MULTISUB【山河令 Word Of Honor】EP27 | 张哲瀚龚俊仗剑江湖,执手天涯 | 张哲瀚/龚俊/周也/马闻远/孙浠伦/陈紫函/寇振海/黑子 | 古装武侠片 | 优酷 YOUKU

MULTISUB【山河令 Word Of Honor】EP27 | 张哲瀚龚俊仗剑江湖,执手天涯 | 张哲瀚/龚俊/周也/马闻远/孙浠伦/陈紫函/寇振海/黑子 | 古装武侠片 | 优酷 YOUKU

SUBTITLE'S INFO:

Language: Thai

Type: Robot

Number of phrases: 720

Number of words: 886

Number of symbols: 21027

DOWNLOAD SUBTITLES:

DOWNLOAD AUDIO AND VIDEO:

SUBTITLES:

Subtitles generated by robot
00:28
♪ถามกระบี่ ถามดาบ เมื่อใดบุญคุณและความแค้นจักจบสิ้น♪ ♪หวาดกลัวความเคียดแค้นชิงชัง จะทวีความวุ่นวาย♪ ♪ถามด้วยเล่ห์ ถามด้วยกลอุบาย ว่าผู้ใดเหนือกว่า♪ ♪ชะตาชีวิตผันผวน มิอาจคาดเดา♪ ♪ถามเส้นทาง ถามการเดินทาง สู่ขุนเขาอันไกลโพ้น♪ ♪สหายรู้ใจอยู่หนใด ช่างอ้างว้างเปล่าเปลี่ยว♪ ♪ถามสายฝน ถามแสงแดด ความในใจสุดแสนคณานับ♪ ♪มีเพียงแสงจันทร์ที่อยู่เคียงทุกคืนวัน♪ ♪ถามบุปผา พฤกษา ที่ผลิบานแย้มงาม♪ ♪ชีวิตที่ปิติยินดีแสนสั้นนัก เพียงไม่กี่ยามราตรีวสันต์♪ ♪ถามสารท ถามเหมันต พายุหิมะโหมกระหน่ำ♪ ♪เมฆหลากสีอันเปราะบางย่อมสลายไปตามกาลเวลา♪ ♪บุปฝาผลิบาน หากสวรรค์มีตา♪ ♪โปรดอย่าขบขัน ความโหดร้ายของชีวิต♪ ♪ยุทธภพคับแค้นเหลือคณา♪ ♪ผู้วายชนม์ ข้าลืมหมดสิ้น♪ ♪บุปผาร่วงโรย หากสวรรค์มีตา♪ ♪โปรดอย่าสมเพช ความโหดร้ายของชีวิต♪ ♪สิ้นวีรชน ชีวิตที่แสนสั้น♪ ♪ผู้วายชนม์ ข้าลืมหมดสิ้น♪
01:45
= นักรบพเนจรสุดขอบฟ้า= =ตอนที่ 27= โจวจื่อซู ท่านผู้อาวุโสเย่ จื่อซูรอท่านอยู่ที่นี่มานานมากแล้ว ต้องลำบากท่านผู้อาวุโสเย่ทำงานหนักมาตลอดทาง นี่เจ้าตั้งใจเหน็บแนมข้าอยู่ใช่หรือไม่ ในเมื่อเจ้าเป็นสหายกับต้าอู เหตุใดจึงไม่ไปขอความช่วยเหลือด้วยตนเอง ช่างน่าขันที่ข้าอาศัยอยู่บนเขามาหลายปี เป็นเหมือนกบในกะลา แต่กลับแสร้งทำเป็นรู้จักคนมากมายต่อหน้าผู้นำเทียนชวง ขออภัยขอรับ ท่านผู้อาวุโสเย่ ไม่รู้มาก่อนเลยจริง ๆ ว่า สหายที่ท่านพูดถึงก็คือต้าอู จุดเริ่มต้นของข้ากับพวกเขาพูดไปแล้วก็ยาว จื่อซูมีเรื่องในใจที่พูดออกมาได้ยาก ดังนั้นจึงไม่เคยคิดจะไปขอรับการรักษาที่ชายแดนทิศใต้ นี่เป็นเพียงความเข้าใจผิดจริง ๆ เพราะข้า ท่านผู้อาวุโสเย่ถึง ไม่กลัวลำบาก เดินทางไปไกลเป็นพันลี้ จื่อซูรู้สึกซาบซึ้งใจอย่างมาก ไม่มีอะไรที่จะตอบแทนได้ อย่าไร้สาระ ข้าไม่สนใจเลยสักนิด ข้าก็คิดเสียว่าเดินทางมาเที่ยวนี้เสียเปล่า ถือว่าได้ตอบแทนบุญคุณที่ข้าเป็นหนี้เวินเค่อสิงแล้ว ตอนนี้ข้าแค่อยากถามเจ้าอย่างหนึ่ง เจ้ารู้ตัวตนของเขาหรือไม่ รู้ขอรับ เขาเป็นสหายรักของหรงเซวี่ยนและท่านอาจารย์ เป็นลูกชายของเจินหรูอวี้ จอมยุทธ์เจิน เป็นศิษย์น้องคนที่สองของข้าที่เคยหายตัวไป
05:04
แล้วยังเป็นคนรู้ใจในชีวิตนี้ด้วย โง่เง่าสิ้นดี เจ้าเป็นถึงลูกศิษย์ของฉินหวยจาง แต่ก็ถูกเจ้านี่หลอกให้งมโข่งอยู่ ข้าบอกจะเจ้าให้นะ เวินเค่อสิงก็คือประมุขแห่งหุบเขาผีในตอนนี้ ทุกพรรคทุกสำนักต่างก็ได้รับคัมภีร์ผีแล้ว ผีชั่วร้ายเหล่านี้ไม่มีที่ให้หลบซ่อนได้อีกต่อไป เจ้าคิดว่าเขาปิดบังตัวตนของเขา อยู่เคียงข้างเจ้านานถึงเพียงนี้ เพราะคิดดีกับเจ้าหรือ แต่แค่คิดไม่ถึงว่า คู่สามีภรรยาจอมยุทธ์ของตระกูลเจินรุ่นนี้ จะเลี้ยงเด็กชั่วที่เต็มใจ พาตัวเองไปในทิศทางที่ไม่ดีเช่นนี้ แต่ไม่แน่ว่าเด็กชั่วผู้นี้ อาจจะไม่ได้เป็นบุตรของคู่สามีภรรยาตระกูลเจิน เขาเป็น ดังนั้น เจ้ารู้ว่าเขาเป็นประมุขหุบเขาผีแต่เเรกแล้ว ไม่เร็วพอ แต่ก็โชคดีที่ยังไม่สายเกินไป เจ้าได้ร่วมมือกระทำความชั่วกับประมุขหุบเขาผีแล้ว ดีเลย ไม่เคยคิดว่าเย่ไป๋อีอย่างข้าในชีวิตนี้ จะถูกเจ้าผีสองตัวหลอกจนหัวหมุน ท่านผู้อาวุโส ข้าก็ไม่ได้ตั้งใจจะปกปิดท่าน หลังจากที่ข้าเข้าไปในศาลาหลงหยวน ข้าเองก็ถึงพบว่าเหล่าเวินก็คือเจินเหยี่ยน อย่างไรก็ตาม เขาก็เป็นศิษย์น้องของข้ามาก่อน ภายหลังถึงได้เข้าร่วมกับหุบเขาผี ถ้าตอนนั้น พวกเราสามารถรับเขากลับมาที่เคหาสน์สี่ฤดูได้ เรื่องราวต่าง ๆ ในภายหลังก็คงจะไม่เกิดขึ้น ไม่ว่าจะด้วยอารมณ์หรือด้วยเหตุผล ข้าก็ไม่มีทางวางตัวเฉยได้ ไม่ว่าจะด้วยอารมณ์หรือด้วยเหตุผล
06:41
ตั้งแต่หุบเขาผีเข้ามาในยุทธภพ สังหารคนอย่างโหดเหี้ยมมิเคยได้หยุด มีผู้บริสุทธิ์ตายไปเท่าไร เจ้ารู้หรือไม่ โจวจื่อซู ตอนนี้ในสายตาของเจ้า มีแต่มิตรภาพอันน้อยนิดระหว่างพี่น้องของเจ้าเท่านั้น หาได้มีความยุติธรรมไม่ เจ้าสับสนและใจแคบเช่นนี้ จะคุ้มค่ากับที่ฉินหวยจางสั่งสอนเจ้าได้อย่างไรกัน ท่านผู้อาวุโสขอรับ ที่อยู่ด้วยกันมาหลายวันนี้ ท่านยังไม่รู้จักนิสัยของเหล่าเวินอีกหรือ แม้ว่าเขาจะเข้าร่วมกับหุบเขาผี แต่นิสัยเดิมไม่ได้หายไปเลย บาปของหุบเขาผี ไม่ควรเอาผิดที่เขาคนเดียว เจ้าคิดว่าเจ้าพูดคำเหล่านี้มันไม่น่าขันไปหน่อยหรือ เวินเค่อสิงสามารถกลายเป็นประมุขหุบเขาผี ภายใต้สถานที่อันน่ากลัวและมีภูตผีมากมายนี้ได้ แต่เจ้ากลับบอกข้าว่านิสัยเดิมของเขาไม่ได้หายไป ในเมื่อเขาเป็นประมุขหุบเขาผี เขาก็อย่าได้คิดหนีจากบาปของบรรดาผีสามพันตัวเด็ดขาด ข้าเคยสาบานกับหลงเป้ยเอาไว้ หากวันหนึ่งบรรดาผีออกมาก่อความหายนะต่อโลกมนุษย์ ข้าเย่ไป๋อีผู้นี้ จะฆ่าหุบเขาผีให้ราบคาบแน่นอน ถ้าเป็นเช่นนี้ ขอให้ท่านผู้อาวุโสสั่งสอนด้วยขอรับ ดังนั้น เจ้าจะปกป้องประมุขหุบเขาผีจนถึงที่สุดใช่หรือไม่ คนที่ข้าปกป้องคือศิษย์น้องของข้า เพื่อเห็นแก่มิตรภาพที่ดีระหว่างพี่น้อง ไม่ว่าจะรุ่งโรจน์หรือล้มลง เราล้วนมีผลประโยชน์ร่วมกัน การลงโทษของเขา ข้าก็ควรมีส่วนรับ แค่กลัวว่าเจ้าจะรับไม่ไหว เจ้าคิดว่าข้าจะไม่อาจทนฆ่าเจ้าได้จริง ๆ หรือ อย่าให้ข้าต้องชักกระบี่ออกมาเลย ท่านผู้อาวุโสขอรับ ข้าน้อยต้องขออภัย แต่หากในวันนี้ท่านอยากก้าวเข้าไปยังเคหาสน์สี่ฤดู ก็ต้องข้ามศพของข้าไปก่อน
08:44
ทำไมจะไม่ได้ล่ะ โจวจื่อซู เห็นแก่ไมตรีจิตต่ออาจารย์ที่ตายไปแล้วของเจ้า วันนี้ก็จะไว้เจ้าชีวิตไว้ ถ้าฉินหวยจางยังมีชีวิตอยู่ละก็ คงต้องจัดการศิษย์ในสำนักด้วยตัวเองแน่นอน จะปล่อยให้เจ้าคนที่ลำเอียงเห็นแก่ตัวอย่างเจ้า มาทำให้เคหาสน์สี่ฤดูเสื่อมเสียชื่อเสียงอยู่ที่นี่ได้เช่นไร ท่านช่างไม่เข้าใจอาจารย์ของข้าเสียจริง ๆ ถ้าวันนี้อาจารย์ของข้ายังมีชีวิตอยู่ พวกข้าศิษย์และอาจารย์จะอยู่ฝ่ายด้วยกัน ดื้อดึงยิ่งนัก ท่านก็มาสิ เวินเค่อสิง ข้าเคยสาบานไว้อย่างแน่วแน่ว่า เมื่อใดที่เหล่าผีแห่งหุบเขาชิงหยาหนีออกจากมาจากหุบเขาผี จำต้องฆ่าตายให้หมด เจ้าเป็นประมุขหุบเขาผี นำพาเหล่าผีไปก่อความหายนะแก่ยุทธภพ เต็มไปด้วยความชั่วร้ายและบาปที่ไม่อาจให้อภัยได้ ข้าเห็นแก่ที่ว่าเจ้าเกิดมาเป็นคนที่น่าสังเวช ข้าจะอนุญาตให้เจ้าฆ่าตัวตายเอง ฝันไปเถิด เจ้าจะฆ่าก็ฆ่าเลย ข้าตายด้วยน้ำมือเจ้า ข้าจะกลายเป็นผีโหดร้าย พัวพันกับโลกมนุษย์ที่ชั่วร้ายนี้จนถึงที่สุดแน่ ได้ เช่นข้าก็จะทำให้เจ้าสมตามใจอยาก ท่านมันไม่คู่ควร เย่ไป๋อี เจินหรูอวี้เองก็เพราะเสียสละชีพปกป้องหรงเซวี่ยน ถึงได้บ้านแตกสาแหรกขาด ศิษย์น้องของข้าจึงเสียที่พึ่งไปตั้งแต่ยังเล็ก ระเห่เร่ร่อนมายังหุบเขาผี ท่านถามใจของท่านเองเถอะ ใคร ๆ ก็ต่างตัดสินเขาได้ แต่ท่านคู่ควรแล้วหรือ มือเทวดาเจินหรูอวี้กระทำความดีมาตลอดทั้งชีวิต
12:11
ช่วยชีวิตผู้คนนับไม่ถ้วน ลูกชายคนเดียวของเขา ทำไมถึงต้องได้รับการปฏิบัติที่ไม่เป็นธรรมเช่นนี้ ท่านลองมาเป็นศิษย์น้องของข้าดู ท่านคิดว่าตัวท่านเองสามารถทำได้ดีกว่าเขาอย่างนั้นหรือ แค่อยากมีชีวิตอยู่ต่อไป มันผิดหรือ บุญคุณก็ส่วนบุญคุณ ความแค้นก็ส่วนความแค้น เรื่องที่อาจารย์และศิษย์ของข้าทำผิดต่อตระกูลเวินคือเรื่องหนึ่ง เรื่องที่ข้าสัญญาว่าจะจัดการหุบเขาผีให้ราบคาบก็เป็นอีกเรื่อง หากข้าฆ่าเขาในวันนี้ วันหลัง รอให้ข้ากำจัดหุบเขาผี ทำตามสัญญาเสร็จสิ้นแล้วนั้น ข้าจะคืนชีวิตให้แก่เขาแน่ เดิมทีหุบเขาผีก็ไม่ควรจะมีอยู่เลย แท้จริงแล้วมารร้ายอยู่ในใจคน ท่านกวาดล้างหุบเขาผีได้ แต่จะสามารถกำจัดความโลภ และความสกปรกในใจของผู้คนได้หรือไม่ ท่านผู้อาวุโสเย่ ท่านบอกว่าอาจารย์ข้ามองเห็นความยุติธรรม มาก่อนญาติพี่น้องตามกฎหมายแน่นอน เช่นนั้นก็คงผิดแล้วละ อาจารย์ของข้ามองสถานการณ์ได้ทะลุปรุโปร่งตลอด ถ้าเขารู้ถึงสิ่งที่ศิษย์น้องของข้าได้ประสบมา คงไม่ดันทุรัง ไม่แยกแยะถูกผิด เช่นท่านแน่นอน เขามีแต่จะสั่งสอนศิษย์น้องของข้า ให้กลับตัวประพฤติตนเป็นคนดี เพื่อชดเชยความผิดที่เคยก่อไว้ ข้าขอพูดตรง ๆ ท่านไม่คู่ควรจะเป็นสหายของอาจารย์ข้า ไม่ต้องคิดถึงความสัมพันธ์แต่เก่าก่อน หากจะฆ่าก็ฆ่าทั้งพวกข้าศิษย์พี่ศิษย์น้อง ไปพร้อมกันเถิด ฟ้าดินนั้นไร้ปราณี ยึดถือสรรพชีวิตเฉกเช่นสุนัขฟาง
14:07
เวินเค่อสิง หากเจ้ายอมจะอยู่ในเคหาสน์สี่ฤดู เพื่อกลับตัวประพฤติตนเป็นคนดีก็ช่าง แต่หากข้าพบเจอเจ้าในยุทธภพอีก ข้าจะฆ่าเจ้าแน่นอน อาซวี่ เจ้าไม่เป็นอะไรใช่หรือไม่ ข้าขอโทษด้วย ข้าอยากจะบอกเจ้ามาโดยตลอด เจ้าก็ต้องขอโทษข้าจริง ๆ เวินเค่อสิง ข้าถามเจ้าหน่อย หากข้าเดาใจเจ้าไม่ถูกว่าเจ้ากำลังคิดอะไรอยู่ เมื่อเจ้าเจอเย่ไป๋อี เจ้าคิดว่าจะทำเช่นไร ข้า ข้าแค่อยากรั้งเขาไว้ ไม่ให้เขาไปที่เคหาสน์สี่ฤดู แล้วถ้ารั้งไว้ไม่อยู่ล่ะ หากรั้งไว้ไม่ได้ ข้าก็ยอมที่จะตายในน้ำมือของเขา ยังดีกว่าที่เขาเปิดโปงตัวตนของข้า ต่อหน้าเจ้ากับเฉิงหลิ่ง ข้าควรจะเอากระจก มาให้เจ้าส่องดูหน้าตาตัวเองในตอนนี้เสียจริง เวินเค่อสิงที่หล่อเหลาและสง่างามคนนี้ เป็นคนขี้ขลาดเช่นนี้ไปตั้งแต่เมื่อใดกัน โจวจื่อซู เจ้า... ข้าบาดเจ็บสาหัสเช่นนี้ เจ้าก็ไม่คิดจะช่วยพยุงข้าสักหน่อยหรือ เจ้าเก่งมากไม่ใช่หรือ เจ้าก็ลุกขึ้นมาเองสิ ข้าลุกไม่ขึ้น เจ้าเก่งมากไม่ใช่หรือ ทำไมแม้แต่ข้าก็พยุงไม่ขึ้นแล้วล่ะ อาซวี่ ข้าถามเจ้าหน่อย เจ้าจงใจแยกจากข้าไป และใช้ทางลัดเพื่อไปรั้งเย่ไป๋อีไว้หรือ แล้วถ้าหากเจ้ารั้งเขาไว้ไม่ได้ล่ะ เจ้าลองทายดู ไป เจ็บจะตายแล้ว ไหล่ของข้าจะแตกละเอียดอยู่แล้ว เจ้าจงใจใช่หรือไม่ ได้ ๆ ๆ ข้าจะทำเบา ๆ หน่อย พอเฉิงหลิ่งเห็นเจ้าได้รับบาดเจ็บเช่นนี้ จะพูดเช่นไรหรือ ข้าก็จะบอกว่าเจ้าเป็นคนทำ
17:14
อาซวี่ เจ้ามองพอหรือยัง ยังไม่พอ คนเราช่างเรียนรู้อะไรที่ไม่ดีเร็วจริง ๆ เจ้าก็ไม่ได้อยู่กับนายท่านของข้า มานานเท่าไร แต่ทำไมท่าทางกะล่อนนี่ดูคล้ายกับเขามากขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว สหายเวินกะล่อนที่ไหนกัน เขาเป็นสุภาพบุรุษที่จริงใจต่างหาก พอเลยเจ้าน่ะ เว่ยหนิงอยู่หรือไม่ ศิษย์พี่ ท่านมาหาข้ามีเรื่องอันใดขอรับ ข้าได้รับจดหมายที่เขียนถึงเจ้ามา ไม่รู้ว่ามีเรื่องสำคัญอันใดหรือไม่ =จดหมายถึงเฉาเว่ยหนิง ศิษย์พรรคกระบี่ชิงเฟิง= ไม่รู้ว่ามีเรื่องสำคัญอันใดหรือไม่ ไม่รู้ว่ามีเรื่องสำคัญอันใดหรือไม่ ข้าก็เลยรีบมาเลย ส่งจดหมายด่วนมาให้ข้าตอนนี้ ภูเขาชิงเฟิงปิดอยู่ไม่ใช่หรือ เป็นสหายโจวและสหายเวินนี่เอง เว่ยหนิง ท่านเวินกับท่านโจวสองคนนี้คือผู้ใดกัน เป็นสหายกัน เป็นสหายที่ท่านพี่เฉารู้จักในยุทธภพ สองคนนี้ไม่ใช่คนดีทั้งคู่ ทำตัวลับ ๆ ล่อ ๆ ตลอดทั้งวัน คิดกะล่อนเป็นสนุก ข้าไม่ชอบให้ท่านพี่เฉาไปคบค้าสมาคมกับพวกเขา กลัวจะเลียนแบบอะไรไม่ดีมา จะทำให้ศิษย์พี่ขายหน้าเอาได้ อาเซียง เจ้าพูดอะไรไปน่ะ เว่ยหนิง ข้าขอคุยเป็นการส่วนตัวได้หรือไม่ ไปสิ ได้ขอรับ ไปกันเถิด ศิษย์พี่ =จดหมายถึงเฉาเว่ยหนิง ศิษย์พรรคกระบี่ชิงเฟิง= ศิษย์พี่ ท่านมาหาข้าตกลงมีเรื่องอะไรกันแน่ เว่ยหนิง เจ้ารู้หรือไม่ว่า แม่นางเซียงเป็นใคร มาจากที่ใด ศิษย์พี่ ท่านหมายความว่าเช่นไร นาง... อ้างตัวว่าเป็นสาวใช้ของผู้อาวุโสผู้หนึ่ง เช่นนั้นเจ้าเคยเจอหน้านายท่านของนางบ้างหรือไม่ เคยเจอสิขอรับ คือนายท่านของแม่นางเซียง ที่เป็นคนฝากฝังนางไว้กับข้าด้วยตัวเอง เช่นนั้นเขาเป็นผู้ใดหรือ เขา...
19:32
ศิษย์พี่ แม้ว่าข้าจะรู้ แต่ข้าไม่สะดวกที่จะบอกท่าน เพราะว่าข้ารับปากกับอาเซียงไว้แล้ว ว่าจะไม่เปิดเผยตัวตนและชื่อนายท่านของนางเด็ดขาด แต่ท่านวางใจได้ พวกเขาล้วนแต่เป็นคนดี พวกเขาหรือ เว่ยหนิง ข้ารู้ว่าเจ้ารักแม่นางเซียงมาก ที่จริงแล้วศิษย์พี่ก็ดีใจมากด้วยที่เห็นเจ้า ได้พบคนรัก แต่เจ้าต้องรู้เอาไว้ ในยุทธภพนี้ คนดีและคนเลวปะปนกันไปหมด มีคนอยู่ทุกประเภท ให้ศิษย์พี่ถามหน่อย หลายวันที่ผ่านมานี้ ข้าดูท่าทางและคำพูดคำจาของแม่นางเซียง ดูชั่วร้ายอยู่เล็กน้อย ศิษย์พี่ โปรดสำรวมวาจาด้วยขอรับ หากนางได้เรียนวรยุทธ์กับผู้ที่เก่งกาจ มีความสามารถจริง ๆ บุคลิกไม่เหมือนสาวงามตระกูลเก่าแก่ ที่จริงก็เป็นเรื่องปกติ ท่าทางของอาเซียงนั้นไม่ใช่ความชั่วร้าย แต่นั่นเป็นลักษณะโดยธรรมชาติ จิตใจบริสุทธิ์งดงาม เว่ยหนิง หากเป็นในวันที่สงบสุขดี ศิษย์พี่คงไม่หวาดผวาเช่นนี้อยู่แล้ว แต่ตอนนี้ พรรคกระบี่ชิงเฟิงปิดเขาอยู่ ที่จริงแล้วข้าไม่ควรจะบอกเจ้า เจ้าจะได้ไม่ต้องพลอยเป็นกังวลไปด้วย ข้ารู้ ศิษย์พี่ เพราะประมุขเกามอบหลิวหลีเจี่ยให้กับอาจารย์ - เว่ยหนิง - ศิษย์พี่ แม้ว่าเว่ยหนิงจะไม่ฉลาด แต่ข้าเข้าใจหลักการที่ว่าความภักดีต้องมาก่อน ประมุขเกาถูกใส่ร้ายและยังไม่ได้รับความเป็นธรรม
20:56
ทั้งยังฝากฝังสิ่งสำคัญเช่นนี้ไว้กับอาจารย์ พรรคกระบี่ชิงเฟิงของพวกเรายอมปิดเขาก็เพื่อเหตุนี้ หรือแม้แต่ต้องบุกน้ำลุยไฟในวันหน้าเพื่อสิ่ง ๆ นี้ ข้าคิดว่าก็ล้วนเป็นเรื่องที่สมควรทำ ก็แค่เพราะความระแวงต่อสิ่งนี้ของท่าน จึงสงสัยในความบริสุทธิ์ของหญิงสาวคนหนึ่ง เรื่องนี้เว่ยหนิงมิอาจเห็นด้วยได้ ข้าก็ไม่ใช่ว่าสงสัย ศิษย์พี่เพียงแค่อยากถามให้แน่ชัด ศิษย์พี่ เรื่องราวชีวิตของอาเซียงนั้นซับซ้อนนัก นางไม่อยากบอกข้า ข้าก็เคารพในการตัดสินใจของนาง ข้ากับอาเซียงผ่านความยากลำบากด้วยกันมานักต่อนัก ข้าเอาชีวิตข้าเป็นประกันได้เลย ว่าอาเซียงเป็นผู้หญิงที่ดีคนหนึ่ง ในเมื่อข้าเลือกนางแล้ว และรับปากนางแล้ว ดังนั้นข้าจะไม่มีวันทำผิดต่อนาง และสงสัยในตัวนางเด็ดขาด ศิษย์พี่ เว่ยหนิงขอให้ท่านเคารพในการตัดสินใจของข้าด้วย ท่านอาจารย์ ยาหม้อนี้ก็ต้มจนเดือดแล้ว ให้ข้าเทให้อาจารย์อาหรือไม่ขอรับ ขืนเพิ่มอีกข้าก็สุกแล้วล่ะ ช่วงนี้ร่างกายอ่อนแอเช่นนั้น ยังไม่รีบเพิ่มน้ำร้อนอีก ท่านอาจารย์ แผลของท่านยังเจ็บอยู่หรือไม่ขอรับ พวกโจรไม่เจียมตัวนั่นโผล่มาจากไหนกัน รอแผลพวกท่านหายดีเสียก่อน พวกเราค่อยไปเผารังโจรของพวกมันกัน ไม่เป็นไรหรอก พวกโจรนั่นโดนท่านอาเวินของเจ้าฆ่าตายไปหมดแล้วละ ฆ่าไปหมดแล้ว เฉิงหลิ่ง เจ้ารีบเอายาพวกนี้ไปบดให้เป็นผงเสีย ขอรับ อาซวี่
23:09
ความสามารถในการแต่งเรื่องของเจ้าช่างแย่เสียเหลือเกิน โจรอะไรกันถึงสามารถทำข้าและเจ้าบาดเจ็บได้ถึงเพียงนี้ ต้องขอบคุณที่ศิษย์ของเจ้าโง่เอามาก ๆ ความสามารถในการแต่งเรื่องของข้าไม่เท่าเจ้าอยู่แล้ว ไม่เช่นนั้นเจ้าก็มาแต่งสักเรื่องสิ อาซวี่ ข้าไม่อยากโกหกเฉิงหลิ่งอีกต่อไปแล้ว เจ้าอย่าเข้ามานะ ยืนฟังข้าพูดอยู่ตรงนั้นให้จบก่อน มีคำบางคำ ถ้าข้าเห็นเจ้า ข้าอาจจะพูดไม่ออกแล้วก็ได้ ที่ครอบครัวของเฉิงหลิ่งต้องตายหมด ข้ามีส่วน... เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ด้วย คนที่สั่งให้กวาดล้างพรรคจิ้งหูก็คือเจ้า ไม่ใช่ เจ้าจำช่วงตอนฤดูใบไม้ผลิได้หรือไม่ มีเพลงกลอนเพลงหนึ่งที่ดังไปทั่วทุกหนทุกแห่งในยุทธภพ ♪น้ำทะเลสาบทั้งห้าพานบรรจบ♪ ข้าลืมไม่ลง แต่ครึ่งท่อนหลังของเพลงกลอนนี้ ♪เมฆหลากสีมักสลายตัวง่าย หลิวหลีแตกเป็นผุย♪ ♪ผู้ใดจะเห็นใจผีหุบเขาชิงหยา♪ เกิดขึ้นโดยน้ำมือข้า ข้ารู้ เมื่อตัวเองได้หว่านเมล็ดพืชแห่งความน่าสงสัยนี้ลงไป ข่าวก็จะแพร่กระจายไปอย่างรวดเร็วตามธรรมชาติ ผู้ที่ต้องการครอบครองคลังยุทธ์ ก็เหมือนราวกับผู้ที่ละโมบมาก จับจ้องไปที่สมาคมห้าทะเลสาบ แต่ว่า ที่ข้าไม่เข้าใจก็คือ คลังยุทธ์เป็นเรื่องการตัดสินใจของคนกลุ่มหนึ่งแท้ ๆ แต่เมื่อถึงเวลาที่ต้องออกมารับผิดชอบต่อผลที่ตามมา พี่น้องสมาคมห้าทะเลสาบทั้งห้าหายไปไหนกันหมด เพื่อที่จะปกป้องพวกเขา
25:00
พ่อข้าแม้ตายก็ไม่เปิดโปงความลับของคลังยุทธ์ แต่พวกเขากลับไม่สนใจใยดี ตอนที่ทั้งครอบครัวของข้าถูกขับไล่ออกจากหุบเขาหมอเทวดา ในตอนที่โดนผู้คนทั้งยุทธภพตามไล่ล่าฆ่าฟัน พวกเขาไปอยู่ที่ใดกัน พวกเขาก็สามารถแก้แค้นกันฟันต่อฟันได้ แล้วทำไมข้าถึงจะใช้เลือดมาชดใช้เลือดไม่ได้ เหล่าเวิน หลายปีมานี้ สิ่งที่ยังทำให้ข้าอยากมีชีวิตอยู่ต่อ ก็มีเพียงแค่ความคิดที่จะแก้แค้น แต่เมื่อข้ามาเสียใจภายหลัง ทุกอย่างก็ล้วนยากที่จะกลับไปแก้ไขมันได้แล้ว อาซวี่ ไม่ใช่ว่าข้าไม่เคยคิดที่จะสารภาพกับเจ้าตรง ๆ แต่ถึงแม้ว่าเจ้าจะให้อภัยข้าได้ แต่ข้าจะเผชิญหน้ากับเฉิงหลิ่งได้เช่นไร แม้ว่าข้าจะไม่ฆ่าป๋อเหริน แต่ป๋อเหรินกลับตายเพราะข้า สิ่งที่ข้าทำกับเฉิงหลิ่ง เมื่อเทียบกับที่สมาคมห้าทะเลสาบทำกับข้าแล้ว จะต่างอะไรกันอีก เช่นนั้นข้าขอถามเจ้าหน่อย คนที่กวาดล้างพรรคจิ้งหูเป็นใครกันแน่ เจ้ารู้หรือไม่ อาจเป็นคนที่ทรยศหุบเขาผี หรืออาจเป็นไปได้ว่ามีคนปลอมตัว แล้วโยนความผิดให้หุบเขาผี อย่างไรเสีย พอแล้ว รอให้ต้าอูมา รักษาอาการบาดเจ็บที่โชคร้ายของข้าให้หายดีแล้ว ข้ากับเจ้าค่อยไปสืบหาความจริงกัน และล้างแค้นแทนตระกูลจาง เมื่อถึงเวลานั้น เจ้าค่อยอธิบายให้เฉิงหลิ่งได้เข้าใจ แต่จะว่าไปแล้ว เมื่อถึงตอนนั้นเฉิงหลิ่งจะโกรธจะเกลียดเจ้า เจ้าก็ต้องรับไว้ให้ได้ เจ้าไม่อยากเผชิญหน้า
26:48
ก็คิดจะไม่เผชิญหน้าแล้วหรืออย่างไรกัน ข้าไม่สนหรอกนะว่าเจ้าจะเป็น ประมุขหุบเขาผีหรือประมุขมารอะไรกัน ก่อนอื่นเจ้าคือศิษย์น้องของข้า รอเจ้าอาบน้ำให้เสร็จก่อน แล้วรีบมาทำอาหารอร่อย ๆ ให้ข้ากับเฉิงหลิ่งด้วย ชีวิตคนเราก็แค่กินข้าววันละสามมื้อให้ดี จะไปโศกเศร้าตรอมตรมนานเช่นนั้นทำไม คนเขลาเท่านั้นที่ได้แต่เป็นทุกข์ ท่านพ่อ เซียเอ๋อร์ได้ข่าวที่ประหลาดเป็นอย่างมากอยู่เรื่องหนึ่ง นางมารกู้เซียง สาวใช้ของเวินเค่อสิง ขึ้นไปที่เขาชิงเฟิงกับเฉาเว่ยหนิง ข้าให้คนไปสืบมาถึงได้พบว่า หลังจากวันชุมนุมจอมยุทธ์ พรรคกระบี่ชิงเฟิง ก็ปิดเขา จนถึงบัดนี้ก็ไม่มีผู้ใดสามารถเข้าออกได้ อีกทั้งม่อหวยหยาง ก็เก็บตัวไปเกือบครึ่งปีแล้ว ไม่มีผู้ใดพบเขาอีกเลย ท่านพ่อ ข้าเขียนไปเกือบทั้งเช้า ก็มีแค่ตัวอักษรพวกนี้แหละที่ข้าพอใจ เซียเอ๋อร์ ข้ามอบให้เจ้าดีกว่านะ ท่านพ่อ ข้ากำลังคุยเรื่องจริงจังกับท่านอยู่นะขอรับ ข้าอยากไปที่พรรคกระบี่ชิงเฟิงเพื่อสืบให้ถี่ถ้วนกว่านี้ สืบอะไรกัน คำประกาศจัดงานชุมนุมจอมยุทธ์อีกครั้ง และได้แผ่กระจายไปทั่วยุทธภพแล้ว ข้าไม่เชื่อหรอกนะ ว่าม่อหวยหยางที่เป็นสหายคนสนิทของเกาฉง เขาจะไม่ยอมไปร่วมงาน เหตุใดจะต้องเอาปัญหาใหม่เข้ามายุ่งเกี่ยวในช่วงเวลานี้ด้วย ก็เพราะบังเอิญเป็นเช่นนี้ ข้าถึงจะสืบเรื่องราวทั้งหมดให้กระจ่างก่อนถึงวันชุมนุม เวินเค่อสิงผู้นี้มีที่อยู่ไม่แน่ไม่นอน แต่กลับส่งคนสนิทไปกับศิษย์ของพรรคกระบี่ชิงเฟิง
28:55
เรื่องนี้มีเรื่องไม่ชอบมาพากล ไม่มีอะไรน่าสืบหรอก ข้าเดาออกนานแล้วว่าหลิวหลีเจี่ยสามชิ้นของเกาฉง ต้องอยู่ในมือของม่อหวยหยางแน่ เพียงแต่ว่า ปฏิกิริยาของเวินเค่อสิงก็ไม่ได้ช้าเลย ด้วยมิตรภาพของม่อหวยหยางและเกาฉง ทั้ง ๆ ที่ม่อหวยหยางถึงพรรคเยว่หยางแล้ว แต่กลับไปโดยไม่ลาก่อนที่จะถึงวันชุมนุมด้วยซ้ำ นี่เป็นเหตุผลแรก ฟ่านหวยคงเข้าร่วมชุมนุมแทนเขา แต่กลับปล่อยให้เกาฉงตายโดยไม่ช่วยเหลือใด ๆ นี่เป็นเหตุผลที่สอง และช่วงสองสามเดือนมานี้ ในยุทธภพไม่มีข่าวคราวของหลิวหลีเจี่ยเลยแม้แต่น้อย นี่เป็นเหตุผลที่สาม ที่น่าขันไปกว่านั้นก็คือ เจ้าคนโง่นี้เมื่อกลับไปแล้ว ก็รีบปิดเขาทันที นี่ก็เท่ากับว่ายอมรับเสียเองไม่ใช่หรือ ท่านพ่อ ในเมื่อท่านก็รู้อยู่ก่อนแต่แรกแล้ว เหตุใดถึงไม่บอกเซียเอ๋อร์ล่ะขอรับ พรุ่งนี้เช้าเซียเอ๋อร์ จะไปปราบพรรคกระบี่ชิงเฟิงให้ราบคาบ ดูเจ้าสิ เอาอีกแล้ว เจ้ามันช่างป่าเถื่อนเสียจริง วรยุทธ์ของม่อหวยหยางเดิมก็แข็งแกร่งอยู่แล้ว เก็บตัวสิบปีจนฝึกฝนวรยุทธ์ไปถึงขั้นไหนแล้ว เราไม่มีทางรู้ได้เลย หากไม่มีความมั่นใจเต็มร้อย ไม่เท่ากับว่าแหวกหญ้าให้งูตื่นหรือ ไม่ใช่ว่าข้าจะสู้กับเขาตัวต่อตัวเสียหน่อย แม้วรยุทธ์จะสูงส่งเพียงใด หอกทวนที่ตรงมาจากที่แจ้งหลบหลีกง่าย แต่ลูกศรที่ยิงมาจากที่ลับจะหลบหลีกเช่นไรล่ะ
30:25
ถ้าไม่เช่นนั้น ข้านำมนุษย์พิษกลุ่มหนึ่งไปร่วมด้วย ไปทำให้พรรคกระบี่ชิงเฟิงกลายเป็นแดนมรณะ เซียเอ๋อร์ ข้าจำได้ว่าข้าเคยพูดกับเจ้าว่า ให้ทำลายมนุษย์พิษทั้งหมดให้สิ้นซากไปเสีย เจ้าฟังคำพูดของข้า เป็นหูทวนลมแล้วหรือ แมงป่องพิษอยู่ได้ด้วยการลอบสังหาร เดิมทีก็ละเมิดข้อห้ามของยุทธภพอยู่แล้ว เจ้ากลับใช้พิษมารควบคุมจิตใจมนุษย์ แล้วยังฝึกคนเป็น ๆ ให้เป็นมนุษย์พิษใช้เป็นอาวุธอีก สวรรค์จะไม่มีวันอภัยให้เจ้า ผู้คนจะต่างพากันโกรธเกลียดเจ้า แต่พิษมารของข้า ช่วยท่านโค่นล้มเกาฉงนะ ท่านพ่อ ท่านเชื่อข้าสิ ข้าจะพิสูจน์ตัวเอง ทำไมเจ้ายังไม่เข้าใจอีก หากถูกคนนอกรู้เข้า ว่าจ้าวจิ้งกับพิษมารมีความเกี่ยวข้องกัน ตำแหน่งชื่อเสียงข้าก็จะย่อยยับ และโดนจอมยุทธ์ทั้งหลายรุมโจมตี ยิ่งไม่ต้องพูดถึงตำแหน่งผู้นำวรยุทธ์อะไรนั่นเลย ทั้งหมดที่ข้าตั้งใจทำมาตลอดหลายปี คงสูญสิ้นภายในพริบตาเดียว ท่าน... ในที่สุดท่านก็หลุดปากพูดออกมาแล้ว พ่อลูกมีจิตใจเป็นหนึ่งเดียวกันอะไรนั่น เมื่อเซียเอ๋อร์มีประโยชน์ ก็จะเป็นลูกรักของท่าน เมื่อเซียเอ๋อร์หมดประโยชน์แล้ว ก็จะขับไล่ไสส่งแล้วใช่หรือไม่ หากเจ้าคิดเยี่ยงนี้ ข้าก็ไม่มีอะไรจะพูด
32:06
แต่ว่า แมงป่องหลิวปัว ข้าขอเตือนเจ้าไว้ก่อน หากเป็นเพราะเรื่องสกปรกพวกนั้นของเจ้า มาทำให้สิ่งที่ข้าตั้งใจทำมาตลอดหลายปีทั้งหมด... ทำไมกัน จะฆ่าข้าอย่างนั้นหรือ เจ้า... ก็ดี ท่านเป็นคนช่วยชีวิตข้าเอาไว้ ถ้าท่านต้องการก็เอาคืนไป ข้า เจ้าลูกเนรคุณ เจ้าดูสิว่าเจ้าห้อยอะไรไว้ที่อก เบิกตาดูให้ชัดเสีย ข้านำสิ่งของล้ำค่าที่สุดของข้าให้เจ้าดูแล แต่เจ้ากลับพูดเช่นนี้ออกมา เซียเอ๋อร์ เจ้าทำให้ข้าผิดหวัง ไสหัวไป ที่แท้แมงป่องหลิวปัวอย่างข้า ก็เป็นแค่นักพนันคนหนึ่งเท่านั้นเอง เป็นอย่างไรบ้าง ศิษย์พี่ใหญ่พูดอะไรกับเจ้าบ้าง ไม่มีอะไร ก็เป็นแค่เรื่องในพรรค เจ้าไม่ต้องเป็นห่วง สหายเวินกับสหายโจว ถึงเคหาสน์สี่ฤดูอย่างปลอดภัยแล้วใช่หรือไม่ ใช่น่ะสิ ในจดหมายเขียนว่าอะไรบ้างหรือ ก็ไม่มีอะไรหรอก เพียงแค่รายงานว่าถึงโดยปลอดภัยแล้ว ให้ข้าดูหน่อยสิ ไม่ให้ ทำไมข้าต้องให้เจ้าดูด้วยล่ะ เจ้าก็ไม่ใช่ว่าไม่รู้ ว่านายท่านข้าบ้า ๆ บอ ๆ วัน ๆ เอาแต่พูดคำไม่ดี ให้เจ้าดู เดี๋ยวเจ้าก็เลียนแบบหรอก อาเซียง เจ้าจะพูดถึงสหายเวินเช่นนี้ไม่ได้นะ ผู้คนไม่รู้จักมองการไกลและจิตใจคับแคบนัก ดูแค่เพียงเปลือกนอก ดังนั้นจึงคิดเดาไปเองว่าสหายเวินกับสหายโจว
34:28
เป็นพวกคนไม่ปกติดี แต่สำหรับข้าแล้ว สหายเวินและสหายโจวต่างเป็นคนที่เงียบสงบและมีสง่า พวกเขาคือสหายคนรู้ใจที่มิอาจมีผู้ใดมาเทียบได้ ผู้คนมองพวกเค้าผิดไป ได้ ๆ ๆ ข้าผิดไปแล้ว ท่านพี่เฉา เจ้าไม่ได้บอกฉายานามของนายท่านของข้ากับโจวซวี่ ให้คนอื่นรู้ใช่หรือไม่ ไม่อยู่แล้ว ข้ารับปากเจ้าไปแล้ว อีกอย่าง ท่านอาจารย์อาข้าไม่ใช่สามัญชนอะไรพวกนั้น พวกเขาไม่หลงเชื่อคำครหาพวกนั้นหรอกนะ และคงไม่คิดอะไรเกี่ยวกับเจ้า เฉิงหลิ่ง มา มาดื่มชาหน่อย ขอบคุณขอรับท่านอาเวิน ท่านอาจารย์ เผ็ดจัง เหล่าเวิน ขาดคุณธรรมจริง ๆ เลย เมื่อสองสามวันก่อน เจ้าก็หลอกให้ข้ากินเผ็ดเช่นนี้ไม่ใช่หรือ ในเมื่อนี่เป็นประเพณีการแกล้งคน ในแบบของคนในแคว้นคุน ข้ามอบของขวัญตอบกลับศิษย์แบบนี้ จะมีอะไรที่ไม่ควรกัน เอาอีกหรือไม่ ท่านประมุขโจวขอรับ ผิงอาน ต้าอูมาแล้วหรือ ต้องขออภัยด้วยขอรับ ท่านประมุขโจว ทางต้าอูต้องเลื่อนเวลาให้ช้าออกไปสักสองสามวัน เขาต้องสั่งทำยาวิเศษให้ท่านหนึ่งชนิด แต่ว่าต้าอูมีวิธีรักษาอาการบาดเจ็บของเขาแล้วนี่ เรื่องนี้ข้าน้อยมิกล้าเดาไปเองหรอก คุณชายเวิน แต่คาดว่าน่าจะเป็นประโยชน์อย่างมากขอรับ นายท่านข้าบอกแล้วว่า ตราบใดที่การเดินทางราบรื่น พวกเขาคาดว่าจะกลับมาทันฉลองปีใหม่ขอรับ ปลายฤดูหนาวในเดือนสิบสอง
36:34
ต้องลำบากคุณชายเจ็ดที่ทำงานหนักเพื่อพวกเราแล้ว ท่านเย่ส่งข่าวมาอีกแล้ว เชิญอ่านดูขอรับ =จดหมายถึงโจวจื่อซูแห่งเคหาสน์สี่ฤดู= ท่านอาจารย์ ลวดลายนี้ คือประกาศิตธารคีรี เดิมทีลุงเกากับผู้อาวุโสเย่ มีไว้อยู่คนละอัน ผู้อาวุโสเย่จะเป็นผู้นำในการเปิดการชุมนุมจอมยุทธ์อีกครั้ง เพื่อกำจัดหุบเขาผี เยี่ยมไปเลยขอรับท่านอาจารย์ พวกเราไปได้หรือไม่ขอรับ อาซวี่ ดึกดื่นป่านนี้แล้วยังไม่นอนอีกหรือ เจ้านอนไม่หลับไม่ใช่หรือ เจ้าธูปลุ่มหลงมัวเมานี่ตากแห้งแล้ว บดเป็นผงแล้วสามารถนำมาใช้เป็นยาได้ เจ้าธูปลุ่มหลงมัวเมาเหล่านั้นในเคหาสน์ น่าจะเป็นเพราะมีอายุนานแล้ว คุณภาพของยาเลยหายไปหมดแล้ว ข้าช่วยเจ้าเอง เจ้าบ้าไปแล้วหรือไง ก็เจ้าบดยาอยู่ไม่ใช่หรือ ยาของข้ารักษาอาการบ้าไม่ได้นะ เอาละ ๆ ข้าช่วยเจ้าเอาออกเอง เล่นเป็นเด็ก ๆ อย่าคิดว่าเจ้าคิดอะไรแล้วข้าจะไม่รู้นะ ถ้าเจ้ากล้าปิดบังข้า และทำตามอำเภอใจอีกละก็ ศิษย์พี่คนนี้จะลงโบยเจ้าเสียเลย ข้า ข้าจะไปกล้าที่ไหนล่ะ เพราะข้าคาดการณ์ล่วงหน้าได้ก่อนแล้วไม่ใช่หรือ ไม่ช้าก็เร็วจะต้องมีการต่อสู้ระหว่างฝ่ายดีและฝ่ายชั่ว ดังนั้นถึงได้ให้อาเซียงและเฉาเว่ยหนิงแยกกับพวกเราแต่แรก นอกจากนี้ ไม่ว่ายุทธภพในทางธรรมจะกำจัดหุบเขาผีหรือไม่ ก็ไม่เกี่ยวข้องกับข้าทั้งนั้น ให้พวกคนเลวเหล่านั้นรีบตายไปเสียเถอะ
39:14
จะได้ไม่เป็นอันตรายต่อโลกมนุษย์ เช่นนั้นเจ้ายังเป็นห่วงอะไรอยู่อีก อาซวี่ ข้ายังต้องปิดบังเฉิงหลิ่งไปอีกถึงเมื่อไรกัน ปิดบังก็ปิดบังไปแล้ว ข้าก็ต้องรับผิดชอบต่อเรื่องนี้เช่นกัน แล้วจะทำเช่นไรได้ล่ะ ทำได้เพียงแค่ปิดบังต่อไป รอข้าหายดีแล้ว พวกเราไปตามหาผู้ที่ฆ่าล้างพรรคจิ้งหูกัน แล้วค่อยสารภาพต่อเฉิงหลิ่งพร้อมกัน อย่างไรเสีย เราทั้งสองก็ลงเรือลำเดียวกันแล้ว ไม่มีใครหนีไปจากใครได้ เพียงแค่ว่าเป็นถึงท่านประมุขเวินแห่งหุบเขาผี ผู้ที่โหดเหี้ยมอำมหิตเช่นนี้ ทำไมจู่ ๆ ถึงได้กลายเป็นคนอ่อนไหว รู้สึกผิดที่ปิดบังความจริงกับเด็กคนหนึ่งได้ แต่หลอกข้ามานานเช่นนี้ จะว่าเยี่ยงไรดีล่ะ อาซวี่ เจ้าบดได้เยี่ยมไปเลย แค่ดมข้าก็จะหลับแล้ว ข้าขอไปนอนก่อนนะ เจ้าก็รีบพักผ่อนล่ะ - เจ้าดมอีกหน่อยสิ - รีบพักผ่อนล่ะ (หัวหน้าหมู่มาร) (เมื่อพบทางที่จะกลับไปยังโลกมนุษย์อย่างแท้จริงแล้ว) (ก็จะกลายเป็นคนแล้ว) (เป็นคนธรรมดาและอ่อนไหวคนหนึ่ง) (ที่โหยหาชีวิตที่ไม่มีความลับ) (และไม่มีความทุกข์) (และหวังอยากมีใครสักคน) (ที่คอยอยู่เคียงข้างเขาตลอดไป) ♪ท้องฟ้าเปลี่ยนเป็นสีเทา ข้ามผ่านลำธารที่หนาวเหน็บ♪ ♪เงาจันทรในจอกเหล้ายามราตรี สะท้อนรอยยิ้มที่เศร้าสร้อย♪
41:56
♪ผู้ใดให้ข้าควบอาชาข้ามผ่านลำธาร ทะเลสาบ ทั่วทั้งสี่ทิศ♪ ♪ผู้ใดกันหลงมัวเมาอยู่ในฝัน ตื่นขึ้นมาไม่พบเจอทางกลับบ้าน♪ ♪สายฝนในฤดูใบไม้ร่วมอันหนาวเหน็บ จุมพิตที่นอกหน้าต่างของข้า♪ ♪ผู้ใดเกลียดชัง ผู้ใดใส่ร้าย ข้าไม่สน ความโศกเศร้าของข้ายังคงอยู่♪ ♪สายสมแห้งฤดูใบไม้ผลิพัดพาความเขียวขจีไปตามลำธาร♪ ♪แต่ก็มิอาจทำให้ใจข้านั้นอบอุ่น♪ ♪หรือว่าสิ่งนั้นเป็นแสงสว่างของเรา โดยมิทันรู้ตัว♪ ♪ยังมิสายไปที่เรานั้นได้พบเจอกัน♪ ♪อย่าปล่อยให้ฤดูกาลผ่านเลยไปโดยมิทันได้ทำอันใด♪ ♪ละทิ้งการผจญภัยบนหลังม้า เพื่อชีวิตที่เงียบสงบ♪ ♪ลำธารและภูเขานับพันลี้ แสงสว่างจากนครัวเรือนับหมื่น♪ ♪เรื่องราวในอดีตเลือนหายไปดั่งหมอกควันท่ามกลางพายุทราย♪
43:04
♪ข้าจะใช้ช่วงเวลาที่เหลืออยู่กับเจ้าอย่างมีความสุข♪ ♪ภูเขาสูง แม่น้ำกว้างไกลเพียงใด เจ้ากับข้าอยู่เคียงข้างกันตลอดไป♪

DOWNLOAD SUBTITLES: