MULTISUB【山河令 Word Of Honor】EP31 | 张哲瀚龚俊仗剑江湖,执手天涯 | 张哲瀚/龚俊/周也/马闻远/孙浠伦/陈紫函/寇振海/黑子 | 古装武侠片 | 优酷 YOUKU

MULTISUB【山河令 Word Of Honor】EP31 | 张哲瀚龚俊仗剑江湖,执手天涯 | 张哲瀚/龚俊/周也/马闻远/孙浠伦/陈紫函/寇振海/黑子 | 古装武侠片 | 优酷 YOUKU

SUBTITLE'S INFO:

Language: Thai

Type: Robot

Number of phrases: 680

Number of words: 863

Number of symbols: 19358

DOWNLOAD SUBTITLES:

DOWNLOAD AUDIO AND VIDEO:

SUBTITLES:

Subtitles generated by robot
00:28
♪ถามกระบี่ ถามดาบ เมื่อใดบุญคุณและความแค้นจักจบสิ้น♪ ♪หวาดกลัวความเคียดแค้นชิงชัง จะทวีความวุ่นวาย♪ ♪ถามด้วยเล่ห์ ถามด้วยกลอุบาย ว่าผู้ใดเหนือกว่า♪ ♪ชะตาชีวิตผันผวน มิอาจคาดเดา♪ ♪ถามเส้นทาง ถามการเดินทาง สู่ขุนเขาอันไกลโพ้น♪ ♪สหายรู้ใจอยู่หนใด ช่างอ้างว้างเปล่าเปลี่ยว♪ ♪ถามสายฝน ถามแสงแดด ความในใจสุดแสนคณานับ♪ ♪มีเพียงแสงจันทร์ที่อยู่เคียงทุกคืนวัน♪ ♪ถามบุปผา พฤกษา ที่ผลิบานแย้มงาม♪ ♪ชีวิตที่ปิติยินดีแสนสั้นนัก เพียงไม่กี่ยามราตรีวสันต์♪ ♪ถามสารท ถามเหมันต พายุหิมะโหมกระหน่ำ♪ ♪เมฆหลากสีอันเปราะบางย่อมสลายไปตามกาลเวลา♪ ♪บุปฝาผลิบาน หากสวรรค์มีตา♪ ♪โปรดอย่าขบขัน ความโหดร้ายของชีวิต♪ ♪ยุทธภพคับแค้นเหลือคณา♪ ♪ผู้วายชนม์ ข้าลืมหมดสิ้น♪ ♪บุปผาร่วงโรย หากสวรรค์มีตา♪ ♪โปรดอย่าสมเพช ความโหดร้ายของชีวิต♪ ♪สิ้นวีรชน ชีวิตที่แสนสั้น♪
01:30
♪ผู้วายชนม์ ข้าลืมหมดสิ้น♪ = นักรบพเนจรสุดขอบฟ้า= =ตอนที่ 31= ท่านราชา ใต้เท้าผีทั้งสองท่านรออยู่ข้างนอกอยู่นานแล้ว จะให้เชิญพวกเขาเข้ามาหรือไม่ ราชาแมงป่อง สูญเสียไปเท่าไร ศึกครั้งนี้สูญเสียไปสี่สิบเจ็ดคน บาดเจ็บและตายไปสามคน พอแล้ว แม้ศึกครั้งนี้จะไม่ได้อะไรกลับมา ถึงแม้ไม่มีคุณความชอบ แต่ก็ลำบากมามาก เชียนเฉี่ยว เอายาแก้พิษของเดือนนี้ไปมอบให้ทุกคน เจ้าค่ะ ขอบพระทัยในความเมตตาของราชาแมงป่อง ขอบพระทัยราชาแมงป่อง นายท่าน เร็ว เร็วหน่อย ราชาแมงป่อง ท่านดูสิว่าข้าจับใครกลับมา ยา ยาของข้าล่ะ อาเซียง อาเซียง เซียงเอ๋อร์ ท่านราชาแมงป่อง เซียงเอ๋อร์เป็นเพียงทาสรับใช้ตัวเล็ก ๆ ในหุบเขาผีของข้า เหตุใดท่านจึงทำเช่นนี้ ราชาแมงป่อง เจ้าเด็กนี่เป็นคนเดียวที่เจ้าวิปลาสเวินนั่นเชื่อใจ เราต้องรู้เบาะแส ของวิปลาสเวินนั่นจากปากของนางได้แน่ พวกเจ้ารีบร้อนอะไรกัน
03:52
- เชียนเฉี่ยว - เจ้าค่ะ รีบแก้มัดให้แม่นางมารนี่เสีย ข้ามีเรื่องที่ต้องคุยกับนาง ศิษย์พี่เจ้าสำนัก ขอถามหน่อยเถอะว่า ท่านยังจำ คำสอนสั่งของพรรคกระบี่ชิงเฟิงได้หรือไม่ กระบี่เคียงคนย่อมอยู่ กระบี่หักคนก็ตาย ใช้คุณธรรมกอปรการ ล่าสังหารหมู่มาร ที่แท้ศิษย์พี่ยังจำได้ เช่นนั้น ท่านยังจำกฎข้อหนึ่งของสำนักที่ว่า ศิษย์ของพรรคชิงเฟิงห้ามคบค้ากับพวกมารนอกรีตได้หรือไม่ วันนี้มาอยู่ต่อหน้ารูปเคารพของท่านอาจารย์แล้ว ท่านอธิบายหน่อยสิ ว่าเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้เป็นอย่างไรกันแน่ ผู้ที่ข้าคบค้าคือประมุขแห่งสมาคมห้าทะเลสาบ ไม่อาจนับว่าเป็นลัทธิมารนอกรีตได้ เขาเลือกที่จะถลกหนังเสือ ใช้ยาพิษ กำราบผีในหุบเขาผี ข้าไม่อาจยื่นมือเข้ายุ่งเรื่องของพวกเขาได้หรอก ศิษย์พี่เจ้าสำนัก หรือว่าท่านจะให้ข้าใช้ข้อแก้ตัวพวกนี้ ไปอธิบายให้กับเหล่าลูกศิษย์อย่างนั้นหรือ การตายของประมุขเกายังไม่กระจ่างชัด ซ้ำยังเต็มไปด้วยข้อสงสัย เห็นกันอยู่ว่าเป็นฝีมือของจ้าวจิ้ง เจ้าสำนักเกาได้ส่งมอบหลิวหลีเจี่ยที่สำคัญยิ่งกว่าชีวิต ให้กับท่าน แต่ท่าน ประการแรก
05:44
ข้าไม่ได้เอาหลิวหลีเจี่ยไปให้กับผู้ใด ประการที่สอง เรื่องในวันนี้ หากไม่ใช่ว่าข้าเป็นพันธมิตรกับจ้าวจิ้งอยู่ก่อนแล้ว ขอถามศิษย์น้องหน่อย ว่าเจ้ามีวิธีแก้ไขหรือไม่ ในฐานะที่ข้าเป็นเจ้าสำนัก เรื่องแรกที่ต้องทำ ก็คือการสืบทอดพรรคกระบี่ชิงเฟิงต่อของเราให้สืบไป มิต้องพูดเรื่องที่ว่าข้าละอายต่อใจหรือไม่ หากถูกบังคับอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้ เพื่อช่วยชีวิตของทุกคนในพรรคแล้ว ลำพังแต่เพียงชื่อเสียงของข้าคนเดียว จะสำคัญอะไรอย่างนั้นหรือ ยอมเป็นหยกแหลกสลาย ไม่ขอเป็นกระเบื้องที่สมบูรณ์ วันนั้น ผู้คนเคยกล่าวหาว่าเจ้าสำนักเกาสมคบคิดกับหุบเขาผี ทำร้ายพี่น้อง บัดนี้เมื่อพิจารณาแล้ว คนที่สมคบคิดกับพวกหุบเขาผีก็คือจ้าวจิ้งชัด ๆ พอได้แล้ว เจ้ามองว่าศิษย์พี่ของเจ้าเป็นคนโง่ หรือเป็นคนเลวจนเกินไปกันแน่ ข้าแสร้งทำเป็นนอบน้อมกับจ้าวจิ้ง เพราะข้ามีแผนของข้าเอง ศิษย์พี่ ท่านคิดจะทำอะไร มีเพียงชิงตำแหน่งผู้นำยุทธภพในวันชุมนุมจอมยุทธ์ ที่จะถึงนี้เท่านั้น นำทัพจอมยุทธ์ไปปราบหุบเขาผีให้สิ้นซาก แบบนี้คำพูดของข้าถึงจะมีน้ำหนัก พี่ใหญ่เกาถูกใส่ร้ายจนตายอย่างอนาถ ข้าต้องทำเพื่อเขาให้ถึงที่สุด แต่หินพวกนี้มันมีประโยชน์อะไรกัน เจ้าต้องเชื่อข้า ลุยไปพร้อมกับข้าเถอะ
07:22
ข้าเชื่อท่าน ศิษย์พี่ ข้ารู้ว่าท่านไม่ได้ทำ ก่อนหน้านี้ข้าเข้าใจผิดท่านเอง เปิดประตู ขออภัย ท่านประมุข ขออภัยที่พวกเรามาช้า ซิงหมิง ระวัง ปกป้องท่านประมุข เป็นถึงประมุขของสำนักเทียนชวง เคยมีอำนาจที่ยิ่งใหญ่เพียงไหนอยู่ในมือ มีอำนาจชี้ต้นตายชี้ปลายเป็น สุดท้ายกลับยังต้องให้เด็กพวกนี้มาช่วย กลัวหัวหดจนต้องหนี เมื่อไร้ซึ่งความปราณีจากท่านอ๋องแล้ว เจ้ายังคิดว่าเจ้าเป็นใครกัน เจ้าน่ะ ชื่ออะไรนะ เป็นลูกศิษย์ของเหล่าปี้ ใช่หรือไม่ ข้าชื่อปี้ซิงหมิง ลำพังเหล่าปี้ก็โง่พอแล้วนะ ไม่คิดว่าเด็กเมื่อวานซืนที่สอนสั่ง จะโง่ยิ่งกว่าจนไร้คำกล่าว เจ้าคิดจริง ๆ หรือว่า การที่พวกเจ้า ร่วมมือกันทั้งภายในและภายนอก ก็จะชิงตัวนักโทษระดับนี้ออกจากคุกหลวงได้น่ะ ช่างโง่เหลือเกิน พวกเจ้าล้วนแต่เป็นศิษย์สำนักเก่าของเทียนชวง เบื้องหลังของทุกคนต่างก็มีสายตาหลายคู่จับจ้องอยู่ นับแต่วินาทีที่พวกเจ้าวางแผนที่จะปล้นคุก ข้าก็รู้แล้ว แต่พวกเจ้ากลับไม่รู้อะไรเลย เหล่าอาจารย์ที่ตายไปแล้วของพวกเจ้า รู้หรือไม่ว่าพวกเจ้าไม่ได้เรื่องขนาดนี้ แต่ก็ต้องขอบใจพวกเจ้าด้วย
10:06
ที่ชิงตัวประมุขโจวออกมา ดาบนั้นไร้ตา ตอนที่ข้ากำลังไล่ตามนักโทษหลบหนี ได้พลั้งมือข้าประมุขโจวไปเสีย นี่ก็คงไม่อาจนับว่าเป็นการผิดต่อคำสั่งของท่านอ๋องหรอกนะ ข้าหาได้ไร้ฝีมือไม่ ท่านประมุข เฉิงจื่อเฉิน ผู้เป็นศิษย์ของเฉิงซิว วันนี้ขอสู้ตายเพื่อท่าน เช่นนั้นก็จะช่วยพวกเจ้าให้สมปรารถนา ยังนิ่งอยู่ทำไม พาพวกเขาไปสิ เจ้าพาเหล่าพี่น้องถอยไปก่อน ขอรับ พวกเรา ไปกันเถอะ ไม่ทราบว่าท่านผู้นี้เป็นใครกันอีก เวิน เวินเค่อสิง ประมุขแห่งหุบเขาผี เดิมทีเรื่องนี้เป็นความลับ แต่เจ้าเรียกเสียเปิดเผยขนาดนี้ จะทำให้ข้าลำบากใจเอาได้นะ ท่านประมุขเวิน ท่านมาพอดี หรือต่อให้ท่านไม่มา ข้าก็ต้องไปเยือนที่หุบเขาผี เพื่อเอาของสิ่งหนึ่งจากท่านอยู่ดี ข้าฟังอะไรผิดไปหรือเปล่า ข้าไม่ได้เอาชีวิตของเจ้า เจ้ายังกล้าคิดจะมาเอาของจากข้า ท่านประมุขเวิน อย่าเสแสร้งแกล้งทำอีกเลย ท่านมองโลกแคบ ๆ มานานเกินไป เลยไม่รู้ฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ กล้าบุกเข้ามาถึงแคว้นจิ้นเพื่อชิงตัวนักโทษผู้นี้เพียงผู้เดียว ท่านคิดว่าเทียนชวงเป็นสถานที่แบบไหนกัน เบาะแสของท่านได้ถูกเปิดเผยแล้ว ทัพหลวงจะมายังเขาแห่งนี้อีกไม่ช้า
12:27
ต่อให้วรยุทธ์ของท่านสูงส่งเพียงใด ก็เป็นได้เพียงคนหัวเดียวกระเทียมลีบ ใครว่าเขาหัวเดียวกระเทียมลีบกันล่ะ เฉิงหลิ่งล่ะ ข้าได้พาเขาไปยังที่ที่ปลอดภัยแล้ว ไม่ต้องห่วง เช่นนี้ เราสองพี่น้องคงวางมือได้แล้วล่ะ เวินเค่อสิง เจ้ากำลังเล่นลูกไม้อะไรอยู่กันแน่ เจ้ายังรู้จักเรียกข้าว่าประมุขเวินอีกหรือ ข้าเป็นถึงผู้นำของผีร้ายสามพันตัว จะคิดเรื่องช่วยคนด้วยตัวคนเดียว อย่างไร้หน้าแบบนี้ได้อย่างไรกัน ถอยทัพ เร็ว ถอย ท่านประมุข ศิษย์ปี้หมิง คารวะท่านประมุข ศิษย์เฉิงจื่อเฉิน คารวะท่านประมุข ศิษย์น้อมคารวะท่านประมุข ศิษย์พี่ ก่อนที่น้องหานจะตาย เคยมอบเด็ก ๆ เหล่านี้ไว้ให้อยู่ในการดูแลของข้า ข้าจึงรับพวกเขาไว้ในสำนักโดยพลการ การที่พวกเขาได้เข้ามาอยู่ในเคหาสน์สี่ฤดู คือความปรารถนาก่อนตายขอน้องหาน และเป็นความปรารถนาของข้าด้วย ศิษย์รองที่ไม่ได้ความของเคหาสน์สี่ฤดู เวินเค่อสิง คารวะท่านประมุข =จวนไซ่จวิน= อาเซียง พวกเขากลับมาแล้ว นายท่าน พวกเรามาถึงแล้ว นายท่าน เจ้าขี้โรค ดีจริง ๆ เลย นายท่าน ท่านไม่ได้รับบาดเจ็บใช่หรือไม่ ใครจะทำร้ายข้าได้ล่ะ พวกเจ้ามาได้อย่างไรกัน เรื่องมันยาว ไว้ข้าค่อยเล่าให้เจ้าฟังทีหลังนะ
15:30
เจ้าขี้โรค ท่านอ๋องชั่วนั่นทำร้ายเจ้าจนถึงขนาดนี้ได้อย่างไรกัน เจ้ารอก่อนนะ เดี๋ยวข้ากับนายท่านจะจัดการให้เจ้าเอง ด้วยวรยุทธ์แค่นั้นของเจ้าน่ะหรือ เป่ยเยวียน จื่อซู ไม่ได้เจอกันหลายปี เป็นอย่างไรบ้าง คุณชายเวิน อย่าได้กังวลใจ ถึงแม้ว่าทัณฑ์ตะปูเจ็ดทวารสามสารทนี้จะแก้ได้ยาก แต่ก็ใช่ว่าจะไร้ซึ่งวิธีแก้ ไม่รู้ว่าจื่อซูพบพานกับเรื่องร้ายมามากน้อยเพียงใด ครั้งนี้ก็จะต้องเปลี่ยนร้ายให้กลายเป็นดีได้แน่นอน คุณชายเจ็ด ขอแค่พวกท่านสามารถ รักษาบาดแผลของอาซวี่ให้หายดีได้ ชีวิตนี้ของข้า จะต้องตอบแทนบุญคุณครั้งนี้ให้ถึงที่สุด เราไม่ต้องพูดเรื่องนี้กันหรอก ข้ารู้จักกับจื่อซูมาตั้งแต่เด็ก เพียงแต่พอเขาโตขึ้นมาก็กลายเป็นคนเย็นชายิ่งนัก มีปัญหาอะไรก็ไม่ยอมเอ่ยปากขอความช่วยเหลือ ไม่เห็นว่าข้าเป็นเพื่อนแม้แต่นิด คุณชายเจ็ดรู้จักกับอาซวี่มานานแล้วอย่างนั้นหรือ ใช่น่ะสิ แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า เรื่องจะผ่านมานานจนเหมือนเป็นเรื่องเมื่อชาติก่อนเสียแล้ว คุณชายเวิน เหล่าพี่น้องมากันครบแล้วขอรับ คุณชายเวิน คุณชายเจ็ด เด็ก ๆ พวกนี้ที่พามาด้วย เป็นศิษย์แห่งเคหาสน์สี่ฤดูของข้า ก่อนที่เคหาสน์จะได้สร้างขึ้นใหม่จนเสร็จ เกรงว่ายังต้องรบกวนอยู่ที่นี่ต่อ คุณชายเวิน ที่ข้ากับอูซีมีวันนี้ได้ ล้วนเป็นเพราะจื่อซูเป็นผู้มอบให้ หากท่านยังเกรงใจอยู่แบบนี้ ข้าคงจะรู้สึกหงุดหงิดมิใช่น้อย
17:11
ปี้ซิงหมิงคารวะคุณชายเจ็ด เจ้าเป็นอะไรกับปี้ฉางเฟิงอย่างนั้นหรือ เขาเป็นอาจารย์ของข้า ข้าโชคดีที่ท่านอาจารย์มอบแซ่ให้ ดีจริง จริงสิ พูดถึงเรื่องนี้แล้ว อาชิ่นหลาย ทหารในสำนักของข้าส่งข่าวมาว่า เขาได้อารักขาเฉิ่งหลิ่งไปส่ง จนถึงพรรคเขาต้ากูได้อย่างปลอดภัย อยู่กับเจ้าสำนักเสิ่นเซิ่นแล้ว ส่วนบัดนี้จื่อซูเองก็ถูกช่วยกลับมาอย่างปลอดภัย จะให้เขากลับมาที่นี่อีกหรือไม่ ต้าอู เป็นอย่างไรบ้าง รักษาได้หรือเปล่า ข้าทำเองดีกว่า ข้าปรนนิบัตินายท่านจนเคยชินแล้ว ไม่เป็นไร ข้าจัดการเอง ให้ข้าจัดการแล้วกัน เจ้าเด็กนี่ ทำไมว่าง่ายได้ขนาดนี้ จริงสิ ท่านประมุขขอรับ ยังไม่ได้รายงานกับท่านเลยว่า ครั้งนี้เพราะได้คุณชายเวินช่วยเหลือ ใช้รอยประทับที่พี่หานทิ้งไว้ติดต่อมายังพวกเรา เขาชำนาญการวางแผน นำทางพวกเรา เรียกอะไรของเจ้าน่ะ ควรจะเรียกอาจารย์ อาจารย์อาได้แล้ว ข้าขอคารวะ ไม่ต้องรีบ รอคารวะพร้อมกับศิษย์พี่ใหญ่ของเจ้า แล้วจัดงานคารวะอาจารย์อย่างเป็นทางการ เหล่าเวิน เด็กสิบเก้าคนนี้ล้วนแต่ฝากตัวอยู่ภายใต้สำนักของข้า เจ้าจะไม่ช่วยข้าแบ่งเบาไปคนสองคนหรือ ไม่มีปัญหา ท่านประมุขโจว พวกเจ้าออกไปก่อนเถอะ ได้ ขอรับ ไปเถอะ อาซวี่ ตอนที่เจ้าออกจากคุกมาเจอข้า ทำไมถึงดูไม่มีท่าทีตกใจแม้แต่น้อยเลยล่ะ ข้าน่ะ รอดูสีหน้าของเจ้ามากเลยนะ มีอะไรให้น่าแปลกใจกันล่ะ ข้าไม่รู้ว่าเจ้าจะมาเมื่อไร มาได้อย่างไร
19:35
แต่ข้ารู้ ว่าเจ้าจะต้องมาแน่ เป็นแบบนี้นี่เอง ดังนั้นเจ้ากับคนรักของเจ้าเลยจะหนีไปด้วยกันอย่างนั้นสิ ใช่แล้ว เจ้าเด็กโง่ ทำไมถึงไม่รู้สึกละอายใจ ซ้ำยังจะมีท่าทีภาคภูมิใจไปซะได้ แน่นอนสิ ข้าพาตัวท่านพี่เฉาออกมาได้ แสดงว่าความรู้สึกที่ท่านพี่เฉามีต่อข้า สำคัญยิ่งกว่ากฎเน่าเฟะของยุทธภพอะไรนั่นเสียอีก ข้าก็ต้องดีใจน่ะสิ พูดได้ดี แม่นางอาเซียงกล้าได้กล้าเสีย มีความโดดเด่นอย่างชาวหนานเจียงของเรา ใช่ เหมือนกับคนทางหนานเจียงอย่างพวกเจ้า ถนัดในการหลอกล่อคนดีให้ติดกับ จริงสิ อาเซียงน้อย เล่าให้ข้าฟังที ว่าพวกเจ้าสองคนหนีกันมาได้อย่างไร เรื่องนั้นน่ะ สนุกน่าดูเลยละ อาเซียง อาเซียง อาเซียง เหตุใดเจ้าไม่จุดตะเกียงไว้ล่ะ ข้าลืมน่ะ เป็นอย่างไรบ้าง เกิดอะไรขึ้นกันแน่ จนตอนนี้ข้าก็ยังไม่เข้าใจนัก รู้สึกเหมือนตัวเองฝันร้ายเลย อาจารย์ร่วมพันธมิตรกับสมาคมห้าทะเลสาบแล้ว ไม่ ไม่ใช่สิ เช่นนั้นแล้ว พวกมนุษย์พิษนั่นมันอะไรกัน ในเมื่อเป็นพันธมิตรกันแล้ว เหตุใดพวกเขาถึงยังมาล้อมเขาชิงเฟิงได้ล่ะ เจ้าเห็นคนที่สวมชุดดำนั่นแล้วหรือไม่ เขาคือผีแห่งความไม่เที่ยงดำ ทำไมคนของหุบเขาผีก็มาอยู่ที่นี่ได้ ประมุขจ้าวร่วมมือกับสำนักใหญ่ทั้งเจ็ด พวกเขาจะจัดงานชุมนุมวรยุทธ์อีกครั้ง พวกผีร้ายนั่น ย้ายข้างไปเป็นลูกน้องประมุขจ้าวแล้ว
21:30
เป็นไปไม่ได้ ถ้าผีแห่งความไม่เที่ยงดำไปเข้าร่วมก็ไม่แปลกใจนักหรอก แต่พี่เชียนเฉี่ยวไม่มีทางหักหลังนายท่านเป็นแน่ เจ้าไม่รู้หรืออย่างไร พี่เชียวเฉี่ยวเป็นผีรูปงาม เจ้าอย่าไปฟังจ้าวจิ้งพูดจาไร้สาระเชียว เขาไม่ได้เป็นคนดีอะไรนักหรอก อาเซียง เรื่องพวกนี้อาจารย์อาเป็นคนบอกกับข้าเอง ข้าทำได้แค่รับฟังเท่านั้น อาเซียง ข้าไม่เข้าใจ และไม่อยากไถ่ถามให้มากความ อาจารย์อาบอกว่าท่านอาจารย์มีแผนการลึกล้ำ ไม่ให้ข้าซักไซ้ไถ่ถามมากนัก แต่ว่า แต่ว่า ต่อให้ข้าไม่ถามข้าก็รู้อยู่ดี ไม่ใช่ ไม่ใช่สิ มันไม่ถูกต้อง ท่านพี่เฉา เจ้าเป็นอะไรไป ข้าก็แค่ อาเซียง ที่เราเคยคุยกันไว้ ถ้าหากว่าอาจารย์กับอาจารย์อาไม่เห็นด้วยกับการแต่งงานของเรา เราจะหนีไปด้วยกัน เจ้าพูดจริงอย่างนั้นหรือ เราหนีไปด้วยกันเถอะ ข้าจะไม่เป็นฝ่ายธรรมะนี่แล้ว เจ้าเองก็ไม่ใช่ฝ่ายอธรรมอะไรนั่นด้วยซ้ำ พวกเราไปกันเถอะ ข้าไม่เข้าใจ แล้วก็ไม่อยากเข้าใจแล้วด้วย เราถอนตัวออกจากยุทธภพ เปิดร้านขายของหวาน เปิดร้านขายชาด เลี้ยงวัว ทำนา ทำอะไรก็ได้ทั้งนั้น เจ้าว่าดีหรือไม่ ดีสิ เพราะเหตุนี้ เราก็เลยหนีมาด้วยกัน สนุกหรือเปล่าล่ะ นับว่าสนุกมากทีเดียว น้องเสี่ยวเฉารู้จักคิดพิจารณาเหตุ เป็นลูกผู้ชายที่มีอนาคต
23:15
เจ้าแต่งกับบุรุษผู้นี้นับเป็นเรื่องที่ถูกต้อง เดี๋ยวก่อน ข้ายังไม่เข้าใจ จ้าวจิ้งนั่นกับม่อหวยหยางของพรรคชิงเฟิง รวมหัวกันแต่แรกแล้วอย่างนั้นหรือ ใช่ เพียงแต่เขาปิดบังเรื่องนี้ไว้ ไม่ได้บอกลูกบุญธรรมอย่างราชาแมงป่องผู้นั้น ปล่อยให้ราชาแมงป่องสู้รบจนเสียแรงเปล่า ก็ต้องโกรธจนแทบบ้าเป็นธรรมดา ไม่สิ อาเซียง ในเมื่อเจ้าสองคนตัดสินใจที่จะหนีไปใช้ชีวิตด้วยกันแล้ว เหตุใดจึงไปเจอกับคนของหุบเขาผีได้ แล้วตามหาพวกเราเจอได้อย่างไรกัน เป็นอะไรไป ขอคุณชายเจ็ดโปรดอภัย เรื่องนี้คุณชายเวินกำชับไม่ให้อาเซียงพูด ไม่อย่างนั้นจะตัดลิ้นของนางเสีย ก็ได้ ไม่เป็นไร ไม่พูดก็ช่างเถอะ ยังดีที่พวกเจ้าตามหาคุณชายเวินได้ทันท่วงที มิเช่นนั้น คงทำได้เพียงอาศัยพวกเราไม่กี่คน ออกไปสู้จนสุดตัวก็เท่านั้น ว่าแต่ อาเซียง พี่เวินผู้นี้ต้องกลับไปที่หุบเขาผีอย่างนั้นจริง ๆ หรือ เขาอุตส่าห์ได้กลับมาเจอกับพี่โจวทั้งที เดี๋ยวเขากลับไปที่หุบเขาผี ออกจากตำแหน่งประมุข ดูแลจัดการน้าหลัวเรียบร้อยเมื่อไร พวกเขาก็กลับมาเองแหละ แต่ว่างานชุมนุมกำจัดภูติผีใกล้จะเริ่มขึ้นแล้ว เหล่าจอมยุทธ์ผู้กล้าก็คงจะเดินทางไปที่เขาชิงหยากันหมด กำจัดก็กำจัดไปสิ ข้าเป็นห่วงก็แต่พี่ ๆ น้อง ๆ ฝ่ายอาภัพรักก็เท่านั้น หุบเขาผีเองก็ไม่ได้มีอะไรดี พวกเขาจะเป็นจะตายก็ช่างเถอะ เอาเถอะ เช่นนั้นก็หวังว่าทุกอย่างจะราบรื่นก็แล้วกัน ปกติเจ้าเด็กนี่พับอย่างไรกันนะ มาพอดีเลย เป็นอะไรไป ทำไมดูไม่มีความสุขเลยล่ะ
25:17
นายท่าน ข้าก็ยังไม่สบายใจอยู่ดี ท่านไม่กลับไปที่หุบเขาผีแล้วได้หรือไม่ พวกเราดูแลแค่พี่น้องฝ่ายอาภัพรักให้ดี ก็พอแล้ว ให้พวกผีร้ายนั่นไสหัวกลับไปเอง อย่างไรพวกนั้นก็เป็นพวกคนทรยศ จะเป็นตายอย่างไรก็ช่างพวกเขาสิ พูดจาเป็นเด็กไปได้ อย่ากังวลไปเลย ข้าไปเดี๋ยวเดียวก็กลับแล้ว เจ้าช่วยข้าดูแลอาซวี่ให้ดีก็พอแล้ว นายท่าน ท่านปิดบังข้าไม่ได้หรอก ข้าไม่ได้โง่เสียหน่อย ที่ตอนนั้นข้าพาราชาแมงป่องมาพบท่าน เพราะคิดว่าท่านต้องมีวิธี กำราบเขาได้แน่ แต่ถ้าเรื่องนี้กลับทำให้ท่านเดือดร้อน ข้า... ข้าคงให้อภัยตัวเองไม่ได้ไปตลอดชีวิต อีกอย่าง ข้าเห็นมากับตาของตัวเอง ผีโง่พวกนั้นถูกยาพิษของราชาแมงป่องควบคุม เชื่อฟังอย่างกับสุนัขรับใช้ แล้วทำไมพอนายท่านไปเจรจาลับกับราชาแมงป่องแล้ว พวกเขาก็กลับมาฟังคำสั่งท่านอีกล่ะ ถึงแม้ว่าราชาแมงป่องนั่นจะแค้นจ้าวจิ้งขนาดไหน ก็ไม่มีเหตุผลที่จะกลับมาช่วยเหลือศัตรูมิใช่หรือ ตอนนี้แม้แต่คำว่าช่วยเหลือศัตรูเจ้าก็เข้าใจได้แล้ว เจ้าอยู่กับเสี่ยวเฉา นับวันก็ยิ่งมีความรู้เยอะขึ้นมากจริง ๆ นะ นายท่าน ท่านอย่าเฉไฉไปเลย ท่านพี่เฉาบอกไว้แล้ว แบบนี้ก็เท่ากับท่านกับเสือ... เสืออะไรกันนะ ถลกหนังเสือ ข้ารู้ ตอนนั้นเพื่อช่วยโจวซวี่แล้ว ไม่ว่าอะไรท่านก็ทำได้ทุกอย่าง แต่ว่า นายท่าน ท่านต้องบอกข้ามาด้วยสิว่าท่านไปตกลงอะไรกับเขาไว้
26:41
ข้าเคยบอกกับเจ้าไปแล้วนี่ เรื่องที่ข้าแอบเจรจากับราชาแมงป่อง ห้ามบอกให้ใครฟังทั้งนั้น โดยเฉพาะอาซวี่ ข้าไม่ได้พูดถึงนะ ข้าก็แค่รู้สึกว่า ข้าเองก็ควรจะรู้ว่ามันคืออะไร นายท่าน ข้าเป็นห่วงท่านจริง ๆ นะ เจ้าเด็กโง่ ราชาแมงป่องยอมทำตามขนาดนี้ ย่อมไม่มีวันทำไปโดยไร้สิ่งตอบแทน ไว้ข้าจะค่อย ๆ เล่าเรื่องนี้ให้เจ้าฟังในภายหลัง สิ่งที่ต้องรีบทำในตอนนี้ คือการให้อาซวี่รักษาตัวให้หายในเร็ววัน เจ้าวางใจเถอะ ต้าอูบอกเอาไว้แล้ว รอให้สภาพร่างกายของอาซวี่กลับมาแข็งแรงดีแล้ว ยังต้องมีผู้ใช้อาคมระดับสูง เพื่อใช้คาถาดึงตะปูออก ก่อนจะถึงตอนนั้น ข้าต้องกลับมาแน่นอน ท่านพูดขนาดนี้ ก็คงต้องปล่อยให้มันเป็นไป ก็จริง ต่อให้ท่านไม่สนใจข้าเป็นร้อยครั้ง ก็ไม่มีทางที่จะไม่สนใจเจ้าขี้โรคนั่นหรอก เจ้าหึงหวงกระทั่งบุรุษคนหนึ่ง ไม่สิ เจ้าจะมาหวงข้าไปทำไมกัน เหตุใดไม่ไปหึงหวงเสี่ยวเฉาของเจ้ากันล่ะ เขาไม่มีวันทำให้ข้าหึงหรอก นายท่าน ท่านจะต้องกลับมาอย่างปลอดภัยให้ได้นะ เจ้าช่วยมั่นใจในตัวนายท่านของเจ้าบ้างได้หรือไม่เล่า ต่อให้ต้องเจรจาเพื่อถลกหนังเสือ ก็ใช่ว่าข้าจะเอาชนะราชาแมงป่องนั่นไม่ได้เสียหน่อย
28:10
ใครเป็นพยัคฆ์ ใครเป็นนักล่า ก็ยังมิอาจรู้ได้ ท่านประมุขกลับมา เหล่าร้ายจงถอยหนี เหล่าผีจงเข้าประจำที่ ยินดีต้อนรับท่านประมุขกลับมา ข้าเสียมารยาทไป เพียงแต่หอแห่งนี้ของประมุขเวิน มีเก้าอี้อยู่เพียงตัวเดียวเท่านั้น หากว่าราชาแมงป่องชื่นชอบ ข้าจะยกตำแหน่งประมุขแห่งหุบเขาผีนี้ให้แก่ท่าน ก็มิได้เสียหายอะไร ไม่จำเป็น ข้าคิดว่า ข้ามิอาจควบคุมสถานการณ์คับขันที่กำลังจะมาถึงได้ ตำแหน่งนี้ คงต้องให้ประมุขเวินครองต่อไปจะดีกว่า น้องเฉิงหลิ่ง พอเถอะ อย่าฝึกอีกเลย น้องเฉิงหลิ่ง วิทยายุทธ์มิใช่เรื่องที่จะฝึกสำเร็จได้โดยง่าย ข้ารู้ว่าเจ้าอึดอัดใจยิ่งนัก แต่หากใจร้อนก็จะยิ่งทำได้ไม่สำเร็จ เจ้าฝึกหนักทั้งวันทั้งคืนแบบนี้ ก็ใช่ว่าจะทำให้ฝีมือของเจ้าก้าวหน้าได้ เฉิงหลิ่ง ท่านอาเสิ่น ท่านช่วยพูดกับเฉิงหลิ่งทีเถอะ ท่านลุงเสิ่น =จดหมายถึงเจ้าสำนักเสิ่นเซิ่นแห่งภูเขาต้ากู= กำจัดมาร ล้างแผ่นดิน งานชุมนุมกำจัดภุูติผีถูกกำหนดขึ้นแล้ว เรื่องที่พี่ใหญ่ยังทำไม่สำเร็จ ในที่สุดก็มีโอกาสเสียที หมู่บ้านไป๋ลู่ ชื่อนี้ฟังแล้วเหมือนว่าจะคุ้นหูยิ่งนัก หมู่บ้านไป๋ลู่อยู่รอบนอกของเขาชิงหยา
31:48
มารช่างฝีมือหรงฉางชิง ประมุขคนแรกแห่งหุบเขาผี ก็ถูกฝังไว้ที่หมู่บ้านไป๋ลู่ งานถูกจัดขึ้นที่นี่ ก็เพราะอยากจะหยิบยืมโอกาสนี้ ทำลายหุบเขาผีให้สิ้นซาก ท่านลุงเสิ่น ท่านจะไปงานชุมนุมด้วยหรือ ข้าอยากจะถามพวกเจ้าทั้งสองคน หากถามข้า ข้ามิได้อยากเข้าไปวุ่นวายด้วย ข้าเพียงอยากทำตาม ความปรารถนาก่อนตายของพี่ใหญ่และพี่สี่ ได้มองดูพวกเจ้าเติบใหญ่ มีลูกหลานสืบไป แต่ว่า เฉิงหลิ่ง ถึงแม้ว่าข้าจะไม่รู้ ว่าโจวจื่อซูจะอยู่ในบทบาทไหน แต่ครั้งนี้เวินเค่อสิงต้องกลับไปยังหุบเขาผีเป็นแน่ เจ้าคิดว่าอย่างไร ท่านประมุข ข้าน้อยสมควรตาย เจ้าไปทำผิดต่อใครมา ถึงได้ถูกเรียกให้มาปรนนิบัติข้าแทน นั่นเพราะ การได้...ได้ปรนนิบัติท่านประมุข ถือเป็น...เป็นวาสนาของข้าน้อย เป็น พอเถอะ ออกไปซะ เจ้าค่ะ เจ้ากลัวอะไรกัน ต่อให้เป็นผีที่ชั่วร้ายเพียงใด ขอแค่พบหนทางที่ไปสู่โลกมนุษย์ได้ ก็ย่อมคิดอยากกลับไปเป็นคนทั้งนั้น ท่านน้าหลัว เป็นอะไรไป ไม่ได้ปรนนิบัตินายท่านคนใหม่ของท่านอย่างนั้นหรือ อาสิง เหตุใดเจ้าจึงได้กลับมาอีก เหตุใดจึงไม่ไปจากที่นี่ ท่านน้าหลัว ท่านไม่ได้เรียกข้าเช่นนี้มาแปดปีแล้ว ขอท่านประมุขโปรดอภัย ข้าพลั้งเผลอพูดไป
34:44
ข้ารู้ดี ว่าตัวเองไม่คู่ควรที่จะเรียกท่านเช่นนี้ ราชาแมงป่องได้ใช้ธูปลุ่มหลงมัวเมาในฝัน ลบล้างฤทธิ์ยาของแกงลืมอดีตไป บัดนี้ ข้านึกอะไรไม่ออกอีกแล้ว ครั้งนั้น เมื่อตอนอยู่ที่หุบเขาหมอเทวดา พ่อแม่ของท่านดูแลข้าเป็นอย่างดี ช่วยแก้ในทุกปัญหา พวกเขาไม่ได้ดูแลข้า เพียงเพราะความเป็นหมอ แต่เป็นบุญคุณที่ช่วยเหลือข้าในยามลำบาก แต่ว่าข้า ข้าเสียใจที่ตัวเองไม่อาจช่วยเหลือ พวกเขาได้เลย ยังดี ยังดีที่ข้าช่วยเหลือท่านไว้ได้ แต่ข้าก็มิได้ดูแลท่านเป็นอย่างดี ท่านน้าหลัว ท่านน้าหลัว บุญคุณของท่าน ข้าจดจำไว้ในใจ ข้าไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าท่านจะกลับมายังที่ที่มีแต่ความทุกข์ทนแห่งนี้ไปทำไมกัน ท่านน้าหลัว ข้าจดจำทุกอย่างได้หมดแล้ว ข้าคิดว่าตัวข้าเองสามารถต่อต้านฤทธิ์ยา ของแกงลืมอดีตได้แล้ว พยายามนึกจนจำได้ ถึงฆาตกรทั้งหมดที่สังหารพ่อและแม่ของข้า หลายปีมานี้ ท่านมองดูข้าสังหารพวกเขาไปทีละคนอย่างโหดเหี้ยม ในใจก็คงรับรู้และเข้าใจดี แต่ว่าข้าทำผิดไป เมื่อยามที่ข้าดื่มแกงลืมอดีตลงไป เรื่องที่ข้ายึดติดอยู่ในใจที่แท้จริง
36:24
เป็นการที่ข้าชักนำศัตรูเข้ามา ข้าเองที่ทำให้พ่อแม่ของข้าต้องตาย ทั้งที่เดิมทีเรื่องราวพวกนี้อาจจะกลายเป็น เรื่องราวที่ต่างกันออกไปเลยก็ได้ ข้าอยู่ในตำแหน่งประมุขหุบเขาผีมาแปดปี ทุกวันต้องคอยระแวดระวังว่ามีคนจะสังหารข้า และเอาแต่คิดอยู่ทุกคืนวันว่าจะสังหารผู้อื่นได้อย่างไรบ้าง จนกระทั่งฆาตกรพวกนั้นจบสิ้นชีวิตลง ในใจกลับยังคงมิได้ยินดีที่ได้ล้างแค้นอย่างสาสม แต่กลับรู้สึกกระวนวาย ทุกข์ใจอย่างประหลาด ข้าคิดว่านั่นก็คงเป็นความแค้น เป็นเพราะข้าไม่ได้ล้างแค้นทุกคน ที่ทำให้พ่อแม่ข้าต้องเจอกับจุดจบ ข้าจึงได้พยายามคิดวางแผนอย่างสุดความสามารถ วางแผนสังหารอยู่ไม่จบสิ้น ท่านน้าหลัว ท่านรู้หรือไม่ว่าเดิมทีข้าวางแผนไว้ว่าอย่างไรบ้าง ที่จริงแล้ว ผีแขวนคอไม่ได้ขโมยหลิวหลีเจี่ยของข้าไปด้วยซ้ำ ข้าเองก็ไม่ได้ครอบครองหลิวหลีเจี่ย เขาถูกข้าแอบกำจัดทิ้งไปนานแล้ว นั่นก็เป็นเพียงแค่ข้ออ้างเท่านั้น ท่านประมุข แผนการของข้าคือการฟื้นคืนเหตุการณ์แห่งเขาชิงหยาขึ้นอีกครั้ง ไม่สิ ข้าจะเผาให้มอดไหม้ยิ่งกว่าเดิม เผาความสกปรกบนโลกใบนี้ให้หมดสิ้น พวกยุทธภพฝ่ายธรรมะพวกนั้น ก็เป็นแค่พวกมารร้ายจอมโลภในคราบมนุษย์ ที่ควรจะตายไปพร้อมกับพวกมารร้าย ของเขาชิงหยานั่นแหละ
38:27
ข้าปล่อยให้พวกท่านแผลงฤทธิ์ในยุทธภพ ปล่อยข่าวของหลิวหลีเจี่ย ก็เพื่อปูทางสู่แผนการนี้ เมื่อเข้าสู่หุบเขาผีแล้ว ก็จะตัดขาดจากโลกมนุษย์ พวกคนที่ปรารถนาในหลิวหลีเจี่ย จนต้องเดินทางมายังเขาชิงหยา ก็อย่าได้คิดที่จะมีชีวิตกลับไปได้อีกเลย อาสิง เจ้าหมายความว่าอย่างไร หรือว่า หรือว่าเจ้าคิดที่จะจบสิ้นชีวิตไปพร้อมกันอย่างนั้นหรือ ในเมื่อข้าคิดวางแผนสังหารที่เลวร้ายได้เพียงนี้ ในใจย่อมมิได้กังวลถึงเรื่องอื่นใดเป็นธรรมดา มิได้คิดคำนึง ว่าจะมีผู้บริสุทธิ์สักกี่คนที่ต้องตายเพราะเรื่องนี้ เพราะตอนนั้นข้ารู้สึกจริง ๆ ว่า ผู้คนบนโลกทำร้ายข้า โลกนี้ก็สมควรถูกทำลาย จวบจนกระทั่งภายหลัง มีใครคนหนึ่งสอนให้ข้าได้เข้าใจ ว่าความแค้นและความโลภนั้นเหมือนกัน ล้วนแต่เป็นการกักขังตนเองไว้ พ่อแม่ของข้า รวมถึงตัวท่าน คิดหาวิธีสารพัดเพื่อให้ข้าได้มีชีวิตอยู่ต่อไป มิใช่เพื่อให้ถูกฝังไปพร้อมกับตนเองในอดีต ท่านน้าหลัว ข้ากับราชาแมงป่องได้เจรจากัน ต่างก็บรรลุในสิ่งที่ตนต้องการแล้ว นับตั้งแต่วันพรุ่งนี้ไป ข้าจะขอให้เขา นำพิษที่อยู่ในร่างของท่านกับเชียนเฉี่ยวออก ท่านพาเหล่าหญิงสาวของฝ่ายอาภัพรักออกจากหุบเขานี้ไปเถอะ ขอแค่วางความแค้นลงได้ เราต่างก็อยู่บนโลก
40:12
เหตุใดต้องกักขังตนเองให้อึดอัด ในเมื่อเจ้าเลือกที่จะปล่อยวางแล้ว เช่นนั้นข้าก็ขออวยพรให้แก่เจ้า เจ้ามีการตัดสินใจของเจ้า ข้าเองก็จะเลือกหนทางของข้าเช่นกัน ข้ายินยอม ที่จะทนทุกข์ทรมานในดินแดนผีแห่งนี้ไปตลอดกาล ♪ท้องฟ้าเปลี่ยนเป็นสีเทา ข้ามผ่านลำธารที่หนาวเหน็บ♪ ♪เงาจันทรในจอกเหล้ายามราตรี สะท้อนรอยยิ้มที่เศร้าสร้อย♪ ♪ผู้ใดให้ข้าควบอาชาข้ามผ่านลำธาร ทะเลสาบ ทั่วทั้งสี่ทิศ♪ ♪ผู้ใดกันหลงมัวเมาอยู่ในฝัน ตื่นขึ้นมาไม่พบเจอทางกลับบ้าน♪ ♪สายฝนในฤดูใบไม้ร่วมอันหนาวเหน็บ จุมพิตที่นอกหน้าต่างของข้า♪ ♪ผู้ใดเกลียดชัง ผู้ใดใส่ร้าย ข้าไม่สน ความโศกเศร้าของข้ายังคงอยู่♪ ♪สายสมแห้งฤดูใบไม้ผลิพัดพาความเขียวขจีไปตามลำธาร♪ ♪แต่ก็มิอาจทำให้ใจข้านั้นอบอุ่น♪ ♪หรือว่าสิ่งนั้นเป็นแสงสว่างของเรา โดยมิทันรู้ตัว♪
42:30
♪ยังมิสายไปที่เรานั้นได้พบเจอกัน♪ ♪อย่าปล่อยให้ฤดูกาลผ่านเลยไปโดยมิทันได้ทำอันใด♪ ♪ละทิ้งการผจญภัยบนหลังม้า เพื่อชีวิตที่เงียบสงบ♪ ♪ลำธารและภูเขานับพันลี้ แสงสว่างจากนครัวเรือนับหมื่น♪ ♪เรื่องราวในอดีตเลือนหายไปดั่งหมอกควันท่ามกลางพายุทราย♪ ♪ข้าจะใช้ช่วงเวลาที่เหลืออยู่กับเจ้าอย่างมีความสุข♪ ♪ภูเขาสูง แม่น้ำกว้างไกลเพียงใด เจ้ากับข้าอยู่เคียงข้างกันตลอดไป♪

DOWNLOAD SUBTITLES: