาชายหนุ่มที่ ความยุติธรรมมาก่อนชีวิตกันละ ข้ามีแต่ต้องทำตาม เจ้าสำนักเสิ่น อย่างไรก็ตาม เห็นแก่จิตใจดีอันน้อยนิดของข้า ท่านบอกข้าที บนคัมภีร์ผี ตกลงแล้วมีชื่อของข้าหรือไม่ ไม่มี ไม่มี ไม่มีก็ดีแล้ว เช่นนี้ ท่านพี่เฉาก็จะไม่มีทางรู้ เจ้าสำนักเสิ่น ท่านพี่เสี่ยวเหลียน ข้ามีเรื่องจะขอร้อง หลังจากพวกท่านฆ่าข้าแล้ว ช่วยข้าปิดบังท่านพี่เฉาได้หรือไม่ แล้วก็บอกว่าข้าถูกหวงเฮ่อฆ่า เช่นนี้ เขาก็จะไม่รู้ว่าข้าโกหกเขาแล้ว ได้หรือไม่ มิใช่ อาเซียง เจ้าต้องมิใช่สิ ท่านอาเสิ่น อาเซียงเป็นหญิงสาวที่ดี อย่าฆ่านางเลย ท่านอย่าฆ่านางได้หรือไม่ เด็กซื่อ เจ้าอย่าได้เลอะเลือนเหมือนข้าสิ ใช้ชีวิตมาครึ่งชีวิต เป็นคนหรือผีก็แยกไม่ออก ตามข้ามา ท่านอาจารย์ ท่านจะเริ่มสอนวิชามวยให้ข้าแล้วหรือ หลังจากอาจารย์เรียนจบแล้ว ก็ใช้เวลาอยู่กับวิชามวยน้อยลง หากอาจารย์อาของเจ้ายอมชี้แจงเจ้าสักสองสามกระบวนท่า เช่นนั้นแล้ว เจ้าถึงจะได้รับความรู้ไม่ขาด พูดอะไรของเจ้า มีอย่างนี้ที่ไหน ลูกศิษย์ของตนเองไม่สอนเอง แต่ให้คนนอกสอนแทนกัน เจ้าเป็นคนนอกหรือ มิใช่แน่นอน ท่านอาเวิน ข้าสามารถเปลี่ยนคำเรียกท่าน เป็นอาจารย์อาได้หรือยัง
29:53
ท่านไม่ตอบ ถือว่าตกลงแล้วนะขอรับ เจ้าหนูนี่ เมื่อก่อนเจ้าท่าทางเซ่อซ่า ดูเชื่อฟังเสียเหลือเกิน เหตุใดตอนนี้โตขึ้นแล้วเจ้าเล่ห์เหมือนกับลิงเลย ท่านอาจารย์อาที่แสนดี วรยุทธ์ของท่าน เรียนมาจากที่ใดหรือ เจ้าเด็กนี่ เลิกเล่นได้แล้ว ลูกศิษย์ข้าซนเช่นนี้ ล้วนเป็นเพราะเจ้าเอาใจมิใช่หรือ เฉิงหลิ่ง เจ้าเพิ่งเริ่มเรียนวรยุทธ์ เรียนวรยุทธ์ชั้นสูงยังไม่ได้ วันนี้ข้าจะสอนพื้นฐานชุดหนึ่งให้เจ้า เรียกว่า ฝ่ามือแปดทิศ ตอนนั้นอาจารย์อาวุโสของเจ้า ก็ใช้วิชาฝ่ามือนี้ชักชวนข้าเข้าสำนัก ท่านอาจารย์ จะว่าไป พวกเรากลับมาได้หลายวันแล้ว ห้องก็เก็บกวาดเกือบเรียบร้อยแล้ว ข้ายังไม่เคยไหว้อาจารย์อาวุโสเลย วันนี้ ก่อนที่ท่านจะสอนวรยุทธ์ให้ข้า พวกเราไปไหว้อาจารย์อาวุโสกันเถิด ต้องบอกเขา ว่าท่านได้รับลูกศิษย์ที่เชื่อฟังอย่างข้า แล้วยังพาอาจารย์อากลับมาด้วย จิตวิญญาณท่านที่อยู่บนฟ้าต้องปลื้มใจเป็นแน่ เฉิงหลิ่ง ข้า... ข้าได้รับเมตตาอันลึกซึ้งจากประมุขฉิน ก็ควรจะไปขอบคุณท่านที่หน้าหลุมฝังศพอยู่แล้ว ได้ พวกเราไปด้วยกัน =หลุมศพฉินจิ่วเซียว ฉินหวยจาง= กราบเรียนท่านอาจารย์อาวุโส ท่านอาจารย์อาเล็ก ลูกศิษย์จางเฉิงหลิ่งในที่สุดก็ได้มาทำความเคารพท่านแล้ว ท่านวางใจได้ เฉิงหลิ่งจะขยันตั้งใจ เผยแพร่เกียรติคุณวงศ์ตระกูลเคหาสน์สี่ฤดูอย่างแน่นอน ท่านอาจารย์อาวุโส บัดนี้ท่าน น่าจะได้พบพ่อของข้า และอาจารย์หลงแล้วใช่หรือไม่ ลำดับศักดิ์นี้เหมือนจะยุ่งเหยิงไปหน่อย แต่ไม่เป็นไร ล้วนเป็นครอบครัวเดียวกัน
31:49
ท่านช่วยพูดกับพวกเขาทีว่า บัดนี้เฉิงหลิ่งสบายดี พัฒนาก้าวหน้าขึ้นอยู่ทุกวัน วิชาลับของศาลาหลงหยวนที่อาจารย์หลงสอนข้า ข้าก็กำลังเรียนอย่างตั้งใจ ถึงแม้จะยากไปหน่อย เจ้าหนู ขี้บ่นตั้งแต่ยังเด็ก โตขึ้นแล้วจะขนาดไหนกัน ข้ามีคำพูดอยู่มากมาย ที่อยากคุยกับอาจารย์อาวุโสและอาจารย์อาเล็กนี่ ท่านพ่อบอกกับข้าว่า คนที่ตายไปแล้วจิตวิญญาณยังคงอยู่ จะคอยดูแลครอบครัวที่เขารักไปตลอด ไม่หรอก พวกเขามองไม่เห็น มองเห็นนะขอรับ ท่านอาเวิน ท่านพูดอะไรกับอาจารย์อาวุโสหน่อยเถิด เฉิงหลิ่ง ในเมื่อจิตวิญญาณยังคงอยู่ ก็ไม่จำเป็นต้องพูดออกมาก็ได้ บางครั้ง พูดเงียบ ๆ อยู่ในใจจะดีกว่า ก็จริงขอรับ ได้ ข้าจะพูดในใจ เฉิงหลิ่ง อย่าพูดอีกเลย หากพูดอีก อาจารย์อาวุโสของเจ้าจะ ถูกเสียงเจี๊ยวจ๊าวของเจ้ารบกวนเอาหมด เจ้ามีอะไรอยากพูด ค่อยเก็บไว้พูดครั้งหน้าเถิด หลังจากนี้ พวกเราก็มาไหว้พวกเขาบ่อย ๆ เหล่าเวิน อาซวี่ พวกเจ้าไปก่อนได้หรือไม่ ข้าอยากอยู่เงียบ ๆ ผู้เดียว ได้ เฉิงหลิ่ง ในโลกนี้ มีโลกยมบาลอยู่จริงหรือ ท่านอาจารย์ ไม่สิ ท่านลุงฉิน =หลุมศพฉินหวยจางและภรรยา= ท่านผู้อาวุโสฉิน วิญญาณของท่านที่อยู่บนฟ้า ได้พบพ่อแม่ของข้าหรือไม่ ข้าหวังว่าคนที่ตายไปแล้วจะมีวิญญาณคงอยู่ แต่ก็กลัวว่าพวกท่านจะมองเห็น...
34:56
ข้ากลัวว่าพวกท่านจะมองเห็นว่าตลอดทางนี้ ข้าเดินมาได้อย่างไร จะรังเกียจที่ข้าทำให้หน้าตาของเคหาสน์สี่ฤดูด่างพร้อย ในตอนแรก เมื่อตอนที่ยืนหยัดต่อไปไม่ได้ ข้าจะแกล้ง... แกล้งทำเป็นว่าคนที่ทรมานมิใช่ข้า แต่เป็นฝันร้ายของเจินเหยี่ยน รอข้าตื่นขึ้นมา ก็จะเห็นว่าตนเองยังอยู่ในลานบ้านชุมชนนั้น เวลา หยุดอยู่ที่วินาทีที่ท่านรับข้าเป็นลูกศิษย์ตลอดไป ไม่เดินต่อไปข้างหน้าอีกเลย แต่หลังจากนั้นข้าถึงพบว่า มิใช่ตัวเจินเหยี่ยนที่ตกอยู่ในฝันร้าย แต่เป็นข้า ที่ตกอยู่ในฝันดีของเจินเหยี่ยน ท้องฟ้ามืดครึ้ม ความดีความชั่วไม่มีผลตอบรับ ในเมื่อมันเป็นเช่นนี้ ข้าก็ยอมกลายเป็นผีชั่วร้าย ทวงความเป็นธรรมกับฟ้าดิน 20 ปีที่ผ่านมานี้สิ่งที่ไหลอยู่ในตัวข้ามิใช่เลือด แต่เป็นความเกลียดชัง มีแต่ความคิดที่จะแก้แค้น ที่ประคองข้าคลานออกจากนรกที่มืดอึมครึมมา ท้ายสุดกลายเป็นนายของกลุ่มผี เป็นราชาแห่งความชั่วร้าย ใครที่ไหนก็คิดไม่ถึงเลย 20 ปีหลัง คิดไม่ถึงว่าข้าจะสามารถทำให้ คำสาปแช่งก่อนตายของเจินเหยี่ยน เป็นความจริงได้ ฆ่าพวกมันให้หมด ข้าจะเอาชีวิตของพวกเจ้าทุกคน ทุกคน แต่ว่าข้าฆ่าพวกเขาทุกคนไปแล้ว ความอาฆาตแค้นที่อยู่ในใจของข้าก็ยังไม่ลดน้อยลง
37:22
คนที่เคยหักหลังพวกข้า เคยทิ้งพวกข้า เคยบังคับพวกข้า ในตัวพวกเขาเต็มไปด้วยเลือดของพ่อแม่ข้า พวกเขาล้วนเป็นผีชั่วร้ายที่ปกคลุมด้วยผิวหนังคน ข้าจะไม่ปล่อยพวกเขาไปแม้แต่ผู้เดียว คนบนโลกนี้ทรยศข้า ก็ควรจะฆ่าให้หมดทั้งโลก เมื่อตอนออกจากหุบเขา ข้าก็กล่าวคำสาบานกับตนเองไว้ว่า จะจัดการความดีจอมปลอมในยุทธภพให้ราบเรียบ จะไล่ภูติผีปีศาจพวกนี้กลับนรกให้หมด หากนี่คือบาปกรรม ศพนับไม่ถ้วน บาปมหันต์ ทุกอย่างนี้ให้ข้าเป็นคนรับผิดชอบเอง หากจะฝังข้าพร้อมกับคนตาย ข้ายอมแผดเผาไปพร้อมกับกลียุคนี้ แต่ว่า... แต่ว่า ในเมื่อโถมข้าเข้าสู่นรกไปแล้ว เหตุใดยังชี้เส้นทางที่ กลับสู่โลกมนุษย์ให้ข้าอีก ชาตินี้ของข้าพังทลายไปแล้ว ไม่สมควรเรียกท่านว่าอาจารย์อีก หากชาติหน้ามีอยู่จริง ข้าจะทดแทนบุญคุณแน่นอน หากไม่มีชาติหน้า ถึงจะต้องตกนรกไปตลอด ก็ขอขอบคุณท่านที่เคย ส่องแสงสว่างชั่วครู่ให้แก่ข้า อาเซียง ตื่นแล้วหรือ เจ้าคนโง่ อาเซียง ท่านพี่เสี่ยวเหลียนล่ะ เจ้าอย่าเพิ่งรีบร้อนไป เจ้าดื่มน้ำสักนิดก่อน เจ้าคนโง่ บอกกับเจ้าไปแล้วว่าแค่เฝ้าดูพอ อย่าออกหน้า ยังดีที่ข้าพาคนของเคหาสน์กระบี่สะบั้น มาได้ทันเวลา ไม่อย่างนั้นเจ้าได้ตายไปแล้วแน่ พวกเจ้าช่วยนางออกมาแล้วใช่หรือไม่ พวกเขาไปไหนกันแล้ว
40:26
พี่เสี่ยวเหลียนตื่นตระหนกตกใจจนสลบไปแล้ว ถูกประมุขมู่พากลับสมาคมห้าทะเลสาบแล้ว ยังดี ยังดี ไม่ทำให้งานใหญ่ล้าช้า (ข้าไม่บอกอะไรกับเขาจะดีกว่า) อาเซียง เจ้าฉลาดจริง ๆ ฉลาดหรือ ไม่กล้ารับหรอก ไม่รู้ใครที่ไหนเป็นคนบอกว่าข้า เป็นคนกลัวตายกัน มิใช่ อาเซียง ข้าขอโทษเจ้า ตอนนั้นข้าเลอะเลือนไป แถมข้าเป็นคนที่ใจร้อน ข้าโง่เอง ไม่อย่างนั้นเจ้าตีข้าเถิด เจ้าหายโกรธได้หรือไม่ เจ้า เจ้าโง่หรือ เจ้านอนดี ๆ เถิดน่า ใครจะตีเจ้ากัน ทำมือข้าสกปรกหมด อาเซียง เจ้าว่า พวกเราสองมีดวงที่ชงกันหรือไม่ ต้้งแต่เจ้าเจอข้า เจ้าก็ได้รับบาดเจ็บเกือบทุกวัน นี่ไม่เกี่ยวกับเจ้าเลย ล้วนเป็นเพราะวรยุทธ์ของข้าไม่ดี ถูกตีจนสลบแพ้ไปบ่อย ๆ แต่ว่าเจ้าวางใจได้ รอกลับถึงเขาชิงเฟิง ข้าจะฝึกวรยุทธ์ให้ดีแน่นอน ข้าจะปกป้องเจ้า ไม่ให้คนอื่นมารังแกเจ้าเด็ดขาด ใครกล้ารังแกข้าล่ะ ก็มีแต่เจ้าที่กล้า ข้าไม่กล้า ข้าไม่กล้าอย่างแน่นอน อีกอย่าง อาจารย์อาเอ็นดูเด็กผู้หญิงที่สุดแล้ว พรรคอื่น ๆ ศิษย์พี่ศิษย์น้องที่มาพรรคของพวกข้า ก็ปฎิบัติราวกับเป็นลูกรัก หากอาจารย์อารู้ว่าข้ารังแกเจ้า จะต้องตีขาข้าหักแน่ ๆ
42:14
และยังมีสหายเวินอีก เดี๋ยวสิ อาเซียง ข้าจะรังแกเจ้าได้อย่างไรเล่า เจ้าพาข้าคิดไปมั่วซั่วแล้ว หากพวกเราทั้งสองคนดวงชงกันจริง ๆ จะทำอย่างไร เจ้าพูดอะไรน่ะ อาเซียง นี่เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว ข้าพูดจริง ๆ นะ หากพวกเราสองคนดวงชงกันจริง ๆ จะทำอย่างไร หากเป็นเช่นนั้น ข้าก็จะเอาชีวิตของข้าให้เจ้า อาเซียง แต่ก่อนที่ข้าจะตาย เจ้าเอาของกินให้ข้ากินสักนิดได้หรือไม่ ข้าใกล้จะหิวตายแล้ว มา กินเถิด ระวังร้อน ให้เจ้า เจ้ากินก่อน ข้าดูเจ้ากิน อันใหญ่ให้เจ้า หมั่นโถวที่อาเซียงย่างอร่อยเหลือเกิน เป็นสิ่งที่อร่อยที่สุดในโลก ♪ท้องฟ้าเปลี่ยนเป็นสีเทา ข้ามผ่านลำธารที่หนาวเหน็บ♪ ♪เงาจันทรในจอกเหล้ายามราตรี สะท้อนรอยยิ้มที่เศร้าสร้อย♪ ♪ผู้ใดให้ข้าควบอาชาข้ามผ่านลำธาร ทะเลสาบ ทั่วทั้งสี่ทิศ♪ ♪ผู้ใดกันหลงมัวเมาอยู่ในฝัน ตื่นขึ้นมาไม่พบเจอทางกลับบ้าน♪ ♪สายฝนในฤดูใบไม้ร่วมอันหนาวเหน็บ จุมพิตที่นอกหน้าต่างของข้า♪ ♪ผู้ใดเกลียดชัง ผู้ใดใส่ร้าย ข้าไม่สน ความโศกเศร้าของข้ายังคงอยู่♪
44:54
♪สายสมแห้งฤดูใบไม้ผลิพัดพาความเขียวขจีไปตามลำธาร♪ ♪แต่ก็มิอาจทำให้ใจข้านั้นอบอุ่น♪ ♪หรือว่าสิ่งนั้นเป็นแสงสว่างของเรา โดยมิทันรู้ตัว♪ ♪ยังมิสายไปที่เรานั้นได้พบเจอกัน♪ ♪อย่าปล่อยให้ฤดูกาลผ่านเลยไปโดยมิทันได้ทำอันใด♪ ♪ละทิ้งการผจญภัยบนหลังม้า เพื่อชีวิตที่เงียบสงบ♪ ♪ลำธารและภูเขานับพันลี้ แสงสว่างจากนครัวเรือนับหมื่น♪ ♪เรื่องราวในอดีตเลือนหายไปดั่งหมอกควันท่ามกลางพายุทราย♪ ♪ข้าจะใช้ช่วงเวลาที่เหลืออยู่กับเจ้าอย่างมีความสุข♪ ♪ภูเขาสูง แม่น้ำกว้างไกลเพียงใด เจ้ากับข้าอยู่เคียงข้างกันตลอดไป♪

DOWNLOAD SUBTITLES: