Apostasy in Our Midst - Episode 4 - New Theology - Part III

Apostasy in Our Midst - Episode 4 - New Theology - Part III

SUBTITLE'S INFO:

Language: Dutch

Type: Human

Number of phrases: 683

Number of words: 6234

Number of symbols: 32475

DOWNLOAD SUBTITLES:

SUBTITLES:

Subtitles prepared by human
00:01
Door de geschiedenis heen, heeft God Zijn wil gecommuniceerd door gekozen mensen bekend als profeten. Deze mannen en vrouwen werden geroepen op precies het juiste moment om leiding aan het volk van God te geven. Eén zo’n persoon werd geroepen niet lang na de Grote Teleurstelling in 1844, toen velen gedesillusioneerd waren en opnieuw zekerheid nodig hadden. Op een bepaalde dag, kwamen vijf vrouwen bij elkaar om te bidden. Terwijl ze knielden vóór het familiealtaar, kwam de kracht van God op een jonge, 17 jarige vrouw, en ze werd weggevoerd in visioen. Haar naam was Ellen Harmon. Na haar huwelijk, was ze bekend als Ellen White. In haar visioen, was ze omringd door licht en zag daarna haarzelf hoger en hoger van de aarde opstijgen. Toen ze probeerde het Adventvolk te zoeken, kon ze hen niet zien. Het was op dit moment dat ze een stem hoorde die zei om wat hoger te kijken.
01:04
Hierop, keek ze omhoog en zag een recht en smal pad, hoog boven de aarde. Hier zag ze het Adventvolk reizende richting de Hemelse Stad. Toen ze uit visioen kwam, waren de gelovigen in die streek zeer bemoedigd en gesterkt. Gedurende de volgende 71 jaren diende Ellen White God trouw als Zijn aangestelde bode. For My People Ministry Presenteert Afvalligheid in Ons Midden Aflevering 4 – Nieuwe Theologie – Deel III Goed. Tot straks Isabel. Goed Ernie, bedankt, tot ziens. Daag. Het was hier op Elmshaven dat Ellen White de laatse 15 jaar van haar leven heeft doorbracht. In 1915, werd ze ten ruste gelegd, maar haar woorden leven voort in de vele boeken, artikelen en brieven die ze in de loop van haar bediening geschreven heeft.
03:50
Zoals met veel profeten van God, ervaarde Ellen White veel oppositie. Eén zo'n voorbeeld is het geval van Uriah Smith. In 1888 stuurde de Heer de kostbare boodschap, gerechtgheid door het geloof aan Zijn gemeente door E. J. Waggoner en A.T. Jones. Ellen White getuigde van de waarheid van de boodschap; echter, leidende mannen zoals Uriah Smith verhardden hun harten en verwierpen de boodschap en de getuigenis van Ellen White. Hij en anderen beschuldigden haar dat ze beïnvloed was door Jones en Waggoner. “Toen ik duidelijk mijn geloof verklaarde waren er velen die mij niet begrepen en ze vertelden dat zuster White was veranderd; zuster White werd door haar zoon W.C. White en door broeder A.T. Jones beïnvloed. Natuurlijk zo'n verklaring uit de mond van degenen die mij al jaren kenden, die met de boodschap van de derde engel waren opgegroeid
04:52
en die geërd werden door het vertrouwen en geloof van onze mensen moest invloed hebben. Ik werd het onderwerp van opmerkingen en kritiek, maar geen van onze broeders kwam naar mij toe en deden navraag of zochten enige uitleg van mij.” Het verdriet die Ellen White ervaarde gedurende deze beproevende tijd had meer inpact op haar dan zelfs de dood van haar echtgenoot. “Ik heb broeder Smith liefgehad naast mijn eigen echtgenoot en kinderen, omdat hij deel had in het werk gedurende zoveel jaren. Ik heb voor broeder Butler hoog waardering gehad. Maar deze mannen hebben mij alleen gelaten- deze mannen, tot wie de Here verschillende keren heeft gesproken dat ze verenigd moeten staan met mijn echtgenoot en mezelf in hechte band tot de sluiting van tijd. Ze hebben mij zo’n verdriet en leed van geest veroorzaakt zoals ik niet kan beschrijven. Ik voelde de dood van mijn echtgenoot, o, hoe scherp weet God alleen, maar ik heb de gemene koers van deze mannen gevoeld
06:01
jegens het werk van God dat Hij mij gegeven heeft om te doen, dieper dan de dood van mijn echtgenoot.” Smith, Butler en anderen hadden het punt bereikt waar ze het werk deden van Korah, Datham en Abiram. Hun opstand tegen de profeet van God leidde anderen tot ongeloof. “Wanneer je verklaard hebt dat zr. White beïnvloed werd door W.C. W., A.T. Jones, en E.J Waggoner, heb je in harten ontrouw gepland die gevoed werd en vrucht heeft gedragen. Vastbesloten oppositie zou mij minder schade hebben gedaan. Gebrek aan geloof in de boodschappen door God aan mij gegeven om de weergegeven zaak te brengen is vastbesloten ongeloof tot alle intenties en bedoelingen.” Het is belangrijk om te beseffen dat deze mannen niet alle geschriften van Ellen White hadden verworpen. Zij geloofden nog steeds dat zij in het verleden werd geleid. Ze verwierpen slechts haar steun voor de inzicht van Jones en Waggoner in gerechtigheid door het geloof en de wet in Galaten.
07:07
Hierin beschuldigde ze hen van de getuigenissen als krachteloos te verklaren: “Jullie hebben mijn getuigenissen geweigerd die mij van de Heer voor jullie gegeven werd net zo hard heb je gewerkt om ze van geen effect te maken zoals Korah Dathan en Abiram gedaan hadden. Je heb dit gedaan en dus is het gerekend tegen jullie in de boeken van de hemel. Ik voel de tederste meeleven voor jullie. Ik zou mijn leven geven tot de marteling en dood als het jullie ziel zou redden. Maar jullie hebben de ervaring van anderen die op dezelfde paden hebben gewandeld waar jullie je voeten hebben geplaatst. Je heb hun geschiedenis gevolgd, wie raad hebben veracht en de getuigenissen ontkracht." In een vergelijkbare situatie, schreef ze: “Vaak in mijn ervaring werd ik gevraagd om de houding van een bepaalde klasse tegen te gaan, die erkende dat de getuigenissen afkomstig van God waren, maar de standpunt namen dat deze kwestie en die kwestie de mening en oordeel van Zuster White waren.
08:11
Dit behaagt degenen die vermanen en corrigeren niet dulden, en wie, indien hun ideeën gedwaarsboomd worden, gelegenheid hebben om het verschil uit te leggen tussen de menselijke en dat van God. Indien de voorbedachte opinies of bijzondere ideeën van sommigen gedwaarsboomd zijn door vermaning door de getuigenissen, dan hebben ze gelijk een dwang om hun positie te verduidelijken om onderscheid tussen de getuigenissen te maken, definiëren wat menselijk oordeel van zuster White is, en wat het woord van de Heer is. Alles wat hun gekoesterde ideeën staaft/steunt is van God, en de getuigenissen om hun fouten te corrigeren zijn menselijk--de mening van zuster White. Ze maken de raad van God krachteloos door hun traditie.” Hoe waar is dit? Het is niet ongewoon dat mensen openlijk zich verzetten tegen Ellen White wanneer hun ideeën gedwarsboomd worden. Je hoort zulke excuses zoals, ze was geen theoloog, De Bijbel is onze enige bron van waarheid, of ze was niet onfeilbaar.
09:13
Doch deze zelfde mensen citeren haar graag wanneer het bij hun eigen mening past. Nog een soortgelijke dwaling is het idee dat niet alles wat Ellen White geschreven heeft is geïnspireerd. Velen zijn gewillig haar uitgegeven boeken te accepteren, Maar let op het volgende: “Toen ik naar Colorado ging, was ik zo bezorgd om jullie, dat, in mijn zwakheid, ik veel paginas geschreven heb om in jullie kampmeeting gelezen te worden. Zwak en bevende, stond ik s’morgens om drie uur op, om aan jullie te schrijven. God sprak door middel van klei. Je zou misschien zeggen dat deze communicatie slechts een brief was. Ja, het was een brief, maar aangespoord door de Geest van God, om vóór jullie geest zaken te halen die aan mij getoond werden. In deze brieven die ik schrijf, in de getuigenissen die ik geef, presenteer ik aan jullie dat wat de Heer aan mij heeft gepresenteerd. Ik schrijf niet één artikel in het blad, dat slechts mijn eigen ideeën uitdrukken. Ze zijn wat God aan mij heeft geopenbaard in visioen
10:22
--de prachtige stralen van licht schijnende van de troon.” Ellen White begreep de verantwoordelijkheid van haar roeping. Ze zegt: “Ik spreek dat wat ik heb gezien, en wat ik weet is waar.” Wanneer een kwestie niet aan haar onthuld werd, zei ze dan, “Ik heb geen licht over het onderwerp.” In een brief geschreven aan Uriah Smith op 31 december 1890, voorspelde ze dat er een tijd zou komen, wanneer onder de invloed van Satan, haat zou ontbranden tegen haar geschriften. “Er zal haat ontbranden tegen de getuigenissen welke satanisch is. De daden van Satan zullen zijn om het geloof van de kerken in hen onzeker te maken om deze reden: kan Satan niet zo’n duidelijke spoor hebben om zijn bedrog te introduceren en zielen te binden in zijn misleidingen indien de waarschuwingen en vermaningen en adviezen van de Geest van God in acht worden genomen. Welke betere koers om de vijand tevreden te stellen en de Geest van God te bedroeven kan worden gevolgd dan
11:27
die welke werd gevolgd door jou, mijn broeder, een leerkracht in Israël.” De woorden van Ellen White moesten diepe indruk op Smith hebben gemaakt, want acht dagen daarna op 8 januari 1891, beleed hij zijn dwaling en besloot in zijn hart om nooit meer haar roeping te betwijfelen. Maar de schade was al gedaan. Door haar te beschuldigen dat ze door Jones en Waggoner werd beïnvloed, en door te kiezen wat hij wilde geloven, had hij anderen geleid om haar geschriften en roeping helemaal te verwerpen. Achtentwintig jaren daarna, slechts vier jaar na haar dood, ontketende satan een tweevoudige aanval op haar geschriften - zowel binnen als buiten de kerk – die zou reiken tot in onze tijd. In juli 1919, werd het boek van D.M. Canright, the “Life of Mrs. E.G. White” gepubliceerd met als doel het geloof in de Geest der Profetie en de Zevende-dags Adventistkerk te vernietigen.
12:29
Gedurende dezelfde maand, kwam de historische 1919 Bible Conference bij elkaar in Takoma Park, Washington. Satan gebruikte het boek van Canright als een direkte, frontale aanval op Ellen White, en tegelijkertijd legde hij een basis voor het ondermijnen van haar roeping precies in het hart van het werk. De conferentie werd bijgewoond door Generale Conferentieleiders, waaronder de voorzitter van de Generale Conferentie, A.G. Daniells, W.W. Prescott en F.M. Wilcox, en de beste geleerden in de kerk toentertijd. Aan het einde van de conferentie, op 30 juli 1919, begonnen ze te bespreken of de geschriften van Ellen White mondeling geïnspireerd waren. In de loop van de bespreking, gaf A.C. Lacey het volgende commentaar: “In ons oordeel van de geest der profetie, is niet zijn waarde voor ons meer in het geestelijke licht dat het in onze eigen harten en levens schijnt
13:30
dan in de intellectuele nauwkeurigheid in historische en theologische kwesties. Horen wij die geschriften niet te nemen als de stem van de Geest van ons hart, in plaats van als de stem van de leerkracht tot ons hoofd? En is niet het definitieve bewijs van de geest der profetie haar geestelijke waarde boven haar historische nauwkeurigheid?” Vandaag horen we soortgelijke opmerkingen over de Geest der Profetie. Nieuwe theologie voorstanders beweren dat ze Ellen White accepteren, maar alleen als goed wijdings- materiaal dat tot ons hart spreekt. Wanneer het te maken heeft met theologische kwesties, zijn ze snel om te zeggen dat ze geen theoloog was. In antwoord op een vraag met betrekking tot het gezag van de Geest der Profetie, antwoordde A.G. Daniells op deze wijze: “Wel, ja, zoals ik het begrijp, Zuster White heeft nooit beweerd dat ze een autoriteit was in geschiedenis, en heeft nooit beweerde een dogmatische leerkracht van theologie te zijn. Ze heeft nooit een richting/koers van theologie geschetst, zoals het boek van Mevr Eddy over onderwijzen.
14:32
Ze deelde gewoon fragmentaire verklaringen mee, maar liet de pastoors en evangelisten en predikanten om al deze problemen van de schrift en van theologie en van geschiedenis uit te werken.” Indien dit argument correct is, kan er makkelijk beargumenteerd worden dat Ellen White geen profeet was omdat ze nooit beweerd heeft één te zijn. Hetzelfde argument kan worden toegepast op veel van de Bijbelschrijvers. Hoeveel van hen waren theologen? Moses heeft nooit beweerd een historicus te zijn. Betekent dit dat zijn beschrijving van geschiedenis niet nauwkeurig en geloofwaardig is? Daniells, Prescott en zij die de conferentie bijwoonden beweerden allen dat ze in de geschriften van Ellen White geloven, maar zoals Smith, verkozen zij wat ze wilden geloven. Met andere woorden, ontkrachtten zij de getuigenissen. Met dezelfde kwesties van de Bijbel Conferentie van 1919 hebben wij nog steeds te maken vandaag. In een intervieuw met Dr. Desmond Ford, getiteld “Reflections in Adventism,” beweerde hij:
15:55
“Mijn theologie is niet controversieel voor de meeste ZDA geleerden, maar het is dusdanig voor verstokte traditionalisten wiens tijd voor studie en onderzoek beperkt wordt door neiging en vaardigheden. Sinds Glacier View, werd concessie na concessie gedaan door kerkwoordvoerders op gebieden die ooit beschouwd werden als ketters in 1980. Bijvoorbeeld, de Kerk onderwijst nu officieel de “zondeloosheid’ van de menselijke natuur van Christus; de onmogelijkheid van volmaaktheid voor zondaars in dit leven; het feit dat de Antichrist centraal is in de oordeelprofetieën van Daniël 7 en 8; dat ‘gereinigd’ een verkeerde vertaling in Daniel 8:14 is; dat het woord ‘dagen’ ook niet te vinden is in het Hebreeuwse oorspronkelijke van datzelfde vers; dat de verzoening bij de kruis(dood) HEEFT plaatsgevonden; dat Christus in het gelijke van ‘de heilige der heiligen' IS binnengegaan
16:56
bij Zijn hemelvaart en niet in 1844; dat de aardbeving van Lissabon, de Donkere Dag, en het vallen van de sterren in 1833 niet de vervulling van Bijbelse profetie zijn; dat Ellen White niet een theoloog was, beweerde nooit onfeilbaarheid en vertrouwde op gebrekkige bronnen voor haar leerstellige formuleringen; dat Ellen White de Bijbel handhaafde als de enige geloofsregel en leefregel/gewoonte; dat ze weigerde een leidende figuur te zijn in de interpretaties van profetie, enz, enz.” Net als Daniells en Lacey toen in 1919 betoogden dat Ellen White geen theoloog was, op dezelfde wijze beweerde Ford in 1999 dat, de meeste Zevende-dags Adventistgeleerden hetzelfde idee koesteren. Ze geloven dat wanneer het gaat om het begrijpen van de schrift, de geschriften van Ellen White niet gebruikt kunnen worden om zijn interpretatie te onderbouwen. Dit is niets nieuws, want in 1903, had Ellen White geschreven:
18:01
“Eén ding is zeker: Die Zevende-dags Adventisten die stelling nemen onder het vaandel van Satan zullen eerst hun geloof opgeven in de waarschuwingen en vermaningen die in de Getuigenissen van de Geest van God staan.” Ongetwijfeld Ford en wie dan ook die Ellen White hebben betwijfelt, om hun onjuiste opvattingen te handhaven, hebben bewezen dat ze een echte profeet is. In een aflevering van “Let’sTalk” werd de voormalige voorzitter van de Generale Conferentie Jan Paulsen, gevraagd, Is het juist dat sommige mensen Ellen White citeren in plaats van de Bijbel? Let op zijn antwoord: “Als we proberen geestelijke waarheid te presenteren, of als we een omstreden punt bespreken betreffende geestelijke zaken, is de Bijbel onze referentiepunt. We kunnen andere schrijvers introduceren als we willen (en wie dan ook met de ware profetische gave dient hoog onder hen te worden gescoord). Maar we moeten begrijpen dat deze niet de bron van ons geloof zijn. Het advies van Ellen White zelf zou ons leiden om de Bijbel onze voornaamste studie te maken
19:07
en om beroep erop te doen als onze bron van geestelijke waarheid.” De reactie van Paulsen was en correct en verkeerd. En hierin is zijn antwoord zo misleidend. Het is waar dat de Bijbel de bron van geestelijke waarheid is. En wanneer wij de waarheid aan mensen buiten deze kerk presenteren, moet de Bijbel alleen worden gebruikt. Maar hij faalde om te zeggen dat de geschriften van Ellen White geïnspireerd werden door dezelfde Auteur als de Bijbel, en bij het behandelen van geschillen over leerstellingen in de kerk, laten ze duidelijk de waarheid zien die in de Bijbel staat. Wanneer de Geest der Profetie niet wordt geraadpleegd in situaties zoals deze, is het aannemelijk dat dwaling in de kerk geïntroduceerd wordt. In 1890 schreef Ellen White over een situatie waar iemand zogenaamd nieuw licht had ontdekt. Wanneer ze aan hem uitlegde dat hij verkeerd was, werd haar raad geweigerd. “De vijand heeft zijn meesterlijke pogingen gedaan om het geloof van onze eigen mensen in de Getuigenissen te doen wankelen,
20:12
en wanneer deze dwalingen intrede doen beweren ze alle standpunten te bewijzen met gebruik van de Bijbel, maar ze interpreteren de Geschriften verkeerd. Ze maken brutale beweringen, zoals broeder Canright deed, en passen de profetieën en de Geschriften verkeerd toe om valsheid te bewijzen. En, nadat mannen hun werk hebben gedaan in het verzwakken van het vertrouwen van onze gemeenten in de Getuigenissen, hebben ze de barriére weggeslagen, zodat ongeloof in de waarheid wijdverspreid zal worden, en er geen stem is te verheffen om de kracht van dwaling te stuiten. Precies zo heeft Satan bedoeld dat het moet zijn, en degenen die de weg voorbereid hebben zodat het volk geen acht zal geven op de waarschuwingen en vermaningen van de getuigenissen van de Geest van God zullen zien dat een vloed van dwalingen van allerlei soort in leven geroepen zal worden. Ze zullen de Schrift claimen als hun bewijs, en misleidingen van Satan in allerlei vormen zullen heersen.” Dit is een erg ontnuchterende waarschuwing voor wat ons te wachten staat
21:15
wanneer de geschriften van Ellen White genegeerd worden. Is het een wonder dat zovelen misleid zijn door de nieuwe theologie? Satan is erg sluw. Hij weet dat door de Geest der Profetie direct aan te vallen, de meeste Zevende-dags Adventisten niet bedrogen zullen worden, dus hij bereikt zijn doel door ons te laten denken dat de Geest der Proftie niet gebruikt kan worden om waarheid te identificeren. In 1890, waarschuwde Ellen White dat: “Het allerlaatste bedrog van Satan zal zijn de getuigenissen van de Geest van God ongeldig te maken. ‘Indien openbaring ontbreekt, verwildert het volk’ (Spreuken 29:18). Satan zal vernuft te werk gaan, op verschillende manieren en door verschillende agentschappen, om het vertrouwen van het overblijfsel van het volk van God in de ware getuigenissen te doen wankelen.” Dus hoe doet Ellen White het in de wereld van vandaag? Is haar voorspelling uitgekomen? We hebben al gezien hoe de voormalige voorzitter van de Generale Conferentie
22:39
Jan Paulsen haar degradeerde tot de status van “andere” schrijvers. Maar hij is niet de enige die de Geest der Profetie in dit licht beschouwt. We kunnen kijken naar voorbeeld na voorbeeld hoe haar geschriften ongeldig werden gemaakt. Maar een paar moeten voldoende zijn om te betogen hoevelen in verantwoordelijke posities betrouwbaarheid in de Geest der Profetie doen wankelen. In 2001 werd een hoofdstuk van het boek van Keavin Hayden, "Life Styles of the Remnant" gepubliceerd in de online editie van de Adventist Review. “Wat zegt de Bijbel over het dragen van sieraden? De kerk heeft een lange geschiedenis van het handhaven dat het Woord van God sieraden afkeurt, maar is dat echt het geval? Of is onze anti-sieraden mening afkomstig meer van begrippen die met de tijd gewoon traditie in onze kerk zijn geworden?” Hij zegt vervolgens dat wie de geschriften van Ellen White leest
23:42
zullen de standpunt weten die ze innam betreffende sieraden en versiering. Vervolgens schrijft hij: “Het is eigenlijk van haar, en niet van de Bijbel, dat de kerk historisch haar beste verdediging heeft gevonden voor haar sterke standpunt over dit onderwerp. Om deze reden wanneer degenen die tegen sieraden zijn zich realiseren dat veel van de bijbelse argumenten die wij gebruiken zwak zijn, ze gelijk zich beroepen op ‘Zuster White zegt.’ Maar eerder of later moet elke Zevende dags Adventist zich afvragen: ‘Gebruiken wij Ellen White om de betekenis van de Schrift te interpreteren, of gebruiken we de Geschriften om Ellen White te interpreteren?’” Ellen White vult de Bijbel aan. Ze zijn allebei in harmonie met elkaar, anders zou ze een valse profeet zijn. “De Bijbel moet je raadgever zijn. Bestudeer het en de getuigenissen die God heeft gegeven; want ze spreken Zijn Woord nooit tegen.” De kwestie is niet over wie wie interptreteert. En de Bijbel en de Geest der Profetie komen overeen.
24:50
In een ander geval waar de geschriften van Ellen White aangevallen worden, schreef Richard Coffen in Ministry Magazine in Februari 2000: “Ietjes meer dan een deccenium geleden lieten Adventistgeleerden historische fouten in de geschriften zien, met name in De Grote Strijd/The Great Controversy, ondanks de eerdere revisies. In sommige gevallen vinden we chronologische fouten in haar verslagen. Soms kunnen we een probleem vinden in de interpretatie door Mevr. White van een bijbel passage. Lezers vinden soms een paar gevallen van wetenschappelijke fouten in de boeken van Mevr. White. Er zijn ook indicaties van theologische onvolkomenheden in haar werk. We kunnen bepaalde culturele conditionering vinden in sommige kwesties die ze behandelde. Haar voorstel dat we in Openbaring 13 aspecten van de Verenigde Staten zouden moeten zien een speciale rol vervullen in een gebied dat onbewoond was-een natie opkomend uit de ”aarde”
25:52
in plaats van uit de “zee”-lijkt het concept te weerklinken van Onloochenbare Bestemming de mening van veel Amerikanen van die tijd. De “normen” voor Christelijk gedrag geen kaarten spelen, niet dansen, geen bioscoop bezoeken kwam overeen met het Methodisme die ze achter had gelaten. Hoewel ze aangaf definitieve onafhankelijkheid in haar ontwikkeling van gezondheidshervorming, studies hebben getoond dat een aantal van haar ideeën bijna woord-voor-woord gelijk waren aan die geschreven door anderen van haar tijd.” Wat Coffen zei is dat de geschriften van Ellen White niet betrouwbaar zijn wat betreft geschiedenis, chronologie, wetenschap, en theologie. Hij verklaart dat ze beïnvloed werd door haar cultuur, haar Methodistenopvoeding, en dat ze de ideeën van anderen had gekopieerd. Toen dit geschreven werd, was Coffen vicevoorzitter van Editorial Services bij de Review and Herald Publishing Association.
26:53
Geen wonder dat zoveel van onze predikanten haar hebben verworpen, of hebben op z'n minst ernstige terughoudendheid over haar geschriften. Twee en een half jaar later, werd weer een aanval gemaakt op de Geest der Profetie, dit keer door Dr. Samuele Bacchiocchi, een voormalige professor van Theologie op Andrews Universiteit. In zijn Endtimes nieuwsbrief van Augustus 2002, besteede hij aanzienlijke tijd om twijfel in de Geest der Profetie te zaaien, omdat deze zijn nieuwe inzicht over de 1260-dagen profetie tegensprak. Natuurlijk, was hij er snel bij om zijn lezers te laten weten dat hij een diep respect had voor Ellen White. Maar hoe ver ging zijn respect? Zoals Daniels en Lacey op de 1919 Bijbel Conferentie, en als Desmond Ford, degradeerde Bacchiochi haar geschriften tot devotioneel materiaal. Let op het volgende: “Ellen White spreekt tot de geestelijke behoefte van onze zielen
27:55
beter dan andere hedendaagse schrijvers. De belangrijke rol die Ellen White speelt in ons devotionele leven zou moeten dienen om de beschuldigning te verdrijven dat ik Ellen White negeer te respecteren door het voordragen van een voorlopige nieuwe interpretatie voor de 1260-dagen profetie.” Na het geruststellen van de lezers dat hij Ellen White respecteerde omdat hij haar devotionele boeken las, begint hij onmiddelijk met zijn aanval. “De vraag is: Belet/verhindert respect voor de autoriteit van Ellen White enige nieuw onderzoek van Bijbelse of historische onderwerpen die in haar geschriften worden besproken? Zag Ellen White haarzelf als de laatste en onfeilbare autoriteit op profetische, exegetische, theologische, en historische interpretaties? Verwachte ze dat Adventisten wat ook dat ze schreef zonder vraagtekens zouden accepteren?" Dezelfde vragen kunnen worden gesteld over de Bijbelschrijvers. Verwachte Moses dat toekomstige generaties alles zouden geloven wat hij schreef,
29:01
inclusief zijn verslag van de schepping van deze wereld? Ja, natuurlijk. Verwachte Paulus dat mensen die in de 21ste eeuw leven alles zouden geloven wat God aan hem had onthuld? Ja. Waarom zou Ellen White niet verwachten dat wij alles geloven wat ze geschreven heeft? Volgens haar eigen getuigenis, koesterde zij nooit de gedachte dat het licht aan haar gegeven ooit vragen moet oproepen. Let op het volgende: “Zuster White is niet de initiatiefneemster van deze boeken. Ze bevatten de instructies die God aan haar gaf gedurende haar levens-werk. Ze bevatten het prachtige, troostende licht dat God genadevol aan zijn dienaar heeft gegeven voor de wereld. Vanuit hun paginas dient dit licht in de harten van mannen en vrouwen te schijnen, en hen te leiden naar de Verlosser.” Nogmaals, schrijft ze: “In oude tijden sprak God tot mensen bij monde van de profeten en apostelen.
30:04
In deze dagen spreekt Hij tot hen door de getuigenissen van Zijn Geest. Er was nooit een tijd waarin God Zijn volk ernstiger instrueerde dan hoe Hij hen nu instrueert aangaande Zijn wil, en de koers die Hij zou willen dat ze volgen.” Er is geen verschil tussen de manier waarop God tot de profeten in de tijd van de Bijbel sprak en de manier waarop Hij tot Ellen White sprak. Bacchiocchi vervolgt zijn aanval op de Geest der Profetie door dezelfde kwesties ter sprak te brengen die Coffen twee jaren eerder in Ministry magazine had gedaan. Na verwijzen naar de revisie en vermeende fouten in het boek De Grote Strijd/The Great Controversy, zegt hij: “Indien Ellen White vandaag in leven was, zou ze blij zijn met de dienst van bevoegde geleerden die bereid zijn de resterende onjuistheden te corrigeren welke gevonden zijn in De Grote Strijd/The Great Controversy en andere publicaties? Er is geen reden om anders te denken, omdat ze een vrouw was die haar beperkingen erkende,
31:09
en was toegewijd aan het zoeken naar waarheid. Van mijn kant zou ik blij zijn mijn diensten aan haar aan te bieden, omdat ik nooit kan ophouden God te danken voor de onschatbare bijdrage die ze heeft gemaakt aan mijn geesteijke leven en aan de boodschap en missie van onze Adventistenkerk.” Natuurlijk, onbekwaame geleerden zoals hij, Ford en andere nieuwe theologie docenten zouden willen corrigeren wat zij menen onjuistheden te zijn in haar geschriften. Maar we kunnen God danken dat Zijn woord tot het einde zal volharden. Al deze aanvallen op Ellen White hadden een gevolg op Zevende-dags Adventistpredikanten en leiders. In 2004 werd een topconferentie gehouden op Avondale College, Australië. Meer dan 100 predikanten, kerkleraren en beheerders gingen om zogenaamd een beter begrip te verkrijgen van de rol en bediening van Ellen White. Men zou denken dat inmiddels
32:11
kerkleiders een duidelijk begrip zouden hebben van haar profetische rol en bediening. Het weekblad van de South Pacific Division, bekend als RECORD, publiceerde een 4-delige serie over de topconferentie. In de editie van 21 februari 2004, vermeldt een artikel getiteld “Kerkleiders beoordelen opnieuw Ellen White”, zeiden dat “Het doel van deze topconferentie is om mensen in te lichten over de uitdagingen die we hebben met Ellen White en de ontwikkeling die we hebben in wetenschap over Ellen White gedurende de afgelopen paar decennia.” Het artikel vervolgde: “Reflecterend op kritiek op fouten in haar geschrift, Dr Greame Bradford, hoofddocent in de theologie facultieit op Avondale College, stelt een andere benadering voor: ‘Misschien moeten we de focus veranderen en vragen, hoe kon een vrouw zoveel schrijven over zoveel onderwerpen en zo weinig fouten maken?”
33:14
Kunnen we dezelfde beredenering toepassen op de geschriften van Mozes of Paulus? Wat zou het resultaat zijn? In dezelfde editie, in het artikel “Ellen White for today – 3” werd twijfel opgeroepen over historische verklaringen in het boek The Great Controvery. Dr Arthur Patrick merkt op dat Ellen White “niet geschiedenis schreef; ze interpreteerde het.” Dit is duidelijk in conflict met de eigen getuigenis van Ellen White. Ze schreef: “In de visioen bij Lovett Grove, werd het merendeel van de materie van ‘De Grote Strijd’/'The Great Controversy,’ die ik tien jaren eerder had gezien, herhaald, en werd getoond dat ik het moet opschrijven. Er werd ook getoond, dat ik met machten van duisternis te vechten zal moeten, want satan zal forse pogingen doen om mij te belemmeren; maar dat ik mijn vertrouwen in God moet plaatsen, en engelen zullen mij in het conflict niet verlaten.” Weer, schreef ze: “Het boek De Grote Strijd/The Great Controversy, waardeer ik boven zilver of goud,
34:20
en ik verlang enorm dat het bij de mensen terecht zal komen. Terwijl ik het manuscript van De Grote Strijd schreef, was ik vaak bewust van de aanwezigheid van de engelen van God. En vaak werden de scenes waarover ik schreef in nachtvisioenen opnieuw aan mij gepresenteerd, zodat ze vers en levendig in mijn gedachten waren.” Toen vroeg de interviewer aan Arthur Patrick of er fouten gevonden werden in de geschriften van Ellen White. Patrick antwoordde: “Veel. Maar ze zitten in de details, en vernietigen niet het grote geheel, de allerbelangrijke interpretatie. Laat me weer de essentie reflecteren van wat een zorgvuldige onderzoeker in zijn doctorale studie de beginjaren 70 schreef: Ellen White heeft geschiedenis op gewone wijze geleerd; de daden van God in geschiedenis werd aan haar bekend gemaakt. De kerk kan, nu dat zij veel beter toegang heeft
35:23
tot primaire bronnen en veel goed getrainde historici, de detail verbeteren- zelfs wanneer we leren om beter de door God-gegeven patroon te waarderen.” Met andere woorden, geleerden geloven dat ze meer weten dan de profeet en dat het tijd is dat ze haar beginnen te corrigeren! De volgende commentaren van Patrick slaan weer op het klassieke argument dat slechts de Bijbel hebben wij nodig. “Deze omstandigheid heeft ons meer bewust gemaakt van de essentie van haar geschriften. Om haar kleinzoon Arthur White te citeren (terwijl hij terug keek naar de strijd om Loma Linda op te richten): ‘De raadgevingen van de geest der profetie werden nooit gegeven om de plaats in te nemen van initiatief, studie, geloof, of hard werken. Liever, de Heer legde ons voor door Zijn dienaar leidende principes en goede nodige waarschuwingen -- allemaal dienden zij om de kerk te leiden en te bewaken in haar vele activiteiten,’ Deze evenwichtige waarneming helpt ons om onze behoefte te voelen
36:28
om de Bijbel te raadplegen als onze ‘regel van geloof en gewoonte,’ juist datgene wat Ellen White ons zo vaak aandrong om te doen.” Wat Patrick aan het zeggen was is dat we niet willen dat Ellen White ons verhindert van het opnieuw interpreteren van de Schriften, zoals het onderzoekend oordeel. Haar rol was alleen in het verstrekken van leidende principes. Maar let op wat haar eigen getuigenis was: “We moeten de aanwijzingen gegeven door de Geest der Profetie opvolgen. We moeten de waarheid voor deze tijd liefhebben en gehoorzamen. Dit zal ons behoeden van het aanvaarden van grove misleidingen. God heeft met ons door Zijn Woord gesproken. Hij heeft met ons gesproken door de Getuigenissen aan de kerk, en door de boeken die geholpen hebben om onze huidige plicht duidelijk te maken en de positie die we nu dienen in te nemen.” In opnieuw vertellen hoe onze fundamentele leerstellingen werden vastgesteld, Ellen White schreef: “In die tijd [na de 1844 teleurstelling]
37:35
kregen wij te maken met de ene dwaalleer na de andere; predikanten en artsen nieuwe leerstellingen. We onderzochten dan de Schriften met veel gebed, en de Heilige Geest bracht de waarheid tot onze gedachten. Soms werden hele nachten toegewijd aan het onderzoeken van de Schriften en ernstig God verzoeken om leiding. Groepen van toegewijde mannen en vrouwen kwamen samen voor dit doel. De kracht van God kwam dan op mij, en ik werd in staat gesteld duidelijk te definiëren wat is waarheid en wat is misleiding. Terwijl de punten van ons geloof op die manier werden vastgesteld, werden onze voeten op solide fundament geplaatst. We accepteerden de waarheid punt voor punt, onder de manifestatie van de Heilige Geest. Ik werd dan afgevoerd in visioen, en uitleg werd mij gegeven. Ik kreeg illustraties van hemelse dingen, en van het heiligdom, zodat we geplaatst werden waar licht op ons scheen in heldere, afzonderlijke stralingen.”
38:40
Tenslotte, slechts vijf jaar voordat ze stierf, schreef ze: “Ik heb veel geschreven in het dagboek dat ik gedurende al mijn reizen heb bijgehouden die bij de mensen terecht dient te komen indien essentieel, zelfs indien ik niet nog een regel schreef. Ik wil datgene dat geacht wordt waardig te verschijnen, want de Here heeft mij veel licht gegeven dat ik wil dat de mensen krijgen; want er zijn instructies die de Heer mij heeft gegeven voor Zijn volk. Het is licht dat ze moeten hebben, eis op eis, wet op wet, hier wat, daar wat. Dit moet nu bij de mensen terecht komen, omdat het gegeven werd om schoonschijnende dwaling te corrigeren en om te specificeren wat is waarheid. De Heer heeft veel dingen geopenbaard door op de waarheid te wijzen, zodoende zeggen, ‘Dit is de weg, wandelt daarop.”’ Indien Ellen White zoveel licht gekregen heeft over kwesties van geschiedenis, chronologie, gezondheid, wetenschap, en theologie, hoe is het mogelijk om dat opzij te leggen?
39:45
Wat was de bedoeling van God in het geven van dat licht? De interviewer in de RECORD vroeg dan aan Patrick, “Dus u suggereert dat de geschriften van Ellen White een hoger doel hebben, een meer veeleisende rol, dan een encyclopedie te wezen over dieet, ziektes en details van gezond leven.” Je kan raden wat het antwoord zal zijn. Maar laat me het lezen: “Veel meer eisend, veel belangrijker. Ellen White biedt betekenis "”de reden waarom God wil dat we gezond leven. Eenmaal de leidende principes te hebben vastgesteld, kan de wetenschap ons met de details helpen hoe evenwichtige vegatariers te zijn, de hoeveelheid slaap die we nodig hebben onder precieze omstandigheden gezien onze leeftijd en samenhangende factoren, of om de antwoorden te achterhalen op een groot aantal andere kwesties.” Let op hoe gevaarlijk deze manier van redenering is. Als we hetzelfde toepassen aan het Genesisverhaal bijvoorbeeld, zou de wetenschappelijke samenleving er snel bij zijn om te zeggen
40:50
het was niet Mozes zijn bedoeling hem letterlijk te aanvaarden. Hij was alleen leidende principes aan het geven in hoe we de schepping van de wereld kunnen begrijpen. Moderne wetenschap moet nooit boven het Woord van God geplaatst worden. Heden zijn er tegenstrijdige meningen in de gezondheidsindustrie waardoor het bijna onmogelijk is om te weten wie gelijk heeft. Zou het niet beter zijn om te luisteren naar wat God heeft geopenbaard? Alleen wanneer Hij niet over en bepaalde kwestie heeft gesproken zouden we raad van de wereld moeten zoeken. De voornaamste vraag die we aan onszelf moeten stellen is of Ellen White een ware profeet van God was of niet. In haar eigen woorden schreef ze: “God is of Zijn gemeente aan het onderwijzen, hun fouten aan het berispen en hun geloof aan het versterken, of niet. Dit werk is van God, of niet. God doet niets in samenwerking met Satan. Mijn werk gedurende de afgelopen dertig jaren draagt de stempel van God of de stempel van de vijand.
42:16
Er is geen half werk in de zaak. De Getuigenissen zijn van de Geest van God, of van de duivel.” Ze schreef verder: “Als de Getuigenissen niet spreken volgens het woord van God, verwerp ze. Christus en Belial kunnen niet worden verenigd.” Ellen White was niet bang om haar critici te confronteren Ze wist dat God de Auteur was van haar geschriften. “De Heilige Geest is de auteur van de Schriften en van de Geest der Profetie.” Het is met groot verdriet dat we zovelen in de Zevende-dags Adventisten kerk zien die dit niet meer geloven. Maar wat zouden we moeten verwachten? De kerk is in de toestand van Laodicea en ze laat zich niet graag haar ware toestand vertellen. Ze is rijk en heeft zich verrijkt? Dag Ernie hoe ging het? Wel Isabel, het is slecht, heel slecht. De nieuwe theologie is wijd verspreid door Adventisme. Ze hebben de betekenis van zonde veranderd,
43:42
wat geleidt heeft tot een verandering in de menselijke aard van Christus. Dit heeft ons begrip van verlossing veranderd, inclusief rechtvaardigheid door het geloof. En het ergst van alles, het onderzoekend oordeel, de centrale leerstelling van de Zevende-dags Adventisten kerk, is radicaal veranderd. Oh, maar het is niet verassend, aangezien veel van onze leiders, en docenten niet langer de Geest der Proftie vertrouwen. Ja, je weet dat Ellen White waarschuwde dat eenmaal de Geest der Profetie wordt betwijfeld, een golf van dwaling de gemeente zou binnenkomen. Dat klopt. In mijn onderzoek, vond ik dat er een meedogenloze aanval is geweest op Ellen White. De eerste grote gebeurde slechts vier jaren na haar dood, en het gebeurde tegelijkertijd binnen en buiten de kerk. Dat is echt waar. Ja, dat is zo. En kan je raden welk van haar boeken centraal staat in het grootste deel van hun aanvallen? Wel, er is slechts één boek waarvan ik weet dat Satan zijn best deed om het schrijven ervan te doen staken, en dat was De Grote Strijd/The Great Controversy. Je heb gelijk. En ik denk niet dat het toeval is
44:47
dat dit boek nog steeds central staat van de aanvallen van Satan. Wel, Isabel, Ik ben zo blij dat God ons gewaarschuwd heeft voor wat komen zou. We zijn zeker in de tijd van de omega van ketterijen. Wel ik denk dat we net zo goed weg kunnen gaan. Wat denk jij? Klinkt goed. Dank je wel. In onze volgende aflevering. Zoals het blijkt, het originele comité dat gewerkt heeft om dit geloof te formuleren had het in feite opgesteld door te zeggen “zes letterlijke achtereenvolgende dagen.” Dus wat is er gebeurd? Hoe en waarom werd het veranderd? Geleerden zoals Fritz Guy kregen groenlicht om de gemeente te indoctrineren met onjuiste inzichten van de schepping en ouderdom/leeftijd van de aarde. Zijn antwoord onthult zijn ware positie. Hij mag beweren Zevende-dags Adventist te zijn, maar zijn geloofsovertuigingen zijn niet in harmonie met het Adventisme. Onder de leiding van Clifford Goldstein, de redacteur van de Sabbatschoolles, en L. James Gibson, de hoofdbijdrager, leidde het kwartaallesboek van de Sabbatschool wellicht miljoenen nietsvermoedende Zevende-dags Adventisten om deze inzicht van de schepping te aanvaarden.
46:02
Merk op dat dit God’s eigen getuigenis is over de kwestie. Hij vertelt ons dat Hij de hemel, de aarde, de zee en alles erin in zes letterlijke dagen geschapen heeft.

DOWNLOAD SUBTITLES: