How I Tricked My Brain To Like Doing Hard Things (dopamine detox)

How I Tricked My Brain To Like Doing Hard Things (dopamine detox)

SUBTITLE'S INFO:

Language: Persian

Type: Human

Number of phrases: 232

Number of words: 2955

Number of symbols: 10913

DOWNLOAD SUBTITLES:

DOWNLOAD AUDIO AND VIDEO:

SUBTITLES:

Subtitles prepared by human
00:07
شما احتمالا مشکلی با بازی کردن یا گشتن در شبکه های مجازی در گوشیتان ندارید. در حقیقت هیچ شکی ندارم که می تونید جلوی صفحه نمایش بشینید و این دو تا کارو بکنید. به مدت 2 ساعت یا حتی بیشتر بدون خستگی و به هم خوردن تمرکزتان. اما در مورد نیم ساعت درس خوندن چطور ؟ اووه احتمالا خیلی سخته ! در مورد 1 ساعت کار جانبی (شغل دوم یا ...) چه نظری دارید ؟ هممم خیلی جذاب (لذت بخش) به نظر نمیاد . با وجود این که می دونید درس خوندن، ورزش کردن، ساخت یه کسب وکار یا هر کار فعالانه دیگری می تونه مزایای زیادی در دراز مدت داشته باشه با این حال همچنان ترجیح میدید که : تلویزیون ببینید یا بازی کامپیوتری کنید یا الکی توی شبکه های مجازی بچرخید بعضی ها ممکنه استدلال کنند که دلیلش واضحه : فعالیت های اولی راحتن و نیاز به تلاش خاصی ندارن در حالی که اون یکی فعالیت ها سخت هستند. و نیاز داره که کمی از خودمون مایه بزاریم و همت کنیم. اما بعضی از افراد ظاهرا هیچ مشکلی با درس خوندن ورزش کردن یا کار های فعالانه دیگه اون هم به صورت همیشگی ندارند. که باعث میشه سوال «چرا بعضی افراد انگیزه بیشتری برای انجام کار های سخت دارن» به وجود بیاد.
01:11
و آیا راهی هست که بشه کار های سخت رو راحت انجام داد ؟ برای پاسخ به این سوال باید به انتقال دهنده عصبی مغز (neurotransmitter) یه نگاه بکنیم یعنی همون : دوپامین دوپامین اغلب به عنوان مولکول لذت در نظر گرفته میشه اما این دقیقا کاری نیست که دوپامین میکنه دوپامین چیزیه که باعث میشه ما میل و عطش به چیزی داشته باشیم. و این میل و خواسته است که بهمون انگیزه میده تا بلند شیم و یه کاری بکنیم اگر دقیقا نمیدونید دوپامین چقدر قدرتمنده بزارید براتون چند تا آزمایش رو شرح بدم که دانشمندان علوم اعصاب روی موش ها تست کردند محققان چند تا الکترود رو در مغز موش ها قرار دادند. و هر موقع که موش ها اهرم را می کشیدند در مغزشان همان حس پاداش را شبیه سازی می کردند (با همون الکترود ها ) نتیجه این شد که میل بسیار شدید و قدرتمندی در موش ها توسعه پیدا کرد آنقدر که هی اهرم را میکشیدند و بازهم می کشیدند و باز هم تا 1 ساعت گذشت. موش ها غذا نمیخورند و حتی میلی به خوابیدن نداشتند.(نمی خوابیدند) موش ها فقط اهرم را می کشیدند تا وقتی که از شدت خستگی از حال رفتند. سپس مراحل رو برعکس کردند. محققان جلوی انتشار دوپامین در قسمت پاداش مغز موش ها را گرفتند. و در نتیجه : موش ها بسیار سست و بی حال شدند در حدی که دیگر برای بلند شدن و نوشیدن اب هم
02:14
ارزش تلاش را نداشت. آن ها چیزی نخوردند. آن ها جفت گیری نکردند. آن ها دیگر به هیچ چیز میلی نداشتند. میتونستی بگی که موش ها انگیزشون برای زندگی رو از دست دادند . به هر حال اگر غذا رو مستقیم در دهانشان می گذاشتی میخوردند و همچنان لذت میبردند. غذا آنها فقط انگیزه ای برای بلند شدن و انجام این کار ندارند. ممکنه فکر کنید که این تشنگی یا گشنگیه که به ما انگیزه میده تا بریم سراغ آب و غذا اما این قطعا دوپامینه که نقش کلیدی در این داستان داره آزمایش موش ها ممکنه خیلی مورد بیش از حد شدیدی باشه اما شما می تونید تاثیرات مشابه ای که دوپامین توی زندگی روزانه ما انسان ها میزاره رو مشاهده کنید. در واقع مغز شما توسعه پیدا کرده تا بر اساس میزان دوپامین دریافتی اولویت بندی بشه . اگر فعالیتی مقدار دوپامین کمی آزاد کنه شما انگیزه زیادی برای انجام دادنش نخواهید داشت. اما اگه فعالیتی دوپامین زیادی آزاد کنه شما انگیزه بالایی برای انجام دوباره و دوباره اون کار خواهید داشت. خب حالا کدوم فعالیت ها و عادت ها دوپامین آزاد می کنند؟ هر فعالیتی که در اون پیش بینی می کنید که احتمال و پتانسیل پاداش داشته باشه دوپامین آزاد می کنه. اما اگه بدونید با انجام این رفتارهیچ پاداش فوری در کار نخواهد بود مغزتون دوپامین آزاد نمی کنه .
03:18
برای مثال قبل از خوردن یه غذای خوب مغزتون دوپامین آزاد می کنه چون شما پیش بینی کردید که غذا احساس خوبی خواهد داد . حتی اگه درواقع حال شما رو بدتر کنه این بخاطر اینه که مغزتون اهمیت نمیده که فعالیتی با دوپامین بالا برای شما مضر هست یا سالمه مغزتون فقط مقدار بیشتر و بیشتری ازش می خواد. یه مثال واضح و کلیشه ایش میشه کسی که اعتیاد به مواد مخدر داره . اون می دونه که کاری که داره می کنه براش خوب نیست و ضرر داره. اما تمام چیزی که می خواد اینه که بیشتر و بیشتر اون ماده رو مصرف کنه . کوکایین و هرویین در کنار تو اوج بردن شما مقدار شدید و غیر طبیعی از دوپامین رو هم آزاد می کنند که باعث میشن میل و عطش بی نظیری برای مصرف دوباره و دوباره اش به وجود بیاد. البته یاد آور بشم که تقریبا هر کاری یه مقدار دوپامین رو آزاد می کنه . حتی خوردن آب وقتی تشنه هستید . اما بالاترین مقدار دوپامین وقتی آزاد میشه که شما پاداشی رو رندوم وار دریافت کنید. یک مثال میتونه دستگاه های شانسی توی کازینو باشه حتی اگه شما فقط ببازید و پول هاتونو از دست بدید بالاخره و در نهایت انتظار جایزه بزرگ تری رو دارید. شما فقط نمی دونید که کی ممکنه اتفاق بیوفته. در جامعه دیجیتال امروزی روزانه ما ها در حال پر کردن مغزمون با مقدار غیر طبیعی و زیادی از دوپامین هستیم حتی اگه خودمون
04:23
این قضیه رو ندونیم چند تا مثال از رفتار هایی که دوپامین بسیار زیاد آزاد میکنند : گشتن در شبکه های مجازی ، بازی کردن مشاهده پورن در اینترنت و ... ما برای هر کدوم از فعالیت های قبل یه پاداشی رو پیش بینی می کنیم . برای همینه که به طور مداوم گوشیمون رو چک می کنیم ما انتظار داریم یه پیام یا نوتیفیکیشنی چیزی ببینیم . و می دونیم که در نهایت قراره که یه چیزی بگیریم. ما شبیه اون موش ها شدیم که هی اهرم رو می کشیدند برای دریافت مقداری دوپامین و شما ممکنه فکر کنید خب که چی ؟ «به هر حال به نظر نمی رسه که منو اذیت کنه » اما شما اشتباه می کنید بدن ما یه سیستم طبیعی داره به نام ( homeostasis ) به این معنیه که بدن دوست داره که وضعیت و حالت فیزیکی و شیمی درون بدن رو متعادل نگه داره.(هورمون ها و...) هر وقت که عدم تعادل به وجود آید بدن سعی می کند خودش را با شرایط وفق دهد . بزارید که یه مثال بزنم : وقتی که بیرون سرده و دمای بدن کم میشه در نتیجه این اتفاق ما شروع به لرزیدن می کنیم تا تولید گرما بشه و بدنمون گرم بشه . از طرفی وقتی که هوا گرم است و دمای بدن کاهش پیدا می کنه
05:26
و ما شروع به عرق کردن می کنیم تا مقداری گرما از دست بدیم . اساسا بدن ما به دنبال نگه داشتن دمای خودش در محدوده 37 درجه سلسیوس یا 98 درجه فارنهایت دارد و چیز دیگری برایش مهم نیست.(کاری به شرایط بیرونی ندارد.) اما یک راه دیگر هم هست تا Homeostasis (همون سیستم تعادل بدن) خودش را تنظیم کند. و اون از طریق تحمل و بردباریه برای مثال کسی که به ندرت الکل می خورد به سرعت مست می شود. اما یک نفر با مصرف مداوم الکل (دائم الخمر) باید الکل نسبتا بیشتری مصرف کند تا مست شود چون بدن خودش را توسعه داده تا تحملش بیشتر شود . اساسا الکل بیشتر و بیشتری نیاز است تا این افراد را مست کند چون حساسیت این افراد به تاثیر الکل کمتر شده است و این مسئله خیلی فرقی با دوپامین ندارد. بدن برای برقرای تعادلش گیرنده های دوپامین را می خواباند (غیر فعال یا بی حس یا کم حس تر ) می کند. در واقعا مغز شما به دریافت مقدار بالایی از دوپامین عادت می کند و این مقدار بالا تبدیل به حالت عادی شما می شود. به این ترتیب شما نسبت به دوپامین مقاوم (با تحمل تر) می شوید. این می تونه مشکل بزرگی محسوب بشه چون کار هایی که نمی تونند این مقدار بالای دوپامین رو به شما بدند دیگه هم نمیتونند شما رو جذب خودشون کنند. و انگیزه دادن به خودتون برای انجام این کار ها خیلی خیلی سخت میشه. این کار ها احساس کسالت و لذت کمی دارند چون در مقایسه کار هایی که دوپامین زیادی رو آزاد می کنند.
06:30
نمیتونند دوپامین کافی رو آزاد کنند. برای همینه که مردم ترجیح میدن تا بازی کامپیوتری بکنند یا توی اینترنت بچرخن تا این که بخوان درس بخونن یا روی شغل جانبی کار بکنن بازی ها کامپیوتری باعث میشن ما احساس خوب وراحتی بکنیم پون دوپامین زیادی تولید می کنند. متاسفانه کار هایی مثل سخت کوشی یا مطالعه مقدار دوپامین کمتری آزاد می کنند . این یکی از دلایلی هست که چرا معتادان به مواد مخدری که سعی در ترک دارن دچار مشکلات و سختی های زیادی برای رسیدن به زندگی نرمال میشن. تحمل پذیری اون ها به دوپامین اونقدر زیاد شده که هیچ فعالیت نرمال و عادی در زندگی نمیتونه اونقدر که باید دوپامین آزاد کنه. اون ها (معتادا) تبدیل میشن به همون موش هایی که آزمایش شدن و هیچ انگیزه ای برای هیچ کاری نداشتند در صورتی که دوپامین کافی آزاد نمیشد. و این فقط اعتیاد به مواد مخدر نیست. افرادی که به بازی های کاپیوتری یا گشتن در فضای مجازی یا مشاهده پورن در اینترنت اعتیاد دارند نیز همون چیز رو تجربه می کنند. وقتی تحمل دوپامینشون خیلی بالا رفت دیگه قادر نیستند از کار هایی با دوپامین کم لذت ببرند. که سوال: (آیا راهی هست تا بشه جلوشو گرفت؟) رو به وجود میاره. پاسخ اینه که شما باید یه سم زدایی دوپامین(روزه دوپامین) صورت بدید . تا الان احتمالا حدس بزنید که روزه دوپامین چی هست.
07:34
کاری که باید بکنید اینه که یه روز رو کنار بزارید تا در اون روز از تمام فعالیت های دوپامین بالا کناره گیری کنید. شما هرگونه پرکردن مغزتان با نقادیر بالای دوپامین را متوقف می کنید. و اجازه می دهید تا تا گیرنده های دوپامین ریکاوری شوند. دقت شود که اگر شما از اعتیاد به مواد مخدر رنج می برید من پیشنهاد می کنم که با یک دکتر یا متخصص حرفه ای مشورت کنید چون احتمالا وابستگی فیزیکی و روانی در شما ایجاد شده و من نمیخوام خماری شدیدی رو تجربه کنید. خب برگردیم سر سم زدایی برای یک روز کامل شما سعی می کنید تا کمترین لذت و تفریح ممکن رو داشته باشید. شما از اینترنت یا هر تکنولوژی ای مثل گوشی یا کامپیوتر استفاده نخواهید کرد. شما اجازه ندارید به موسیقی گوش بدید شما مجاز نیستید تا خود ارضایی کنید یا این که تنقلات بد (چیپس و ...) بخورید. در کل شما هر گونه منبع لذت خارجی رو برای کل روز حذف می کنید. شما بی حوصلگی رو می پذیرید. و منو باور کنید که میگم قراره خیلی خیلی حوصلتون سر بره البته شما میتونید این کار ها رو انجام بدید : برید سراغ قدم زدن مدیتیت کردن و در تنهایی خودتون فکر کردن
08:35
به اهداف زندگی تون فکر کنید. هر ایده ای دارید بنویسید. نه روی گوشی یا pc بلکه روی کاغذ عادی همه اینا ممکنه خیلی شدید و سخت به نظر بیاد. اما اگه دنبال نتیجه ریشه ای هستید و خیلی هم سریع میخواهید به نتیجه برسید پس باید بتونید اقدامات ریشه ای (اصولی و سخت) انجام بدید. حالا ممکنه با خودتون فکر کنید : چرا این کار باید عملی بشه ؟ میتونید اینطور بهش فکر کنید. بیاید اینطور بگیم که شما همه وعده های غذایی رو هر روز توی بهترین رستوران شهر می خورید . در نتیجه اتفاقی که میوفته اینه که اون غذاهای فانتزی و خفن تبدیل میشن به حالت نرمال شما (براتون عادی میشه) اگر کسی بهتون یه بشقاب برنج پیشنهاد کرد احتمالا رد می کنید. چون قطعا به خوبی غذای معمولتون نمی رسه. اما اگه ناگهان خودتون رو در یک بیابون بی آب و علف ببینید که گرسنه هم هستید اون موقع اون بشقاب برنج دیگه بد به نظر نمیاد. و این همون کاریه که سم زدایی دوپامین (روزه دوپامین) انجام میده. شما را به هرگونه لذتی که قبلا دریافت می کردید گرسنه می کند و در عوض کارهایی با لذت کمتر را خواستنی تر می کند به طور ساده : سم زدایی دوپامین برای این موثر هست که شما انقدر خسته و بی حوصله می شوید که کار های خسته کننده
09:39
جذاب به نظر می آیند. حالا اگه نمیخواید که همچین حرکت سنگین و سختی رو انجام بدید و خودتون رو از هرگونه لذتی منع کنید میتونید یه سم زدایی کوتاه تر انجام بدید. شما یک روز در هفته رو انتخاب می کنید که در اون روز یکی از کار های با دوپامین بالا رو انجام ندین . حالا هر چی اون کار می خواد باشه. شاید چک کردن دائم گوشی ، بازی کامپیوتری کردن ، تلویزیون دیدن ، آت و آشغال خوردن، پورن دیدن یا هر چیز دیگه ای و از حالا به بعد هر هفته اون روز اون کار رو انجام نمیدین شما همچنان می تونید بقیه کار هارو انجام بدید ولی کاری که انتخاب کردید رو اصلا نباید انجام بدید. درسته شما یکم احساس بی حوصلگی می کنید اما نکته و هدف هم همینه شما میخواهید که گیرنده های دوپامینتان از حالت غیر طبیعی و حساس بودن تنها به مقادیر بالای دوپامین ریکاوری شوند (به حساسیت نرمال برگردند.) و بی حوصلگی قراره شمارو به کار های دیگه سوق بده. کار هایی که معمولا کنار میزارید چون به اندازه کافی دوپامین آزاد نمی کردند. و چون حوصلتون سر رفته پس راحت تره تا انجامشون بدید. مشخصا ترک رفتار های دوپامین بالا هر چند وقت یکبار خوبه .
10:39
اما حالت ایده آل اینه که همه این فعالیت هارو تا حد ممکن و با هم ترک کنید. و در عوض دوپامین بیشتری برای کارهایی که واقعا بهتون سود می رسانند بکنید. و چیزی که من فهمیدم اینه که فعالیت دوپامین بالای کنونی شما میتونه به عنوان یه انگیزه عمل کنه. تا چیز هایی رو دنبال کنید که در دراز مدت واقعا به شما سود می رسونند. به عبارت دیگر شما می توانید از کار های دوپامین بالا به عنوان پاداش برای انجام دادن کار های سخت استفاده کنید. و این دقیقا کاریه که من خودم انجام میدم. تمام کار هایی که دوپامین کم آزاد می کنند رو مثل تمیز کردن خونم یا تمرین پیانو یا خوندن کتاب یا تمرین ورزشی کردن یا حتی ساختن این فیلم رو دنبال می کنم بعد از این که تونستم یه مقدار مشخصی کار انجام بدم به عنوان پاداش به خودم اجازه می دم چند تا کار با دوپامین بالا رو انجام بدم. نکته کلیدی اینه که بعد از کار مفید و در پایان روز اگه اول کاری با دوپامین بالا انجام بدم بعدش حس و حال انجام کاری با دوپامین کم رو نخواهم داشت. و به راحتی انگیزه به دست نمیارم پس همیشه با کار های سخت روزم رو شروع می کنم وتنها در این صورت به خودم اجازه می دم که
11:41
کاری با دوپامین بالا رو انجام بدم (آخر روز) یه مثال میزنم : برای هر یک ساعت کار با دوپامین کم به خودم 15 دقیقه کاری با دوپامین بالا اون هم در انتهای روز پاداش می دم. این به این معنیه که به ازای 8 ساعت کار با دوپامین کم به خودم اجازه میدم که 2 ساعت کاری با دوپامین بالا انجام بدم. البته این نسبت ها و اعداد منه (برای هر کس میتونه متفاوت باشه) میتونید هر طور که دوست دارید تنظیمش کنید. ضمنا اشاره کنم که اگه به چیزی اعتیاد دارید که به سلامتیتون اسیب می زنه پس قطعا به عنوان پاداش انجامش ندین در عوضش یه پاداش که آسیب نمیزنه یا آسیب کمتری میزنه پیدا کنید. چیزی که هنوز معتقدید ارزش تلاش رو داره اگه مشتاقید بدونید کار بد من چیه اون اینترنته من به راحتی میتونم ساعت ها در اینترنت سرگرم شم برای همین من این سیستم رو دارم با وجود این سیستم می تونم اعتیاد به اینترنتمو کنترل کنم. ولی اشتباه نکنید حتی با وجود این سیستم همچنان بعضی روز ها ازانجام رفتار هایی با دوپامین بالا خودداری می کنم. در نتیجه گیری نهایی این ویدئو میخوام بگم که این ممکن هست که کار های سخت رو
12:41
با احساس راحت تری انجام بدید. اما وقتی مغزتون دائما دوپامین بالایی دریافت می کنه شما دیگه نمیتونید در مورد کاری که دوپامین کمی آزاد می کنه اشتیاق داشته باشید. برای همینه که شما احتمالا استفاده از گوشی و کامپیوترتون یا کارهایی دیگه که دوپامین بالایی آزاد می کنند رو محدود می کنید . و من میتونم بگم که این کار قطعا ارزشش رو داره. پس اگر شما مشکل انگیزه دارید، هر چه زودتر با سم زدایی دوپامین شروع کنید . خودتون رو از منابع دوپامین بالا جدا کنید یا حداقل کمتر به سراغ این منابع برید. فقط اون وقت هست که کار های نرمال و روزانه با دوپامین کم میتونند هیجان انگیز بشن و شما قادر خواهید شد تا برای مدت بیشتری انجامشون بدید. همه ما تا حدی به دوپامین اعتیاد داریم. و این چیز خوبیه چون دوپامین به ما انگیزه لازم برای رسیدن به اهدافمون و بهتر کردن خودمون میده اما این به شما بستگی داره که میخواهید از مجا دوپامین دریافت کنید. میخواهید از کارهایی که به شما سود نمی‌رسونند دوپامین دریافت کنید؟ یا از کار‌هایی که که در دراز مدت بهتون سود می‌رسونند ؟ انتخاب با خودتون هست. اگه از این ویدئو لذت بردید لطفا لایکش کنید.
13:42
به کانال من کمک زیادی میکنه (بخاطر الگوریتم یوتیوب) و این ویدئو وایرال میشه و این باعث میشه افراد بیشتری بهتر بشن. و در نهایت ممنون که تماشا کردید زیرنویس از : محمد مهدی MOHAMADMAHDI

DOWNLOAD SUBTITLES: